 مراد از فرستادگان‌ پياپي‌، بادهايي‌ است‌ كه‌ چون‌ موي‌ گردن‌ اسب‌ كه‌ پشت‌ سر هم‌ برآن‌ روييده‌ است‌، پياپي‌ مي‌آيند». قرطبي‌ نيز مي‌گويد: «جمهور مفسران‌ برآنند كه‌ مراد از مرسلات‌، بادهاست‌». به‌قولي ‌ديگر: مراد از «مرسلات‌» فرشتگان ‌فرستاده‌اي‌ هستند كه‌ وحي‌ و امر و نهي‌ پروردگار را بر وجهي‌ نيكو، يا به‌ طورپياپي‌ مي‌آورند.
	سوره مرسلات آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ فَالْعَاصِفَاتِ عَصْفاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ قسم‌ به‌ تندبادهاي‌ سخت» كه‌ به‌قصد انجام‌ مأموريت‌ خود ـ يعني ‌آوردن‌ نعمت‌ يا عذاب‌ ـ فرستاده‌ مي‌شوند. به‌قولي: «عاصفات‌» فرشتگاني‌اند كه ‌بر بادها گمارده‌ مي‌شوند و آنها را تند مي‌رانند. به‌قولي‌ديگر: آنها فرشتگاني‌ هستند كه‌ ارواح‌ كافران‌ را به‌ تندي‌ مي‌رانند.
 
	سوره مرسلات آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ وَالنَّاشِرَاتِ نَشْراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و قسم‌ به‌ افشانندگان‌ افشانگر» كه‌ ابرهاي‌ بادآور باران‌زا را آن‌گونه‌ كه ‌پروردگار عزوجل‌ بخواهد، مي‌پراكنند. يا مراد از «ناشرات‌» فرشتگاني‌اند كه‌ برابرها گماشته‌اند و آنها را مي‌پراكنند. يا مراد فرشتگاني‌اند كه‌ در هنگام ‌فرودآوردن‌ وحي‌، بالهاي‌ خود را در فضا مي‌گشايند و مي‌افشانند.
	سوره مرسلات آيه  4
‏متن آيه : ‏
‏ فَالْفَارِقَاتِ فَرْقاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ قسم‌ به‌ جداكنندگان‌ به‌ جداكردني» مراد فرشتگاني‌ هستند كه‌ با پيامهاي‌ الهي‌اي‌ كه‌ فرود مي‌آورند، حق‌ و باطل‌ و حلال‌ و حرام‌ را از هم‌ جدا مي‌كنند.
	سوره مرسلات آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ فَالْمُلْقِيَاتِ ذِكْراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ قسم‌ به‌ فرشتگان‌ فرودآورنده‌ وحي» كه‌ وحي‌ را بر انبيا(ع) القا مي‌كنند. صاحب‌ تفسير «الأساس‌» مي‌گويد: «قول‌ راجح‌ اين‌ است‌ كه‌ از پنج‌ سوگند ياد شده‌ در اينجا، فقط سوگند دوم‌ يعني‌ (فالعاصفات) به‌ بادها تعلق‌ دارد و سوگندهاي‌ ديگر مربوط به‌ فرشتگان‌ است‌». به‌قولي‌ ديگر: سه‌ سوگند اول‌ به ‌بادها و سوگند چهارم‌ و پنجم‌ به‌ فرشتگان‌ تعلق‌ دارد. شايان‌ ذكر است‌ كه‌ وجه‌ مناسبت‌ ميان‌ بادها و فرشتگان‌، لطافت‌ و سرعت‌ حركت‌ آنهاست‌.
	سوره مرسلات آيه  6
‏متن آيه : ‏
‏ عُذْراً أَوْ نُذْراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«خواه‌ عذري‌ باشد يا هشداري» يعني: فرشتگان‌ وحي‌ را به‌عنوان‌ عذر نماياندن ‌و اتمام‌ حجت‌ خداي‌ عزوجل‌ بر خلقش‌، يا به‌عنوان‌ هشدار عذابش‌، بر پيامبران(ع) فرود مي‌آورند. يا فرشتگان‌ وحي‌ را به‌عنوان‌ عذر و حجتي‌ براي‌ حق‌پرستان‌ و هشداري‌ براي‌ باطل‌پرستان‌، فرود مي‌آورند.
 		سوره مرسلات آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَاقِعٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آري‌! سوگند به‌ آنچه‌ ذكر شد «كه‌ آنچه‌ وعده‌ يافته‌ايد، قطعا رخ‌ خواهد داد» اين ‌آيه‌ جواب‌ قسم‌هاست‌؛ يعني‌ آنچه‌ كه‌ به‌ شما در مورد وقوع‌ قيامت‌، دميدن‌ در صور و برانگيختن‌ اجساد وعده‌ داده‌ شده‌، خواه‌ناخواه‌ رخ‌ مي‌دهد.
سپس‌ خداي‌ سبحان‌ نشانه‌هاي‌ اين‌ رخداد حتمي‌الوقوع‌ را اين‌ گونه‌ روشن ‌مي‌سازد:
 
	سوره مرسلات آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ آن‌گاه‌ كه‌ ستارگان‌ تيره‌ شوند» يعني: نور و روشني‌ آنها محو گردد.
 
	سوره مرسلات آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا السَّمَاء فُرِجَتْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و آن‌گاه‌ كه‌ آسمان‌ شكافته‌ شود» و پاره‌پاره‌ گردد.
 
	سوره مرسلات آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا الْجِبَالُ نُسِفَتْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و آن‌گاه‌ كه‌ كوهها از جا كنده‌ شوند» و در فضا بر باد روند و هيچ‌ اثري‌ از آنها باقي‌ نماند و جايگاههاي‌ آنها با سطح‌ زمين‌ برابر گردد.
 
آيه  22
‏متن آيه : ‏
‏ وَلاَ تَنكِحُواْ مَا نَكَحَ آبَاؤُكُم مِّنَ النِّسَاء إِلاَّ مَا قَدْ سَلَفَ إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَةً وَمَقْتاً وَسَاء سَبِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آمده‌ است‌: در جاهليت‌ رايج‌ بود كه‌ چون‌ پدران‌ مي‌مردند، فرزنداني‌ كه‌ از غير زنانشان‌ بودند، زنان‌ پدرانشان‌ را به‌ نكاح‌ خويش ‌درمي‌آوردند، پس‌ نازل‌ شد: «و با زناني‌ كه‌ پدرانتان‌ آنان‌ را به‌ ازدواج‌ خود درآورده‌اند، ازدواج‌ نكنيد» به‌ جهت‌ رعايت‌ كرامت‌ و احترام‌ و بزرگداشت‌ پدرانتان‌. اين‌ جمله‌ مفيد نهي‌ از آن‌ عادت‌ زشت‌ جاهليت‌ است‌ «مگر آنچه‌ كه‌ در گذشته‌» قبل‌ از نزول‌ اين‌ آيه‌ «رخ‌ داده‌است‌» كه‌ خداوند(ج) شمارا بر آن‌ مؤاخذه‌ نمي‌كند «همانا اين‌ كار ناشايست‌ و منفور مي‌باشد و بدراهي‌ است‌».
در جاهليت‌، نكاح‌ پسر با زن‌ پدر را ـ چنانچه‌ پدر مي‌مرد يا زن‌ خود را طلاق ‌مي‌داد ـ نكاح‌ «مقت» يعني‌ نكاح‌ مبغوض‌ و منفور مي‌ناميدند زيرا اين‌ كار از نظرصاحبان‌ خرد، سخت‌ منفور و ناپسند و بدترين‌ رسم‌ و روش‌ است‌. تعبير(آباء: پدران)، به‌ اجماع‌ علما؛ اجداد (پدر بزرگ‌ها) را نيز در بر مي‌گيرد.
سوره مرسلات آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا الرُّسُلُ أُقِّتَتْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و آن‌گاه‌ كه‌ براي‌ پيامبران‌ ميقاتي‌ تعيين‌ كنند» به‌ منظور داوري‌ و فيصله‌ نهايي ‌ميان‌ ايشان‌ و امتهايشان‌. يعني: در آن‌ هنگام‌ آنچه‌ كه‌ وقوع‌ آن‌ حتمي‌ است‌، روي‌ مي‌دهد.
	سوره مرسلات آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ لِأَيِّ يَوْمٍ أُجِّلَتْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«براي‌ چه‌ روزي‌ تعيين‌ وقت‌ شده‌ است» تا پيامبران(ع) گواهي‌شان‌ در مورد امت‌هايشان‌ را برپا دارند؟.
 
	سوره مرسلات آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ لِيَوْمِ الْفَصْلِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«براي‌ روز فصل» كه‌ در آن‌ ميان‌ مردم‌ برمبناي‌ اعمالشان‌ داوري‌ و فيصله‌ نهايي‌ صادر مي‌شود سپس‌ به‌سوي‌ بهشت‌ يا دوزخ‌ پراكنده‌ مي‌شوند.
 
	سوره مرسلات آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الْفَصْلِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آن‌گاه‌ حق‌ تعالي‌ براي‌ افگندن‌ تعجب‌ در مورد هولناك‌ بودن‌ روز قيامت‌ اين‌ سؤال‌ را مطرح‌ مي‌كند: «و تو چه‌ داني‌ كه‌ روز فصل‌ چيست‌؟» يعني: آن‌ روز، روز وقوع‌ رخداد هولناك‌ و عظيمي‌ است‌ كه‌ وصف‌ و مقدار هول‌ و هراس‌ آن‌ در تصور بشر نمي‌گنجد لذا پاسخ‌ اين‌ سؤال‌ در درون‌ آن‌ نهفته‌ است‌.
 
سوره مرسلات آيه  15
‏متن آيه : ‏
‏ وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«واي‌ در آن‌ روز» هولناك‌ «بر تكذيب‌ كنندگان» ويل: تهديد به‌ نابودي‌ و هلاكت‌ است‌. ابن‌كثير مي‌گويد: اين‌ روايت‌ كه‌ «ويل‌» وادي‌اي‌ در جهنم‌ است ‌صحيح‌ نيست‌. شايان‌ ذكر است‌ كه‌ تهديد و تهويل‌ با جمله(‏ وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ‏) در نه‌ جاي‌ ديگر از اين‌ سوره‌ نيز براي‌ ت