مشغول ‌بوده‌ و از آن‌ طريق‌ ارتزاق‌ نمايد.
نتيجه‌ اين‌ نظم‌ است‌ كه‌ انسان‌ با مصرف‌ مقداري‌ پول‌ قادر است‌ لوازم‌ زندگي‌خويش‌ را به‌ آساني‌ فراهم‌ نمايد. مثلا خوراك‌ پخته‌ و لباس‌ دوخته‌ شده‌ و اثاثيه ‌ساخته‌ شده‌ منزل‌ و خانه‌هاي‌ آماده‌ با پول‌ به‌ آساني‌ تهيه‌ مي‌گردد. و اگر چنين ‌نظمي‌ وجود نمي‌داشت‌ يك‌ انسان‌ ميلياردر با خرج‌ تمام‌ ثروتش‌ قادر به‌ تهيه‌ يك ‌دانه‌ گندم‌ نبود.
بر اثر همين‌ نظام‌ خداوندي‌ است‌ كه‌ اگر شما در هتل‌ باشيد و غذاي‌ مورد استفاده‌ خويش‌ را خوب‌ مورد بررسي‌ و تجزيه‌ و تحليل‌ قرار دهيد پي‌ خواهيد بردكه‌ آرد آن‌ از جايي‌، روغن‌ آن‌ از جايي‌، گوشت‌ از جايي‌، ادويه‌ از جاهاي ‌مختلف‌، ظروف‌ و ميز و صندلي‌ از كشورهاي‌ ديگر، كارگر و آشپز از شهرهاي‌ مختلف‌ است‌ و لقمه‌اي‌ كه‌ به‌ دهان‌ شما مي‌رسد و سبب‌ ترشح‌ بزاق‌ مي‌گردد نتيجه ‌كار و فعاليت‌ صدها انسان‌ و كارخانه‌ و حيوان‌ مي‌باشد.
چنانچه‌ صبح‌ از خانه‌ بيرون‌ آييد و بخواهيد يكي‌ دو فرسخ‌ راه‌ را طي‌ كنيد از تاكسي‌ و يا اتوبوس‌ و غيره‌ جهت‌ كار خويش‌ استفاده‌ مي‌كنيد در صورتي‌ كه‌ آهن ‌آن‌ مثلا از استراليا، چوب‌ از برمه‌، موتور از آمريكا، راننده‌ از جايي‌ و كمك ‌راننده‌ از جايي‌ ديگر است‌، اين‌ همه‌ وسايل‌ خلق‌ خدا از كجا و چرا آن ‌هم‌ براي‌مبلغي‌ ناچيز در خدمت‌ شما هستند، آيا دولت‌ موظف‌ و مجبورشان‌ كرده‌ تا چنين‌آمادگي‌ را داشته‌ باشند؟ با اندكي‌ تأمل‌ در خواهيد يافت‌ كه‌ اين‌ يك‌ قانون‌ الهي ‌است‌ كه‌ خداوند(ج) به‌طور تكويني‌ در دلها ايجاد و به‌ مرحله‌ اجرا درآورده ‌است»[1].
 
[1] به‌ نقل‌ از تفسير «معارف‌ القرآن‌» با تلخيص‌ ـ ترجمه‌ علامه‌ محمد يوسف‌ حسين‌ پور.﴿ سوره‌ مائده ﴾
مدني‌ است‌ و داراي‌ (120) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه‌: اين‌ سوره‌ را به‌سبب‌ آن‌ كه‌ دربرگيرنده‌ داستان‌ مائده‌ است‌، سوره‌ «مائده» ناميدند. به‌نام‌ سوره‌ «عقود» و سوره‌ «منقذه» نيز ناميده‌ مي‌شود.
سوره‌ مائده‌ دربرگيرنده‌ احكام‌ تشريعي‌ و سه‌ داستان‌ است‌. از عائشه‌رضي‌الله عنها روايت‌ شده‌است‌ كه‌ فرمود: «مائده‌ آخرين‌ سوره‌اي‌ است‌ كه‌ نازل‌شد پس‌ آنچه‌ كه‌ در آن‌ از حلال‌ مي‌يابيد؛ حلال‌ بشماريد و آنچه‌ كه‌ در آن‌ ازحرام‌ مي‌يابيد؛ حرام‌ بشناسيد». بعضي‌ گفته‌اند: مراد عائشه‌ رضي‌الله عنها از سخن‌فوق‌ اين‌ است‌ كه‌: هيچ‌ آيه‌ منسوخه‌اي‌ در اين‌ سوره‌ وجود ندارد. اما ابن‌عباسك برآن‌ است‌ كه‌ دو آيه‌ در آن‌ منسوخ‌ مي‌باشد ـ كه‌ در جاي‌ خود بيان‌خواهيم‌ كرد.
صاحب‌ تفسير «في‌ظلال‌القرآن» مي‌گويد: «در اين‌ سوره‌ با موضوعات ‌مختلفي‌ روبرو مي‌شويم‌ اما آنچه‌ كه‌ همه‌ آنها را به ‌هم‌ مربوط مي‌سازد، هدف ‌يگانه‌اي ‌است‌ كه‌ قرآن‌ كريم‌ براي‌ به‌ ثمر رساندن‌ آن‌ آمده‌ است‌، اين‌ هدف ‌عبارت‌ است‌ از: به‌ وجودآوردن‌ امت‌، برپاساختن‌ دولت‌ و شيرازه‌ ساختن‌ جامعه‌اي‌ ويژه‌، بر اساس‌ عقيده‌، جهانبيني‌ و ساختاري‌ مخصوص‌ كه‌ در آن‌يگانگي‌ خداي‌ عزوجل‌ درالوهيت‌، ربوبيت‌ و حاكميت‌، اصل‌ و اساس‌ امور است‌، خداوندي‌ كه‌ انسان‌ مؤمن‌، راه‌ و رسم‌ زندگي‌، نظامنامه‌ها، معيارها و ملاكهاي‌ ارزشي‌ خود را فقط از او مي‌گيرد...».
 
شماره سوره-اسم سوره –تعداد آيات –شماره صفحه
30-الروم-60-ص404*
31-لقمان-34-ص411*
32-السجدة-30-ص415*
33-الأحزاب-73-ص418*
34-سبأ-54-ص428*
35-فاطر-45-ص434*
36-يس-83-ص440*
37-الصافات-182-ص446*
38-ص-88-ص453*
39-الزمر-75-ص458*
40-غافر-85-ص467*
41-فصلت-54-ص477*
42-الشورى-53-ص483*
43-الزخرف-89-ص489*
44-الدخان-59-ص496*
45-الجاثية-37-ص499*آيه  51
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذْ وَاعَدْنَا مُوسَى أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِن بَعْدِهِ وَأَنتُمْ ظَالِمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» ياد كنيد نعمتم‌ را برخود «آن‌گاه‌ كه‌ با موسي‌ چهل‌ شب‌ وعده‌ گذاشتيم‌» واعدنا: از باب‌ «مفاعله‌» است‌ كه‌ معناي‌ جانبيني‌ دارد، لذا از جانب‌ خداي‌ سبحان ‌وعده‌گذاشتن‌ و از جانب‌ موسي‌u قبول‌ حضور در ميعادگاه‌ بود. آري‌! خداي‌عزوجل‌ بعد از نجات‌ دادن‌ بني‌اسرائيل‌ از چنگ‌ فرعون، با موسي‌(ع) وعده‌گذاشت‌ كه‌ به‌ «طور» بيايد تا بعد از مدت‌ چهل‌ شب‌ با وي‌ سخن‌ بگويد و به‌ او وحي‌ كند. اين‌ چهل‌ شب‌ به‌ قول‌ اكثر مفسران‌؛ تمام‌ ماه‌ ذوالقعده‌ و ده‌ روز از ماه‌ذي‌ الحجه‌ بود. «آن‌گاه‌ شما در غياب‌ او گوساله‌ را به‌ پرستش‌ گرفتيد» و آن‌ را معبودخويش‌ قرار داديد «درحالي‌كه‌ ستمكار بوديد» بر نفسهاي‌ خود، با شرك‌ آوردن‌ به‌خداي‌ سبحان‌.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:801.txt"> آيه  3</a><a class="text" href="w:text:802.txt"> آيه  4</a><a class="text" href="w:text:803.txt">آيه  5</a></body></html>سوره مائدة آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالْدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيرِ وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللّهِ بِهِ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيحَةُ وَمَا أَكَلَ السَّبُعُ إِلاَّ مَا ذَكَّيْتُمْ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَأَن تَسْتَقْسِمُواْ بِالأَزْلاَمِ ذَلِكُمْ فِسْقٌ الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن دِينِكُمْ فَلاَ تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِيناً فَمَنِ اضْطُرَّ فِي مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّإِثْمٍ فَإِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بر شما حرام‌ شده‌ است‌ مردار» يعني‌: حيواني‌ كه‌ خود ـ بدون‌ ذبح‌شرعي‌ ـ مي‌ميرد.
«و» بر شما حرام‌ شده‌ است‌ «خون» يعني‌: خون‌ ريخته‌ سيال‌ اما خوردن‌ خون ‌كبد، سپرز (طحال‌) و خوني‌ كه‌ بعد از ذبح‌ در عروق‌ حيوان‌ باقي‌ مي‌ماند، مباح ‌است‌.
«و» بر شما حرام‌ شده‌ است‌ «گوشت‌ خوك‌ و» بر شما حرام‌ شده‌ است‌ «آنچه‌ نامي ‌جز خدا به‌ هنگام‌ ذبحش‌ برده‌ باشند» علما درباره‌ مذبوحه‌اي‌ كه‌ بردن‌ نام‌خدا(ج) عمدا يا سهوا درآن‌ ترك‌ شده‌ باشد، اختلاف‌ نظر دارند، كه‌ بيان‌ آرايشان‌ در سوره‌ «انعام» خواهد آمد. تفسير محرمات‌ ياد شده‌، در آيه‌ (173) سوره ‌«بقره» نيز گذشت‌.
«و» بر شما حرام‌ شده‌ است‌ «آنچه‌ به‌ خفه‌كردن‌ مرده‌ باشد» براثر فعل‌ خود حيوان‌، يا براثر فعل‌ آدمي‌، يا به‌ غير آن‌ از علل‌؛ في‌المثل‌ ريسمان‌ در گردن‌ آن ‌بپيچد تا بميرد. يادآور مي‌شويم‌ كه‌ اهل‌ جاهليت‌ گوسفند را خفه‌ مي‌كردند و چون ‌مي‌مرد آن‌ را مي‌خوردند.
«و» بر شما حرام‌ شده‌ است‌ «آنچه‌ به‌ سنگ‌ ي