ِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى ‏) را.
﴿ سوره‌ اعلی ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (19) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌سبب‌ افتتاح‌ با اين‌ فرموده‌ خداوند(ج): (‏ سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى ‏)سوره‌ «اعلي‌» نام‌ گرفت‌ و «سبح‌» نيز ناميده‌ مي‌شود.
فضيلت‌ آن:  در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ نعمان‌بن‌بشير(رض) آمده ‌است‌ كه: «رسول‌ خدا ص در نمازهاي‌ عيد و روز جمعه‌، سوره‌هاي: (‏ سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى ‏)(‏‏ هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَةِ ‏)  را مي‌خواندند و چه‌بسا كه‌ عيد و جمعه‌ در يك‌روز جمع‌ مي‌شد اما همين‌ دو سوره‌ را مي‌خواندند». همچنين‌ در حديث‌ شريف ‌آمده ‌است: «رسول‌ خدا ص در نماز وتر، سوره‌هاي:(‏ سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى ‏)،(‏‏ قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ‏)و(‏ ‏ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ‏‏) را مي‌خواندند». علي‌(رض) روايت ‌كرده‌ است‌ كه: «رسول‌ خدا ص سوره‌ اعلي‌ را دوست‌ داشتند».
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:66.txt">آيه  38</a><a class="text" href="w:text:67.txt">آيه  39</a><a class="text" href="w:text:68.txt">آيه  40</a><a class="text" href="w:text:69.txt">آيه  41</a><a class="text" href="w:text:70.txt">آيه  42</a><a class="text" href="w:text:71.txt">آيه  43</a><a class="text" href="w:text:72.txt">آيه  44</a><a class="text" href="w:text:73.txt">آيه  45</a><a class="text" href="w:text:74.txt">آيه  46</a><a class="text" href="w:text:75.txt">آيه  47</a><a class="text" href="w:text:76.txt">آيه  48</a></body></html>آيه  51
‏متن آيه : ‏
‏ أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُواْ نَصِيباً مِّنَ الْكِتَابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوتِ وَيَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ هَؤُلاء أَهْدَى مِنَ الَّذِينَ آمَنُواْ سَبِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
ابن‌ابي‌ حاتم‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ از عكرمه‌ روايت‌ كرده‌ است‌ كه‌ گفت‌: حيي‌بن‌ اخطب‌ و كعب‌بن‌ اشرف‌ يهودي‌ به‌ مكه‌ رفتند، مردم‌ مكه‌ به‌ آنان‌ گفتند: شما اهل‌ كتاب‌ و اهل‌ علم‌ هستيد، لذا نظرتان‌ را در باره‌ قضيه‌ ما و محمد به‌ مابگوييد؟ پس‌ آنها از مكيان‌ پرسيدند: شما بر چه‌ راه‌ و روشي‌ قرار داريد و محمد برچه‌ راه‌ و روشي‌؟ مشركان‌ پاسخ‌ دادند: ما كساني‌ هستيم‌ كه‌ صله‌ ارحاممان‌ را به‌جا مي‌آوريم‌، گله‌ شتر را قرباني‌ مي‌كنيم‌، مردم‌ را شير و آب‌ مي‌نوشانيم‌، اسيران‌ را آزاد مي‌كنيم‌ و حجاج‌ را سيراب‌ مي‌گردانيم‌، اما محمد مرد بي‌ همه‌كس‌ و بي‌همه‌چيزي‌ است‌ كه‌ صله‌ ارحام‌ ما را بريده‌ و رهزنان‌ حجاج‌ از قبيله‌ «غفار» از او پيروي‌ مي‌كنند، پس‌ آيا ما بهتريم‌ يا او؟ يهوديان‌ گفتند: شما از وي‌ بهتر و راه‌يافته‌تريد! پس‌، خداي‌ عزوجل‌ نازل‌ فرمود: «آيا نديدي‌ به‌ سوي‌ كساني‌ كه‌ بهره‌اي‌ از كتاب ‌داده ‌شدند» و آنان‌ يهوديان‌ اند «كه‌ به‌ جبت‌ و طاغوت‌ ايمان‌ مي‌آورند» جبت‌: سحراست‌. و طاغوت‌: كاهن‌ و هرآنچه‌ كه‌ بجز الله(ج) مورد پرستش‌ قرار گيرد و هر معبودي‌ بجز خدا(ج) كه‌ به‌ پرستش‌ خويش‌ راضي‌ باشد، يا در نافرماني‌ خدا(ج) مورد اطاعت‌ قرار گيرد. «و در باره‌ كافران‌ مي‌گويند» يعني‌: يهوديان‌ درباره ‌كافران‌ مي‌گويند: «اينان‌ از كساني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌اند، راه‌يافته‌ترند» از همين‌ رو بود كه‌ يهوديان‌ در جنگ‌ احزاب‌ با مشركان‌ همدست‌ شدند.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:6501.txt"> آيه  1</a><a class="text" href="w:text:6502.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:6503.txt"> آيه  3</a><a class="text" href="w:text:6504.txt"> آيه  4</a><a class="text" href="w:text:6505.txt"> آيه  5</a><a class="text" href="w:text:6506.txt">آيه  6 </a><a class="text" href="w:text:6507.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:6508.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:6509.txt"> آيه  9</a><a class="text" href="w:text:6510.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:6511.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:6512.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:6513.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:6514.txt">آيه  14</a><a class="text" href="w:text:6515.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:6516.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:6517.txt"> آيه  17</a><a class="text" href="w:text:6518.txt"> آيه  18</a><a class="text" href="w:text:6519.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:6520.txt">آيه  20</a><a class="text" href="w:text:6521.txt"> آيه  21</a><a class="text" href="w:text:6522.txt">آيه  22</a><a class="text" href="w:text:6523.txt"> آيه  23-24</a><a class="text" href="w:text:6524.txt"> آيه  25</a><a class="text" href="w:text:6525.txt">آيه  26</a><a class="text" href="w:text:6526.txt">وجه‌ تسميه:﴿ سوره‌ غاشیه ﴾</a></body></html> سوره غاشية آيه  1

‏متن آيه : ‏

‏ هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَةِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«آيا خبر غاشيه‌ به‌ تو رسيده‌است‌؟» يعني: اي‌ محمد ص! بي‌گمان‌ خبر قيامت ‌به‌ تو رسيده ‌است‌. قيامت‌ «غاشيه‌» نام‌ گرفت‌ زيرا مردم‌ را با هول‌ و هراسهاي‌ خود فرامي‌گيرد و درمي‌پوشاند.
 سوره غاشية آيه  2

‏متن آيه : ‏

‏ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خَاشِعَةٌ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«در آن‌ روز چهره‌هايي‌ خوارند» يعني: مردم‌ در روز قيامت‌ به‌ دو گروه‌ تقسيم ‌مي‌شوند: گروه‌ اول‌ چهره‌هاي‌ خوار و زبوني‌ دارند، ازآن‌ رو كه‌ در عذاب ‌قرار دارند و سر ضمايرشان‌ در چهره‌هايشان‌ هويداست‌. به‌ قولي: مراد آيه ‌مخصوصا چهره‌هاي‌ يهود و نصاري‌است‌. و از گروه‌ دوم‌ در آيه‌ (8) ياد مي‌شود.
 
سوره غاشية آيه  3

‏متن آيه : ‏

‏ عَامِلَةٌ نَّاصِبَةٌ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«سختي‌ ديده‌ و محنت‌ كشيده‌اند» يعني: آن‌ چهره‌هاي‌ زبون‌، در دنيا عبادت‌ و نيايش‌ كرده‌ در اين‌ راه‌ محنتها مي‌كشيدند و خود را رنجور و خسته‌ مي‌كردند درحالي‌ كه‌ هيچ‌ پاداشي‌ به‌ آنان‌ در قبال‌ آن‌ اعمال‌ و عبادات‌ تعلق‌ نمي‌گرفت‌، از آن‌ روي‌ كه‌ بر كفر و گمراهي‌ قرار داشتند. لذا شرط قبول‌ اعمال‌، ايمان‌ به‌خداوند(ج) و پيامبر خاتمش‌ مي‌باشد.
آيه‌ كريمه‌ ناظر بر حال‌ و وضع‌ كشيشان‌، پرستشگران‌ بتان‌ و هر انسان‌ ديگري ‌است‌ كه‌ در راه‌ عقيده‌ فاسد كفري‌ و انحرافي‌ خود سخت‌كوش‌ است‌ پس‌ تلاش ‌مي‌كند و رنج‌ بيهوده‌ مي‌برد. روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ عمربن‌خطاب‌(رض) از برابر دير راهبي‌ مي‌گذشت‌ در اين‌ اثنا ندا كرد: اي‌ راهب‌! بيا اينجا! راهب‌ از دير خويش ‌بيرون‌ آمد. عمر(رض) همين‌گونه‌ به‌سويش‌ مي‌نگريست‌ و مي‌گريست‌. در اين‌ اثنا به‌ عمر(رض) گفتند: اي‌ اميرالمؤمنين‌! چه‌ چيز شما را از ن  (عَامِلَةٌ نَّاصِبَةٌ ‏3 ‏ تَصْلَى نَاراً حَامِيَةً ‏)  گريستن‌ به‌سوي‌ اين‌ راهب‌ به‌گريه‌ واداشته ‌است‌؟ عمر(رض) گفت: اين‌ فرموده‌ خداي‌ عزوجل‌ را در كتابش‌ به‌ياد آوردم: . پس‌ عاملي‌ كه‌ مرا به‌ گريه‌ وا داشته‌، همين‌ است‌ و من‌ بر حال‌ زار وي‌ مي‌گريم‌.
 
سوره غاشية آيه  4

‏متن آيه : ‏

‏ تَصْلَى نَاراً حَامِيَةً ‏

 

‏ترجمه : ‏
«كه» آن‌ سخت‌كوشان‌ رنجور شده‌ در پي‌ اعمال‌ و عقايد نادرست‌ «در آتشي ‌بس‌ سوزان‌ درآيند».
 
	سوره غاشية آيه  5

‏متن آيه : ‏

‏ تُسْقَى