ي‌آيد» به‌ اين‌ ترتيب‌، فرزند از هر دو آب‌ به‌ وجود مي‌آيد. ترائب: استخوانهاي‌ سينه‌ زن ‌است‌. به‌قولي‌ معني‌ آيه‌ اين‌ است: آن‌ آب‌ جهنده‌ از تمام‌ اجزاي‌ بدن‌ بيرون ‌مي‌آيد. در اين‌ صورت‌، مراد آيه‌ از آب‌ خارج‌ شده‌ از سينه‌ زن‌، آبي‌ است‌ كه‌ از خون‌ موجود در عروق‌ و بافتهايي‌ كه‌ به‌ سينه‌ها فرود مي‌آيد، تشكيل‌ شده‌ است‌ واز آنجا كه‌ پشت‌ مرد و سينه‌ زن‌ نزديكترين‌ بافتهاي‌ آب‌ مني‌ هستند، از اين‌ جهت ‌به‌ يادآوري‌ مخصوص‌ گرديده‌اند اما در حقيقت‌ همه‌ اجزاي‌ بدن‌ در تكوين‌ و ساختن‌ آب‌ مني‌ سهم‌ دارند. شايان‌ ذكر است‌ كه‌ خصيه‌ مرد و تخمدان‌ زن‌ كه‌ محل‌ استقرار نطفه‌ هستند، هر دو در جوار كليه‌ها قرار گرفته‌اند و موقعيت‌ آنها تقريبا در پشت‌ و سينه‌ و نيمه‌ ستون‌ فقرات‌ مي‌باشد.
 
	سوره طارق آيه  8

‏متن آيه : ‏

‏ إِنَّهُ عَلَى رَجْعِهِ لَقَادِرٌ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ او بر بازگردانيدن‌ وي‌ به‌ خوبي‌ تواناست» يعني: قطعا خداي‌ سبحان‌ بردگربار آفريدن‌ انسان‌ با زنده ‌كردن‌ وي‌ پس‌ از مرگ‌ تواناست‌. مقاتل‌ در معني‌ آيه ‌مي‌گويد: «مراد اين‌ است‌ كه‌ اگر بخواهيم‌ او را از بزرگسالي‌ به‌ جواني‌، از جواني ‌به‌ كودكي‌ و از كودكي‌ به‌ حال‌ نطفه‌ برمي‌گردانيم‌». اگر نيك‌ تأمل‌ كنيم‌ به‌ خوبي ‌درمي‌يابيم‌ كه‌ مبدأ خود دليل‌ معاد است‌ زيرا پيدايش‌ انسان‌ به‌سبب‌ اجتماع‌ و بهم‌ آمدن‌ اجزايي‌ است‌ كه‌ در بدن‌ والدين‌ متفرق‌ و پراكنده‌ بوده‌اند پس‌ هرگاه‌ خداي ‌آفريننده‌ بر گردآوردن‌ اين‌ اجزاي‌ پراكنده‌ قادر است‌ تا بدانجا كه‌ از اين‌ اجزا انساني‌ تمام‌ را مي‌آفريند، بي‌گمان‌ او بعد از مرگ‌ انسان‌ و پراكنده‌ شدن‌ اجزاي‌ بدن‌وي‌ نيز بر گرد آوردن‌ اين‌ اجزا و تجديد ساماندهي‌ آنها توانا مي‌باشد.
 
	سوره طارق آيه  9

‏متن آيه : ‏

‏ يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«آن‌ روز كه‌ راز ها همه‌ فاش‌ شود» يعني: خداوند(ج) انسان‌ را در روزي‌ از نو مي‌آفريند كه‌ رازها از پرده‌ برون‌ افتد و در محك‌ سنجش‌ و در معرض‌ داوري‌ قرار داده‌ شود. سرائر: آنچه‌ كه‌ در دلها از عقايد، نيات‌ و غيره‌ پنهان‌ داشته‌ مي‌شود. پس‌ در اين‌ هنگام‌ است‌ كه‌ نيك‌ و بد اين‌ رازها از هم‌ متمايز گشته‌ و همه‌ چيز به‌صورت‌ شفاف‌ و روشن‌ شناخته‌ مي‌شود.
 
	آيه  48
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ اللّهَ لاَ يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَن يَشَاءُ وَمَن يُشْرِكْ بِاللّهِ فَقَدِ افْتَرَى إِثْماً عَظِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مسلما خداوند اين‌ را كه‌ به‌ او شرك‌ ورزيده‌شود، نمي‌بخشايد» يعني‌: براي‌كسي‌ كه‌ بر شرك‌ مرده‌ و قبل‌ از مرگ‌ از آن‌ توبه‌ نكرده ‌است‌، احتمال‌ آمرزش‌شرك‌ وي‌ وجود ندارد «و غيرآن‌ را بر هركه‌ خواهد مي‌آمرزد» يعني‌: غير اهل‌ شرك‌ از گنهكاران‌ مسلمين‌ در مشيت‌ آمرزش‌ حق‌ تعالي‌ داخلند و اين‌ امر موكول‌ به‌ اراده ‌وي‌ است‌، پس‌ حق‌ تعالي‌ براي‌ هركس‌ از موحدان‌ كه‌ بخواهد مي‌آمرزد، ولو اين‌ كه‌ هر گناهي‌ را ـ اعم‌ از كبيره‌ يا صغيره‌ ـ مرتكب‌ گرديده‌ و از گناه‌ خويش ‌توبه‌ هم‌ نكرده‌ باشند ـ كه‌ اين‌ مذهب‌ اهل‌ سنت‌ و جماعت‌ است‌ ـ و هركه‌ را هم ‌كه‌ بخواهد عذاب‌ مي‌كند «و هركس‌ كه‌ به‌ خدا شرك‌ ورزد، درحقيقت‌ گناه‌ عظيمي‌ را بربافته‌ است‌» زيرا شرك‌ بزرگترين‌ گناهان‌ كبيره‌ است‌. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ عائشه‌ رضي‌الله عنها آمده‌ است‌: «ديوانهاي‌ اعمال‌ در نزد خداي‌ عزوجل‌ سه ‌ديوان‌ است‌: ديواني‌ است‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ به‌ آن‌ اهميتي‌ نمي‌دهد و ديواني‌ است‌ كه‌حق‌ تعالي‌ چيزي‌ از آن‌را فروگذار نمي‌كند و ديواني‌ است‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ آن‌ را نمي‌آمرزد. اما ديواني‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ آن‌ را نمي‌آمرزد، ديوان‌ شرك‌ ورزيدن‌ به‌ اوست‌، خداي‌ عزوجل‌ فرموده‌ است‌: ﴿إِنَّ اللّهَ لاَ يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ   ...﴾، و فرموده ‌است‌:  إِنَّهُ مَن يُشْرِكْ بِاللّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّهُ عَلَيهِ الْجَنَّةَ  [المائدة: ٧٢]: در حقيقت‌ هر كس‌ به‌ خداوند شرك‌ ورزد، خداوند بر او بهشت‌ را حرام‌ گردانيده‌ است) «مائده/‌72». اما ديواني‌كه‌ به‌ آن‌ اهميت‌ نمي‌دهد؛ ديوان‌ ستم‌ بنده‌ بر خود در ميان‌ خود و خداي‌ خويش ‌است‌ ـ از روزه‌ يا نمازي‌ كه‌ آن‌ را ترك‌ كرده‌ ـ زيرا خداي‌ متعال‌ اين‌ رانمي‌آمرزد، ولي‌ اگر بخواهد از آن‌ در مي‌گذرد. و اما ديواني‌ كه‌ خداوند(ج) چيزي‌ از آن‌ را فرو نمي‌گذارد؛ ديوان‌ ظلم‌ و ستم‌ بندگان‌ بر يك‌ديگر است‌، كه‌ خواه‌نخواه‌ قصاص‌ دارد».
 
سوره طارق آيه  10

‏متن آيه : ‏

‏ فَمَا لَهُ مِن قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«پس‌ آن‌گاه‌ او را نه‌ نيرويي‌ باشد و نه‌ ياوري» يعني: در آن‌ روز، نه‌ انسان‌ قوت ‌و نيرويي‌ ذاتي‌ دارد كه‌ خود را به‌وسيله‌ آن‌ از عذاب‌ الهي‌ برهاند و نه‌ هم‌ برايش ‌ياوري‌ است‌ كه‌ نصرتش‌ داده‌ و او را از عذابي‌ كه‌ بر وي‌ فرود آمده ‌است‌، نجات‌دهد.
	سوره طارق آيه  11

‏متن آيه : ‏

‏ وَالسَّمَاء ذَاتِ الرَّجْعِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و سوگند به‌ آسمان‌ بارش‌ انگيز» رجع: برگردانيدن‌ يك‌ چيز به‌ حالت‌ اوليه‌ آن ‌است‌ كه‌ مراد از آن‌ در اينجا: باران‌ مي‌باشد زيرا باران‌ از آسمان‌ به‌سوي‌ زمين ‌برمي‌گردد و مجددا از طريق‌ تبديل‌ شدن‌ به‌ بخار به‌ آسمان‌ مي‌رود و باز دوباره‌ به ‌زمين‌ بر مي‌گردد و همين‌ طور رفت‌وبرگشت‌ آن‌ تكرار مي‌شود. پس‌ اعجاز اين ‌آيه‌ كه‌ به‌ حقيقت‌ علمي‌ بزرگي‌ اشاره‌ مي‌كند، روشن‌ است‌.
 
سوره طارق آيه  12

‏متن آيه : ‏

‏ وَالْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و سوگند به‌ زمين‌ شكافدار» كه‌ براي‌ بيرون‌ آوردن‌ گياهان‌، اشجار، آتشفشانها و... شكافته‌ مي‌شود و اين‌ پديده‌ها از آن‌ بيرون‌ مي‌آيند.
 
	سوره طارق آيه  13

‏متن آيه : ‏

‏ إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ ‏

 

‏ترجمه : ‏
جواب‌ قسم‌ اين‌ است: «در حقيقت‌ قرآن‌ سخني‌ قاطع‌ است» كه‌ در ميان‌ حق‌ و باطل‌ فيصله‌ مي‌كند و جدايي‌ مي‌افگند.
 
	سوره طارق آيه  14

‏متن آيه : ‏

‏ وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و آن‌ هزل‌ نيست» يعني: قرآن‌ به‌ بازي‌ و شوخي‌ نازل‌ نشده ‌است‌ و لذا همه‌ آن‌ جدي‌ است‌ نه‌ شوخي‌. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ علي‌ (رض) آمده است‌ كه رسول‌ خدا ص فرمودند: «بي‌گمان‌ فتنه‌اي‌ در پيش‌ است‌». علي‌ مي‌گويد: گفتم‌؛ يا رسول‌الله ! پس‌ راه‌ بيرون‌ رفت‌ از آن‌ فتنه‌ چيست‌؟ فرمودند: «كتاب‌ الله تبا