ك‌ وتعالي: راه‌ بيرون‌ رفت‌ از آن‌ فتنه‌، كتاب‌ خداي‌ تبارك‌ و تعالي‌ است‌؛ فيه‌ نبأ من‌ قبلكم‌، وخبر ما بعدكم‌، وحكم‌ ما بينكم‌، هو الفصل‌ ليس‌ بالهزل‌، من‌ تركه‌ من‌ جبار قصمه‌ الله‌ ومن‌ ابتغي‌ الهدي‌ في‌ غيره‌ أضله‌ الله وهو حبل‌ الله‌ المتين‌، ونوره‌ المبين‌، وهو الذكر الحكيم‌، وهو الصراط المستقيم‌، وهو الذي‌ لا تزيغ‌ به‌ الأهواء ولا تلتبس‌ به ‌الألسنة‌ ولا تتشعب‌ معه‌ الآراء ولا يشبع‌ منه‌ العلماء ولا يمله‌ الأتقياء ولا يخلق‌ علي‌كثيره‌ الرد ولا تنقضي‌ عجائبه‌، هو الذي‌ لم‌ تنته‌ الجن‌ لما سمعته‌ أن‌ قالوا:(‏إِنَّا سَمِعْنَا قُرْآناً عَجَباً ‏ يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ ) من‌ علم‌ علمه‌ سبق‌ ومن‌ قال‌ به‌ صدق‌، ومن‌ حكم‌ به‌ عدل‌ ومن ‌عمل‌ به‌ أجر، ومن‌ دعا إليه‌ هدي‌ إلي‌ صراط مستقيم: در قرآن‌ خبر پيشينيان‌ شما، خبر پسينيان‌ شما و داوري‌ در ميان‌ شماست‌، قرآن‌ سخني‌ است‌ قاطع‌ و فيصله‌كن ‌كه‌ شوخي‌ و بازيچه‌ نيست‌. هر كس‌ آن‌ را از سر گردنكشي‌ و استكبار فرو گذارد، خداوند(ج) او را كمرشكن‌ مي‌كند و هر كس‌ هدايت‌ را در غير آن‌ طلب‌ كند، خداوند(ج) او را گمراه‌ مي‌كند. قرآن‌ ريسمان‌ مستحكم‌ خداوند(ج) و نور مبين‌ او و ذكر حكيم‌ و صراط مستقيم‌ است‌. قرآن‌ است‌ كه‌ هواها با آن‌ به‌ كجي‌ و انحراف ‌نمي‌گرايند، زبانها بدان‌ التباس‌ و ابهام‌ پيدا نمي‌كنند، آرا بدان‌ شاخه‌شاخه ‌نمي‌شود، علما از آن‌ سير نمي‌شوند، پرهيزكاران‌ از آن‌ ملول‌ و دلتنگ‌ نمي‌گردند و با وجود بسياري‌ تكرار كهنه‌ نمي‌شود و عجايب‌ و شگفتي‌هاي‌ آن‌ به‌پايان ‌نمي‌آيد و قرآن‌ است‌ كه‌ چون‌ جنيان‌ آن‌ را شنيدند، بي‌درنگ‌ گفتند: (ما قرآن‌ عجيبي‌ را شنيديم‌ كه‌ به‌سوي‌ رشد راه‌ مي‌نمايد) «جن‌/2 ـ 1». هر كس‌ به‌ علم‌ قرآن ‌مجهز گشت‌، پيش‌ تاخت‌ و هر كس‌ به‌ قرآن‌ سخن‌ گفت‌، راست‌ گفت‌ و هر كس ‌به‌سوي‌ قرآن‌ دعوت‌ كرد، به‌سوي‌ راه‌ راست‌ هدايت‌ شد».
 
‏‏سوره طارق آيه  15

‏متن آيه : ‏

‏ إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْداً ‏

 

‏ترجمه : ‏
«آنان‌ نيرنگي‌ مي‌سگالند» يعني: كافران‌ با هدف‌ بي‌اثر كردن‌ دين‌ حقي‌ كه‌ رسول‌ خدا ص آورده‌است‌، مكر و نيرنگي‌ سازمان‌ مي‌دهند؛
	سوره طارق آيه  16

‏متن آيه : ‏

‏ وَأَكِيدُ كَيْداً ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و من‌ نيز تدبيري‌ مي‌كنم» يعني: من‌ نيز آنان‌ را از آنجا كه‌ نمي‌دانند، به ‌استدراج‌ مي‌كشانم‌ و آنان‌ را در برابر نيرنگشان‌ جزا مي‌دهم‌.
 
	سوره طارق آيه  17

‏متن آيه : ‏

‏ فَمَهِّلِ الْكَافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْداً ‏

 

‏ترجمه : ‏
«پس‌ كافران‌ را مهلت‌ ده» يعني: نابودي‌ عاجل‌ آنان‌ را از خداي‌ سبحان‌ نخواه ‌و به‌ آنچه‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ در كارشان‌ تدبير مي‌كند، راضي‌ باش‌ «واگذار آنان‌ را» امهال: واگذاشتن‌ و به‌تأخير افگندن‌ است‌ «اندك‌ زماني» يعني: مهلتشان‌ ده‌ به ‌مهلتي‌ نزديك‌، يا مهلتي‌ اندك‌ و به‌ زودي‌ خواهي‌ ديد كه‌ چه‌ عذاب‌ خفت‌باري‌ بر آنان‌ فرود خواهد آمد. تكرار فعل‌ و تغيير بنيه‌ ساختاري‌ آن‌ از «مهل‌» به‌ «امهل‌»، براي‌ مبالغه‌ در تهديد كافران‌ است‌ و چون‌ اين‌ مهلت‌ به‌سر آمد، خداوند(ج) آنان‌ را در بدر گرفتار كرد و در فتح‌ مكه‌ جزيره‌العرب‌ را از پليدي ‌شرك‌ و بت‌پرستي‌ پاك‌ گردانيد.
﴿ سوره‌ طارق ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (17) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌سبب‌ افتتاح‌ آن‌ با سوگند الهي‌ به:(‏ وَالسَّمَاء وَالطَّارِقِ ‏) كه‌ تفسير آن‌ مي‌آيد، «طارق‌» ناميده‌ شد.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:6480.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:6481.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:6482.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:6483.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:6484.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:6485.txt"> آيه  6</a><a class="text" href="w:text:6486.txt"> آيه  7 </a><a class="text" href="w:text:6487.txt"> آيه  8</a><a class="text" href="w:text:6488.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:6489.txt"> آيه  10</a><a class="text" href="w:text:6490.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:6491.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:6492.txt"> آيه  13</a><a class="text" href="w:text:6493.txt"> آيه  14</a><a class="text" href="w:text:6494.txt"> آيه  15</a><a class="text" href="w:text:6495.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:6496.txt"> آيه  17</a><a class="text" href="w:text:6497.txt">آيه  18</a><a class="text" href="w:text:6498.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:6499.txt">وجه‌ تسميه:﴿ سوره‌ اعلی ﴾</a></body></html>آيه  49
‏متن آيه : ‏
‏ أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُزَكُّونَ أَنفُسَهُمْ بَلِ اللّهُ يُزَكِّي مَن يَشَاءُ وَلاَ يُظْلَمُونَ فَتِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا به‌سوي‌ كساني‌ كه‌ خود را پاك‌ مي‌شمارند» با ادعاي‌ فضايل‌ و برتري ‌هايي‌ كه‌مربوط به‌ آنان‌ نيست‌ «ننگريسته‌اي‌؟» چنان‌كه‌ يهود و نصاري‌ گفتند: ما فرزندان‌ ودوستان‌ خداييم‌! يا مانند اين‌ سخن‌ برخي‌ از مردم‌ كه‌ مي‌گويند: ما هيچ‌ گناهي ‌نداريم‌ و همچون‌ كودكان‌ از گناه‌ پاكيم‌! بعضي‌ گفته‌اند: مراد آيه ‌كريمه‌، ستايش‌ بعضي‌ مردم‌ از بعضي‌ديگر است‌. البته‌ اين‌ هشداري‌ است‌ عام‌ براي‌ هر كسي‌ كه‌خود را تزكيه‌ مي‌كند، مي‌ستايد و پاكيزه‌ و بي‌ عيب‌ مي‌شناسد. حق‌ تعالي‌مي‌فرمايد: چنين‌ نيست‌ «بلكه‌ خداست‌ كه‌ هركه‌ را بخواهد پاك‌ مي‌گرداند» زيرا فقط او به‌ كساني‌ از بندگانش‌ كه‌ سزاوار اين‌ تزكيه‌ هستند و كساني‌ از آنان‌ كه‌ سزاوار آن‌ نيستند، داناست‌، پس‌ بندگان‌ بايد تزكيه‌ خود را ـ با هدف‌ برتري‌طلبي‌ و تفاخر برهمديگر ـ فروگذاشته‌ و يك‌ديگر را مورد مدح‌ و ستايش‌ قرار ندهند. درحديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ مقدادبن‌اسود(رض) آمده‌ است: «رسول‌ خداص به‌ ما دستوردادند كه‌ بر روي‌ مداحان‌ خاك‌ بپاشيم». در روايت‌ ابي‌بكره‌(رض) آمده‌است‌: «... اگر يكي‌ از شما خواسته‌ يا نخواسته‌، رفيقش‌ را مدح‌ كرد، بايد بگويد: احسبه ‌كذلك‌ ولا ازكي‌ علي‌ الله احدا: او را چنين‌... مي‌پندارم‌ و كسي‌ را بر خدا تزكيه ‌نمي‌كنم». «و به ‌قدر فتيلي‌ بر آنان‌ ستم‌ نمي‌رود» فتيل‌: نخ‌ رشته‌مانند روي‌ هسته‌خرماست‌. معني‌ اين‌ است‌: اين‌ گروهي‌ كه‌ خود را تزكيه‌ مي‌كنند، به‌اندازه‌ گناه ‌تزكيه‌ خويش‌ عذاب‌ مي‌شوند و افزون‌ برآن‌ ـ ولو به ‌اندازه‌ رشته‌ روي‌ هسته‌خرمايي‌ ـ موردستم‌ قرار نمي‌گيرند و از ثوابي‌ نيز كه‌ مستحق‌ آن‌ باشند، به‌ مقدار رشته‌ روي‌ هسته‌ خرمايي‌ كم‌ نمي‌شود.
 
	 سوره أعلى آيه  1

‏متن آيه : ‏

‏ سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«نام‌ پروردگار والاي‌ خود را به‌ پاكي‌ بستاي» يعني: او را از هر چه‌ كه‌ سزاوار وي ‌نيست‌، با گفتن‌ جمله: «سبحان‌ ربي‌ الاعلي‌» به‌پاكي‌ يا