م‌ كردنش» يعني‌: بعد از بريدن‌ دستش‌ به‌سبب‌ دزدي‌ «توبه‌ كند و به‌ صلاح‌ آورد» عمل‌ خويش‌ را با برگرداندن‌ مال‌ دزدي ‌شده‌ «خدا توبه‌ او را مي‌پذيرد زيرا خداوند آمرزنده‌ مهربان‌ است» از در رحمت‌ به ‌سوي‌ وي‌ باز مي‌گردد و توبه‌ وي‌ را مي‌پذيرد. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص بعد از قطع ‌دست‌ سارقي‌ به‌ وي‌ فرمودند: «به‌سوي‌ خدا توبه‌ كن». سارق‌ گفت‌: توبه‌ كردم‌. فرمودند: «خداوند توبه‌ات‌ را پذيرفت».
در سنت‌ پيامبر اكرم‌ص دلايلي‌ وجود دارد بر اين‌ كه‌: اگر حدود به‌سوي‌ ائمه‌ (حكام‌) ارجاع‌ شد، اجراي‌ آنها واجب‌ و لازم‌ و اسقاط آنها ممتنع‌ است‌ اما اگر قبل‌ از ارجاع‌ به‌سوي‌ حاكم‌، سارق‌ مورد عفو قرار گرفت‌، يا توبه‌ كرد، حد از وي ‌ساقط مي‌گردد.
 
سوره مائدة آيه  40
‏متن آيه : ‏
‏ أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ يُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ وَيَغْفِرُ لِمَن يَشَاءُ وَاللّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا ندانسته‌اي» اي‌ محمد ص! يا اي‌ انسان‌! «كه‌ فرمانروايي‌ آسمانها و زمين‌ از آن‌ خداست‌، هركه‌ را بخواهد عذاب‌ مي‌كند» پس‌ او خواسته‌است‌ تا كساني‌ را كه‌ بركفر مرده‌اند، عذاب‌ نمايد «و هركه‌ را بخواهد، مي‌بخشد» و او وعده‌ داده‌ است‌ كه‌توبه‌كاران‌ را بيامرزد «و خدا بر هرچيزي‌ تواناست» از جمله‌ بر عفو و بر عذاب‌.
 
	سوره مائدة آيه  41
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ لاَ يَحْزُنكَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ مِنَ الَّذِينَ قَالُواْ آمَنَّا بِأَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِن قُلُوبُهُمْ وَمِنَ الَّذِينَ هِادُواْ سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ سَمَّاعُونَ لِقَوْمٍ آخَرِينَ لَمْ يَأْتُوكَ يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ مِن بَعْدِ مَوَاضِعِهِ يَقُولُونَ إِنْ أُوتِيتُمْ هَذَا فَخُذُوهُ وَإِن لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُواْ وَمَن يُرِدِ اللّهُ فِتْنَتَهُ فَلَن تَمْلِكَ لَهُ مِنَ اللّهِ شَيْئاً أُوْلَئِكَ الَّذِينَ لَمْ يُرِدِ اللّهُ أَن يُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ وَلَهُمْ فِي الآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ گفته‌اند: اين‌ آيات‌ درباره‌ مرد و زن‌ يهودي‌اي‌ نازل‌شد كه‌ زنا كرده‌ بودند و يهوديان‌ كه‌ حكم‌ سنگسار (رجم‌) زناكاران‌ را لغو كرده‌ ومجازاتي‌ سبك‌ را جانشين‌ آن‌ ساخته‌ بودند، در آن‌ قضيه‌ نزد رسول‌ خداص آمدند، بدين‌ منظور كه‌ ايشان‌ نيز برآن‌ مرد و زن‌ يهودي‌ همچون‌ خود يهوديان‌ حكم‌ كنند تا بدين‌وسيله‌ بتوانند در پيشگاه‌ خداوند(ج) بر تغيير دادن‌ حكم‌ تورات‌ در مورد رجم‌، حجتي‌ به‌دست‌ آورند. اما رسول‌ خداص به‌ رجم‌ آن‌ دو فرمان‌ دادند[5].
«اي‌ پيامبر! كساني‌ كه‌ در كفر شتاب‌ مي‌ورزند» به‌ هنگام‌ وجود هر فرصت‌ و به ‌اندك‌ بهانه‌اي‌ «تو را اندوهگين‌ نسازند؛ از آنان‌كه‌ به‌ زبان‌ خود گفتند: ايمان‌ آورديم‌!حال‌ آن‌ كه‌ دلهايشان‌ ايمان‌ نياورده‌است» و آنها منافقان‌اند «و از آنان‌ كه‌ يهودي‌شدند» گروهي‌ هستند كه‌: «به‌ سخن‌ دروغ‌ گوش‌ مي‌سپارند» يعني‌: سخنان‌ دروغ ‌رؤساي‌ تحريف‌گرشان‌ را كه‌ به‌ تحريف‌ تورات‌ پرداخته‌اند، مي‌پذيرند. يا معني ‌اين‌ است‌: شنواي‌ سخن‌ تو هستند تا بر تو دروغ‌ بسته‌، سخنت‌ را تحريف‌ نمايند «براي‌ گروه‌ ديگري‌ خبرچيني‌ مي‌كنند» كه‌ اين‌ گروه‌ ديگر «هنوز پيش‌ تو نيامده‌اند» و به‌ مجلست‌ حاضر نشده‌اند. آنها طايفه‌اي‌ از يهوديان‌ بودند كه ‌به ‌انگيزه‌ تكبر و تمرد، خودشان‌ به‌ مجلس‌ رسول‌ اكرم‌ص حاضر نمي‌شدند اما از ميان‌ خود جاسوساني‌ را به‌ مجلس‌ آن‌ حضرتص فرستاده‌ و آنها را با تعليمات ‌خود توجيه‌ مي‌كردند «اينان‌ كلمات» كتاب‌ آسماني‌ «را از جاهاي‌ خود بعد از ثبوت ‌آنها در مواضع‌ آنها تحريف‌ مي‌كنند» يعني‌: از جمله‌ اوصاف‌ گروه‌ يادشده‌ اين‌ است ‌كه‌: كلمات‌ خدا(ج) را از مواضع‌ آن‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ در آن‌ نهاده‌است‌، از حيث‌ لفظ يا از حيث‌ معني‌ تغيير مي‌دهند. شايد مراد اين‌ باشد كه‌: آنها تورات‌ را تحريف ‌مي‌كنند و از جمله‌ اين‌ تحريفاتشان‌، حكم‌ رجم‌ (سنگساركردن‌) مرد و زن‌ زناكار بود كه‌ بجاي‌ آن‌، حكم‌ سياه ‌كردن‌ روي‌ و رسواكردن‌ زناكاران‌ را نهادند.
«مي‌گويند» اين‌ تحريف‌گران‌ به‌ پيروان‌ خود «اگر اين» حكم‌ تحريف‌ شده‌ «به ‌شما داده‌ شد، آن‌ را بپذيريد» و بدانيد كه‌ آن‌ حق‌ است‌ «و اگر اين‌ به‌ شما داده‌ نشد پس‌ دوري‌ كنيد» يعني‌: اگر محمدص اين‌ سخن‌ تحريف‌ شده‌ ما را به‌ شما تحويل ‌داد، آن‌ را بگيريد و بدان‌ عمل‌ كنيد اما اگر غير آن‌ را به‌ شما گفت‌، از پذيرفتن‌ آن ‌و عمل‌ به‌ آن‌ بپرهيزيد «و هركه‌ الله فتنه‌ او را» يعني‌: گمراهي‌ او را «اراده‌ كند، هرگز براي‌ او در برابر خداوند ازدست‌ تو چيزي‌ برنمي‌آيد» يعني‌: تو هرگز نمي‌تواني‌ آن‌ فتنه‌ و گمراهي‌ را از او دفع‌ كني‌ و قادر نيستي‌ كه‌ به‌ او نفعي‌ رسانده‌ و او را به‌ راه‌ راست ‌هدايت‌ كني‌. اين‌ عبارت‌، قطع‌ كننده‌ اميد آن‌ حضرت‌ص از ايمان‌ آوردن ‌آنهاست‌ «اينان‌ كساني‌ هستند كه‌ خداوند نخواسته‌ است‌ دلهايشان‌ را پاك‌ كند» از پليديهاي‌ كفر و نفاق‌ چنان‌ كه‌ دلهاي‌ مؤمنان‌ را پاك‌ ساخت‌ زيرا آنها خود كفر و نفاق‌ را برگزيده‌اند «در دنيا براي‌ آنان‌ رسوايي‌اي‌ است» از سوي‌ خداوند متعال‌، باآشكار كردن‌ نفاق‌ منافقان‌، تحميل‌ جزيه‌ بر كافران‌ يهود و برملا كردن‌ تحريفها وپنهان‌كاري‌هاي‌ آنان‌ در مورد احكام‌ منزله‌ الهي‌ در تورات‌ «و براي‌ آنان‌ در آخرت ‌عذاب‌ بزرگي‌ است» كه‌ همانا جاودانگي‌ در دوزخ‌ مي‌باشد.
 
[5] داستان‌ در كتب‌ حديث‌ به‌ تفصيل‌ آمده‌ است‌.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:848.txt"> آيه  42</a><a class="text" href="w:text:849.txt">آيه  43</a><a class="text" href="w:text:850.txt"> آيه  44</a><a class="text" href="w:text:851.txt"> آيه  45</a></body></html>سوره مائدة آيه  42
‏متن آيه : ‏
‏ سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ فَإِن جَآؤُوكَ فَاحْكُم بَيْنَهُم أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ وَإِن تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَن يَضُرُّوكَ شَيْئاً وَإِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُم بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آنان‌ پذيرا و شنواي‌ سخن‌ دروغ‌ و خورنده‌ سحت‌ اند» سحت‌: هر مال‌ حرامي‌ است‌ و به‌ معني‌ زايل‌ شدن‌ است‌، چرا كه‌ حرام‌ طاعات‌ را ازبين‌ برده‌ و پاداش‌ آن‌را محو مي‌كند. بعضي‌ گفته‌اند: مراد از سحت‌ در اينجا رشوه‌ است‌ زيرا آي