ففين آيه  24

‏متن آيه : ‏

‏ تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«در چهره‌هايشان‌ تازگي‌ ناز و نعمت‌ را مي‌شناسي» يعني: چون‌ ايشان‌ را ببيني‌، مي‌داني‌ كه‌ از اهل‌ ناز و نعمت‌اند، به‌سبب‌ نور، زيبايي‌، سپيدي‌، بهجت‌ و تروتازگي‌اي‌ كه‌ در چهره‌هايشان‌ مي‌بيني‌ زيرا خداوند(ج) در سيما و شكل‌ و شمايل ‌و زيبايي‌ آنان‌ چنان‌ رونق‌ و صفا و طراوتي‌ بخشيده ‌است‌ كه‌ هيچ‌ توصيف‌كننده‌اي ‌آن‌ را وصف‌ نتواند كرد.
 
	سوره مطففين آيه  25

‏متن آيه : ‏

‏ يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍ مَّخْتُومٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«از رحيق‌ مختوم‌ نوشانيده‌ شوند» رحيق: شرابي‌ است‌ كه‌ نه‌ هيچ‌ غش‌ و ناخالصي‌اي‌ در آن‌ است‌ و نه‌ چيزي‌ كه‌ آن‌ را گنديده‌ و فاسد كند. مختوم: آن‌ است‌كه‌ بر آن‌ مهري‌ نهاده‌ شده ‌است‌ لذا از اين‌كه‌ دستي‌ به‌ آن‌ برسد، محفوظ و بازداشته‌ شده‌ است‌ تا آن‌كه‌ نيكان‌ خود مهر آن‌ را بر مي‌دارند.
 
سوره مطففين آيه  26

‏متن آيه : ‏

‏ خِتَامُهُ مِسْكٌ وَفِي ذَلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«مهر آن‌ از مشك‌ است» يعني: آخرين‌ طعم‌ آن‌ باده‌ بهشتي‌، بوي‌ مشك‌ است ‌و چون‌ شخص‌ نوشنده‌ دهانش‌ را از آخرين‌ جرعه‌ آن‌ بردارد، بوي‌ آن‌ را همچون ‌بوي‌ مشك‌ مي‌يابد. يا معني‌ اين‌ است: ظرفهاي‌ بهشت‌، اعم‌ از جامها و كوزه‌هاي ‌آن‌ با مشك‌ مهر زده‌ شده ‌است‌ «و مشتاقان‌ بايد در اين‌ امر بر يك‌ديگر پيشي‌ گيرند» تنافس: مشاجره‌ و كشمكش‌ بر سر تصاحب‌ يك‌ چيزي‌ است‌ كه‌ هر كس ‌آن‌ را براي‌ خودش‌ مي‌خواهد لذا بر سر آن‌ با ديگران‌ رقابت‌ مي‌كند، بر آن‌ بخل ‌مي‌ورزد و آن‌ را در حوزه‌ اختصاص‌ خودش‌ درمي‌آورد. در حديث‌ شريف ‌آمده ‌است: «هر مؤمني‌ كه‌ به‌ مؤمن‌ تشنه‌اي‌ جرعه‌ آبي‌ بنوشاند، خداوند(ج) در روز قيامت‌ او را از رحيق‌ مختوم‌ مي‌نوشاند و هر مؤمني‌ كه‌ مؤمن‌ گرسنه‌اي‌ را اطعام‌ كند، خداوند(ج) او را از ميوه‌هاي‌ بهشت‌ اطعام‌ مي‌كند و هر مؤمني‌ كه‌ مؤمن ‌برهنه‌اي‌ را بپوشاند، خداوند(ج) او را از لباسهاي‌ سبز بهشتي‌ مي‌پوشاند».
 
	سوره مطففين آيه  27

‏متن آيه : ‏

‏ وَمِزَاجُهُ مِن تَسْنِيمٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و آميزه‌ آن‌ از تسنيم‌ است» يعني: آميزه‌ آن‌ شراب‌ سر به ‌مهر، از تسنيم‌ است‌. تسنيم‌ شرابي‌ است‌ كه‌ از بالا بر بهشتيان‌ فرو ريختانده‌ مي‌شود و بهترين‌ شرابهاي ‌بهشت‌ است‌.
	سوره مطففين آيه  28

‏متن آيه : ‏

‏ عَيْناً يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«چشمه‌اي‌ كه‌ مقربان‌ از آن‌ مي‌نوشند» يعني: رحيق‌، يا تسنيم‌ چشمه‌اي‌ است‌ كه‌ بهشتيان‌ جامهاي‌ خويش‌ را با آن‌ مي‌آميزند در حالي‌ كه‌ مقربان‌ از آن‌ به‌طور خالص‌ مي‌نوشند. پس‌ رحيق‌ داراي‌ چهار صفت‌ است:
1 ـ شرابي‌ است‌ سر به‌ مهر.
2 ـ مهر آن‌ از مشك‌ است‌.
3 ـ در محل‌ رقابت‌ و در معرض‌ رغبت‌ قرار دارد.
4 ـ آميزه‌ آن‌ از تسنيم‌ است‌.
عبدالله بن‌ مسعود(رض) مي‌گويد: «تسنيم‌ چشمه‌اي‌ است‌ در بهشت‌ كه‌ صرفا مقربان‌ از آن‌ مي‌نوشند و اصحاب‌ يمين‌ نيز جامهايشان‌ را با آميزه‌اي‌ از آن‌ خشبو و معطر مي‌كنند».
 
	آيه  37
‏متن آيه : ‏
‏ فَتَلَقَّى آدَمُ مِن رَّبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«سپس‌ آدم‌ از پروردگارش‌ كلماتي‌ را دريافت‌ نمود» يعني: گرفت‌ و پذيرفت‌ كه‌ عبارت‌ از اين‌ دعاي‌ آدم‌ و حوا بود: (‏ رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنفُسَنَا وَإِن لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ ‏) (پروردگارا! ما بر خود ستم‌ كرديم‌ و اگر بر ما نبخشايي‌ وبه‌ ما رحم‌ نكني، مسلما از زيانكاران‌ خواهيم‌ بود ) «7/23»، و خداوند (ج)كلمات ‌فوق‌ را به‌ آن‌ دو الهام‌ كرد. «و خداوند از او درگذشت‌» يعني: رحمت‌ خويش‌ را برآدم‌u بازگرداند و توبه‌اش‌ را پذيرفت‌ «چرا كه‌ او توبه‌پذير مهربان‌ است‌» توبه: به‌معناي‌ بازگشت‌ است، اگر با «عن‌» متعدي‌ شود؛ معناي‌ آن‌ بازگشت‌ از معصيت‌ واگر با «علي‌» متعدي‌ شود - چون‌ اين‌ آيه‌ - معناي‌ آن‌ پذيرفتن‌ توبه‌ است‌.
علما گفته‌ اند: توبه‌ از انسان‌ پذيرفته‌ نيست‌ مگر به‌ چهار شرط:
1- پشيماني‌ از گناهان‌ گذشته‌.
2- ترك‌ گناه‌ در حال‌.
3- تصميم‌ به‌ عدم‌ بازگشت‌ به‌ آن‌ در آينده‌.
4- رد حقوق‌ و مظالم‌ بندگان‌ و راضي‌ نمودن‌ خصم‌ با رساندن‌ حقش‌ به‌ او و عذرخواهي‌ از وي‌ به‌ زبان‌.
 
آيه  42
‏متن آيه : ‏
‏ يَوْمَئِذٍ يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُواْ وَعَصَوُاْ الرَّسُولَ لَوْ تُسَوَّى بِهِمُ الأَرْضُ وَلاَ يَكْتُمُونَ اللّهَ حَدِيثاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌ روز، آنان‌ كه‌ كفر ورزيده‌اند و از پيامبر نافرماني‌ كرده‌اند، آرزو مي‌كنند كه‌ اي ‌كاش‌ زمين‌ بر آنان‌ هموار گردد» يعني‌: آرزو مي‌كنند كه‌ اي‌ كاش‌ زمين‌ بشكافد وآنان‌ در آن‌ فرو روند، سپس‌ خاك‌ بر آنان‌ به‌ همان‌ شكل‌ اول‌ خود هموار گردد وهيچ‌ نام‌ و نشاني‌ از آنان‌ باقي‌ نماند تا به‌ مكافات‌ عمل‌ خويش‌ دچار نشوند «ونمي‌توانند هيچ‌ سخني‌ را از خداوند پنهان‌ كنند» بلكه‌ رازهايشان‌ همه‌ بر وي‌ آشكار و ارائه‌ شده‌ است‌ و سخناني‌ كه‌ در ميان‌ خويش‌ ردوبدل‌ كرده‌اند، به‌ نزد وي‌ معلوم ‌است‌ و بر نهان‌ كردن‌ آن‌ از آن‌ رو توانا نيستند كه‌ اندامهايشان‌ بر ضدشان‌ گواهي‌مي‌دهد.
	سوره مطففين آيه  29

‏متن آيه : ‏

‏ إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كَانُواْ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ كساني‌ كه‌ جرم‌ مي‌كردند، به‌ مؤمنان‌ مي‌خنديدند» يعني: مؤمنان‌ را در دنيا مسخره‌ مي‌كردند و به‌ ريشخند مي‌گرفتند. مراد از آنان: كفار قريش‌ و ديگر كفارند.
علما در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ دو روايت‌ ذكر كرده‌اند: بنا بر روايت ‌اول‌، مراد از «مجرمان‌» بزرگان‌ مشركين‌ مانند ابوجهل‌، وليدبن‌ مغيره‌ و عاصي ‌بن‌ وائل‌ سهمي‌ هستند كه‌ عمار، صهيب‌، بلال‌ و غير ايشان‌ از فقراي‌ مسلمين‌ را مورد استهزا قرار مي‌دادند. در روايت‌ دوم‌ آمده ‌است: علي‌بن‌ابي‌طالب‌(رض) با جمعي‌ از مسلمانان‌ از راه‌ مي‌گذشت‌ پس‌ منافقان‌ به‌ ايشان‌ خنديده‌ و با چشم‌ و ابرو ايشان‌ را مورد تمسخر قرار دادند آن‌گاه‌ نزد ياران‌ منافق‌ رفتند و گفتند: امروز مرد كله ‌طاس ‌را ديديم‌! و همه‌ آنان‌ از اين‌ سخن‌ خنديدند. و قبل‌ از آن‌كه‌ علي‌(رض) نزد رسول‌ خدا ص برسد، اين‌ آيه‌ نازل‌ شد.
 
سوره مطففين آيه  30

‏متن آيه : ‏

‏ وَإِذَا مَرُّواْ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ ‏
‏ترجم