 وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«جز اين‌ نيست‌ كه‌ ولي‌ شما، تنها الله است» يعني‌: خداوند تبارك‌ و تعالي‌ ولي‌ و ياوري‌ است‌ كه‌ دوست‌ داشتن‌ و موالات‌ با وي‌ فرض‌ عين‌ ذمه‌ هر مسلماني‌ است ‌«و» جز اين‌ نيست‌ كه‌ ولي‌ شما «رسول‌ اوست‌ و كساني‌ كه‌ ايمان‌آورده‌اند؛ همان‌كساني‌ كه‌ نماز را برپا مي‌دارند و زكات‌ را مي‌دهند در حالي‌ كه‌ در ركوع‌اند» مراد از ركوع‌: خشوع‌ و خضوع‌ براي‌ الله(ج) است‌. يعني‌: نماز را درحالي ‌كه‌ خاشع‌ و خاضع‌اند برپا مي‌دارند و زكات‌ را در حالي‌ كه‌ بر فقرا تكبر نورزيده‌ و بر آنان ‌برتري‌ نمي‌جويند، مي‌پردازند پس‌ ايشان‌ پيوسته‌ فروتن‌اند. خداوند متعال‌ (ولي‌) رادر آيه‌ كريمه‌ به‌ صيغه‌ مفرد آورد درحالي‌ كه‌ از ولايت‌ يك‌ جمع‌ ياد شده‌ است‌؛ تا به‌ اين‌ حقيقت‌ توجه‌ دهد كه‌ ولايت‌ وي‌ اصل‌ و ولايت‌ غير وي‌ تبع‌ است‌ و اگر به‌ صيغه‌ جمع‌ «اولياؤكم‌...» مي‌فرمود؛ ديگر در سخن‌، اصل‌ و تبعي‌ مطرح‌ نبود.
	سوره مائدة آيه  56
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَن يَتَوَلَّ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ فَإِنَّ حِزْبَ اللّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هر كس‌ كه‌ خدا و پيامبر او و مؤمنان‌ را ولي‌ خود بداند» پيروز است‌، چرا كه‌ «حزب‌ خدا همان‌ پيروزمندانند» حزب‌ خدا(جل جلاله): مؤمناني‌ هستند كه‌ به‌ ياري‌ شريعت‌خدا(ج) برخاسته‌ اند. به‌ اين‌ ترتيب‌، خداي‌ عزوجل‌ به‌ كساني‌ وعده‌ پيروزي‌ بر دشمنانشان‌ مي‌دهد كه‌ او و پيامبرش‌ و مؤمنان‌ را به‌ دوستي‌ بگيرند.
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ روايت‌ شده‌است‌: چون‌ طايفه‌ يهودي ‌بني‌قينقاع‌ با رسول‌ خداص جنگيدند، عبدالله بن‌ابي‌ منافق‌ بر اساس‌ پيماني‌ كه‌ با آنان‌ داشت‌، از ياري‌ مسلمانان‌ سر باز زد درحالي‌ كه‌ مي‌گفت‌: من‌ مردي‌ هستم‌ كه ‌از روز بد مي‌ترسم‌ و از اتحاد با دوستانم‌ دست‌ بر نمي‌دارم‌! اما عباده‌بن‌صامت‌(رض) كه‌ او نيز دوستان‌ و هم‌پيمانان‌ زيادي‌ از يهوديان‌ داشت‌، نزد رسول‌ خداص رفت ‌و از حلف‌ و دوستي‌ با يهوديان‌ برائت‌ جست‌ و از تمام‌ تعهداتي‌ كه‌ با آنها داشت‌، خلع‌يد كرد و گفت‌: از هم‌سوگندي‌ و ولايت‌ و دوستي‌ با اين‌ كافران‌ به ‌بارگاه ‌خدا(ج) و پيامبرش‌ بيزاري‌ مي‌جويم‌.
اين‌ سه‌ آيه‌، اوصاف‌ حزب‌ الله را بيان‌ كرده‌اند پس‌ بر هر فرد و هر جمع‌ مسلماني‌ است‌ كه‌ به‌ خود بنگرد و نيك‌ بينديشد كه‌ آيا اين‌ اوصاف‌ در او هست‌ ياخير؟.
 
	سوره مائدة آيه  57
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ الَّذِينَ اتَّخَذُواْ دِينَكُمْ هُزُواً وَلَعِباً مِّنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ أَوْلِيَاء وَاتَّقُواْ اللّهَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ مؤمنان‌! كساني‌ را كه‌ دين‌ شما را به‌ ريشخند و بازي‌ گرفته‌اند، چه‌ از كساني‌ كه ‌پيش‌ از شما به‌ آنان‌ كتاب‌ داده‌ شده‌ و چه‌ از كافران‌، دوستان‌ خود نگيريد» اين‌ آيه‌ از موالات‌ و هم‌پيماني‌ با كساني‌ نهي‌ مي‌كند كه‌ دين‌ خدا(ج) را به‌ تمسخر و ريشخند مي‌گيرند و اين‌ معني‌ عام‌ است‌ در تمام‌ كساني‌ كه‌ به‌ ورطه‌ مخالفت‌ با دين‌خدا(ج) درمي‌افتند؛ اعم‌ از مشركان‌، اهل‌ كتاب‌ و اهل‌ بدعت‌هايي‌ كه‌ به‌ اسلام‌ منتسب‌ اند «و اگر به‌ راستي‌ مؤمنيد، از خداوند پروا كنيد» و گرد دوستي‌ و ياري‌ و هم‌پيماني‌ با گروههاي‌ دشمن‌ با خدا(ج) و رسولش‌ نگرديد، چنان‌ نباشد كه‌ آنان ‌دينتان‌ را به‌ مسخره‌ بگيرند اما شما در مقابل‌، آنان‌ را به‌ دوستي‌ بگيريد بلكه‌ بايد اين‌ كار آنها با انكار و دشمني‌ از جانب‌ شما، مقابله‌ شود.
ملاحظه‌ مي‌كنيم‌ كه‌ اگر آيه‌ (51) از موالات‌ با يهود و نصاري‌ نهي‌ كرد، اين‌ آيه‌، نهي‌ از موالات‌ با همه‌ كفار، اعم‌ از ملحدان‌، مشركان‌، آتش‌پرستان‌، هنود، بودايي‌ها و ديگر فرقه‌هاي‌ معاند با اسلام‌ را دربر مي‌گيرد.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:867.txt">آيه  58</a><a class="text" href="w:text:868.txt">آيه  59</a><a class="text" href="w:text:869.txt"> آيه  60</a><a class="text" href="w:text:870.txt">آيه  61</a><a class="text" href="w:text:871.txt"> آيه  62</a><a class="text" href="w:text:872.txt">آيه  63</a><a class="text" href="w:text:873.txt">آيه  64</a></body></html>سوره مائدة آيه  58
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا نَادَيْتُمْ إِلَى الصَّلاَةِ اتَّخَذُوهَا هُزُواً وَلَعِباً ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لاَّ يَعْقِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ به‌سوي‌ نماز ندا مي‌كنيد، آن‌ را به‌ مسخره‌ و بازي‌ مي‌گيرند» برخي‌ ازيهوديان‌ به‌ هنگامي‌ كه‌ صداي‌ أذان‌ را مي‌شنيدند، آن‌ را به‌ مسخره‌ گرفته‌ و مي‌گفتند: خدا دروغگو را لعنت‌ كند! و چون‌ مسلمانان‌ به‌ نماز برمي‌خاستند و ركوع‌ و سجده‌ مي‌كردند، به‌ مسلمانان‌ مي‌خنديدند و ايشان‌ را مسخره‌ مي‌كردند «اين‌ به‌سبب‌ آن‌ است‌ كه‌ آنان‌ مردمي‌اند كه‌ نمي‌انديشند» زيرا نفس‌ عادت‌ استهزا و تمسخر، شأن‌ و شيوه‌ نابخردان‌ و سبك‌ مغزان‌ است‌، چه‌ رسد به‌ آن‌ كه‌ شعائر دين ‌حق‌ مورد تمسخره‌ قرارگيرد.
در روايات‌ آمده‌ است‌ كه‌: أذان‌ بعد از هجرت‌ به‌ هنگام‌ تحويل‌ قبله‌ به‌سوي ‌كعبه‌ مشروع‌ شد و أذان‌ از شعائر اسلام‌ و نشانه‌ جداكننده‌ ميان‌ «دارحرب» و «داراسلام» است‌ چنان‌كه‌ رسول‌ خداص چون‌ گروه‌ جنگي‌ (سريه‌) اي‌ را به‌ جهاد مي‌فرستادند، به‌ آنان‌ دستور مي‌دادند كه‌ اگر در محله‌ و سرزميني‌ صداي ‌أذان‌ را شنيدند، دست‌ به‌ سلاح‌ نبرند و اگر در آن‌ صداي‌ أذان‌ را نشنيدند، حمله ‌برند.
 
	سوره مائدة آيه  59
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ هَلْ تَنقِمُونَ مِنَّا إِلاَّ أَنْ آمَنَّا بِاللّهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلُ وَأَنَّ أَكْثَرَكُمْ فَاسِقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو: اي‌ اهل‌ كتاب‌! آيا جز به‌ خاطر اين‌ بر ما عيب‌ مي‌گيريد» يا با ما ستيزه ‌مي‌كنيد، يا انكار مي‌ورزيد، يا نسبت‌ به‌ ما بدبين‌ هستيد: «كه‌ به‌ خدا و آنچه‌ بر ما و آنچه‌ پيش‌ از ما نازل‌ شده‌است‌، ايمان‌ داريم» درحالي‌كه‌ به ‌خوبي‌ مي‌دانيد كه‌ ما برحق‌ هستيم؟ «و آيا» اين‌ شيوه‌ رفتار شما با ما «جز به ‌خاطر آن‌ است‌ كه‌ بيشتر شما فاسقيد؟» با ترك‌ ايمان‌ و بيرون ‌رفتن‌ از حوزه‌ امتثال‌ اوامر الله(ج) ؟ آري‌! عيب‌جويي‌ و انكار شما ناشي‌ از فسق‌ و نافرماني‌ شماست‌.
 
	سوره مائدة آيه  60
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ هَلْ أُنَبِّئُكُم بِشَرٍّ مِّن ذَلِكَ مَثُوبَةً عِندَ اللّهِ مَن لَّعَنَهُ اللّهُ وَغَضِبَ عَلَيْه