هُمْ ثِيَابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَإِسْتَبْرَقٌ وَحُلُّوا أَسَاوِرَ مِن فِضَّةٍ وَسَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَاباً طَهُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بهشتيان‌ را جامه‌هايي‌ از ابريشم‌ نازك‌ سبز و ابريشم‌ ستبر در بر است» سندس: ابريشم‌ نازك‌ و استبرق: ابريشم‌ ستبر است‌ «و به‌ دستبندهاي‌ سيمين‌ آراسته ‌شوند» و در سوره‌ «فاطر» آمده‌است: (يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٍ ): «در آنجابه‌ دستبندهاي‌ زرين‌ آراسته‌ شوند». اين‌ تنوع‌ دليل‌ بر آن‌ است‌ كه‌ بهشتيان‌ از هر دو نوع‌ دستبند پوشانده‌ مي‌شوند و هر كس‌ هر چه‌ را كه‌ دلش‌ بخواهد، مي‌پوشد «و پروردگارشان‌ به‌ آنان‌ شرابي‌ پاكيزه‌ مي‌نوشاند» ابوقلابه‌ و ابراهيم‌ نخعي‌ مي‌گويند: «ابتدا به‌ ايشان‌ غذا آورده‌ مي‌شود و چون‌ غذا به‌آخر رسيد آن‌گاه‌ شرابي‌ پاكيزه‌ به‌ ايشان‌ تقديم‌ مي‌شود پس‌ مي‌نوشند و بر اثر آن‌ شكمهايشان‌ خرد و متناسب‌ مي‌شود و عرقي‌ چون‌ بوي‌ مشك‌ از بدنهايشان‌ سرازير مي‌گردد». از علي‌(رض) روايت‌ شده‌است‌ كه‌ فرمود: «چون‌ اهل‌ بهشت‌ به دروازه‌ بهشت‌ برسند، خداوند متعال‌ به‌ ايشان‌ شراب‌ پاكيزه‌اي‌ ـ غير از آن‌ شرابهايي‌ كه‌ در آيات‌ قبل ‌ذكر شد ـ مي‌نوشاند. پس‌ در آنجا دو چشمه‌ را مي‌يابند... آن‌گاه‌ از يكي‌ از آنها مي‌نوشند كه‌ اين‌ شراب‌ اندرونشان‌ را از كينه‌ و حسد و غل‌وغش‌ و اخلاق‌ پست ‌پاك‌ مي‌گرداند و سپس‌ از ديگري‌ غسل‌ مي‌كنند كه‌ بر اثر آن‌، شادابي‌ و خرمي ‌نعمت‌هاي‌ بهشت‌ بر ايشان‌ نمايان‌ مي‌شود».
 
سوره إنسان آيه  22
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ هَذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاء وَكَانَ سَعْيُكُم مَّشْكُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اين‌ جزايي‌ براي‌ شماست» يعني‌ به‌ بهشتيان‌ گفته‌ مي‌شود: اين‌ انواع‌ نعمتها، جزايي‌ براي‌ شماست‌ در برابر اعمالتان‌. يعني: اينها پاداش‌ اعمال‌ شماست‌ «و سعي‌ شما مشكور است» يعني: سعي‌ شما در نزد ما ستوده‌، پذيرفته‌ و مورد پسند است‌. شايان‌ ذكر است‌ كه: شكر خداي‌ سبحان‌ در برابر عمل‌ بنده‌، قبول‌ اوست‌ طاعت ‌وي‌ را.
 
	آيه  20
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِنْ أَرَدتُّمُ اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ مَّكَانَ زَوْجٍ وَآتَيْتُمْ إِحْدَاهُنَّ قِنطَاراً فَلاَ تَأْخُذُواْ مِنْهُ شَيْئاً أَتَأْخُذُونَهُ بُهْتَاناً وَإِثْماً مُّبِيناً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر خواستيد همسري‌» جديد «را جانشين‌ همسري‌» ديگر، يعني‌ زن‌ پيشين‌ خود «كنيد و به‌ يكي‌ از آنها قنطاري‌ داده‌ باشيد» به‌عنوان‌ مهر، يا هديه‌. قنطار: صد رطل‌ طلا است‌ و هر رطل‌ دو كيلو و نيم‌ است‌ «پس‌ چيزي‌ از او پس‌ نگيريد» يعني‌: اگر مرد، زن‌ خويش‌ را از روي‌ بي‌ميلي‌ به‌ او طلاق‌ داد، بي‌آن‌ كه‌ طلاق‌ به‌انگيزه‌ بدكاري‌ و ناسازگاري‌ وي‌ باشد، پس‌ در اين‌ صورت‌ براي‌ مرد حلال‌ نيست‌ كه‌ چيزي‌ از آنچه‌ را كه‌ به‌ او به‌عنوان‌ مهر يا هديه‌ داده‌است‌، از او بازپس‌ بگيرد «آيا آن‌ را به‌ ستم‌ و تعدي‌ آشكار» يعني‌: به‌ ناحق‌ و حرامي‌ واضح‌ «مي‌گيريد» اي‌مردان‌ ؟ بهتان‌: ستم‌ و دروغي‌ است‌ كه‌ طرف‌ مورد تعدي‌ را مبهوت‌ و حيرت‌زده ‌گرداند، كه‌ اين‌ بدون‌ شك‌، حرام‌ و گناهي‌ بزرگ‌ است‌.
 
	سوره إنسان آيه  23
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ تَنزِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هرآينه‌ ما قرآن‌ را بر تو چنان‌كه‌ بايدوشايد فرود آورديم» يعني: آن‌ را به‌ تدريج‌ وبخش‌بخش‌ بر تو فرود آورديم‌ نه‌ به‌يكباره‌ و تو بر عكس‌ آنچه‌ كه‌ مشركان‌ ادعا مي‌كنند، آن‌ را از نزد خود نياورده‌اي‌. بدين‌سان‌ خداي‌ عزوجل‌ با تأكيدات ‌گوناگون‌ و از جمله‌ ذكر ضمير «نحن‌» بعد از ذكر ضمير «إنا» فرود آوردن‌ قرآن‌ بر بنده‌ خود را مؤكد مي‌گرداند تا بسياري‌ مؤكدات‌ هرگونه‌ شك‌ و شبهه‌اي‌ را از دلها بزدايد.
 
سوره إنسان آيه  24
‏متن آيه : ‏
‏ فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تُطِعْ مِنْهُمْ آثِماً أَوْ كَفُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ بر حكم‌ پروردگار خود شكيبايي‌ كن» كه‌ از جمله‌ حكم‌ و قضاي‌ وي‌، به‌تأخير انداختن‌ پيروزي‌ات‌ تا ميعادي‌ است‌ كه‌ حكمت‌ حق‌ تعالي‌ آن‌ را اقتضا مي‌كند «و از آنان‌ از هيچ‌ گناهكار يا ناسپاسي‌ اطاعت‌ نكن» يعني: احدي‌ از كساني‌ را كه‌ مرتكب‌ گناهي‌ گرديده‌ يا در كفر فرو رفته‌اند، فرمان‌ مبر. آثم: بدكاري‌ است‌ كه‌ آشكارا مرتكب‌ گناه‌ مي‌شود. كفور: كسي‌ است‌ كه‌ بر كفر خود تعصب‌ داشته‌ و در آن‌ افراط مي‌نمايد به‌ طوري‌ كه‌ آشكارا كفر خود را اعلان‌ مي‌كند. مفسران‌ مي‌گويند: مراد از اين‌ دو تن‌ در هنگام‌ نزول‌ آيه‌، عتبه‌بن‌ربيعه‌ و وليدبن‌مغيره ‌بودند زيرا عتبه‌ به‌ رسول‌ خدا ص گفت: از سر اين‌ كار برگرد تا دخترم‌ را به‌ توتزويج‌ كنم‌ چراكه‌ دخترانم‌ از زيباترينهاي‌ قريش‌اند. و وليدبن‌ مغيره‌ به‌ ايشان‌ گفت: از اين‌ راه‌ برگرد تا آن‌ قدر به‌ تو مال‌ بدهم‌ كه‌ راضي‌ شوي‌ زيرا من‌ از ثروتمندترينهاي‌ قريش‌ هستم‌. پس‌ رسول‌ خدا ص از اول‌ سوره‌ «حم‌. السجده‌» تا آيه‌ «13»:(فان اعرضوا فقل انذرتكم صاعقه مثل صاعقه عاد وثمود) را بر آنان ‌تلاوت‌ كردند. در اين‌ هنگام‌ آن‌ دو تن‌ از رسول‌ خدا ص دست‌ برداشتند و يكي‌ از آنها گفت: وقتي‌ محمد اين‌ آيات‌ را خواند، پنداشتم‌ كه‌ همينك‌ كعبه ‌فروخواهد افتاد.
در اينجا سؤالي‌ مطرح‌ مي‌شود و آن‌ اين‌ است: چرا با آن‌ كه‌ رسول‌ خدا ص از هيچ‌ كس‌ از كفار و فجار فرمان‌ نمي‌بردند، از فرمان ‌بردن‌ از آنان‌ نهي‌ شدند؟ پاسخ‌اين‌ است‌ كه‌ پيامبر ص قدوه‌ و الگوي‌ امت‌ مي‌باشند و نهي‌ ايشان‌، نهي‌ امت‌ است ‌چنان‌ كه‌ اين‌ نهي‌ به‌ اين‌ واقعيت‌ اشاره‌ دارد كه‌ مردم‌ هميشه‌ به‌ توجيه‌ و ارشاد نياز دارند، ازآن‌ رو كه‌ گرايش‌ به‌ شر و فساد در اندرون‌ بشر نهفته ‌است‌ و اگر كسي‌ از توفيق‌ و ارشاد الهي‌ بي‌نياز مي‌بود، بي‌شك‌ آن‌ كس‌ پيامبر معصوم‌ ص بود بنابراين‌، بر هر مسلماني‌ واجب‌ است‌ كه‌ به‌سوي‌ خداوند(ج) به‌ زاري‌ و نياز متوجه‌ گردد تا حق‌ تعالي‌ وي‌ را از خواهشهاي‌ پليد و شهوات‌ گمراه‌كن‌ مصون‌ و محفوظ بدارد.
 
سوره إنسان آيه  25
‏متن آيه : ‏
‏ وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَأَصِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ياد كن‌ پروردگار خود را در هر صبح‌ و شام» يعني: بر ياد پروردگار خود مداومت‌ كن‌ و براي‌ او در اول‌ و آخر روز نماز بگزار. پس‌ مراد از اول‌ روز: نماز بامداد و مراد از آخر آن: نماز ظهر و عصر است‌. بنابراين‌، اين‌ دستور نمازهاي ‌بامداد و ظهر و عصر را در بر مي‌گيرد 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:tex