 صاحب‌ عرش‌، صاحب‌ مقام‌ است» يعني: جبرئيل‌(ع) نزد خداي‌ سبحان‌ داراي ‌مقام‌ بلند و جايگاه‌ و پايگاه‌ رفيع‌ و والايي‌ است‌. شايان‌ ذكر است‌ كه‌ اين‌ عنديت‌، نه‌ عنديت‌ مكاني‌ است‌ و نه‌ عنديت‌ سمت‌ و جهت‌ بلكه‌ عنديت‌ اكرام‌ و تشريف‌ و بزرگداشت‌ است‌ چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ قدسي‌ آمده‌است: «أنا عند المنكسرة ‌قلوبهم:  من‌ در نزد دلشكستگانم‌».
	سوره تكوير آيه  21

‏متن آيه : ‏

‏ مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«در آنجا هم‌ مطاع‌ و هم‌ امين‌ است» يعني: جبرئيل‌(ع) در ميان‌ فرشتگان‌ آسمان ‌هم‌ مطاع‌ است‌ كه‌ فرشتگان‌ به‌ او رجوع‌ مي‌كنند و از او فرمان‌ مي‌برند و هم‌ متصف‌ به‌ صفت‌ امانت‌ است‌ در امر وحي‌ و غير آن‌.
	سوره تكوير آيه  22

‏متن آيه : ‏

‏ وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و هم‌ صحبت‌ شما ديوانه‌ نيست» يعني: اي‌ مردم‌ مكه‌! محمد ص همنشين‌ شما ديوانه‌ نيست‌. دليل‌ اين‌كه‌ حق‌ تعالي‌ از آن‌ حضرت‌ ص به‌ وصف‌ هم‌سخني‌ با آنان ‌يادآوري‌ فرمود، اشعار بر اين‌ امر است‌ كه‌ آنها به‌ حقيقت‌ امر ايشان‌ دانايند ومي‌دانند كه‌ آن‌ حضرت‌ ص خردمندترين‌ و كاملترين‌ مردم‌ هستند.
 
	سوره تكوير آيه  23

‏متن آيه : ‏

‏ وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و به‌ راستي‌ او را در افق‌ آشكار ديده‌است» يعني: هم‌صحبت‌ شما محمدص جبرئيل‌(ع) را در وقت‌ طلوع‌ خورشيد بر كرانه‌ آشكار سمت‌ مشرق‌ آسمان‌ به‌همان‌ شكل‌ و صورت‌ حقيقي‌ وي‌ كه‌ داراي‌ ششصد بال‌ بود، ديده ‌است‌ به‌ نحوي‌كه‌ براي‌ محمد ص علم‌ بديهي‌ حاصل‌ شده‌ است‌ كه‌ جبرئيل‌(ع) فرشته‌اي‌ است ‌مقرب‌ كه‌ به‌ فرود آوردن‌ وحي‌ از سوي‌ وي‌ مي‌توان‌ كاملا مطمئن‌ بود و او شيطان ‌مطرود نيست‌. شايان‌ ذكر است‌ كه‌ اين‌ دومين‌ رؤيت‌ جبرئيل‌(ع) توسط آن ‌حضرت‌ ص بعد از ديدن‌ اول‌ ايشان‌ در هنگام‌ آغاز وحي‌ در غار حرا بود. مجاهد مي‌گويد: «آن‌ حضرت‌ ص در رؤيت‌ دوم‌ جبرئيل‌ را در ناحيه‌ وادي‌ اجياد كه‌ در شرق‌ مكه‌ است‌، ديدند».
 
	سوره تكوير آيه  24

‏متن آيه : ‏

‏ وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و او» يعني: يار و هم‌صحبت‌ شما محمد ص «در امر غيب» يعني: در امر وحي‌ و اخبار آسمان‌ «بخيل‌ نيست» پس‌ در رساندن‌ وحي‌ غيبي‌ بخل‌ نمي‌ورزد و در تبليغ‌ آن‌ كوتاهي‌ نمي‌كند بلكه‌ كلام‌ و احكام‌ خداي‌ عزوجل‌ را با همه‌ سخاوت ‌و بخشندگي‌ به‌ خلق‌ تعليم‌ مي‌دهد.
 
سوره تكوير آيه  25

‏متن آيه : ‏

‏ وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و قرآن‌ سخن‌ شيطاني‌ مطرود نيست» يعني: قرآن‌ سخن‌ و گفتار شيطاني‌ از شياطين‌ استراق‌كننده‌ شنود كه‌ با شهابهاي‌ آسماني‌ طرد مي‌شوند، نيست‌ زيرا برخلاف‌ آنچه‌ كه‌ قريش‌ مي‌گويند، قرآن‌ نه‌ شعر است‌ و نه‌ كهانت‌.
 
	سوره تكوير آيه  26

‏متن آيه : ‏

‏ فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ‏
‏ترجمه : ‏
«پس‌ به‌ كجا مي‌رويد» يعني: بعد از انكار قرآن‌ و برنتابيدن‌ آن‌ به‌ كدامين‌ راه‌ مي‌رويد در حالي‌ كه‌ حجت‌ بر شما تمام‌ شده‌ است‌؟ عقل‌هايتان‌ در تكذيب‌ اين ‌قرآن‌ با وجود روشني‌ و حقانيت‌ آن‌ به‌ كجا مي‌رود؟ به‌ كدام‌ راه‌ مي‌رويد كه‌ از اين‌ راهي‌ كه‌ براي‌ شما بيان‌ كرده‌ام‌، روشن‌تر باشد؟.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:636.txt">آيه  38</a><a class="text" href="w:text:637.txt">آيه  39</a><a class="text" href="w:text:638.txt">آيه  40</a><a class="text" href="w:text:639.txt">آيه  41</a><a class="text" href="w:text:640.txt">آيه  42</a><a class="text" href="w:text:641.txt">آيه  43</a><a class="text" href="w:text:642.txt">آيه  44</a></body></html>سوره تكوير آيه  27

‏متن آيه : ‏

‏ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَالَمِينَ ‏

‏ترجمه : ‏
«قرآن‌ جز پندي‌ براي‌ عالميان‌ نيست» كه‌ آنان‌ را پند و اندرز داده‌ و به‌ بيان ‌حقيقت‌ برايشان‌ مي‌پردازد؛
 
	سوره تكوير آيه  28

‏متن آيه : ‏

‏ لِمَن شَاء مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ ‏
‏ترجمه : ‏
«براي‌ هر يك‌ از شما كه‌ بخواهد راست‌ و مستقيم‌ باشد» بر راه‌ حق‌ و ايمان‌ و طاعت‌. آري‌! قرآن‌ فقط براي‌ آنان‌ پندي‌ است‌ و آنانند كه‌ از آن‌ بهره‌مند مي‌گردند.
 
 سوره تكوير آيه  29

‏متن آيه : ‏

‏ وَمَا تَشَاؤُونَ إِلَّا أَن يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و تا الله پروردگار عالميان‌ نخواهد شما نيز نخواهيد خواست» 
يعني: شما راستي‌ و درستي‌ و استفامت‌ را نمي‌خواهيد و بر اين‌ خواست‌ قادر هم‌ نمي‌باشيد مگر به‌ مشيت‌ و توفيق‌ خداوند متعال‌. استقامت: رفتن‌ به‌ راه‌ راست‌، يعني‌ راه‌ خداوند فرمانرواي‌ آسمانها و زمين‌ است‌.
مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ روايت‌ كرده‌اند: چون‌ آيه‌ (‏ لِمَن شَاء مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ ‏) نازل‌ شد، ابوجهل‌ گفت: اين‌ امر مربوط به‌ ماست‌؛ اگر بخواهيم‌، با استقامت ‌مي‌شويم‌ و اگر نخواهيم‌، نمي‌شويم‌! پس‌ خداوند(ج)  نازل‌ كرد: «شما نمي‌خواهيد مگر آن‌كه‌ خداوند پروردگار عالميان‌ بخواهد». پس‌، از تعمق‌ در سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه‌ به‌ يك‌ نكته‌ مهم‌ مي‌رسيم‌ و آن‌ موقوف‌ بودن‌ مشيت‌ بشري‌ به‌مشيت‌ الهي‌ است‌. البته‌ اين‌ به‌ معناي‌ مجبور بودن‌ انسان‌ نيست‌ زيرا حق‌ تعالي‌ به ‌علم‌ ازلي‌ خود دانسته‌، سپس‌ اراده‌ كرده‌ و قدرتش‌ را بر آن‌ امر نمايان‌ ساخته‌ است ‌پس‌ علم‌ وي‌ كشف‌ كننده‌ است‌ نه‌ اجبار آور. يعني‌ خداوند متعال‌ به‌ علم‌ ازلي ‌خود دانسته‌ است‌ كه‌ مثلا زيد در زندگي‌ خود چه‌ كارهايي‌ مي‌كند آن‌گاه‌ تحقق ‌كارهاي‌ او را اراده‌ كرده‌ و سپس‌ به‌ قدرت‌ خويش‌ آن‌ كارها را در عرصه‌ واقع ‌نمايان‌ ساخته‌ است‌.
	
﴿ سوره‌ تکویر ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (29) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌سبب‌ افتتاح‌ با اين‌ فرموده‌ حق‌ تعالي: (‏ إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ ‏)  «تكوير» ناميده‌ شد. تكوير: در هم‌ پيچيدن‌ خورشيد و سپس‌ افگندن‌ و محو كردن‌ روشني‌ آن‌ است‌.
فضيلت‌ آن: در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابن‌عمر رضي‌الله عنهما آمده‌ است‌ كه ‌رسول‌ خدا ص فرمودند: «هر كس‌ دوست‌ دارد كه‌ به‌سوي‌ روز قيامت‌ بنگرد چنان‌كه‌ گويي‌ آن‌ را به‌ چشم‌ سر مي‌بيند پس‌ بايد سوره‌هاي: (‏ إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ ‏)و(‏ إِذَا السَّمَاء انفَطَرَتْ ‏)و(‏ إِذَا السَّمَاء انشَقَّتْ ‏) را بخواند».
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:6355.txt"> آيه  1</a><a class="text" href="w:text:6356.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:6357.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:6358.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:6359.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:6360.txt"> آيه  6</a><a class="text" href="w:text:6361.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:tex