افُونَ يَوْماً كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
و آن‌ بندگان‌ درستكار و مقرب‌ خداوند(ج) كه‌ ذكر شد: «به‌ نذر وفامي‌كنند» يعني: آنها چون‌ براي‌ خداي‌ سبحان‌ نذر كنند، به‌ نذر خود وفا مي‌كنند. نذر در اصطلاح‌ شريعت: چيزي‌ است‌ كه‌ شخص‌ مكلف‌ براي‌ نيل‌ به‌ رضاي ‌خداوند متعال‌ بر خويشتن‌ واجب‌ مي‌گرداند؛ از نماز، يا روزه‌، يا قرباني‌، يا غير اين‌ از اموري‌ كه‌ شرعا بر ذمه‌ وي‌ واجب‌ نبوده ‌است‌ «و از روزي‌ كه‌ شر آن‌ دامنگستر است‌ مي‌ترسند» مراد اين‌ است‌ كه‌ آنها از روز قيامت‌ مي‌ترسند؛ روزي‌ كه‌ شر آن ‌فاش‌، دراز دامن‌ و چنان‌ گسترده‌ است‌ كه‌ همه‌ آسمانها و زمين‌ را در بر مي‌گيرد زيرا آسمان‌ در آن‌ روز شگافته‌ شده‌ و ستارگان‌ پراكنده‌ و پاشان‌ مي‌گردند و زمين‌ به‌سختي‌ تكانده‌ شده‌ و كوهها درهم‌ كوفته‌ و ويران‌ مي‌گردند.
 
	سوره إنسان آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَيَتِيماً وَأَسِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» آن‌ بندگان‌ درستكار و مقرب‌ خداوند(ج) «طعام‌ را با وجود دوست ‌داشتنش ‌به‌ مسكين‌ و يتيم‌ و اسير اطعام‌ مي‌كنند» يعني: با آن‌كه‌ خوراكي‌ كم‌ دارند وخودشان‌ آن‌ را دوست‌ داشته‌ و به‌ آن‌ تمايل‌ دارند اما با اين‌ حال‌ آن‌ خوراكي‌ را به‌منظور كسب‌ رضاي‌ خداوند(ج) بر اين‌ سه‌ گروه‌ اطعام‌ مي‌كنند. يا معني‌ اين‌ است: طعام‌ را به‌ انگيزه‌ حب‌ الهي‌ به‌ آنان‌ اطعام‌ مي‌كنند. مسكين: نيازمند فقير و يتيم: كسي‌ است‌ كه‌ پدر ندارد. اسير: كسي‌ از كفار است‌ كه‌ در جنگي‌ اسلامي‌ اسير مي‌گردد. البته‌ كلمه‌ اسير شامل‌ مؤمن‌ و برده‌ و زنداني‌ نيز مي‌شود. شايان‌ ذكراست‌ كه‌ رسول‌اكرم‌ ص در حق‌ اسير به‌ نيكي‌ سفارش‌ كرده‌اند چنان‌كه‌ درحديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «به‌ اسيران‌ خيرانديش‌ باشيد». بنابراين‌، اطعام‌ اسير مشرك‌ عمل‌ قربتي‌ به‌سوي‌ خداوند(ج) است‌ و اطعام‌ اسيران‌ اولا بر امام‌ (دولت) واجب‌ است‌ و اگر دولت‌ به‌ آن‌ نپرداخت‌، بر مسلمانان‌ واجب‌ مي‌گردد. خاطرنشان‌ مي‌شود كه‌ عامه‌ علما نيكي‌ به‌ كفار موجود در بلاد اسلامي‌ را اجازه ‌داده‌اند و اين‌ از نوافل‌ است‌ نه‌ از واجبات‌. امام‌ رازي‌ مي‌گويد: «بدان‌ كه‌ مجامع‌ طاعات‌ در دو امر محصور است: تعظيم‌ امرا كه‌ (‏ يُوفُونَ بِالنَّذْرِ)بدان‌ اشاره‌ داردو شفقت‌ بر خلق‌ الله كه‌ (‏ وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ )ناظر بر آن‌ است‌». ابن‌جرير در تفسير «اسيرا» مي‌گويد: «رسول‌ خدا ص اهل‌ اسلام‌ را به‌اسارت‌ نمي‌گرفتند[1] و اين‌ آيه‌ درباره‌ اسيران‌ اهل‌ شرك‌ نازل‌ گرديد و رسول‌ اكرم‌ ص مسلمانان‌ را به‌ رفتار نيك ‌با آنها دستور مي‌دادند».
اهل‌ تفسير در بيان‌ سبب‌ نزول‌ مي‌گويند: آيه‌ كريمه‌ درباره‌ علي‌ و فاطمه ‌رضي‌الله عنهما و كنيزكي‌ از آنها به‌نام‌ فضه‌ نازل‌ گرديد ـ هرچند اين‌ داستان‌ از نظر سند به‌ صحت‌ نرسيده‌ است‌. قرطبي‌ مي‌گويد: «صحيح‌ آن‌ است‌ كه‌ اين‌ آيه‌ درباره ‌همه‌ نيكان‌ (ابرار) نازل‌ شده ‌است‌».
 
[1] اما امروزه‌ اهل‌ اسلام‌ يك‌ديگر را به‌اسارت‌ مي‌گيرند. نمونه‌ آن‌ جنگ‌ خانگي‌ فعلي‌ در افغانستان‌است‌. عجب‌ اين‌ كه‌ گاهي‌ به‌ اسير مسلمان‌ نان‌ نمي‌دهند و او را درمان‌ نمي‌كنند تا به‌ خواري‌ و زاري‌ بميرد.سوره إنسان آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنكُمْ جَزَاء وَلَا شُكُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
و آن‌ بندگان‌ درستكار و مقرب‌ خداوند(ج) در دل‌ با خود مي‌گويند: «جز اين ‌نيست‌ كه‌ ما فقط براي‌ خشنودي‌ خداوند شما را اطعام‌ مي‌كنيم» پس‌، از شما انتظار پاداش‌ و عمل‌ متقابل‌ را نداشته‌ و با اين‌ عمل‌ ثنا و ستايش‌ مردم‌ را نمي‌طلبيم‌. البته ‌خداوند(ج) اين‌ امر را از دلهاي‌ ايشان‌ دانست‌ و از اين‌ روي‌ ايشان‌ را بدان‌ ستود «از شما نه‌ پاداشي‌ مي‌خواهيم‌ و نه‌ سپاسي» بلكه‌ اين‌ عمل‌ ما خالصا لوجه ‌الله بوده‌ و طلب‌ رضاي‌ خداوند(ج) نخستين‌ هدف‌ ما است‌ و هدف‌ دوم‌ ما هم‌ ترس‌ از روز قيامت‌ و هول‌ و هراسهاي‌ آن‌ مي‌باشد.
	سوره إنسان آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّا نَخَافُ مِن رَّبِّنَا يَوْماً عَبُوساً قَمْطَرِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
و آن‌ بندگان‌ درستكار و مقرب‌ خداوند(ج) مي‌گويند: «ما از پروردگارمان‌ روز عبوسي‌ را هراسناكيم» كه‌ از هول‌ و سختي‌ آن‌ چهره‌ها ترش‌ و درهم‌ كشيده ‌مي‌شود، روز «نهايت‌ دشواري‌ را» قمطرير: يعني‌ سخت‌ دشوار و تاريك‌ و وحشتناك‌.
 
	سوره إنسان آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ فَوَقَاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذَلِكَ الْيَوْمِ وَلَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَسُرُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ خداوند ايشان‌ را از شر آن‌ روز نگهداشت» يعني: از ايشان‌ شر آن‌ روز را دفع‌ كرد به‌سبب‌ اين‌ كه‌ ايشان‌ از خشم‌ وي‌ مي‌ترسيدند و به‌ بندگان‌ نيازمند وي‌ غذا مي‌دادند «و به‌ ايشان‌ شادابي‌ و خوشحالي‌ ارزاني‌ داشت» حق‌ تعالي‌ به‌جاي ‌ترشرويي‌اي‌ كه‌ در كفار است‌، به‌ ايشان‌ تازگي‌ و صفاي‌ چهره‌ و خرمي‌ و شادماني ‌دل‌ ارزاني‌ داشت‌. نضره: سپيدي‌ و صفا و پاكي‌ و خرمي‌ چهره‌ از اثر نعمت‌ است‌.
	سوره إنسان آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ وَجَزَاهُم بِمَا صَبَرُوا جَنَّةً وَحَرِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ايشان‌ را در برابر صبرشان» بر اداي‌ واجبات‌، پرهيزشان‌ از محرمات‌ و بخشيدن‌ اموال‌ به‌ نيازمندان‌؛ «بوستاني‌ پاداش‌ داد» كه‌ از آن‌ برخوردار مي‌شوند «و جامه‌ ابريشمين» پاداش‌ داد كه‌ آن‌ را مي‌پوشند. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابن‌عمر رضي‌الله عنهما آمده‌است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص از صبر مورد سؤال‌ قرار گرفتند پس‌ در پاسخ‌ فرمودند: «الصبر أربعة: أولها الصبر عند الصدمة‌ الأولي‌، والصبر علي‌ أداء الفرائض‌، والصبر علي‌ اجتناب‌ محارم ‌الله‌، والصبر علي‌ المصائب: صبر بر چهار نوع‌ است: اول‌ آن‌ صبر در هنگام‌ برخورد اول‌ با صدمه‌ است‌، دوم‌ صبر بر اداي‌ فرايض‌ است‌، سوم‌ صبر بر اجتناب‌ از محرمات‌ الهي‌ است‌ و چهارم‌ صبر بر مصائب‌ است‌». امام‌ رازي‌ مي‌گويد: «بدان‌ كه‌ اين‌ آيه‌ يكي‌ از دلايل‌ اين‌ امر است‌ كه‌ سختي‌هاي‌ آخرت‌ جز به‌ اهل‌ عذاب‌ نمي‌رسد».
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:613.txt">آيه  20</a><a class="text" href="w:text:614.txt">آيه  21</a><a class="text" href="w:text:615.txt">آيه  22</a><a class="text" href="w:text:616.txt">آيه  23</a></body></html>سوره إنسان آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ مُتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الْأَرَائِكِ لَا يَرَوْنَ فِيهَا شَمْساً وَلَا زَمْهَرِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«در آنجا» يعني: در به