بود كه‌ گفتند: محمد ابتر است‌ و بعد از خود فرزند مذكري‌ ندارد و نداشتن‌ فرزند  به‌ پندار آنان‌  عيب‌ بود اما از آنجا كه‌ داشتن‌ فرزند، در حق‌ خداوند متعال‌ عيب‌ و نقصي‌ براي‌ اوست‌ لذا طعن‌ به‌ پيامبرش‌ ص را در سوره‌ كوثر رد كرد و طعن‌ در حق‌ خود را در اين‌ سوره‌، از اين‌ رو در اينجا فرمود: (قل‌: بگو) تا اين‌ طعنه‌ را از خودش‌ دفع‌ كند در حالي‌كه‌ در سوره‌ كوثر نگفت: (قل:‌ بگو) بلكه‌ خودش‌ مستقيماً اين‌ طعن‌ و عيب‌ را از پيامبرش‌ دفع‌ كرد. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ بخاري‌ آمده ‌است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «لا أحد أصبر علي‌ أذي‌ سمعه‌، من‌ الله‌؛ إنهم‌ يجعلون‌ له‌ ولداً، وهو يرزقهم‌ ويعافيهم: هيچ ‌كس‌ بر آزاري‌ كه‌ شنيده‌ است‌، شكيباتر از خداوند(ج) نيست‌ زيرا در همان‌ حال‌ كه‌ مشركان‌ براي‌ او فرزندي‌ قرار مي‌دهند، او آنان‌ را روزي‌ مي‌دهد و عافيتشان‌ مي‌بخشد».
 ﴿ سوره‌ اخلاص ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (4) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌ نامهاي‌ بسياري‌ مانند تفريد، تجريد، توحيد، نجات‌، ولايت‌، معرفت‌، اساس‌ و اخلاص‌ ناميده‌ شده‌ است‌ كه‌ مشهورترين‌ آنها «اخلاص‌» مي‌باشد زيرا اين‌ سوره‌ از يكسو درباره‌ توحيد خالص‌ خداي‌ عزوجل ‌سخن‌ مي‌گويد و از سوي‌ ديگر بنده‌ را از شرك‌ يا از آتش‌ جهنم‌ خلاص‌ مي‌سازد.
فضيلت‌ آن: در بيان‌ فضيلت‌ اين‌ سوره‌ كريمه‌، احاديث‌ بسياري‌ وارد شده ‌است‌ از آن‌ جمله‌ مضمون‌ اين‌ حديث‌ شريف‌ است‌ كه‌ سوره‌ «اخلاص» در ثواب‌ قرائت‌ خود معادل‌ ثلث‌ (يك‌ سوم) قرآن‌ كريم‌ مي‌باشد زيرا تمام‌ قرآن‌ كريم‌، شرح‌ و بيان‌ اصولي‌ است‌ كه‌ در اين‌ سوره‌ به‌ اجمال‌ ذكر شده ‌است‌ و نيز از آن‌روي‌ كه‌ اصول‌ عام‌ و كلي‌ شريعت‌ اسلام‌ سه‌ چيز است: توحيد، بيان‌ حدود واحكام‌ و بيان‌ اعمال‌ و اين‌ سوره‌ به‌ تنهايي‌ عهده‌دار بيان‌ توحيد و تقديس‌ حق‌ تعالي ‌گرديده ‌است‌. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابوسعيد خدري‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ فرمود: مردي‌ از مرد ديگري‌ شنيد كه‌ شبانگاه‌ سوره‌ «اخلاص‌» را مي‌خواند و آن‌ را تكرار مي‌كند پس‌ بامداد نزد رسول‌ خدا ص آمد و اين‌ حكايت‌ را به‌گونه‌اي‌ به‌ايشان‌ باز گفت‌ كه‌ گويي‌ خواندن‌ (‏ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ‏)  را كم‌ و ناچيز مي‌شمرد. رسول‌ خدا ص  فرمودند: «والذي‌ نفسي‌ بيده‌، إنها لتعدل‌ ثلث ‌القرآن»‌  سوگند به‌ذاتي‌ كه‌ جانم‌ در دست‌ بلاكيف‌ اوست‌، اين‌ سوره‌ معادل‌ ثلث‌ قرآن‌ است‌. در حديث‌ شريف‌ ديگري‌ آمده ‌است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص به‌ ياران‌ خود فرمودند: آيا كسي‌ از شما عاجز از آن‌ است‌ كه‌ ثلث‌ قرآن‌ را در يك‌ شب‌ بخواند؟  اصحاب(رض) ‌به‌ گمان‌ اين‌كه‌ مراد ايشان‌ سه‌ قسمت‌ كل‌ قرآن‌ است‌، از اين‌ امر احساس‌ مشقت ‌كرده‌ و گفتند: يا رسول‌الله كدام‌ يك‌ از ما تاب‌ و توان‌ اين‌ كار را دارد؟رسول‌ خدا ص فرمودند: بدانيد كه‌ الله‌ الواحد الصمد ثلث‌ قرآن‌ است‌. در حديث‌ شريف‌ ديگري‌ آمده ‌است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص خطاب‌ به‌ ياران‌ خود فرمودند: گردهم‌ آييد زيرا من‌ مي‌خواهم‌ ثلث‌ قرآن‌ را بر شما بخوانم‌ پس‌ جمعي‌ گرد آمدند آن‌گاه‌ رسول‌ خدا ص نزد ايشان‌ رفتند و خواندند: (‏ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ‏)سپس‌ به‌ خانه‌ خود بازگشتند. در اين‌ اثنا يكي‌ از اصحاب‌ به‌ ديگري‌ گفت: مگر رسول‌ خدا ص نگفتند كه‌ بر شما ثلث‌ قرآن‌ را مي‌خوانم‌؟ قطعاً اين‌ برگشت‌شان‌ به‌خانه‌ به‌ منظور خبري‌ است‌ كه‌ از آسمان‌ به‌ ايشان‌ نازل‌ شده‌ است‌. سپس‌ آن‌حضرت‌ ص از خانه‌ خود بيرون‌ آمده‌ و خطاب‌ به‌ اصحاب‌ فرمودند: من‌ گفتم‌ كه‌ ثلث‌ قرآن‌ را بر شما مي‌خوانم‌، بدانيد كه‌ (‏ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ‏) معادل‌ ثلث‌ قرآن‌است‌ .
مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ سوره‌ از ابي ‌بن‌ كعب‌(رض) روايت‌ كرده‌اند كه ‌فرمود: مشركان‌ به‌ رسول‌ خدا ص گفتند: اي‌ محمد  نسب‌ پروردگارت‌ را براي‌ ما بيان‌ كن‌. همان‌ بود كه‌ خداوند متعال‌ اين‌ سوره‌ را نازل‌ فرمود. همچنين‌ قتاده‌، ضحاك‌ و مقاتل‌ گفته‌اند: گروهي‌ از يهوديان‌ نزد رسول‌ خدا ص آمدند و گفتند: اي‌ محمد  پروردگارت‌ را براي‌ ما توصيف‌ كن‌ زيرا او وصف‌ خود را در تورات ‌نازل‌ نموده‌ است‌ و ما مي‌خواهيم‌ بدانيم‌ كه‌ پروردگارت‌ از چه‌ چيز و از كدامين‌ جنس‌ است‌؟ آيا از طلاست‌، يا از مس‌، يا از نقره‌؟ آيا مي‌خورد و مي‌آشامد؟ او دنيا را از چه‌ كسي‌ به‌ ارث‌ برده‌ و آن‌ را به‌ چه‌ كسي‌ به‌ ارث‌ مي‌گذارد؟ همان‌ بود كه‌ خداوند(ج) اين‌ سوره‌ را نازل‌ فرمود.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:6797.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:6798.txt"> آيه  2</a><a class="text" href="w:text:6799.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:6800.txt"> آيه  4</a><a class="text" href="w:text:6801.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:6802.txt">وجه‌ تسميه: ﴿ سوره‌ فلق ﴾</a></body></html>‏‏سوره فلق آيه  1

‏متن آيه : ‏

‏ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«بگو پناه‌ مي‌برم‌ به‌ پروردگار فلق» فلق: صبح‌ است‌ زيرا شب‌ از آن‌ منفلق‌ و شكافته‌ مي‌شود. به‌قولي: فلق‌، هر چيز از آفرينش‌ خداوند(ج) است‌ كه‌ شكافته ‌مي‌شود؛ اعم‌ از حيوانات‌، صبح‌، دانه‌ بذر، هسته‌، نباتات‌ و غير آن‌. علما گفته‌اند: خداوند(ج) در اين‌ آيه‌ به‌ اين‌ حقيقت‌ اشاره‌ مي‌كند كه‌ ذات‌ متعال‌ وي‌ كه ‌بر دور كردن‌ تاريكي‌هاي‌ انبوه‌ از تمام‌ جهان‌ تواناست‌، قطعا بر اين‌ امر نيز تواناست‌ كه‌ از پناه‌ برنده‌ به‌ خود، هر ترس‌ و هراسي‌ را دفع‌ كند و او را از آسيب ‌هر آسيب‌رساني‌ نگاه‌ دارد.
 
	سوره فلق آيه  2

‏متن آيه : ‏

‏ مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ‏

‏ترجمه : ‏
بگو: به‌ پروردگار سپيده‌دم‌ پناه‌ مي‌برم‌ «از شر آنچه‌ آفريده ‌است» يعني: از شر تمام‌ مخلوقات‌ وي‌.
 
	سوره فلق آيه  3

‏متن آيه : ‏

‏ وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و» به‌ پروردگار سپيده‌دم‌ پناه‌ مي‌برم‌ «از شر تاريكي‌ چون‌ فراگيرد» يعني: همچنين‌ به‌ پروردگار سپيده‌دم‌ پناه‌ مي‌برم‌ از شر شب‌ چون‌ روي‌ آورد و تاريكي ‌آن‌ به‌ افق‌ها منتشر شود. علما گفته‌اند: پناه‌ بردن‌ به‌ خداوند(ج) از شر شب‌ از آن‌ روي‌ است‌ كه‌ در شب‌ درندگان‌ از بيشه‌هاي‌ خود و حشرات‌ از سوراخهاي‌ خود بيرون‌ مي‌آيند، اهل‌ شر به‌ فساد و تبه‌كاري‌ بر مي‌خيزند و نيز در شب‌ مخاطر ديگري‌ است‌ كه‌ پنهان‌ نمي‌باشد.
	آيه  40
‏متن آيه : ‏
‏ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُواْ نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَوْفُواْ بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وَإِيَّ