به‌ كتب‌ و پيامبران‌ ديگر. يا معني‌ اين‌ است‌: فقط اندكي‌ از آنان‌ ايماني‌ راستين‌ مي‌آورند.
[5] سخن‌ در باب‌ (راعنا) در سوره‌ بقره‌ «آيه‌/140» گذشت‌. (راعنا) در زبان‌ عبري‌ از ريشه‌ «رع‌» به‌ معناي‌ شر و برابر با واژه‌ «بد» در زبان‌ انگليسي‌ است‌.
سوره بروج آيه  14

‏متن آيه : ‏

‏ وَهُوَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و اوست‌ آن‌ آمرزنده‌ دوستدار» يعني: حق‌ تعالي‌ از گناهان‌ بندگان‌ مؤمنش ‌درگذشته‌ و آن‌ را مي‌پوشاند و ايشان‌ را بدان‌ گناهان‌ رسوا نمي‌سازد و او بسيار دوستدار فرمانبرداران‌ و اوليائش‌ مي‌باشد. يا او خود دوست‌ داشتني‌ است‌.
 
	سوره بروج آيه  15

‏متن آيه : ‏

‏ ذُو الْعَرْشِ الْمَجِيدُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«اوست‌ صاحب‌ عرش‌، گرامي‌قدر است» يعني: حق‌ تعالي‌ پروردگار عرش ‌بزرگ‌ و صاحب‌ مجد و بزرگي‌ است‌. مجد: نهايت‌ كرم‌ و فضل‌ است‌ و مجد حق‌ تعالي‌، علو و عظمت‌ اوست‌.
 
	سوره بروج آيه  16

‏متن آيه : ‏

‏ فَعَّالٌ لِّمَا يُرِيدُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«فعال‌ مايريد است» يعني: حق‌ تعالي‌ هر چه‌ را بخواهد انجام‌ مي‌دهد و هيچ ‌چيز او را عاجز نمي‌گرداند، حكم‌ او را هيچ‌ پي‌جويي‌ نيست‌ و از آنچه‌ انجام‌ دهد، مورد پرسش‌ قرار نمي‌گيرد.
 
سوره بروج آيه  17

‏متن آيه : ‏

‏ هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْجُنُودِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«آيا داستان‌ لشكرها به‌ تو رسيده‌است‌؟» يعني: اي‌ محمد ص! آيا خبر و داستان‌ گروههاي‌ كافري‌ كه‌ تكذيب‌ كننده‌ پيامبرانشان‌ بوده‌اند، به‌ تو رسيده ‌است ‌همان‌ پيامبراني‌ كه‌ گروههاي‌ كافر براي‌ مبارزه‌ و نبرد عليه‌ آنان‌ لشكرها گرد مي‌آوردند؟ هدف‌ از طرح‌ اين‌ موضوع‌، دلجويي‌ از رسول‌ خدا ص است‌ و اين‌كه‌ مي‌بايد در برابر تكذيب‌ قوم‌ خود صبر و شكيبايي‌ پيشه‌ كنند چنان‌ كه‌ پيامبران‌پيشين(ع) صبر كردند.
	سوره بروج آيه  18

‏متن آيه : ‏

‏ فِرْعَوْنَ وَثَمُودَ ‏

 

‏ترجمه : ‏
خبر «فرعون‌ و ثمود» مراد از خبر آنان‌، كفر و عنادي‌ است‌ كه‌ از آنان‌ روي‌ داد و عذابي‌ است‌ كه‌ بر آنان‌ فرود آمد. مراد از فرعون‌؛ خود او و لشكريانش ‌هستند. يعني: لشكرهايي‌ كه‌ در آيه‌ قبل‌ ذكر كرديم‌، همين‌ها بودند.
 
	سوره بروج آيه  19

‏متن آيه : ‏

‏ بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي تَكْذِيبٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«بلكه‌ كافران‌ در انكارند» يعني: بلكه‌ اين‌ گروه‌ مشركان‌ عرب‌ در مورد رسالتت ‌و دعوت‌ حقي‌ كه‌ آورده‌اي‌، در انكار و تكذيب‌ سختي‌ قرار دارند پس‌ اينان‌ از كفار پيشين‌ عبرت‌ نگرفتند چرا كه‌ بي‌پروا راهشان‌ را دنبال‌ مي‌كنند. مراد اين‌ است ‌كه: حال‌ كفار قريش‌ از حال‌ امتهاي‌ كافر پيشين‌ تعجب‌ برانگيزتر است‌ زيرا كفار قريش‌ هم‌ داستانهاي‌ امتهاي‌ پيشين‌ را شنيده‌اند و هم‌ آثار و نشانه‌هاي‌ بر بادي‌ و هلاكت‌ آنان‌ را ديده‌اند اما با اين‌ وجود، تكذيبي‌ سخت‌تر از تكذيب‌ و انكار آنان ‌را در پيش‌ گرفتند.
	سوره بروج آيه  20

‏متن آيه : ‏

‏ وَاللَّهُ مِن وَرَائِهِم مُّحِيطٌ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و خداوند از گرداگرد آنان‌ محيط است» يعني: او تواناست‌ بر اين‌كه‌ به‌ آنان ‌همانند عذابي‌ را كه‌ بر گروههاي‌ كافر پيشين‌ فرود آورد، فرود آورد.
	سوره بروج آيه  21

‏متن آيه : ‏

‏ بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَّجِيدٌ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«بلكه‌ اين‌ قرآني» كه‌ كافران‌ تكذيبش‌ كردند، قرآني‌ «مجيد است» و در نهايت‌ شرف‌، كرامت‌ و بركت‌ مي‌باشد پس‌ چنان‌كه‌ آنان‌ مي‌گويند؛ قرآن‌ شعر و كهانت‌ و سحر نيست‌.
 
	سوره بروج آيه  22

‏متن آيه : ‏

‏ فِي لَوْحٍ مَّحْفُوظٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«در لوحي‌ محفوظ است» يعني: قرآن‌ در لوح‌ محفوظ كه‌ كتاب‌ مادر (ام‌الكتاب) است‌ نوشته‌ شده‌، لوحي‌ كه‌ از دسترس‌ شيطان‌ محفوظ و مصون ‌مي‌باشد. پس‌ هرگاه‌ قرآن‌ داراي‌ چنين‌ شأن‌ و جايگاهي‌ است‌، ديگر چگونه‌ كافران‌ آن‌ را انكار و شكاكان‌ در آن‌ شك‌ مي‌ورزند.
‏‏﴿ سوره‌ بروج ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (22) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌سبب‌ افتتاح‌ با سوگند خداوند(ج) به‌ آسمان‌ داراي ‌برجها، «بروج‌» ناميده‌ شد.
فضيلت‌ آن: از ابوهريره‌(رض) روايت‌ شده‌است‌ كه‌ فرمود: رسول‌ خدا ص در نماز عشاء سوره‌ «بروج‌» و (‏ وَالسَّمَاء وَالطَّارِقِ ‏) را مي‌خواندند. شايان‌ ذكر است‌ كه‌ هدف‌ از نزول‌ اين‌ سوره‌، دلجويي‌ رسول ‌اكرم‌ ص و ياران‌ و پيروانشان‌ در برابر ايذاء كفار است‌؛ با بيان‌ اين‌ حقيقت‌ كه‌ كافران‌ امتهاي‌ پيشين‌ نيز مانند مردم‌ مكه‌ در برابر دعوتهاي‌ الهي‌ ستيزه‌گر و در تكذيب‌ حق‌ با هم‌ يكسان‌ بوده‌اند، مانند اصحاب ‌اخدود در يمن‌، فرعون‌، قوم‌ ثمود و ديگران‌؛ اما خداي‌ عزوجل‌ از آنان‌ انتقام ‌گرفت‌ زيرا آنان‌ در قبضه‌ قدرت‌ وي‌ قرار داشتند پس‌ همين‌گونه‌ از منكران‌ عنود و ستيزه‌گر با دين‌ اسلام‌ نيز انتقام‌ مي‌گيرد چرا كه‌ آنان‌ نيز در قبضه‌ قدرت‌ وي ‌قرار دارند.
سبب‌ نزول‌ اين‌ سوره‌ كه‌ بر محور اصحاب‌ اخدود دور مي‌زند، به‌طور موجز اين ‌بود: به‌ يكي‌ از شاهان‌ كفار يهودي‌ به‌نام‌ زرعه‌بن‌تبان‌ اسعد حميري‌ معروف‌ به‌ ذونواس‌ خبر رسيد كه‌ بعضي‌ از رعايايش‌ به‌ دين‌ نصرانيت‌ ايمان‌ آورده‌اند پس‌ با لشكرياني‌ از قبيله‌ حمير به‌ سراغ‌ ايشان‌ رفت‌ و چون‌ ايشان‌ را دستگير كرد، ميان‌ اين‌كه‌ يهودي‌ شوند يا در آتش‌ سوزانده‌ شوند، مخيرشان‌ نمود اما آن‌ مؤمنان‌ آتش‌ رابرگزيدند. سپس‌ گودالهايي‌ بركند و در آنها آتش‌ افروخت‌ آن‌گاه‌ به‌ ايشان‌ گفت: هر كس‌ از شما كه‌ از دين‌ خويش‌ برگردد، او را رها مي‌كنيم‌ و هر كس‌ كه‌ برنگردد، او را در اين‌ آتش‌ مي‌افگنيم‌. آن‌ مؤمنان‌ شكيبايي‌ و پايداري‌ ورزيدند و سرانجام‌ ايشان‌ را در آتش‌ افگندند در حالي‌ كه‌ آن‌ پادشاه‌ ستمگر با ياران‌ خود نظاره‌گر اين‌ صحنه‌ها بود. نقل‌ است‌ كه: دوازده، يا بيست‌، يا هفتاد هزار تن‌ از آن ‌مؤمنان‌ به‌ قتل‌ رسيدند. گفتني‌ است‌ كه‌ ذونواس‌ آخرين‌ پادشاه‌ حميري‌ و به ‌قول ‌ابن‌كثير مشرك‌ بود.
 
آيه  47
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ آمِنُواْ بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقاً لِّمَا مَعَكُم مِّن قَبْلِ أَن نَّطْمِسَ وُجُوهاً فَنَرُدَّهَا عَلَى أَدْبَارِهَا أَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّا أَصْحَابَ السَّبْتِ وَكَانَ أَمْرُ اللّهِ مَفْعُولاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ اهل‌ كتاب‌! به‌ آنچه‌ فرو فرستاديم‌ و تصديق‌كننده‌ همان‌ چيزي‌ است‌ كه‌ با شماست‌، ايمان‌ آوريد» يعني‌: به‌ قرآني‌ كه‌ تصديق‌كننده‌ تورات‌ است‌، ايمان ‌آوريد. سپس‌ حق‌ تعالي