فران‌ را بر كفرشان ‌پشتيباني‌ و بر گمراهي‌شان‌ ياري‌ مي‌كنند و دلها و عواطفشان‌ با كافران‌ است‌ «بجزمؤمنان‌» يعني‌: مؤمنان‌ را دوست‌ خويش‌ نمي‌گيرند «آيا عزت‌ را نزد آنان ‌مي‌جويند» كه‌ اين‌ خيالي‌ خام‌ است‌ «چرا كه‌ عزت‌، همه‌ از آن‌ خداست‌» پس‌ به‌ هر كه ‌بخواهد از آن‌ مي‌بخشد و آن‌ را از هركه‌ بخواهد باز مي‌دارد. بايد دانست‌ كه‌ عزت ‌و ارجمندي‌ موجود در نزد غير حق‌ تعالي‌، همه‌ از فيض‌ و فضل‌ اوست‌، پس ‌مؤمن‌، عزت‌ را جز از خداوند(ج) نمي‌طلبد. عزت‌: غلبه‌ و قوت‌ و نيرومندي‌ است‌. تفسير عملي‌ اين‌ آيه‌ در عصر ما، وابستگي‌ برخي‌ از فرزندان‌ مسلمين‌ به‌ احزاب‌ كفر و جريانهاي‌ انحرافي‌ دين‌ ستيز يا دين‌ گريز است‌، كه‌ اين‌ ساده‌لوحان‌، عزت ‌خويش‌ را در پيوستن‌ به‌ آنان‌ مي‌جويند.
 
	آيه  140
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ آيَاتِ اللّهِ يُكَفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلاَ تَقْعُدُواْ مَعَهُمْ حَتَّى يَخُوضُواْ فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ إِنَّكُمْ إِذاً مِّثْلُهُمْ إِنَّ اللّهَ جَامِعُ الْمُنَافِقِينَ وَالْكَافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و البته‌ خدا در كتاب‌» خويش‌ قرآن‌ و دقيقا در آيه‌ (68) از سوره‌ «انعام»؛ «بر شما نازل‌ كرده‌ كه‌: هرگاه‌ شنيديد آيات‌ خدا مورد انكار و ريشخند قرار مي‌گيرد، باآنان‌ ننشينيد تا به‌ سخني‌ غيراز آن‌ درآيند» يعني‌: در هنگام‌ شنيدن‌ كفر و استهزا به‌آيات‌ خدا(جل جلاله)، با كفار همنشين‌ مشويد تا به‌ سخني ‌ديگر غيراز آن‌ بپردازند «چرا كه‌ در اين‌ صورت‌ شما هم‌ مثل‌ آنان‌ خواهيد بود» يعني‌: اگر در مجالس‌ تمسخر و استهزاي‌ آنان‌ بنشينيد و از اين‌ كار دست‌ برنداريد، در آن‌ صورت‌، شما هم‌ در كفرمانند آنان‌ هستيد، پس‌ اجتناب‌ از مجالس‌ كساني ‌كه‌ به‌ آيات‌ الهي‌ كفر ورزيده‌ وآن‌ را مورد استهزا قرار مي‌دهند، از تقوي‌ است‌ و بدانيد كه‌: «خداوند گردآورنده ‌منافقان‌ و كافران‌ است‌ همه‌ يكجا در دوزخ‌» به‌ جهت‌ يكجا بودن‌ آنها در كفر و استهزا در دنيا، پس‌ چنان‌كه‌ منافقان‌ با كافران‌ در كفرشان‌ مشاركت‌ كردند؛ همچنين ‌خداوند متعال‌ ميان‌ آنان‌ در جاودانه ‌بودن‌ در دوزخ‌ مشاركت‌ مي‌آورد.  آيه ‌(68) سوره‌ «انعام» اين‌ است‌: ﴿‏ وَإِذَا رَأَيْتَ الَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آيَاتِنَا... ﴾‌: و چون‌ ديدي ‌كساني‌ به‌ قصد تخطئه‌ در آيات‌ ما فرو مي‌روند، از آنان‌ روي‌ برتاب‌ تا در سخني‌ غير از آن‌ درآيند). اين‌ حكم‌ آن‌گاه‌ نازل ‌شد كه‌ گروهي‌ از مسلمانان‌ با مشركان‌ ويهوديان‌ همنشيني‌ مي‌كردند، درحالي‌ كه‌ آنها در مجالس‌ خويش‌ قرآن‌ را به‌ ريشخند و استهزا مي‌گرفتند، پس‌ مؤمنان‌ از اين‌ همنشيني‌ها منع‌ شدند.
برخي‌ از علما با استدلال‌ به‌ همين‌ آيه‌، همنشيني‌ با فاسقان‌ و اهل‌ بدعت‌ را از هر جنسي‌ كه‌ باشند، حرام‌ دانسته‌اند.
آن‌گاه‌ حق‌ تعالي‌ با بيان‌ اوصاف‌ بيشتري‌ از منافقان‌ بر شناختمان‌ از آنان ‌مي‌افزايد:
 
 <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:755.txt">آيه  141</a><a class="text" href="w:text:756.txt">آيه  142</a><a class="text" href="w:text:757.txt">آيه  143</a><a class="text" href="w:text:758.txt">آيه  144</a><a class="text" href="w:text:759.txt">آيه  145</a><a class="text" href="w:text:760.txt">آيه  146</a><a class="text" href="w:text:761.txt">آيه  147</a></body></html>آيه  141
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِن كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِّنَ اللّهِ قَالُواْ أَلَمْ نَكُن مَّعَكُمْ وَإِن كَانَ لِلْكَافِرِينَ نَصِيبٌ قَالُواْ أَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُم مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ فَاللّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَن يَجْعَلَ اللّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«همانها كه‌ مترصد شمايند» يعني‌: انتظار مي‌كشند كه‌ چه‌ بر سر شما مي‌آيد و كدامين‌ خير يا شري‌ به‌ شما مي‌رسد «پس‌ اگر از جانب‌ خداوند به‌ شما فتحي‌ برسد» با پيروزساختنتان‌ بر مخالفان‌ كافرتان‌ «مي‌گويند: مگر ما با شما نبوديم‌» در آراستگي‌ به‌ اسلام‌ و پايبندي‌ به‌ احكام‌ آن‌؟ لذا سهم‌ ما را از غنيمت‌ بدهيد «و اگر كافران‌ نصيبي‌ برند» از پيروزي‌ و غلبه‌ بر شما، به‌ سبب‌ حكمتي‌ كه‌ خداوند(ج) تحقق‌ آن‌ را اراده‌ كرده‌ است‌ «مي‌گويند» اين‌ منافقان‌ به‌ كافران‌: «مگر ما بر شما تسلط نداشتيم‌» يعني‌: مگر ما به‌ شما روشن‌ نساختيم‌ كه‌ بر كيش‌ شما هستيم‌، ولي ‌با مسلمانان‌ درمي‌آميزيم‌ تا آنها را از جنگيدن‌ با شما سست‌ كنيم‌؟ يا معني‌ اين ‌است‌: آيا ما بر شما تسلط نداشتيم‌ و اين‌ امكان‌ براي‌ ما موجود نبود كه‌ شما رابكشيم‌ و مسلمانان‌ را عليه‌ شما برانگيزيم‌؟ «و آيا شما را از ضرر مسلمانان‌ بازنداشتيم‌؟» يعني‌: آيا ما با سست ‌ساختن‌ و ترسانيدن‌ مسلمانان‌ از شما، آنها را از شما دور نكرديم‌ تا بدانجا كه‌ دلهايشان‌ از دفاع‌ سست‌ شد و از انتقام‌ گرفتن‌ از شما ناتوان‌ شدند؟
مراد آيه‌ اين‌ است‌ كه‌: منافقان‌ به‌ آن‌ گروهي‌ گرايش‌ پيدا مي‌كنند كه‌ غلبه‌ و پيروزي‌ با وي‌ باشد و به‌ گروه‌ غالب‌ چنين‌ وانمود مي‌كنند كه‌ با آنان‌ عليه‌ گروه‌ مغلوب‌ همدست‌ بودند. اين‌ است‌ شيوه‌ منافقان‌ ـ خداوند(ج) لعنتشان‌ كند.
كساني‌ از اهل‌ اسلام‌ كه‌ به‌ پيروي‌ از روش‌ منافقان‌ در كسب‌ مال‌ و جاه‌ و قدرت‌، به‌ صاحبان‌ بهره‌هاي‌ دنيا تمايل‌ ورزند و با آنان‌ از در تملق‌ و دوستي‌ وخضوع‌ و فروتني‌ درآيند و در جانب‌ مقابل‌ با كساني‌ كه‌ بهره‌اي‌ از دنيا ندارند، به‌درشتي‌ و سختي‌ و بداخلاقي‌ رفتار كنند و آنها را تحقير و تمسخر نموده‌ و با آنها به‌ گونه‌ ناپسند رفتار كنند، نيز شبيه‌ اين‌ منافقان‌ هستند ـ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ اخلاق ‌اهل‌ نفاق‌ را محو و آنان‌ را سيه‌روي‌ و بي‌پناه‌ گرداند. «پس‌ خداوند روز قيامت‌ ميان ‌شما داوري‌ مي‌كند» يعني‌: اي‌ مؤمنان‌ و منافقان‌! بدانيد كه‌ خداوند(ج) به‌ زودي‌ درروز قيامت‌ ميان‌ شما داوري‌ مي‌كند و در اين‌ روز است‌ كه‌ حقايق‌ آفتابي‌ شده‌ وپنهان‌كاريها برملا مي‌گردد «و خداوند هرگز براي‌ كافران‌، بر» زيان‌ «مؤمنان‌ راه‌تسلطي‌ قرار نداده‌ است‌» اگر مراد از (راه‌ تسلط )، پيروزي‌ و نصرت‌ مؤمنان‌ برآنان‌ باشد، اين‌ در روز قيامت‌ است‌ و اگر مراد از آن‌، حجت‌ و برهان‌ باشد، اين ‌در دنياست‌. يعني‌: خداوند(ج) كافران‌ را بر مؤمنان‌ در حجت‌ غلبه‌ نمي‌دهد، بلكه ‌حجت‌ همواره‌ از آن‌ مؤمنان‌ است‌. برخي‌ آيه‌ را چنين‌ معني‌ مي‌كنند: خداي ‌سبحان‌ براي‌ 