t:6362.txt"> آيه  8 </a><a class="text" href="w:text:6363.txt"> آيه  9</a><a class="text" href="w:text:6364.txt"> آيه  10 -11</a><a class="text" href="w:text:6365.txt"> آيه  12</a><a class="text" href="w:text:6366.txt"> آيه  13-14</a><a class="text" href="w:text:6367.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:6368.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:6369.txt">آيه  17-18</a><a class="text" href="w:text:6370.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:6371.txt">وجه‌ تسميه:﴿ سوره‌ انفطار ﴾</a></body></html> سوره إنفطار آيه  1

‏متن آيه : ‏

‏ إِذَا السَّمَاء انفَطَرَتْ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«آن‌گاه‌ كه» در هنگامه‌ برپائي‌ قيامت‌ «آسمان‌ منفطر شود» انفطار آسمان‌؛ شكافته‌ شدن‌ و از هم ‌گسستن‌ آن‌ براي‌ فرود آمدن‌ فرشتگان‌ از آن‌ است‌؛
 
	سوره إنفطار آيه  2

‏متن آيه : ‏

‏ وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انتَثَرَتْ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و آن‌گاه‌ كه‌ ستارگان‌ پراكنده‌ شوند» يعني: فروريزند و متفرق‌ شوند؛
 
	سوره إنفطار آيه  3

‏متن آيه : ‏

‏ وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و آن‌گاه‌ كه‌ درياها از جا بركنده‌ شوند» يعني: بعضي‌ در بعضي‌ديگر روان‌ گردند و همه‌ به‌ هم‌ راه‌ يابند به‌طوري‌كه‌ به‌ درياي‌ واحدي‌ تبديل‌ شوند و درياهاي‌ شيرين ‌با درياهاي‌ شور در هم‌ آميزد؛
	سوره إنفطار آيه  4

‏متن آيه : ‏

‏ وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و آن‌گاه‌ كه‌ گورها زير و زبر شود» يعني: خاك‌ گورها زير و زبر شود و مردگاني ‌كه‌ در آنها هستند، بيرون‌ آيند؛
 
	سوره إنفطار آيه  5

‏متن آيه : ‏

‏ عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«هر نفسي‌، آنچه‌ را پيش‌ فرستاده‌ بود و آنچه‌ را بازپس‌ گذاشته‌ بود بداند» يعني: در آن‌ هنگام‌ نامه‌هاي‌ اعمال‌ منتشر مي‌شود و هر كس‌ آنچه‌ را از خير يا شر پيش ‌فرستاده‌ بود و آنچه‌ را كه‌ پس‌ از خود از روش‌ نيك‌ يا بد در دنيا باقي‌ گذاشته‌ بود، مي‌داند. و چنان‌كه‌ در سوره‌ قبل‌ گذشت‌، پديده‌هاي‌ ياد شده‌، در آستانه‌ قيام ‌قيامت‌ روي‌ مي‌دهد.
	آيه  38
‏متن آيه : ‏
‏ وَالَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ رِئَاء النَّاسِ وَلاَ يُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَلاَ بِالْيَوْمِ الآخِرِ وَمَن يَكُنِ الشَّيْطَانُ لَهُ قَرِيناً فَسَاء قِرِيناً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» حق‌ تعالي‌ دوست‌ ندارد «كساني‌ را كه‌ اموالشان‌ را براي‌ نمايش‌، پيش‌ چشم ‌مردمان‌ مي‌بخشند» و مي‌خواهند به‌ مردم‌ چنين‌ وانمود كنند كه‌ سخي‌ و بخشنده‌اند تا به‌ كرم‌ و دهش‌ مشهور شده‌ و ميان‌ مردم‌ به‌ آن‌ فخر و مباهات‌ ورزند. و آنان ‌منافقان‌ يا كافران‌اند، به‌ دليل‌ اين‌ جمله‌: «و به‌ الله و روز قيامت‌، معتقد نيستند. و هر كه‌ شيطان‌ قرين‌ او باشد» قرين‌: يار و همنشين‌ است‌ «پس‌ وي‌ چه‌ بدهمدمي‌است‌» زيرا شيطان‌ همدمش‌ را به‌ ورطه‌هاي‌ هلاك‌ درافگنده‌، او را به‌ بخل‌، فخرفروشي‌، خودستايي‌ و بخشش‌ مال‌ با هدف‌ نمايش‌ و ريا و شهرت‌ دستور مي‌دهد و با اين‌ كار از پاداش‌ انفاق‌ مال‌ در راه‌ حق‌ محرومش‌ گردانيده‌ و درعين‌حال‌ با انفاق‌ مال‌ وي‌ در راه‌ باطل‌، مالش‌ را نيز بر وي‌ تلف‌ مي‌گرداند، پس ‌رفيق‌ و همدمي‌ اين‌چنين‌، بسيار بدهمدمي‌ است‌! در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «صاحب‌ مالي‌ كه‌ مالش‌ را به‌خاطر آن‌ انفاق‌ و صدقه‌ مي‌كند تا به‌ او گفته‌ شود كه‌: فلان‌ فردي‌ بخشنده‌ است‌، در زمره‌ اولين‌ سه‌ تني‌ است‌ كه‌ آتش‌ در روز قيامت ‌برآنان‌ شعله‌ور مي‌شود».
 
	سوره إنفطار آيه  6

‏متن آيه : ‏

‏ يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ ‏

‏ترجمه : ‏
«هاي‌ اي‌ انسان» كافر «چه‌ چيز تو را در باره‌ پروردگار بخشنده‌ات‌ مغرور كرد؟» يعني: چه‌ چيز تو را فريفت‌ و غره‌ كرد كه‌ به‌ پروردگار كريم‌ و بخشنده‌ات‌ كافر شدي‌، به‌ پروردگاري‌ كه‌ بر تو در دنيا با كامل‌ كردن‌ آفرينش‌ و حواست‌ فضل‌ و بخشش‌ نمود، تو را عاقل‌ و فهميده‌ گردانيد، به‌ تو روزي‌ داد و بر تو با نعمتهايي‌كه‌ بر انكار هيچ‌ چيز از آنها قادر نيستي‌، انعام‌ گذاشت‌. برخي‌ گفته‌اند: انسان‌ را عفو خداوند(ج) مغرور كرد زيرا او انسان‌ را در اولين ‌گام‌ گناه‌ و نافرماني‌اش‌ به ‌شتاب‌ مؤاخذه‌ و مجازات‌ نكرد. نقل‌ است‌ كه‌ به‌ فضل‌بن‌عياض‌ گفتند: اگر خداوند(ج) در روز قيامت‌ تو را در پيشگاه‌ خود ايستاده‌ كند و به‌ تو بگويد: «چه‌ چيز تو را به‌ پروردگار كريمت‌ غره‌ كرد؟» در پاسخش‌ چه‌ مي‌گويي‌؟ گفت: «مي‌گويم: مرا پرده‌هاي‌ فروانداخته‌ات‌ مغرور ساخت‌ زيرا ذات‌ كريمت‌ ستار عيبپوش‌ است‌». در حديث‌ شريف‌  آمده‌ است‌ كه‌ چون‌ رسول‌ خدا ص آيه: (‏ يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ ‏)  را مي‌خواندند، مي‌فرمودند: «انسان‌ را جهلش ‌مغرور و فريفته‌ ساخت‌».
برخي‌ از مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ گفته‌اند: اين‌ آيه‌ درباره ‌ابي ‌بن‌ خلف‌ يا درباره‌ ابي‌اشدبن‌كلده‌ جمحي‌ نازل‌ شد. ولي‌ ابن‌عباس‌رضي‌الله عنهما مي‌گويد: «مراد از انسان‌ در اينجا، وليدبن‌ مغيره‌ است‌».
 
سوره إنفطار آيه  7

‏متن آيه : ‏

‏ الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ ‏

‏ترجمه : ‏
آري‌! اي‌ انسان‌ كافر و ناسپاس‌، چه‌ چيز تو را در باره‌ پروردگار بخشنده‌ات ‌مغرور ساخت‌؟ «همان‌ كس‌ كه‌ تو را آفريد» از نطفه‌ درحالي‌ كه‌ چيزي‌ نبودي ‌«پس‌ استوار كرد» تو را به‌ اندامهاي‌ درست‌، به‌ صورت‌ و هيأت‌ كسي‌ كه‌ مي‌شنوي‌، مي‌بيني‌ و درك‌ مي‌كني‌ «و آن‌گاه‌ تو را سامان‌ بخشيد» به‌ بخشيدن ‌قامت‌ نيكو، حسن‌ صورت‌ و تعادل‌ اعضا به‌ طوري‌كه‌ هيچ‌ تفاوتي‌ در آنها نيست‌ و مثلا چنين‌ نيست‌ كه‌ يك‌ دست‌ يا يك‌ پايت‌ از دست‌ يا پاي‌ ديگرت‌ بلندتر باشد.
 
	سوره إنفطار آيه  8

‏متن آيه : ‏

‏ فِي أَيِّ صُورَةٍ مَّا شَاء رَكَّبَكَ ‏

‏ترجمه : ‏
«و به‌ هر صورتي‌ كه‌ خواست» از صورتهاي‌ مختلف‌ در زيبايي‌ يا زشتي‌ «تو را تركيب‌ كرد» و اين‌ تو نبودي‌ كه‌ صورت‌ خويش‌ را تركيب‌ و انتخاب‌ كني‌. يا تو را در صورت‌ و ساختاري‌ تركيب‌ كرد كه‌ از آراسته‌ترين‌ و معتدل‌ترين‌ تركيبهاست‌.
 
	سوره إنفطار آيه  9

‏متن آيه : ‏

‏ كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِ ‏
‏ترجمه : ‏
آن‌گاه‌ خداوند(ج)  بعد از بيان‌ نشانه‌هاي‌ قيامت‌ و بعد از برشمردن‌ نعمتهاي‌ خود بر انسان‌ و انكار و ناسپاسي‌ آنها از سوي‌ وي‌، علت‌ اين‌ انكار را كه‌ تكذيب ‌رستاخيز است‌ ذكر مي‌كند: «نه‌، چنين‌ نيست‌ بلكه‌ دين‌ را دروغ‌ مي‌شمريد» مراد از دين: دريافت‌ جزاي‌ اعمال‌ در روز قيامت‌، يا دين‌ اسلام‌ است‌. كلا: كلمه‌اي‌ است ‌براي‌ تنبيه‌ و هشدار دادن‌ به‌ آن‌ انسان‌ كافر در اين‌ مورد 