مين‌! بعضي‌ از شما بعضي ‌ديگر را نكشيد، مگر به ‌سببي‌ كه‌ شرع‌شريف‌ آن‌ را به‌ رسميت‌ شناخته‌ باشد و خودكشي‌ نيز نكنيد.
نسفي‌ در تفسير اين‌ نهي‌، پنج‌ مورد را ذكر كرده‌ كه‌ همه‌ آنها حرامند:
1 ـ نكشيد كسي‌ را كه‌ از جنس‌ شماست‌ از مؤمنان؛ زيرا مؤمنان‌ همه‌ چون‌ يك‌تن‌اند.
2 ـ هيچ‌ كس‌ نبايد خودكشي‌كند، يعني‌ نبايد به‌ وسيله‌اي‌ از وسايل‌ خودكشي ‌انتحار نمايد.
3 ـ نبايد با ستم‌ نمودن‌ به‌ يك‌ديگر در اموال‌، همديگر را بكشيد زيرا كسي‌ كه‌ بر ديگري‌ ستم‌ مي‌كند، چنان‌ است‌ كه‌ خودش‌ را نابود مي‌سازد.
4 ـ از هواهاي‌ نفستان‌ پيروي‌ نكنيد، كه‌ در آن‌ صورت‌ خود را به‌ هلاكت ‌افگنده‌ايد.
5 ـ مرتكب‌ عملي‌ نشويد كه‌ موجب‌ قتل‌ گردد.
در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «هركس‌ خودش‌ را با كارد و آهني‌ بكشد، روز قيامت‌ كاردش‌ در دست‌ اوست‌ و شكم‌ خويش‌ را در آتش‌ جهنم‌ با آن‌ مي‌درد ـ در آن‌ جاودان‌ و ابدي‌ است‌ و هركس‌ به‌وسيله‌ سمي‌ خودكشي‌ كند، سم‌ وي‌ دردست‌ وي‌ است‌ و آن‌ را در آتش‌ جهنم‌ جرعه‌جرعه‌ مي‌نوشد ـ در آن‌ جاودان‌ و ابدي‌ است‌ و هركس‌ خود را از كوهي‌ فرو افگند و بكشد، او در آتش‌ جهنم‌ فروافگنده‌ شده‌ است‌ ـ در آن‌ جاودان‌ و ابدي‌ است». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌است‌: «هركس‌ خود را به‌ چيزي‌ بكشد، به‌ وسيله‌ همان‌ چيز در روز قيامت‌ عذاب‌مي‌شود». «بي‌گمان‌ خداوند نسبت‌ به‌ شما مهربان‌ است‌» و از رحمت‌ وي‌ به‌شماست‌ كه‌ شما را به‌ اموري‌ متوجه‌ و متنبه‌ ساخته‌ كه‌ سبب‌ صيانت‌ اموال‌ و بقاي ‌ابدان‌ شماست‌، در حالي‌كه‌ امت‌هايي‌ چون‌ بني‌ اسرائيل‌ را در امر توبه‌، به ‌خودكشي‌ مكلف‌ ساخت‌.
 
سوره نازعات آيه  15

‏متن آيه : ‏

‏ هَلْ أتَاكَ حَدِيثُ مُوسَى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«آيا داستان‌ موسي» يعني: اخبار وي‌ «به‌ تو رسيده ‌است‌؟» اين‌ خطابي‌ است ‌براي‌ رسول‌ اكرم‌ ص به‌قصد تسليت‌ و دلجويي‌ ايشان‌ در برابر تكذيب‌ قومشان‌. يعني: اي‌ پيامبر! بدان‌ كه‌ داستان‌ موسي‌(ع) با فرعون‌ سركش‌ و قوم‌ وي‌ نيز همين‌گونه‌ بود زيرا او نيز در دعوت‌ فرعون‌ با تكذيب‌ روبه‌رو شد و متحمل‌ سختي‌هاي ‌فراواني‌ گرديد. چنان‌كه‌ اين‌ آيه‌ تهديدي‌ است‌ براي‌ كفار كه‌ اگر به‌ تكذيب‌ خود ادامه‌ دهند، سرانجامي‌ مانند سرانجام‌ فرعون‌ و كسان‌ وي‌ ـ كه‌ از آنان‌ بسيار نيرومندتر و با شوكت‌تر بوده‌اند ـ در انتظارشان‌ خواهد بود و خداي‌ سبحان‌ چنان‌كه‌ فرعون‌ و قومش‌ را عبرتي‌ براي‌ جهانيان‌ گردانيد، آنان‌ را نيز به‌ سرنوشتي‌ همانند روبرو خواهد كرد.
	سوره نازعات آيه  16

‏متن آيه : ‏

‏ إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«آن‌گاه‌ كه‌ پروردگارش‌ او را» يعني: موسي‌(ع) را «ندا در داد در وادي ‌مقدس» يعني: مبارك‌ و مطهر، كه‌ نام‌ آن‌ وادي‌ مقدس‌ «طوي» است‌ و در كوه‌ سينا واقع‌ است‌.
 
	سوره نازعات آيه  17

‏متن آيه : ‏

‏ اذْهَبْ إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى ‏

 

‏ترجمه : ‏
آري‌! ندا در داد كه‌ اي‌ موسي: «به‌سوي‌ فرعون‌ برو كه‌ او سر به‌ طغيان ‌برداشته ‌است» يعني: در عصيان‌ و تكبر و كفر از حد گذشته ‌است‌.
 
	سوره نازعات آيه  18

‏متن آيه : ‏

‏ فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَى أَن تَزَكَّى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«پس‌ بگو» به‌ وي‌ «آيا سر آن‌ داري‌ كه‌ به‌ پاكيزگي‌ گرايي‌؟» يعني: بعد از آن‌كه ‌پيش‌ فرعون‌ رسيدي‌، به‌ او بگو: آيا بر آن‌ هستي‌ كه‌ با طاعت‌ و ايمان‌ از شرك‌ و عصيان‌ پاكيزه‌ شوي‌؟ بدين‌سان‌ موسي‌(ع) مأمور گرديد تا در گام‌ نخست‌ با فرعون ‌از در نرمش‌ و ملايمت‌ درآيد.
 
	سوره نازعات آيه  19

‏متن آيه : ‏

‏ وَأَهْدِيَكَ إِلَى رَبِّكَ فَتَخْشَى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و» آيا سر آن‌ داري‌ كه‌ «تو را به‌سوي‌ پروردگارت‌ راه‌ نمايم‌ تا پروا بداري‌؟» يعني: تو را به‌سوي‌ شناخت‌، يگانگي‌ و پرستش‌ خداوند(ج) ارشاد كنم‌، در نتيجه‌ از عذاب‌ وي‌ بترسي‌؟ شايان‌ ذكر است‌ كه‌ خشيت‌ و ترس‌ جز از كسي‌ كه‌ راهيافته‌ و رشيد باشد، پديد نمي‌آيد.
سوره نازعات آيه  20

‏متن آيه : ‏

‏ فَأَرَاهُ الْآيَةَ الْكُبْرَى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«پس‌ معجزه‌ بزرگ‌ را بدو نمود» يعني: موسي‌(ع) نزد فرعون‌ رفت‌ و دعوت‌ حق ‌را به‌ وي‌ رساند آن‌گاه‌ معجزه‌ بزرگ‌ و نشانه‌ سترگي‌ را كه‌ دليل‌ راستگويي‌ وي‌ در ادعاي‌ نبوت‌ بود، به‌ او نماياند و آن‌ معجزه‌، تبديل‌ شدن‌ عصاي‌ وي‌ به‌ اژدها يا عصا و يد بيضا هر دو بود زيرا هر دو در حكم‌ يك‌ معجزه‌ بودند.
 
	سوره نازعات آيه  21

‏متن آيه : ‏

‏ فَكَذَّبَ وَعَصَى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«ولي‌ تكذيب‌ كرد» فرعون‌ موسي‌(ع) را با آنچه‌ كه‌ آورده‌ بود «و عصيان ‌كرد» خداي‌ عزوجل‌ را لذا از وي‌ فرمان‌ نبرد.
	سوره نازعات آيه  22

‏متن آيه : ‏

‏ ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«سپس‌ روي‌ برتافت» فرعون‌ و پشت‌ كرد از ايمان‌، يا از موسي‌(ع) «تدبيركنان» يعني: در حالي‌ كه‌ به‌ فساد در روي‌ زمين‌ مي‌كوشيد و در معارضه‌ و مقابله‌ با آنچه‌ كه‌ موسي‌(ع) آورده‌ بود، به‌ تكاپو افتاده‌ بود.
 
	سوره نازعات آيه  23

‏متن آيه : ‏

‏ فَحَشَرَ فَنَادَى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«پس‌ گرد آورد» يعني: فرعون‌ لشكريان‌ خود را براي‌ جنگ‌ و نبرد گرد آورد، يا جادوگران‌ را براي‌ مقابله‌ با موسي‌(ع) گرد آورد، يا مردم‌ را براي‌ حضور در صحنه‌ گرد آورد تا آنچه‌ را كه‌ روي‌ مي‌دهد، مشاهده‌ كنند «پس» خودش‌ يا به‌وسيله‌ منادي‌اي‌ «ندا در داد» در آن‌ جمع‌؛
 
	سوره نازعات آيه  24

‏متن آيه : ‏

‏ فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و گفت: پروردگار برتر شما منم» مراد فرعون‌ ملعون‌ اين‌ بود كه‌ پروردگاري‌ برتر از وي‌ وجود ندارد.
 
	آيه  30
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَن يَفْعَلْ ذَلِكَ عُدْوَاناً وَظُلْماً فَسَوْفَ نُصْلِيهِ نَاراً وَكَانَ ذَلِكَ عَلَى اللّهِ يَسِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هركس‌ چنين‌ كند» يعني‌: مال‌ مردم‌ را به‌ ناروا بخورد، يا مرتكب‌ قتل‌ خود يا ديگران‌ شود، «از روي‌ تجاوز و ستم‌» يعني‌: در حالي‌ كه‌ قصد و مرام‌ وي‌ در اين ‌اعمال‌، تجاوز و ارتكاب‌ ناروا ـ چون‌ گرفتن‌ مال‌ ديگران‌ به‌ جور و چپاول‌، ياغصب‌ و زورگيري‌، كشتن‌ ديگران‌ به‌ غير خطا و در غيرقصاص‌ يا ارتداد، يا اجرانمودن‌ حد ـ باشد، «پس‌ به‌ زودي‌ وي‌ را در آتشي‌» عظيم‌ و مخصوص‌ «درمي‌آوريم‌ و اين‌ كار» يعني‌: درآوردن‌ او به‌ آتش‌ «بر خدا آسان‌ است‌» زيرا هيچ‌چيز نمي‌تواند حق‌ تعالي‌ را ناتوان‌ سازد.
 
	سوره نازعات آيه  25

‏متن آيه : ‏

‏ فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَال