اش‌ است‌».
 
	آيه  36
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَزَلَّهُمَا الشَّيْطَانُ عَنْهَا فَأَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيهِ وَقُلْنَا اهْبِطُواْ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَلَكُمْ فِي الأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَمَتَاعٌ إِلَى حِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
 «پس‌ شيطان‌ هردو را از آن‌ لغزانيد» يعني: شيطان‌ به‌سبب‌ آن‌ درخت، آن‌ دو رابه‌ لغزش‌ كشانيد. بعضي‌ گفته‌اند: ضمير « عنها: از آن‌» به‌ جنت‌ برمي‌گردد، يعني: شيطان‌ آن‌ دو را از جنت‌ دور گردانيد. زله: اشتباه‌ و لغزش‌ است‌. «و از آنچه‌در آن‌ بودند» از نعمتها و كرامتها، يا از بهشت‌ «ايشان‌ را به‌در برد» نسبت‌ اين‌ به ‌دربردن‌ از آن‌ روي‌ به‌ شيطان‌ داده‌ شد كه‌ او اغواگر آدم‌ گشت، چراكه‌ آدم‌ و حوا براثر اين‌ وسوسه‌ او كه‌ آن‌ درخت‌؛ درخت‌ جاودانگي‌ و پادشاهي‌ ابدي‌ است، ازآن‌ خوردند.
آن‌گاه‌ خداوند (ج)آنان‌ را به‌ خروج‌ از بهشت‌ دستور داد: «و گفتيم: فرود آييد»اين‌ دستوري‌ به‌ آدم‌ و حوا و به‌تبع‌ آن‌ دو، نسل‌ ايشان‌ به‌ بيرون‌ آمدن‌ از بهشت‌برين‌ به‌ سوي‌ زمين‌ است‌ «بعضي‌ از شما دشمن‌ بعضي‌ ديگريد» يعني: نسل‌ آدم‌ درزمين‌ با يك‌ديگر به‌ دشمني‌ و ستيز مي‌پردازند. عدو: دشمن‌ و عدوان: ظلم‌ صريح‌و آشكار است‌. «و براي‌ شما در زمين‌ قرارگاهي‌» يعني: جاي‌ استقراري‌ «و متاعي‌است‌ تا وقت‌ معين‌» يعني: تا هنگام‌ مرگ‌. بعضي‌ گفته‌اند: تا هنگام‌ برپايي‌ قيامت‌. متاع: آنچه‌ كه‌ مورد بهره‌برداري‌ و برخورداري‌ قرار مي‌گيرد؛ اعم‌ از خوردني‌ها، نوشيدني‌ها، پوشيدني‌ها و مانند آنها.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:631.txt">آيه  34</a><a class="text" href="w:text:632.txt">آيه  35</a><a class="text" href="w:text:633.txt">آيه  36</a><a class="text" href="w:text:634.txt">آيه  37</a></body></html>سوره عبس آيه  17

‏متن آيه : ‏

‏ قُتِلَ الْإِنسَانُ مَا أَكْفَرَهُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
آن‌گاه‌ حق‌ تعالي‌ از طبيعت‌ كفار سخن‌ گفته‌ و به‌ طور ضمني‌ پيامبرش‌ را از عدم ‌ايمان‌ آوردن‌ آنها دلجويي‌ مي‌كند و انسانها را به‌ اندرز گرفتن‌ و شكر نعمت ‌برمي‌انگيزد: «كشته‌ باد انسان‌، چه‌ ناسپاس‌ است‌!» يعني: لعنت‌ بر انسان‌ كافر باد، چه‌قدر در كفر خويش‌ سخت‌سر است‌! اين‌ نفريني‌ سخت‌ عليه‌ انسان‌ كافر به‌ سبب ‌افراطش‌ در كفر و به‌ تعجب‌ واداشتن‌ از ناسپاسي‌ نعمتهاست‌. يا استفهام‌ توبيخي ‌است‌، يعني‌ چه‌ چيز او را بر كفر وا داشته ‌است‌ با آن‌ كه‌ كفر هيچ‌ مبني‌ و تكيه‌گاهي ‌از حق‌ ندارد؟
مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ گفته‌اند: اين‌ آيه‌ درباره‌ عتبه‌بن‌ابي‌لهب‌ نازل‌ شد هنگامي‌ كه‌ گفت: من‌ به‌ پروردگار ستارگان‌ كافرم‌.
 
سوره عبس آيه  18

‏متن آيه : ‏

‏ مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«او را از چه‌چيز آفريده‌است‌؟» يعني: خداوند(ج) اين‌ انسان‌ كافر ناسپاس‌ را از چه‌ چيز آفريده ‌است‌؟.
	سوره عبس آيه  19

‏متن آيه : ‏

‏ مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«از نطفه‌اي‌ خلقش‌ كرد» يعني: او را از آب‌ بي‌مقداري‌ آفريد پس‌ براي‌ كسي‌ كه‌ دوبار از مخرج‌ بول‌ بيرون‌ آمده‌ است‌، چگونه‌ شايسته‌ است‌ كه‌ تكبر ورزد؟ «پس‌ اندازه‌ مقررش‌ بخشيد» يعني: خداي‌ عزوجل‌ بعد از آفرينش‌ انسان‌ از نطفه‌، او را خلقي‌ استوار و به‌اندازه‌ گردانيد و او را آماده‌ كرد تا به‌ مصالح‌ و منافعش ‌بپردازد و براي‌ او دو دست‌ و دو پا و دو چشم‌ و ساير آلات‌ و حواس‌ را آفريد؛
 
	سوره عبس آيه  20

‏متن آيه : ‏

‏ ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«سپس‌ راه‌ را بر او آسان‌ گردانيد» يعني: سپس‌ راه‌ به‌دست ‌آوردن‌ خير يا شر را براي‌ او هموار و آسان‌ گردانيد.
 
	سوره عبس آيه  21

‏متن آيه : ‏

‏ ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ ‏

 

‏ترجمه :
 ‏«سپس‌ او را ميراند و در گورش‌ نهاد» يعني: سپس‌ خداوند متعال‌ انسان‌ را داراي ‌قبري‌ گردانيد كه‌ به‌عنوان‌ گراميداشتش‌ در آن‌ مستور و پوشانيده‌ مي‌شود لذا او را از كساني‌ نگردانيد كه‌ اجسادشان‌ بر روي‌ زمين‌ افگنده‌ مي‌شود تا درندگان‌ و پرندگان‌ لاشه‌شان‌ را بخورند.
 
	سوره عبس آيه  22

‏متن آيه : ‏

‏ ثُمَّ إِذَا شَاء أَنشَرَهُ ‏

 

‏ترجمه : ‏«سپس‌ چون‌ بخواهد، او را برانگيزد» يعني: سپس‌ هنگامي‌ كه‌ خداي‌ سبحان‌ حشرونشرش‌ را اراده‌ كند، او را بعد از مرگش‌ زنده‌ مي‌گرداند. گفني‌ است‌ كه‌ همه‌ اين‌ انتقالات‌؛ يعني‌ انتقال‌ اولي‌ انسان‌ از آبي‌ بي‌مقدار به‌ جنين‌، سپس‌ انتقال‌ دومي ‌او به‌ موجودي‌ مميز ميان‌ خير و شر و سرانجام‌ انتقال‌ نهايي‌ او با ميراندن‌ و در قبر كردن‌، دلايلي‌ روشن‌ بر اين‌ امرند كه‌ حق‌ تعالي‌ هر وقت‌ بخواهد، اين‌ انسان ‌را از قبرش‌ نيز برمي‌انگيزد و حشر و نشر مي‌كند.
 
	سوره عبس آيه  23

‏متن آيه : ‏

‏ كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«ولي‌ نه‌!» قضيه‌ چنان‌ نيست‌ كه‌ آن‌ انسان‌ كافر مي‌گويد «او هرگز آنچه‌ را به‌ او دستور داده‌ شده‌ بود، به‌ جاي‌ نياورد» بلكه‌ برخي‌ انسانها با كفر و برخي‌ با عصيان‌، در اوامر خداوند(ج) خلل‌ انداختند و آنچه‌ را كه‌ او بدان‌ فرمان‌ داده ‌بود، جز اندكي ‌از آنان‌ به‌عمل‌ نياوردند. و اين‌ هشدار و تنبيهي‌ است‌ به‌ انسان‌ كه‌ بايد از وضع‌ و حال‌ نادرستي‌ كه‌ دارد بيرون‌ آيد.
 
	سوره عبس آيه  24

‏متن آيه : ‏

‏ فَلْيَنظُرِ الْإِنسَانُ إِلَى طَعَامِهِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«پس‌ انسان‌ بايد به‌ خوراك‌ خود بنگرد» يعني: بايد انسان‌ به‌ ديده‌ تأمل‌ بنگرد كه‌ چگونه‌ خداوند متعال‌ خوراك‌ وي‌ را كه‌ سبب‌ حياتش‌ گردانيده‌ است‌، آفريد؟.
 
	سوره عبس آيه  25

‏متن آيه : ‏

‏ أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاء صَبّاً ‏

 

‏ترجمه : ‏
بيان‌ كيفيت‌ پديد آوردن‌ خوراك‌ انسان‌ اين‌ است‌ كه: «ما آب‌ را به ‌فراواني ‌ريختيم» از ابر.
 
	سوره عبس آيه  26

‏متن آيه : ‏

‏ ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقّاً ‏

 

‏ترجمه : ‏
«آن‌گاه‌ زمين‌ را با شكافتني‌ شكافتيم» يعني: زمين‌ را با رستني‌هايي‌ كه‌ از آن ‌به‌سبب‌ فرود آمدن‌ باران‌ برآمده‌ است‌؛ به‌ شكافتني‌ نيك‌ و شگرف‌ و به‌ گونه‌اي ‌شكافتيم‌ كه‌ با حالات‌ مختلفه‌ آن‌ رستني‌ سازگار و متناسب‌ باشد؛ از كوچكي‌ تا بزرگي‌ آن‌ و نيز در شكل‌ و هيأت‌، رنگ‌ و طعم‌ و اغراض‌ متنوع‌ ديگري‌ مانند كاربرد آن‌ به‌ عنوان‌ غذا، دوا و چراگاه‌ كه‌ از آن‌ مورد لحاظ مي‌باشد. به‌ همين‌ جهت‌ خداوند(ج) بعد از آن‌، هشت‌ نوع‌ از انواع‌ رستني‌ها را به‌شرح‌ آتي‌ ذكر نمود:
 
	آيه  34
‏متن آيه : ‏
‏ الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّسَاء بِمَا فَضَّلَ اللّهُ بَعْضَهُمْ عَل