نه‌اي‌ مي‌زاييد، به‌ بتان‌ اختصاص‌ مي‌يافت‌. حامي‌: شتر نري‌ بود كه‌ چون‌ از پشت‌ وي‌ ده‌ فرزند به‌وجود مي‌آمد، مي‌گفتند: حالا ديگر پشتش‌ داغ‌ شده‌ پس‌ رهايش‌ مي‌كردند وديگر نه‌ كسي‌ بر آن‌ سوار مي‌شد، نه‌ او را از آب‌ و علفي‌ باز مي‌داشتند. اينها اموري‌ چند بود كه‌ اهل‌ جاهليت‌ آنها را اختراع‌ كرده‌ و در آنها به‌ روش ‌پيشينيانشان‌ تمسك‌ مي‌جستند. «ولي‌ كافران‌ بر الله دروغ‌ مي‌بندند» زيرا آنها اين‌چيزها را به ‌انگيزه‌ تدين‌ و تعبد بر خود حرام‌ كرده‌ و اين‌ تحريم‌ را به‌ خداي‌ سبحان ‌نسبت‌ مي‌دادند؛ درحالي‌كه‌ خداي‌ عزوجل‌ آنها را حرام‌ نكرده‌ بود «و بيشترشان‌ تعقل‌ نمي‌كنند» زيرا افعال‌ و ديدگاه‌ آنان‌ از عقل‌ و فهم‌ نشأت‌ نمي‌گيرد. چنان‌كه‌ آيه‌ بعدي‌، نمونه‌ ديگري‌ از جهل‌ و بي‌خردي‌ آنان‌ را اين‌ گونه‌ معرفي‌ مي‌كند:
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:93.txt">آيه  62</a><a class="text" href="w:text:94.txt">آيه  63</a><a class="text" href="w:text:95.txt">آيه  64</a><a class="text" href="w:text:96.txt">آيه  65</a><a class="text" href="w:text:97.txt">آيه  66</a><a class="text" href="w:text:98.txt">آيه  67</a><a class="text" href="w:text:99.txt">آيه  68</a><a class="text" href="w:text:100.txt">آيه  69</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:921.txt">آيه  104</a><a class="text" href="w:text:922.txt">آيه  105</a><a class="text" href="w:text:923.txt">آيه  106</a><a class="text" href="w:text:924.txt">آيه  107</a><a class="text" href="w:text:925.txt">آيه  108</a></body></html>سوره مائدة آيه  104
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْاْ إِلَى مَا أَنزَلَ اللّهُ وَإِلَى الرَّسُولِ قَالُواْ حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءنَا أَوَلَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لاَ يَعْلَمُونَ شَيْئاً وَلاَ يَهْتَدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ به‌ آنان‌ گفته‌ شود: به‌سوي‌ آنچه‌ خدا نازل‌ كرده‌ و به‌سوي‌ پيامبرش‌ بياييد؛ مي‌گويند: آنچه‌ پدران‌ خود را بر آن‌ يافته‌ايم‌ ما را بس‌ است» يعني‌: هرگز به‌ قرآن‌ و به ‌پيامبر ايمان‌ نمي‌آوريم‌ زيرا دين‌ پدرانمان‌ براي‌ ما كافي‌ است‌ «آيا هرچند پدرانشان‌ چيزي‌ نمي‌دانسته‌ و هدايت‌ نيافته‌ بودند» يعني‌: حتي‌ اگر هم‌ پدرانشان‌ جاهلاني ‌گمراه‌ بوده‌ باشند، باز هم‌ بر دين‌ آنان‌ باقي‌ مي‌مانند؟ حال‌ آن‌ كه‌ سزاوار نيست‌ كسي‌ فقط به‌خاطر اين‌ كه‌ پيشينيانش‌ در راهي‌ روان‌ بوده‌اند، به‌ كيش‌ و آيين‌ آنان ‌باقي‌ بماند، بويژه‌ آن‌ گاه‌ كه‌ فساد شيوه‌هاي‌ پيشينيان‌ آشكار باشد، يا راه‌ و روش‌آنان‌ با كتاب‌ خدا(ج) و سنت‌ پيامبرش‌ص در مخالفت‌ قرار داشته‌ باشد. بنابراين‌، اگر اقتدا به‌ كسي‌ لازم‌ است‌؛ آن‌كس‌ بايد عالمي‌ راه‌يافته‌ باشد درحالي‌ كه ‌پدرانشان نه‌ علمي‌ داشتند و نه‌ از هدايتي‌ برخوردار بودند.
 
	سوره مائدة آيه  105
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ عَلَيْكُمْ أَنفُسَكُمْ لاَ يَضُرُّكُم مَّن ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ إِلَى اللّهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعاً فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ مؤمنان‌! به‌ خودتان‌ بپردازيد» يعني‌: شما در قبال‌ خودتان‌ مسؤول‌ هستيد پس‌ خودتان‌ را بپاييد، يا خودتان‌ را نگاه‌ داريد «هرگاه‌ شما راه‌يافته‌ باشيد، كسي‌ كه ‌گمراه‌ شده‌است‌، به‌ شما زيان‌ نمي‌رساند» يعني‌: چنانچه‌ شما خود در حدود مسؤوليت‌ نفس‌ خويش‌، به‌سوي‌ حق‌ راهياب‌ و هدايت‌شده‌ باشيد، گمراهي‌ كساني ‌از مردم‌ كه‌ گمراه‌ شده‌اند، به‌ شما زياني‌ نمي‌رساند.
بايد دانست‌ كه‌ اين‌ آيه‌ به‌ معناي‌ نفي‌ وجوب‌ امر به‌ معروف‌ و نهي‌ از منكر نيست ‌زيرا آيات‌ قرآني‌ و احاديث‌ نبوي‌ بسياري‌، بر وجوب‌ حتمي‌ و قطعي‌ امربه‌معروف ‌و نهي‌ازمنكر دلالت‌ مي‌كنند. پس‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ كه‌ بر مسؤوليت‌ شخصي‌ تأكيد مي‌كند، بر كساني‌ حمل‌ مي‌شود كه‌ توانايي‌ قيام‌ به‌ واجب‌ «امر به‌ معروف‌ و نهي‌ ازمنكر» را ندارند، يا بر كساني‌ حمل‌ مي‌شود كه‌ گمان‌ نمي‌كنند امربه‌معروف‌ و نهي‌ازمنكر به‌ هيچ‌ حالي‌ از احوال‌ در مخاطبشان‌ تأثيري‌ بجا گذارد، يا از آن‌ بيم‌ دارند كه‌ از امربه‌معروف‌ و نهي‌ازمنكر با چنان‌ زياني‌ روبرو شوند كه‌ صرف‌ تصور وقوع‌ آن‌، ترك‌ آن‌ را به‌ آنان‌ توجيه‌ مي‌كند. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابوبكرصديق‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ فرمود: شما اين‌ آيه‌ را مي‌خوانيد و آن‌ را در غير جايگاه‌ آن‌ مي‌نهيد... (يعني‌ آن‌ را بر ترك‌ امر به‌ معروف‌ و نهي‌ از منكر حمل‌مي‌كنيد) درحالي‌ كه‌ من‌ از رسول‌ خداص شنيدم‌ كه‌ فرمودند: «آن‌گاه‌ كه‌ مردم‌ منكر را ديدند و آن‌ را تغيير ندادند، نزديك‌ است‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ همه‌ آنان‌ رابه‌ عذاب‌ خويش‌ گرفتار كند». از ابوثعلبه‌ خشني‌ نيز روايت‌ شده‌است‌ كه‌ فرمود: درباره‌ اين‌ آيه‌ از شخص‌ بسيار آگاهي‌ سؤال‌ كردم‌، آري‌! درباره‌ آن‌ ازرسول‌ خداص سؤال‌ كردم‌ پس‌ در حديث‌ شريف‌ فرمودند: «بلكه‌ بايد به‌ معروف‌ امر و از منكر نهي‌ كنيد تا آن‌گاه‌ كه‌ چون‌ [در زماني‌ قرار گرفتيد كه‌ فقط] از بخل‌ وحرص‌ اطاعت‌ و از هواي‌ نفس‌ پيروي‌ مي‌شد و خودپرستي‌ و دنيامحوري‌ مدار اعتبار بود و هر صاحب‌ رأي‌ و نظري‌ فقط به‌ رأي‌ خويش‌ دلخوش‌ و فريفته ‌مي‌گرديد پس‌ در آن‌ وقت‌ بر شما مخصوصا مسئوليت‌ نفس‌ خود شماست‌...». «بازگشت‌ همگي‌ شما به‌سوي‌ خداوند است‌، آن‌گاه‌ شما را از آنچه‌ انجام‌ مي‌داديد، آگاه‌ مي‌سازد» يعني‌: راه‌يافتگان‌ و گمراهان‌ هر دو به ‌سوي‌ خدا(ج) باز مي‌گردند و او به‌زودي‌ تمام‌ آنها را از اعمالشان‌ خبر داده‌ و در برابر عملشان‌ محاسبه‌شان‌ خواهد كرد، سپس‌ همگي‌ را در برابر اعمالشان‌ جزا خواهد داد.
 
	سوره مائدة آيه  106
‏متن آيه : ‏
‏ يِا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِينَ الْوَصِيَّةِ اثْنَانِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنكُمْ أَوْ آخَرَانِ مِنْ غَيْرِكُمْ إِنْ أَنتُمْ ضَرَبْتُمْ فِي الأَرْضِ فَأَصَابَتْكُم مُّصِيبَةُ الْمَوْتِ تَحْبِسُونَهُمَا مِن بَعْدِ الصَّلاَةِ فَيُقْسِمَانِ بِاللّهِ إِنِ ارْتَبْتُمْ لاَ نَشْتَرِي بِهِ ثَمَناً وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَى وَلاَ نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللّهِ إِنَّا إِذاً لَّمِنَ الآثِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آيات‌ سه‌گانه‌ زير از نظر اعراب‌، لفظ و حكم‌، از دشوارترين‌ آيات‌ قرآني ‌است‌:
«اي‌ مؤمنان‌! نصاب‌ شهادت‌ در ميان‌ شما» شهادت‌ در اينجا: عبارت‌ از گواهي‌اي‌ است‌ كه‌ از سوي‌ شهود ارائه‌ مي‌شود. آري‌! نصاب‌ شهادت‌ در ميان ‌شما «هنگامي‌ كه‌ مرگ‌ يكي‌ از شما حاضر آيد» حضور م