دْ بِأَنَّنَا مُسْلِمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ وحي‌ كردم» يعني‌: الهام‌ كردم‌ «به‌سوي‌ حواريون‌، كه‌ به‌ من‌ و پيامبرم ‌ايمان‌ آوريد» پس‌ نور توحيد و اخلاص‌ را در دلهايشان‌ افگندم‌. به‌ قولي ‌ديگر معني‌اين‌ است‌: به‌ حواريون‌ بر زبان‌ پيامبرم‌ عيسي‌(ع) دستور دادم‌ كه‌ به‌ من‌ و رسالت ‌پيامبرم‌ ايمان‌ آوريد. حواريون‌: شاگردان‌ و پيروان‌ راستين‌ عيسي‌(ع) بودند «گفتند: ايمان‌ آورديم» يعني‌: آنها دعوت‌ عيسي‌(ع) را اجابت‌ كردند «و» گفتند: «گواه‌ باش‌ كه‌ ما مسلمانيم» يعني‌: پروردگارا! گواه‌ باش‌ به‌ اين‌ كه‌ ما در ايمان‌ خويش‌كاملا مخلص‌ و به‌ تو كاملا تسليم‌ هستيم‌.
 
	 آيه  62
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَالَّذِينَ هَادُواْ وَالنَّصَارَى وَالصَّابِئِينَ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَعَمِلَ صَالِحاً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«درحقيقت‌ كساني‌ كه‌ ايمان‌ آوردند» يعني: رسالت‌ رسول‌ خاتم‌ ص را تصديق‌كرده‌ و از جمله‌ پيروان‌ ايشان‌ شدند «و كساني‌ كه‌ يهودي‌ شدند» بعضي‌ گفته‌اند: معناي‌ (هادوا)، «تابوا» است، يعني: كساني‌كه‌ از پرستش‌ گوساله‌ توبه‌ كردند «ونصاري‌» يعني: مسيحيان‌. نصاري‌ نسبتي‌ به‌ سوي‌ «ناصره‌» است‌ كه‌ قريه‌اي‌ در فلسطين‌ مي‌باشد و مسيح‌(ع) از آن‌ قريه‌ بود. يا از آن‌ رو نصاري‌ ناميده‌ شدند كه‌مسيح‌(ع) را نصرت‌ و ياري‌ دادند «و صائبان‌» قومي‌اند كه‌ از دين‌ يهود و نصاري‌خارج‌ شده‌ و فرشتگان‌ را پرستش‌ كردند و بقايايي‌ از آنان‌ هنوز در عراق‌ وجوددارند. طبري‌ مي‌گويد: «هر كس‌ از ديني‌ به‌ دين‌ ديگري‌ برگشت، صائبي‌ ناميده‌مي‌شود؛ همانند مرتدان‌ از اسلام‌». اما ابن‌ كثير مي‌گويد: «قوي‌ترين‌ قول‌ دراين‌باره‌ - والله اعلم‌ - قول‌ مجاهد و موافقان‌ وي‌ و وهب‌ بن‌ منبه‌ است‌ كه‌ مي‌گويند: صائبين‌ گروهي‌ هستند كه‌ نه بردين‌ يهودند و نه‌ بردين‌ نصاري‌ و مجوس‌ و مشركان، بلكه‌ گروهي‌ اند كه‌ بر فطرت‌ خويش‌ باقي‌ بوده‌ و دين‌ معين‌ و مشخصي‌ ندارند». «هر كس‌» از گروه‌هاي‌ چهارگانه‌ ياد شده‌ «كه‌» در زمان‌ پيامبر ما ص «به‌ خدا وروز بازپسين‌ ايمان‌ آورده‌ و كار شايسته‌ كرده‌باشد، پاداششان‌ نزد خداوند محفوظ است‌و نه‌ بيمي‌ بر آنهاست‌ و نه‌ اندوهناك‌ مي‌شوند» از ابن‌ عباس‌ ك روايت‌ شده‌ است‌ كه‌فرمود: خداوند (ج)بعد از آن، اين‌ آيه‌ را نازل‌ فرمود: ‏ وَمَن يَبْتَغِ غَيْرَ الإِسْلاَمِ دِيناً فَلَن يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِي الآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِينَ ‏ (و هركه‌ جز اسلام‌ ديني‌ (ديگر) بجويد، هرگز از وي‌ پذيرفته‌ نمي‌شود و در آخرت‌ از زيانكاران‌ است) «85/3».
مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ گفته‌اند: اين‌ آيه‌ درباره‌ سلمان‌ فارسي‌(رض) نازل‌ شد زيرا هنگامي‌ كه‌ او داستان‌ ياران‌ فارسي‌ خود را به‌ رسول‌ خدا ص بيان‌كرد و گفت: آنان‌ اهل‌ نماز و نيايش‌ بودند و انتظار بعثت‌ شما را مي‌كشيدند. رسول‌ خداص فرمودند: «آنان‌ در دوزخند». سلمان‌(رض) از اين‌ امر سخت‌اندوهگين‌ گشت‌. و چون‌ اين‌ آيه‌ نازل‌ شد، گفت: «گويي‌ كوهي‌ را از سرم‌برداشتند». ابن‌كثير مي‌گويد: «اين‌ آيه‌ با روايت‌ بالا كه‌ از ابن‌ عباس‌(رض) نقل‌ شده،هيچ‌ منافاتي‌ ندارد زيرا روايت‌ ابن‌عباس‌(رض)ناظر براين‌ معني‌ است‌ كه‌ بعد از بعثت‌رسول‌ خدا ص از هيچ‌كس‌ هيچ‌ راه‌ و روش‌ و عملي‌ جز آنچه‌ كه‌ موافق‌ با شريعت‌محمدي‌ ص باشد، پذيرفته‌ نيست، اما قبل‌ از بعثت‌ رسول‌ خدا ص حكم‌ اين‌ است‌كه: هر كس‌ در زمان‌ خود از پيامبر زمانش‌ پيروي‌ كرده‌باشد، او از اهل‌ هدايت‌ ونجات‌ است‌».
 

سوره مائدة آيه  112
‏متن آيه : ‏
‏ إِذْ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَن يُنَزِّلَ عَلَيْنَا مَآئِدَةً مِّنَ السَّمَاءِ قَالَ اتَّقُواْ اللّهَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
اين‌ آيه‌ بيانگر داستان‌ «مائده» است‌، داستاني‌ كه‌ اين‌ سوره‌ نسبت‌ خود را ازآن‌ بر گرفته‌.
«هنگامي‌ كه‌ حواريون‌ گفتند: اي‌ عيسي‌ پسر مريم‌! آيا پروردگار تو مي‌تواند كه‌ بر ما مائده‌اي‌ از آسمان‌ فرو فرستد؟» به‌ قولي‌: اين‌ درخواست‌ حواريون‌ ازآن‌رو نبود كه‌ در توانايي‌ خداوند متعال‌ شك‌ كرده‌ باشند زيرا آنها به‌ قدرت‌ حق‌ تعالي‌ باور راسخ‌ داشتند بلكه‌ به‌ سبب‌ نياز آنها به‌ خوراكي‌ بود. به‌ قولي‌ديگر: آنها با درخواست‌ مائده‌، خواستار طمأنينه‌ و آرامش‌ قلبي‌ شدند چنان‌كه‌ ابراهيم‌(ع) گفت‌: (پروردگارا! به‌ من‌ بنمايان‌ كه‌ مردگان‌ را چگونه‌ زنده‌ مي‌كني‌...)«بقره/‌260». و آيه‌ بعد، گواه‌ هر دو قول‌ است‌ زيرا نياز به‌ خوراك‌ و اطمينان‌ قلبي‌هردو در آن‌ مطرح‌ شده‌ است‌. مائده‌: سفره‌اي‌ است‌ كه‌ بر آن‌ غذا نهاده‌ شده‌ باشد. عيسي‌(ع) در پاسخ‌ حواريون‌ «گفت‌: اگر مؤمنيد، از خدا پروا كنيد» يعني‌: چنانچه‌ در ايمان‌ خود راستگوييد، از خدا پروا كنيد و از اين‌ درخواست‌ و امثال ‌آن‌ صرف‌نظر نماييد زيرا از شأن‌ مؤمن‌ به‌دور است‌ كه‌ چنين‌ پيشنهاداتي‌ را به‌ حق‌ تعالي‌ ارائه‌ كند.
 
	سوره مائدة آيه  113
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُواْ نُرِيدُ أَن نَّأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَئِنَّ قُلُوبُنَا وَنَعْلَمَ أَن قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُونَ عَلَيْهَا مِنَ الشَّاهِدِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفتند: مي‌خواهيم‌ كه‌ از آن‌ بخوريم» زيرا جمع‌ بزرگي‌ با عيسي‌(ع) همراه‌ بودند كه‌ غذاي‌ كافي‌ براي‌ خوردن‌ نداشتند «و دلهاي‌ ما آرام‌ گيرد» با مشاهده‌ كمال ‌قدرت‌ خداوند(جل جلاله)، يا به‌ اين‌ امر كه‌ خداوند متعال‌ درخواست‌ ما را مورد اجابت ‌قرار داده‌ است‌ «و بدانيم‌ كه‌ به‌ ما راست‌ گفته‌اي» يعني‌: به‌ عين‌ اليقين‌ بدانيم‌ كه‌ تو در ادعاي‌ نبوتت‌ به‌ ما راست‌ گفته‌اي‌ «و در نزول‌ آن» يعني‌: در فرود آمدن‌ مائده ‌از آسمان‌ «از گواهان‌ باشيم» در نزد كساني‌ از بني‌اسرائيل‌ يا از ساير مردم‌ كه‌ شاهد فرودآمدن‌ آن‌ نيستند.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:933.txt">آيه  114</a><a class="text" href="w:text:934.txt">آيه  115</a><a class="text" href="w:text:935.txt">آيه  116</a><a class="text" href="w:text:936.txt">آيه  117</a><a class="text" href="w:text:937.txt">آيه  118</a><a class="text" href="w:text:938.txt"> آيه  119</a><a class="text" href="w:text:939.txt">آيه  120</a></body></html>سوره مائدة آيه  114
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنزِلْ عَلَيْنَا مَآئِدَةً مِّنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِيداً لِّأَوَّلِنَا وَآ