جل‌ كمتر است‌.
 
	سوره جن آيه  25
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ إِنْ أَدْرِي أَقَرِيبٌ مَّا تُوعَدُونَ أَمْ يَجْعَلُ لَهُ رَبِّي أَمَداً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ پيامبر ص به‌ كفار. اين‌ چهارمين‌ دستور براي‌ آن‌ حضرت‌ ص در سياق‌ اين‌ آيات‌ است: «نمي‌دانم‌ آيا آنچه‌ وعده‌ داده‌ مي‌شويد نزديك‌ است» يعني: من‌ نمي‌دانم‌ كه‌ آيا عذاب‌ خداوند متعال‌ كه‌ شما را از آن‌ هشدار داده‌ است‌، نزديك‌ است‌ «يا پروردگار من‌ براي‌ آن‌ ميعادي» دور «قرار مي‌دهد» بنابراين‌، جز خداي‌ سبحان‌ هيچ‌ كس‌ نمي‌داند كه‌ عذاب‌ شما در دم‌ واقع‌ مي‌شود يا در آينده‌. ابن‌ كثير در معني‌ آن‌ مي‌گويد: «به‌ مردم‌ بگو: من‌ از وقت‌ فرارسيدن‌ قيامت ‌آگاهي‌ ندارم‌ و نمي‌دانم‌ كه‌ ميعاد آن‌ نزديك‌ است‌ يا دور». امد: زماني‌ است ‌دور.
مقاتل‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ مي‌گويد: چون‌ مشركان‌ آيه‌ (‏ حَتَّى إِذَا رَأَوْا مَا يُوعَدُونَ) را شنيدند، نضربن‌حارث‌ به‌ پيامبر ص گفت: پس‌ اين‌ روزي‌ كه‌ وعده‌ آن‌ را به ‌ما مي‌دهي‌، كي‌ خواهد بود؟ همان‌ بود كه‌ خداوند(ج) اين‌ آيه‌ را نازل‌ فرمود.
 
سوره جن آيه  26
‏متن آيه : ‏
‏ عَالِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَداً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«داناي‌ غيب‌ است‌ پس‌ هيچ‌ كس» از خلقش‌ «را بر علم‌ غيبش‌ آگاه‌ نمي‌سازد» علم‌ غيب: هر چيزي‌ است‌ كه‌ از بندگان‌ پنهان‌ ساخته‌ شده‌ است‌.
 
	سوره جن آيه  27
‏متن آيه : ‏
‏ إِلَّا مَنِ ارْتَضَى مِن رَّسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ رَصَداً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مگر كسي‌ كه‌ بپسندد او را از پيامبري» كه‌ در آن‌ صورت‌، او را از برخي‌ امور غيبي‌ خويش‌ آگاه‌ مي‌كند تا خبر دادن‌ وي‌ از غيب‌ معجزه‌اي‌ براي‌ وي‌ باشد. پس‌خداوند متعال‌ براي‌ كساني‌ از پيامبران‌ كه‌ پسنديده‌ است‌ اين‌ امر را مستثني‌ كرد لذا آنچه‌ از غيب‌ خويش‌ را كه‌ مي‌خواست‌ از طريق‌ وحي‌ به‌ ايشان‌ نازل‌ كرد و آن‌ را معجزه‌ و دليل‌ راستيني‌ بر صدق‌ نبوت‌ ايشان‌ قرار داد. پس‌ قطعا منجمان‌ و امثالشان ‌از كساني‌ كه‌ ريگ‌ مي‌اندازند، كف‌ مي‌بينند، پرنده‌ مي‌پرانند و... از كساني‌ نيستند كه‌ مورد پسند پروردگار باشند لذا آنان‌ با غيب‌گويي‌هايشان‌ به‌ خداوند(ج) كافرند و با حدس‌ و تخمين‌ و دروغبافي‌هايشان‌ بر او افترا مي‌بندند، هرچند ممكن‌ است‌ خبر دادن‌ منجمان‌ و امثالشان‌ از بعضي‌ وقايع‌ آينده‌، گاهي‌ با واقعيت‌ مصادف‌ شود، كه‌ اين‌ با توسلشان‌ به‌ بعضي‌ از نشانه‌ها و قرائن‌ و حسابهاست‌ اما اين‌ امر نمي‌تواند قاعده‌ عام‌ و كلي‌ و خطاناپذيري‌ تلقي‌ شود زيرا علم‌ غيب‌ مخصوص‌ به‌ خداوند متعال‌، همانا علمي‌ است‌ كه‌ در همه‌ احوال‌ و همه‌ اوقات‌ فراگير و راست‌ است‌ چنان‌كه‌ خداوند متعال‌ گاهي‌ با الهام‌ بعضي‌ از كرامات ‌را به‌ دست‌ برخي‌ از دوستان‌ مخلصش‌ آشكار مي‌گرداند و آنها با بهره‌گيري‌ از الهام‌ از بعضي‌ وقايع‌ مربوط به‌ زمان‌ آينده‌ خبر مي‌دهند «پس‌ همانا الله  پيشاپيش ‌وي‌ و از پشت‌ سر وي‌ نگهباناني‌ را روان‌ مي‌كند» يعني: خداي‌ سبحان‌ از پيش‌ رو و از پشت‌ سر پيامبرش‌ نگهباناني‌ از فرشتگان‌ را برمي‌گمارد كه‌ او را از تعرض‌ شياطين ‌بر غيبياتي‌ كه‌ براي‌ وي‌ آشكار ساخته‌ است‌، نگه‌دارند و او را از اين‌كه‌ شياطين‌ از او استراق‌ سمع‌ كرده‌ و سپس‌ شنوده‌هاي‌ دزدي‌شده‌ را به‌سوي‌ كاهنان‌ القا نمايند، در حصار خويش‌ بگيرند.
 
	سوره جن آيه  28
‏متن آيه : ‏
‏ لِيَعْلَمَ أَن قَدْ أَبْلَغُوا رِسَالَاتِ رَبِّهِمْ وَأَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَأَحْصَى كُلَّ شَيْءٍ عَدَداً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«تا بداند كه‌ محققا پيامهاي‌ پروردگار خود را رسانيده‌اند» يعني: تا خداوند(ج) اين ‌حقيقت‌ را كه‌ پيامبرانش‌ پيامهاي‌ وي‌ را ابلاغ‌ كرده‌اند، به‌ مشاهده‌ بداند چنان‌كه‌ در غيب‌ و نهان‌ دانسته‌است‌. ابن‌كثير مي‌گويد: مراد از آنچه‌ كه‌ خداوند(ج) براي ‌دانستن‌ خود در قرآن‌ به‌ صيغه‌ تعليل‌ (ليعلم: تا بداند) ذكر نموده‌، فقط علم ‌ظهور است‌ نه‌ علم‌ ابتدائي‌ زيرا حق‌ تعالي‌ از ازل‌ به‌ اشياء عالم‌ بوده‌ و مي‌باشد پس‌ او مي‌خواهد تا علم‌ خويش‌ را به‌ بندگانش‌ آشكار گرداند به‌ همين‌ جهت‌ با اين‌ فرموده‌ خود بر اين‌ معني‌ تأكيد مي‌گذارد: «و خدا به‌ آنچه‌ نزد آنان‌ است‌، از هر جهت‌ احاطه‌ دارد» يعني: به‌ آنچه‌ كه‌ در هنگام‌ نگهباني‌ نزد فرشتگان‌ است‌، يا به‌ آنچه‌كه‌ نزد پيامبران‌ مبلغ‌ پيامهايش‌ قرار دارد و نيز به‌ همه‌ احوالشان‌ احاطه‌ مطلق‌ دارد «و هرچيز را از روي‌ شمار احصا و شمارش‌ كرده ‌است» يعني: حق‌ تعالي‌ هر چيز را به ‌عدد و شمار آن‌ ضبط و ثبت‌ كرده ‌است‌، بدون‌ مشاركت‌ احدي‌ از فرشتگانش‌، يا ديگر ابزارهاي‌ علم‌ و فراگيري‌. يا معناي: (‏ لِيَعْلَمَ أَن قَدْ أَبْلَغُوا )اين‌ است: تا محمد صكه‌ به‌سويش‌ وحي‌ مي‌شود، بداند كه‌ جبرئيل‌ و فرشتگان‌ همراه‌ وي ‌وحي‌ الهي‌ را بي‌هيچ‌ تحريف‌ و تبديلي‌ به‌ وي‌ رسانده‌اند. پس‌ مرجع‌ (أبلغوا) به ‌معني‌ اول‌ پيامبران‌ و به‌معني‌ دوم‌ فرشتگانند. يا معني‌ اين‌ است: تا مكلف‌ بداندكه‌ پيامبران(ع) پيامهاي‌ پروردگارشان‌ را ابلاغ‌ كرده‌اند.
در پايان‌ اين‌ سوره‌ بايد گفت: خبر دادن‌ حق‌ تعالي‌ از داستان‌ «جن‌» داراي ‌فوايد بسياري‌ است‌ كه‌ از مهمترين‌ آن‌ روشن‌ شدن‌ اين‌ امور است:
ـ جنيان‌ نيز همچون‌ انسيان‌ به‌ تكاليف‌ شرعي‌ مكلف‌ مي‌باشند.
ـ مؤمنان‌ جن‌ كافران‌ خود را به‌سوي‌ ايمان‌ دعوت‌ مي‌كنند.
ـ رسول‌اكرم‌ ص به‌سوي‌ هر دو عالم‌ انس‌ و جن‌ فرستاده‌ شده‌اند.
ـ جنيان‌ سخنان‌ ما را مي‌شنوند و زبان‌ ما را مي‌فهمند.
 
  
آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ وَلْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُواْ مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعَافاً خَافُواْ عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللّهَ وَلْيَقُولُواْ قَوْلاً سَدِيداً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كساني‌كه‌ اگر فرزندان‌ ناتواني‌ از خود برجاي‌ گذارند، بر» آينده‌ «آنان‌ بيم‌ دارند، بايد» از ستم‌ بر يتيمان‌ مردم‌ نيز «بترسند، پس‌ بايد از خدا پروا دارند و بايد» اوصيا به‌ يتيمان‌، يا حاضران‌ به‌ فرد محتضر «سخني‌ استوار و درست‌ بگويند» كه‌ با حق‌ وعدالت‌ موافق‌ باشد. اين‌ خطاب‌ متوجه‌ اوصياي‌ ايتام‌ و دربرگيرنده‌ اين‌ اندرز و موعظه‌ براي‌ ايشان‌ است‌: بايد با يتيماني‌ كه‌ تحت‌ تكفل‌ خويش‌ دارند، همان‌ كنندكه‌ دوست‌ دارند بعد از درگذشت‌ ايشان‌ با فرزندان‌ خودشان‌ انجام‌ شود. ابن‌عباس‌(رض) مي‌گ