د در ميان‌ خود به‌نوعي‌ از» انواع‌ «صلح‌» مثلا با ساقط كردن‌ تمام‌ نوبت‌زن‌، يا بخشي‌ از نوبت‌ وي‌، يا ساقط كردن‌ بخشي‌ از نفقه‌ يا بخشي‌ از مهرش‌. و درمقابل؛ امتيازي‌ كه‌ مرد به‌ زن‌ مي‌دهد اين‌ است‌ كه‌ او را همچنان‌ در حباله‌ نكاح‌ خويش‌ نگه‌ دارد «و صلح‌ بهتر است‌» يعني‌: صلح‌ و سازشي‌ كه‌ دلها بر آن‌ آرام ‌گرفته‌ و اختلافات‌ با آن‌ برطرف‌ شود، بهتر از جدايي‌، يا ادامه‌ كشمكش‌ وخصومت‌ ميان‌ زن‌ و شوهر است‌.
ابن‌جريرطبري‌ از عائشه‌ رضي‌الله عنها روايت‌ كرده‌ است‌ كه‌ گفت‌: «اين‌ آيه‌ناظر بر مردي‌ است‌ كه‌ دو زن‌ دارد و يكي‌ از آنها بدشكل‌ يا بزرگسال‌ است‌، و او به‌وي‌ چندان‌ مايل‌ نيست‌، پس‌ اين‌ زن‌ به‌ شوهرش‌ مي‌گويد: طلاقم‌ نده‌ و در مقابل ‌آن‌ تو درباره‌ من‌ مخير هستي‌ (كه‌ حقم‌ را در نوبت‌ شب‌ رعايت‌ نكني). چنان ‌كه‌سوده‌ بنت‌ زمعه‌ همسر رسول‌ خداص نيز كه‌ پا به‌ سن‌ گذاشته‌ بود، از بيم‌ آن‌ كه ‌مبادا رسول‌ خداص طلاقش‌ دهند، به‌ آن‌ حضرت‌ص گفت‌: يا رسول‌الله! نوبت‌من‌ از آن‌ عائشه‌ باشد». آري‌! او ترجيح‌ داد كه‌ افتخار همسري‌ رسول‌ خداص را از دست‌ ندهد و رسول‌ خداص هم‌ درخواست‌ وي‌ را پذيرفتند تا امتشان‌ درمشروعيت‌ و جواز اين‌ امر به‌ ايشان‌ تأسي‌ و اقتدا كنند «و بخل‌ در نفوس‌ حضوردارد» حق‌ تعالي‌ خبر مي‌دهد كه‌ بخل‌ در نفس‌ هريك‌ از زن‌ و شوهر، بلكه‌ در تمام‌نفس‌ها لانه‌ دارد، به‌طوري‌ كه‌گويي‌ هميشه‌ در نفس‌ها حضور و غلبه‌ داشته‌ و به حكم‌ سرشت‌ و طبيعت‌، در هيچ‌ حالي‌ از آنها غايب‌ نمي‌شود، لذا اين‌ بخل‌ است ‌كه‌ مرد را وامي‌ دارد تا از حسن‌ معاشرت‌، تأمين‌ نفقه‌ زن‌ به‌طور پسنديده‌ و مانند آن‌ از حقوقي‌ كه‌ برعهده‌ وي‌ است‌ امتناع‌ كند، همچنين‌ اين‌ بخل‌ است‌ كه‌ زن‌ را وامي‌ دارد تا وجايبي‌ را كه‌ در قبال‌ شوهرش‌ دارد، به‌ ايفا نگرفته‌ و حاضر نباشد تا از چيزي‌ از حقوقش‌ دربرابر وي‌ درگذرد «و اگر نيكوكاري‌ و پرهيزگاري‌ كنيد» يعني‌: اگر شما مردان‌ با زنان‌ خويش‌ معاشرت‌ نيكو داشته‌ و از آنچه‌ كه‌ جايز نيست؛ چون‌ ناسازگاري‌ و رويگرداني‌، بپرهيزيد «قطعا خدا به‌ آنچه‌ انجام‌ مي‌دهيد آگاه‌ است‌» وشما را در قبال‌ آن‌ به‌ زودي‌ پاداش‌ مي‌دهد.
 
	آيه  129
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَن تَسْتَطِيعُواْ أَن تَعْدِلُواْ بَيْنَ النِّسَاء وَلَوْ حَرَصْتُمْ فَلاَ تَمِيلُواْ كُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوهَا كَالْمُعَلَّقَةِ وَإِن تُصْلِحُواْ وَتَتَّقُواْ فَإِنَّ اللّهَ كَانَ غَفُوراً رَّحِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و شما هرگز نمي‌توانيد ميان‌ زنان‌ عدالت‌ كنيد» در محبت‌ و مقاربت‌ جنسي‌ ونفقه‌ و گفت‌وگو و انس‌ و الفت‌ و غيره‌، به‌گونه‌اي‌ كه‌ به ‌يكي‌ از آنها به‌ هيچ ‌وجهي‌از وجوه‌ نسبت‌ به‌ ديگري‌ تمايل‌ بيشتري‌ نداشته‌ باشيد «هرچند بر عدالت‌ حريص ‌باشيد» از آن‌ رو كه‌ طبايع‌ بشري‌ بر تمايل‌ بيشتر به‌ يكي‌ از آنها سرشته‌ شده‌ است‌، به‌طوري‌ كه‌ مردان‌ دراين‌باره‌ مالك‌ دلهايشان‌ نبوده‌ و هرگز نمي‌توانند نفسهايشان‌را به‌ رعايت‌ برابري‌ تام‌ و تمام‌ ميان‌ زنانشان‌ وادارند، از اين‌ جهت‌ در حديث‌ شريف‌آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص مي‌گفتند: «خدايا! اين‌ نوبت‌بخشي‌ و تقسيم‌ من‌است‌ در آنچه‌ كه‌ من‌ مالك‌ آن‌ هستم‌، پس‌ مرا در آنچه‌ كه‌ مالك‌ آن‌ نيستم ‌سرزنش‌ نكن» «پس‌» اكنون‌ كه‌ هرگز نمي‌توانيد ميان‌ زنان‌ تماما عدالت‌ كنيد «به‌ يك‌طرف‌ يكسره‌ تمايل‌ نورزيد» كه‌ طرف‌ ديگر را تماما ترك‌ نماييد «تا آن‌ كه ‌او را مانند معلقه‌ رها كنيد» معلقه‌: زني‌ است‌ كه‌ نه‌ به‌ معناي‌ واقعي‌ وجود شوهر را احساس‌ مي‌كند و نه‌ مطلقه‌ است‌ كه‌ تكليف‌ خود را بفهمد، لذا در سرگشتگي‌ وبلاتكليفي‌ دست‌وپا مي‌زند. شكي‌ نيست‌ كه‌ اين‌ حال‌ و وضع‌، زيان‌ بزرگي‌ را متوجه‌ او مي‌سازد بنابراين‌، لازم‌ است‌ تا مرد براي‌ او از نفس‌ خويش‌ سهمي‌ بدهد، هرچند كه‌ اين‌ سهم‌ اندك‌ باشد «و اگر به‌ اصلاح‌ بپردازيد» يعني‌: اگر آنچه‌ را كه ‌تباه‌ ساخته‌ايد از امر معاشرت‌ نيكو با زنانتان‌ و رعايت‌ عدالت‌ در ميان‌ آنان‌، به‌ صلاح‌ و اصلاح‌ آوريد «و پرهيزگاري‌ نماييد» از خدا(ج) با ترك‌ آنچه‌ كه‌ رضاي ‌وي‌ در آن‌ نيست‌ و از تمايل‌ يكسره‌ به‌ يك‌ طرف‌ بپرهيزيد، بدانيد كه‌ «يقينا خداوند آمرزنده‌ مهربان‌ است‌» و به‌ كوتاهي‌هايي‌ كه‌ قبلا از شما سر زده‌، شما را مؤاخذه‌ نمي‌كند.
 
	آيه  130
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِن يَتَفَرَّقَا يُغْنِ اللّهُ كُلاًّ مِّن سَعَتِهِ وَكَانَ اللّهُ وَاسِعاً حَكِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر آن‌ دو از يك‌ديگر جدا شوند» يعني‌: اگر به‌ صلح‌ و سازشي‌ نرسند و به‌ وسيله‌ خلع‌ يا طلاق‌، از هم‌ جدا شوند «خداوند هريك‌ را بي‌نياز مي‌گرداند» ازديگري‌، بدين‌سان‌ كه‌ براي‌ مرد زني‌ را مهيا مي‌گرداند كه‌ با وي‌ سازش‌ داشته‌ باشد و چشم‌ و دلش‌ به‌ او آرام‌ گيرد و براي‌ زن‌ نيز مردي‌ را نصيب‌ مي‌كند كه‌ ازمصاحبت‌ با وي‌ لذت‌ برده‌ و كاملا احساس‌ خوشبختي‌ نمايد و بنابراين‌، حق‌ تعالي ‌هردو را «از توانگري‌ خويش‌» روزي‌ مي‌دهد، به‌ چنان‌ روزي‌اي‌ كه‌ آنان‌ را بي‌نياز گرداند. از علي‌(رض) درباره‌ اين‌ آيه‌ سؤال‌ نمودند، فرمود: «اين‌ آيه‌ ناظر بر مردي‌ است‌ كه‌ دو زن‌ دارد و يكي‌ از آن‌ دو ناتوان‌ شده‌، يا بدشكل‌ و بدهيكل‌است‌ و لذا مرد مي‌خواهد تا از وي‌ جدا گردد، اما زن‌ بر اين‌ اساس‌ با وي‌ صلح‌ مي‌كند كه‌ او يك‌ شب‌ نزد وي‌ باشد و چند شب‌ ديگر نزد زن‌ ديگرش‌، ليكن‌ وي‌ را طلاق‌ ندهد، پس‌ آنچه‌ كه‌ زن‌ به‌ خاطر خوشي‌ به‌ آن‌ راضي‌ شود، باكي‌ در آن‌نيست‌، اما اگر زن‌ از قرارداد صلح‌ برگشت‌، مرد بايد ميان‌ آنها به‌ برابري‌ رفتارنمايد». «و خداوند گشايشگر حكيم‌ است‌» گشايشگر است‌ در دهش‌ و بخشش‌خويش‌، صاحب‌ حكمت‌ است؛ از آن‌رو كه‌ اجازه‌ داده‌ تا رشته‌ چنين‌ ازدواج‌ تلخي‌ با طلاق‌ از هم‌ گسسته‌ شود.
 
آيه  131
‏متن آيه : ‏
‏ وَللّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَإِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُواْ اللّهَ وَإِن تَكْفُرُواْ فَإِنَّ لِلّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ وَكَانَ اللّهُ غَنِيّاً حَمِيداً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و آنچه‌ در آسمانها و آنچه‌ در زمين‌ است‌، از آن‌ خداوند است‌. و ما به‌ كساني‌ كه‌ پيش‌ از شما به‌ آنان‌ كتاب‌ داده‌شده‌، سفارش‌ كرديم‌» يعني‌: در كت