نَ النَّاسِ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ پيامبر! آنچه‌ را از جانب‌ پروردگارت‌ به‌سويت‌ نازل‌ شده‌، ابلاغ‌ كن» در اين‌دستور، پيامبر خداص مأمور شدند تا تمام‌ آنچه‌ را كه‌ از سوي‌ خداي‌ عزوجل‌ به‌ايشان‌ نازل‌ شده‌، به‌ مردم‌ برسانند و چيزي‌ از آن‌ را پنهان‌ نكنند و هيچ‌ چيز از احكام‌ و معارف‌ منزله‌ الهي‌ بر خود را، با احدي‌ به‌عنوان‌ راز در ميان‌ نگذارند بلكه‌ آن‌ را به‌ همگان‌ ابلاغ‌ كنند. و رسول‌ خداص اين‌ مأموريت‌ را به‌ شايسته‌ترين‌ شكل‌آن‌ انجام‌ دادند. بخاري‌ از عائشه‌ رضي‌الله عنها روايت‌ مي‌كند كه‌ فرمود: «هر كس ‌به‌ تو بگويد: محمدص چيزي‌ از احكام‌ و امور منزله‌ الهي‌ را پنهان‌ ساخته‌ در حالي ‌كه‌ خداي‌ عزوجل‌ به‌ او چنين‌ مأموريت‌ داده‌ است‌ كه‌: ﴿ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْك﴾؛ بدان‌كه‌ او دروغگوست». همچنان‌ از عائشه‌ رضي‌الله عنها روايت‌ شده‌است‌ كه‌ فرمود: «اگر حضرت‌ محمدص پنهان‌كننده‌ چيزي‌ از قرآن‌ مي‌بود، بايد اين‌ آيه‌ را كه‌ درمورد ازدواج‌ ايشان‌ با زينب‌ است‌ پنهان‌ مي‌كرد: ﴿ وَتُخْفِي فِي نَفْسِكَ مَا اللَّهُ مُبْدِيهِ﴾: (و چيزي‌ را كه‌ خدا آشكاركننده‌ آن‌ بود، تو در دل‌ خود پنهان‌ مي‌كردي‌ و از مردم‌ مي‌ترسيدي‌، با آن‌ كه‌ خدا سزاوارتر بود كه‌ از وي ‌بترسي‌...) «احزاب/‌37». «و اگر چنين‌ نكني» يعني‌: اگر برخي‌ از اين‌ آيات‌ منزله‌ را، هرچند تا مدتي‌ پنهان‌ سازي‌ «پيامش‌ را نرسانده‌اي». و به‌خاطر اهميت‌ امر تبليغ ‌بود كه‌ رسول‌ خداص بعد از رساندن‌ پيام‌ الهي‌ به‌ مردم‌، در چندين‌جا آنان‌ را گواه‌ گرفتند و فرمودند: «هل بلغت؟ آيا پيام‌ الهي‌ را به‌ شما رسانده‌ام؟». و مردم‌ به‌ابلاغ‌ رسالت‌ از سوي‌ ايشان‌ گواهي‌ دادند. «و خدا تو را از گزند مردم‌ نگاه ‌مي‌دارد» مراد از مردم‌ در اينجا، كفاراند، به‌دليل‌ مابعد آن‌: «هرآينه‌ خداوند گروه ‌كافران‌ را هدايت‌ نمي‌كند» زيرا آنان‌ خود راه‌ هدايت‌ را انتخاب‌ نكرده‌اند، همين‌گونه‌، آنان‌ را بر رساندن‌ آسيب‌ و گزندي‌ به‌ تو راه‌ نمي‌نمايد زيرا از امروز به ‌بعد خداي‌ منان‌ تو را بي‌هيچ‌ وسيله‌اي‌ از كيد و توطئه‌ كساني‌ كه‌ خواسته‌ باشند به‌ توآسيبي‌ برسانند، نگاه‌ مي‌دارد پس‌ ديگر هيچ‌ مانعي‌ فراروي‌ تو در ابلاغ‌ همه‌ آنچه‌ كه‌ از جانب‌ حق‌ تعالي‌ به‌ سويت‌ وحي‌ مي‌شود، وجود ندارد لذا چيزي‌ از آن‌ راپنهان‌ نكن‌.
خداي‌ سبحان‌ در اين‌ آيه‌ به‌ رسولش‌ ازآن‌ رو وعده‌ حفظ و حمايت‌ مي‌دهد تا اين‌ توهم‌ دشمنان‌ را كه‌ گويا مصلحت‌انديشي‌ رسول‌ خداص در امر نگهداشت ‌خود از آسيب‌ مردم‌، ايشان‌ را به‌ پنهان‌ كردن‌ پيام‌ الهي‌ وا مي‌دارد، دفع‌ نمايد. از عائشه‌ رضي‌الله عنها روايت‌ شده ‌است‌ كه‌ فرمود: «رسول‌ خداص از سوي‌ اصحابشان‌ مورد حراست‌ قرار مي‌گرفتند و چون‌ آيه‌ ﴿وَاللّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاس﴾ نازل ‌شد، سر خويش‌ را از قبه‌ بيرون‌ آورده‌ و خطاب‌ به‌ نگهبانان‌ فرمودند: اي‌ مردم‌! بازگرديد زيرا خداي‌ عزوجل‌ مرا در پناه‌ نگهباني‌ خويش‌ گرفت». و هر كس‌توطئه‌ها و سوءقصدهاي‌ فراوان‌ عليه‌ جان‌ پيامبرص را از جانب‌ قريش‌، يهود وغير آنان‌ را مورد بررسي‌ قراردهد و به‌ رغم‌ اينها، سالم ‌ماندن‌ آن‌ حضرتص را از آسيب‌ اين‌ توطئه‌ها ملاحظه‌ نمايد؛ كمال‌ اين‌ معجزه‌ را درمي‌يابد.
 
سوره مائدة آيه  68
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَسْتُمْ عَلَى شَيْءٍ حَتَّىَ تُقِيمُواْ التَّوْرَاةَ وَالإِنجِيلَ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْكُم مِّن رَّبِّكُمْ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيراً مِّنْهُم مَّا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ طُغْيَاناً وَكُفْراً فَلاَ تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
از ابن‌عباس‌ك در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ روايت‌ شده‌است‌ كه‌ فرمود: نافع ‌بن ‌حارثه‌، سلام ‌بن ‌مشكم‌، مالك ‌بن ‌صيف‌ و رافع ‌بن ‌حرمله‌ از يهود، نزد رسول ‌اكرم‌ص آمدند و گفتند: اي‌ محمد! آيا تو نمي‌پنداري‌ كه‌ به‌ دين‌ و آيين ‌ابراهيم‌ هستي‌ و به‌ آنچه‌ كه‌ از تورات‌ نزد ما است‌ ايمان‌ داري‌ و گواهي‌ مي‌دهي‌ كه ‌اينها به‌ راستي‌ از سوي‌ خداوند متعال‌ است‌؟ رسول‌ خداص فرمودند: «آري‌! چنان‌ است‌ كه‌ مي‌گوييد ولي‌ شما بدعتها پديد آورديد و آنچه‌ را كه‌ در تورات‌ در مورد گرفتن‌ پيمان‌ از شما در امر تصديق‌ من‌ آمده‌ است‌، انكار كرديد و به‌ آنچه ‌كه‌ مأمور تبيين‌ آن‌ به‌ مردم‌ شده‌ بوديد، كفر ورزيديد لذا من‌ نيز از اين ‌بدعت‌هايتان‌ برائت‌ جستم». گفتند: حال‌ كه‌ چنين‌ است‌، بدان‌ كه‌ ما بر حق‌ و هدايت‌ قرارداريم‌ و به‌ آنچه‌ در دست‌ ما است‌، تمسك‌ مي‌جوييم‌، لذا نه‌ به‌ توايمان‌ مي‌آوريم‌ و نه‌ از تو پيروي‌ مي‌كنيم‌! همان‌ بود كه‌ خداي‌ عزوجل‌ در رد اين‌پندارهايشان‌ نازل‌ نمود: «بگو» اي‌ پيامبرص «اي‌ اهل‌ كتاب‌! شما بر چيزي» ازحق‌ و هدايت‌ «نيستيد تا» آن‌گاه‌ كه‌ «به‌ تورات‌ و انجيل‌ عمل‌ نكرده‌ايد» يعني‌: تا آن‌گاه‌ كه‌ به‌ تمام‌ اوامر و نواهي‌اي‌ كه‌ در تورات‌ و انجيل‌ وجود دارد ـ و از جمله‌ دستور به‌ پيروي‌ از محمدص و پرهيز از مخالفت‌ با وي‌ ـ عمل‌ نكرده‌ايد «و» نيزتا برپا نداريد «آنچه‌ را كه‌ به‌ شما از سوي‌ پروردگارتان‌ نازل‌ شده‌است» كه‌ قرآن ‌است‌، چرا كه‌ عمل‌ به‌ آن‌ دو كتاب‌، بدون‌ عمل‌ به‌ اين‌ كتاب‌ اخير، صحت‌ پيدا نمي‌كند «و قطعا آنچه‌ از جانب‌ پروردگارت‌ به ‌سوي‌ تو نازل‌ شده‌، بر طغيان‌ و كفر بسياري‌ از آنان‌ مي‌افزايد» يعني‌: نزول‌ قرآن‌، كفري‌ بر كفرشان‌ و طغياني‌ بر طغيانشان‌ مي‌افزايد «پس‌ بر قوم‌ كافر اندوه‌ مخور» يعني‌: ديگر دريغ‌ وافسوس‌خوردن‌ بر اين‌ گروه‌ را بس‌ كن‌ و بدان‌ كه‌ با وجود پيروان‌ مؤمنت‌، تو را به‌آنها و ايمانشان‌ هيچ‌ نيازي‌ نيست‌.
 
	سوره مائدة آيه  69
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَالَّذِينَ هَادُواْ وَالصَّابِؤُونَ وَالنَّصَارَى مَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وعَمِلَ صَالِحاً فَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كساني‌ كه‌ ايمان‌ آوردند و كساني‌ كه‌ يهودي‌ شدند، و صابئين» بيان‌ معناي ‌(صابئين‌) در سوره‌ «بقره/‌62» گذشت‌ «و نصاري» يعني‌: حاملان‌ انجيل‌ «هركس» از آنان‌ «كه‌ به‌ خدا و روز آخرت‌ ايمان‌ آورد و كار نيكو كند پس‌ نه‌ ترسي‌ بر آنان ‌است‌» در هنگام‌ لقاءالله «و نه‌ اندوهگين‌ مي‌شوند» بنابراين‌، هركسي‌ از آن ‌