ه‌ كريمه ‌درباره‌ يهوديان‌ نازل ‌شد كه‌ چون‌ مجرم‌ و مقصر با رشوه‌ نزد حكامشان‌ مي‌رفت‌، سخن‌ وي‌ شنيده‌ مي‌شد و به‌ قول‌ خصم‌ محق‌ وي‌، هيچ‌ توجهي‌ به‌عمل‌ نمي‌آمد «پس‌ اگر نزد تو آمدند، ميان‌ آنان‌ حكم‌ كن‌، يا از آنان‌ روي‌ بگردان» يعني‌: اي‌ رسول ‌ماص! تو در قبال‌ آنان‌ مخيري‌، كه‌ در ميانشان‌ حكم‌ كني‌ يا از آنان‌ روي ‌برگرداني‌.
علما اجماع‌ دارند بر اين‌ كه‌ اگر مسلمان‌ و ذمي‌اي‌ نزد حكام‌ مسلمين‌ در قضيه‌اي‌ دادخواهي‌ كردند، بر آنها واجب‌ است‌ تا ميان‌ آنان‌ حكم‌ نمايند اما در مورد دادخواهي‌ اهل‌ ذمه‌ نزد حكام‌ مسلمان‌ در قضاياي‌ داخلي‌شان‌، ميان‌ علما اختلاف‌ نظر وجود دارد؛ به‌ قولي‌: حكم‌نمودن‌ ميان‌ آنان‌ جايز است‌، يعني‌ حاكم ‌مسلمان‌ مي‌تواند ميانشان‌ حكم‌ كند و هم‌ مي‌تواند آنان‌ را برگردانده‌ و در ميانشان‌ حكم‌ نكند. به‌ قولي‌ ديگر: حكم‌ كردن‌ ميان‌ آنان‌ واجب‌ است‌. بنابراين‌ قول‌، جمعي‌ از مفسران‌ برآنند كه‌ مخيركردن‌ رسول‌ خداص و حكام‌ مسلمان‌ بعد از ايشان‌ در اين‌ مورد، منسوخ‌ شده‌ است‌ به‌ اين‌ فرموده‌ حق‌ تعالي‌: ﴿‏ وَأَنِ احْكُم بَيْنَهُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ .. ﴾ ‌: (و در ميان‌ آنان‌ بر حسب‌ آنچه‌ خداوند نازل‌ كرده‌ است‌، حكم‌كن‌) «مائده/‌49». «و اگر از آنان‌ روي‌ برتابي‌، هرگز زياني‌ به‌ تو نمي‌رسانند» يعني‌: اگر انتخاب‌ تو اعراض‌ و روي ‌گرداني‌ از آنان‌ و حكم ‌نكردن‌ در ميانشان‌ باشد، آنها هيچ‌ راهي‌ به‌سوي‌ سلطه‌گري‌ و زيان‌ رساني‌ بر تو ندارند «و اگر حكم‌ كردي» يعني‌: اگر انتخابت‌، داوري ‌كردن‌ در ميانشان‌ بود «پس‌ در ميانشان‌ به‌ قسط حكم‌كن» يعني‌: به‌ عدالت‌ و انصافي‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ تو را بدان‌ فرمان‌ داده‌ و آن‌ را بر تو نازل‌ كرده‌ است‌ «هرآينه‌ الله عدالت‌كنندگان» در همه‌ امور «را دوست‌ مي‌دارد».
 
سوره مائدة آيه  43
‏متن آيه : ‏
‏ وَكَيْفَ يُحَكِّمُونَكَ وَعِندَهُمُ التَّوْرَاةُ فِيهَا حُكْمُ اللّهِ ثُمَّ يَتَوَلَّوْنَ مِن بَعْدِ ذَلِكَ وَمَا أُوْلَئِكَ بِالْمُؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چگونه‌ تو را داور قرار مي‌دهند و حال‌ آن‌ كه‌ تورات‌ در نزد آنان‌ است‌ كه‌ در آن‌ حكم ‌خدا آمده‌ است» در اين‌ آيه‌، رسول‌ خداص از اين‌ امر كه‌ از سوي‌ يهوديان‌ به‌ حكميت‌ برگزيده‌ شوند، به‌ تعجب‌ درافگنده‌ مي‌شوند، چنين‌ امري‌ از آن‌ رو شگفت‌ برانگيز است‌ كه‌ يهوديان‌ نه‌ به‌ آن‌ حضرت‌ص ايمان‌ دارند و نه‌ به‌ كتاب ‌نازل ‌شده‌ بر ايشان‌، از سوي‌ ديگر، آنچه‌ كه‌ رسول‌ خداص را در مورد آن‌ به‌داوري‌ فرامي‌خوانند، نزد خودشان‌ در كتابشان‌ تورات‌ موجود است‌ ـ چون‌ حكم‌ رجم‌ و نظاير آن‌ ـ بنابراين‌، فراخواندن‌ رسول‌ خداص به‌ داوري‌ از سوي‌ آنها، فقط مي‌تواند از يك‌ عامل‌ ناشي‌ شده‌ باشد و آن‌ طمع‌ آنها به‌ موافقت‌ و همراهي ‌پيامبرص با تحريف‌گري‌ها و هوسبازيهاي‌ آنان‌ است‌ و بس‌ اما هنگامي‌ كه‌ پيامبرخداص با اهداف‌ ناپاكشان‌ همراه‌ و هم‌آوا نشدند «آن‌گاه‌ آنان‌ بعد از اين» داوري‌خواهي‌، از پيامبر خداص «پشت‌ مي‌كنند و واقعا آنان‌ مؤمن‌ نيستند» نه‌ به‌ تو و نه‌ به‌ كتاب‌ خودشان‌.
 
	آيه  56
‏متن آيه : ‏
‏ ثُمَّ بَعَثْنَاكُم مِّن بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌گاه‌ پس‌ از مرگتان‌ شما را ديگربار زنده‌ كرديم‌؛ تا شكرگزار باشيد» اين‌ نعمت‌ وديگر نعمتهاي‌ ما را.
 
سوره مائدة آيه  44
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّا أَنزَلْنَا التَّوْرَاةَ فِيهَا هُدًى وَنُورٌ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ الَّذِينَ أَسْلَمُواْ لِلَّذِينَ هَادُواْ وَالرَّبَّانِيُّونَ وَالأَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُواْ مِن كِتَابِ اللّهِ وَكَانُواْ عَلَيْهِ شُهَدَاء فَلاَ تَخْشَوُاْ النَّاسَ وَاخْشَوْنِ وَلاَ تَشْتَرُواْ بِآيَاتِي ثَمَناً قَلِيلاً وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«همانا ما تورات‌ را فرود آورديم‌، در آن‌ هدايت‌ و نوري‌ است» آن‌ هدايت‌ و نور عبارت‌ است‌ از: بيان‌ احكام‌ شرعي‌، مژده‌ بعثت‌ محمدص و وجوب‌ پيروي‌ ازايشان‌ «كه‌ به‌ موجب‌ آن» يعني‌: به‌ موجب‌ تورات‌ «پيامبراني‌ كه‌ مسلم‌ اند» يعني‌: انبياي‌ بني‌اسرائيل‌ كه‌ مسلمان‌ و منقاد فرمان‌ خدا(ج) بودند «براي‌ يهود حكم ‌مي‌كردند» ﴿الَّذِينَ أَسْلَمُوا﴾ : (آنان‌كه‌ مسلمان‌ بودند)؛ صفتي‌ است‌ در مدح‌ پيامبران‌ بني‌اسرائيل‡ كه‌ پروردگار عزوجل‌ با اين‌ توصيف‌، پوزه‌ يهود را به‌ خاك ‌مي‌مالد، چرا كه‌ در واقع‌ به‌ آنها مي‌گويد: اي‌ نگونبختان‌! پيامبرانتان‌ پيرو و منقاد دين‌ اسلامي‌ بوده‌اند كه‌ اكنون‌ محمدص براي‌ احياي‌ آن‌ برانگيخته‌ شده‌است‌، در حالي‌كه‌ شما در ورطه‌هاي‌ هلاك‌ دست‌وپا مي‌زنيد! آري‌! به‌ هيچ‌ پيامبري‌ ازپيامبران‌، يهودي‌ يا نصراني‌ گفته‌ نمي‌شود بلكه‌ تمام‌ آنها مسلمان‌ بوده‌اند «وهمچنين‌ ربانيون» به‌ تورات‌ حكم‌ مي‌كنند. ربانيون‌: علماي‌ برخوردار از حكمت‌ و بينش‌ و آگاه‌ به‌ سياست‌ مردم‌ و تدبير امور آنان‌اند. همچنين‌ «احبار» يعني‌: دانشمندان‌ فهيم‌ و خبره‌ يهود به‌ تورات‌ حكم‌ مي‌كنند. آري‌! همه‌ آنها به‌ تورات ‌حكم‌ مي‌كردند و حكم‌ مي‌كنند «به‌سبب‌ آنچه‌ از كتاب‌ خدا به‌ آنان‌ سپرده‌ شده‌بود» يعني‌: انبياي‌ بني‌ اسرائيل‌، آن‌ علماي‌ رباني‌ را به‌ نگهداري‌ تورات‌ از هرگونه ‌تغيير و تبديلي‌ امر كرده‌ و آن‌ را به‌ عنوان‌ امانتي‌ به‌ ايشان‌ سپرده‌ بودند «و بر آن‌، شهدا بودند» شهدا: يعني‌: ايشان‌ مراقبان‌ و نگهباناني‌ بودند كه‌ با نظارت‌ خويش‌، تورات‌ را از تغيير و تبديل‌ حفظ مي‌كردند و بر كتاب‌ الله(ج) گواه‌ بودند. «پس» اي‌ رؤساي‌ يهود! «از مردم‌ نترسيد و از من‌ بترسيد و آيات‌ مرا به‌ بهاي ‌ناچيزي‌ نفروشيد» يعني‌: حكم‌ كردن‌ به‌ كتاب‌ نازل‌ شده‌ الهي‌ را به ‌سبب‌ ترس‌ از ديگران‌، يا به‌انگيزه‌ تمايل‌ به‌ منفعت‌، يا به‌دست‌ آوردن‌ رشوه‌اي‌، كنار نگذاريد «و كساني‌ كه‌ بر وفق‌ آنچه‌ خداوند نازل‌ كرده‌ حكم‌ نكنند، آنان‌ خود كافرند» حكم‌ اين‌آيه‌ شامل‌ همه‌ كساني‌ نيز مي‌شود كه‌ عهده‌دار امر حاكميت‌ جامعه‌ اسلامي‌ مي‌شوند اما به‌ كتاب‌ خدا(ج) حكم‌ نمي‌كنند. بعضي‌ برآنند كه‌ اين‌ آيه‌ محمول‌ برآن‌ است‌ كه‌ فروگذاشتن‌ (حكم‌ بما انزل‌ الله)؛ از روي‌ استخفاف‌، يا حلال ‌شمردن‌، يا انكار احكام‌ منزله‌ الهي‌ باشد.
از ابن‌عباس‌(رض) روايت