ند(ج) به‌ توبه‌ ساقط مي‌شود ـ چنانچه‌ خداي‌ عزوجل‌ آن‌ توبه‌ را بپذيرد. اما حق‌ مقتول‌ به‌ روز قيامت‌ باقي‌ مي‌ماند، كه‌ يا خداي‌ عزوجل‌ او را از قاتلش‌ راضي‌ گرداند، يا اگر بخواهد وي‌ را عذاب‌ كند».
 
شماره سوره-اسم سوره –تعداد آيات –شماره صفحه
10-يونس-109-ص208*
11-هود-123-ص221*
12-يوسف-111-ص235*
13-الرعد-43-ص249*
14-إبراهيم-52-ص255*
15-الحجر-99-ص262*
16-النحل-128-ص267*
17-الإسراء-111-ص282*
18-الكهف-110-ص293*
19-مريم-98-ص305*
20-طه-135-ص312*
21-الأنبياء-112-ص322*
22-الحج-78-ص332*
23-المؤمنون-118-ص342*
24-النور-64-ص350*
25-الفرقان-77-ص359*
26-الشعراء -227-ص367*
27-النمل-93-ص377*
28-القصص-88-ص385*
29-العنكبوت-69-ص396*
آيه  42
‏متن آيه : ‏
‏ وَلاَ تَلْبِسُواْ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُواْ الْحَقَّ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و حق‌ را به‌ باطل‌ درنياميزيد» با هدف‌ آشفته‌ ساختن‌ اذهان‌ و تباه‌ساختن‌ اديان‌ «و حقيقت‌ را كتمان‌ نكنيد» مراد از «حقيقت‌» در اينجا: حجت هاي‌ الهي‌ است‌ كه ‌تبليغ‌ آنها بر آنان‌ واجب‌ است‌ و از آنان‌ پيمان‌ گرفته‌ شده‌ كه‌ آنها را بيان‌ كنند، نه‌كتمان‌ و از آن‌ جمله‌ بشارتهايي‌ است‌ كه‌ در مورد بعثت‌ پيامبر آخرالزمان‌ حضرت‌محمدص در كتابشان‌ آمده‌ است‌ «درحالي‌كه‌ خود مي‌دانيد» حقيقت‌ امر را كه‌محمدص رسول‌ خداوند (ج)است‌ و از اخباري‌ كه‌ دراين‌باره‌ در كتابهايتان‌ آمده‌است‌ به‌خوبي‌ آگاهيد.
 
آيه  94
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ إِذَا ضَرَبْتُمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ فَتَبَيَّنُواْ وَلاَ تَقُولُواْ لِمَنْ أَلْقَى إِلَيْكُمُ السَّلاَمَ لَسْتَ مُؤْمِناً تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَعِندَ اللّهِ مَغَانِمُ كَثِيرَةٌ كَذَلِكَ كُنتُم مِّن قَبْلُ فَمَنَّ اللّهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُواْ إِنَّ اللّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
ابن‌عباس‌(رض) در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ مي‌گويد: مردي‌ از قبيله‌ بني‌سليم‌ بارمه‌ گوسفندي‌ از نزد گروهي‌ از ياران‌ رسول‌ خداص گذشت‌ و بر ايشان‌ سلام‌گفت‌. در اين‌ اثنا ايشان‌ در ميان‌ خود گفتند: اين‌ شخص‌ بر ما سلام‌ نگفت‌ مگربه‌خاطر اين‌ كه‌ از ما ايمن‌ باشد! اين‌ سخن‌ را گفتند و بروي‌ حمله‌ برده‌ به‌ قتلش‌رساندند و گوسفندانش‌ را به‌ عنوان‌ غنيمت‌ نزد رسول‌ خداص آوردند. همان‌ بودكه‌ نازل‌ شد: «اي‌ مؤمنان‌! چون‌ در راه‌ خدا سفر كنيد» يعني‌: چون‌ به‌ جهاد بيرون‌ رويد، يا دشمن‌ دين‌ را با سلاح‌ بكوبيد «پس‌ نيك‌ تفحص‌ كنيد» يعني‌: نيك‌پرس‌وجو و تأمل‌ كنيد تا يقين‌ حاصل‌ نماييد كه‌ آن ‌كس‌ كه‌ بر وي‌ ضربه‌ مي‌زنيد، از مؤمنان‌ نيست‌ «و به‌ كسي‌ كه‌ نزد شما اسلام‌ را» يعني‌ كلمه‌ شهادت‌ را «اعلام‌ و اظهار نموده‌ است‌، نگوييد: تو مؤمن‌ نيستي‌» به‌ قولي‌ ديگر معني‌ اين‌ است‌: براي ‌كسي‌ كه‌ به‌ شما «السلام‌ عليكم» گفته‌، نگوييد كه‌ تو مسلمان‌ نيستي‌. «تا بدين‌وسيله‌ متاع‌ زندگاني‌ دنيا را بجوييد» يعني‌ اين‌ اشتهاي‌ غنيمت‌ است‌ كه‌ شما را از تحقيق‌ و بررسي‌ در مورد مسلماني‌ آن‌ شخص‌ باز مي‌دارد، درحالي‌كه‌ اين‌ غنيمت‌ چيزي‌ جز بهره‌ فاني‌ دنياي‌ دون‌ نيست‌ «و نزد الله غنيمتهاي‌ بسياري‌ است‌» از آنچه‌ كه‌ بي‌ ارتكاب‌ هيچ‌ محظوري‌ براي‌ شما حلال‌ مي‌باشد و با برخورداري‌ از اين‌ حلالهاي‌ پاكيزه‌، از كشتن‌ و به‌ غنيمت‌ گرفتن‌ مال‌ كساني‌ كه‌ از در تسليم‌ و انقياد درآمده‌اند، بي‌نياز مي‌گرديد «قبلا خودتان‌ نيز همين‌گونه‌ بوديد» يعني‌: خودتان‌ نيز قبلا از كفار بوديد «ولي‌ خداوند بر شما منت‌ نهاد» و از ريختن‌ خونهاي‌ شماجلوگيري‌ كرد ـ آن‌گاه‌ كه‌ كلمه‌ شهادت‌ را بر زبان‌ جاري‌ ساختيد. يا معني‌ اين ‌است‌: شما نيز همان‌گاه‌ كه‌ به‌ اسلام‌ درآمديد، كلمه‌ شهادت‌ را بر زبان‌ آورديد وخونها و اموالتان‌ به‌ سبب‌ آن‌ از تعرض‌ مصون‌ ماند، بي‌آن‌ كه‌ كسي‌ درپي‌ كسب ‌اطمينان‌ از اين‌ امر باشد كه‌ آيا در اظهار اسلام‌، دلهايتان‌ با زبانهايتان‌ هماهنگ‌ وهمراه‌ بوده‌ است‌ يا خير! يا معني‌ اين‌ است‌: اي‌ مسلمانان‌! شما نيز در آغاز كار، اسلام‌ خويش‌ را در ميان‌ قوم‌ خويش‌ پنهان‌ مي‌داشتيد، چنان‌كه‌ اين‌ شخصي‌ كه‌ در اثناي‌ جنگ‌ به‌ شما اظهار اسلام‌ كرد، مسلماني‌ خود را در ميان‌ قوم‌ خويش‌ پنهان‌ مي‌داشت‌، ولي‌ چون‌ شما به‌ صحنه‌ آمديد، او فرصت‌ و زمينه‌ آن‌ را يافت‌ كه ‌مسلماني‌ خويش‌ را علني‌ كند، لذا حال‌ و وضع‌ نخستين‌ خويش‌ را فراموش‌ نكرده‌ وبه‌ امثال‌ خودتان‌ رحم‌ كنيد «پس‌ به‌درستي‌ تفحص‌ كنيد» و پرس‌وجو نماييد تا مرتكب‌ قتل‌ ناحق‌ نشويد. تكرار براي‌ تأكيد است‌ «همانا خداوند به‌ آنچه‌ مي‌كنيد، آگاه‌ است‌» پس‌ شما را در برابر اعمالتان‌ مؤاخذه‌ خواهد كرد. سعيدبن‌ جبير(رض) مي‌گويد: «اين‌ جمله‌، تهديد و هشداري‌ است».
از اين‌ آيه‌ كريمه‌ مي‌فهميم‌ كه‌: فرق‌ اساسي‌ در ميان‌ جنگ‌ مسلمانان‌ و جنگ ‌ديگران‌ اين‌ است‌ كه‌: غير مسلمانان‌ براي‌ دنيا مي‌جنگند، اما مسلمانان‌ براي‌ برتري ‌كلمه‌الله.
 
 <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:702.txt">آيه  95</a><a class="text" href="w:text:703.txt">آيه  96</a><a class="text" href="w:text:704.txt">آيه  97</a><a class="text" href="w:text:705.txt">آيه  98</a><a class="text" href="w:text:706.txt">آيه  99</a><a class="text" href="w:text:707.txt">آيه  100</a><a class="text" href="w:text:708.txt">آيه  101</a></body></html>آيه  95
‏متن آيه : ‏
‏ لاَّ يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُوْلِي الضَّرَرِ وَالْمُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فَضَّلَ اللّهُ الْمُجَاهِدِينَ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ عَلَى الْقَاعِدِينَ دَرَجَةً وَكُلاًّ وَعَدَ اللّهُ الْحُسْنَى وَفَضَّلَ اللّهُ الْمُجَاهِدِينَ عَلَى الْقَاعِدِينَ أَجْراً عَظِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مؤمنان‌ خانه‌نشين‌ غيراهل‌ ضرر، با آن‌ مجاهداني‌ كه‌ با مال‌ و جان‌ خود در راه‌ خدا جهاد مي‌كنند، يكسان‌ نيستند» اهل‌ ضرر: اهل‌ معاذيراند كه‌ عذرهايي‌ چون ‌بيماري‌، معلوليت‌، نابينايي‌، لنگي‌ و غيره‌ به‌ آنان‌ ضرر وارد نموده‌، تا بدانجا كه‌ ازجهاد بازشان‌ داشته‌ است‌، پس‌ اگر نيت‌ و عزم‌ مؤمنان‌ معذور فقط اين‌ باشد كه‌ در صورت‌ نبود عذر، قطعا به‌ جهاد مي‌رفتند، در اين‌ صورت‌، آن‌ معذوران‌ نيز در درجه‌ مجاهدان‌ قرار داشته‌ و همانند پاداش‌ ايشان‌ را دارند، چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌آمده‌ است‌: رسول‌ خداص دريكي‌ از غزوات‌ خطاب‌ به‌ مجاهدان‌ فرمودند:«قطعا در مدينه‌ مردمي‌ هستند كه‌ شما هيچ‌ مسيري‌ را نپيموده‌ و هيچ‌ واد