ميدند.
فضيلت‌ آن: در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابن‌عمرك از رسول‌ خداص آمده‌ است‌كه‌ فرمودند: «سوره‌ انعام‌ تماما يكباره‌ بر من‌ نازل‌ شد درحالي‌ كه‌ هفتادهزار فرشته ‌با بانگ‌ تسبيح‌ و تحميد آن‌ را همراهي‌ مي‌كردند». علماي‌ اسلام‌ مي‌گويند: اين‌سوره‌ صف ‌آراي‌ محاجه‌ و مبارزه‌ با مشركان‌ و تكذيب‌كنندگان‌ معاد است‌ و به‌پايدارساختن‌ اصول‌ عقيده‌ و ايمان‌ در بنياد انديشه‌ و خرد و ضمير انسان‌ توجه‌ دارد.
شش‌ آيه‌ از اين‌ سوره‌ مدني‌ است‌.
 
آيه  64
‏متن آيه : ‏
‏ ثُمَّ تَوَلَّيْتُم مِّن بَعْدِ ذَلِكَ فَلَوْلاَ فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ لَكُنتُم مِّنَ الْخَاسِرِينَ ‏
 
‏ترجمه :
«سپس‌ شما» اي‌ يهوديان‌! «بعد از آن‌» دادن‌ پيمان‌ «اعراض‌ كرديد» يعني: از پيماني‌ كه‌ از شما گرفته‌ شد، روي‌ گردانديد «و اگر فضل‌ خدا و رحمت‌ او بر شمانبود» به‌ اين‌ كه‌ شما را مورد لطف‌ و رحمت‌ خويش‌ قرار داد و توبه‌ كرديد «مسلما از زيانكاران‌» يعني: از بازندگان‌ سعادت‌ دنيا و آخرت‌ «بوديد».
 

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:951.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:952.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:953.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:954.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:955.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:956.txt">آيه  14</a><a class="text" href="w:text:957.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:958.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:959.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:960.txt">آيه  18</a></body></html>آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَوْ جَعَلْنَاهُ مَلَكاً لَّجَعَلْنَاهُ رَجُلاً وَلَلَبَسْنَا عَلَيْهِم مَّا يَلْبِسُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر آن‌ فرستاده‌ را فرشته‌اي‌ مي‌گردانيديم‌، بي‌گمان‌ او را به‌صورت‌ مردي ‌درمي‌آورديم‌» يعني: اگر هم‌ آن‌ فرستاده‌ به‌سوي‌ پيامبراكرم‌ص را فرشته‌اي ‌مي‌گردانيديم‌ كه‌ او را مشاهده‌ كنند و مورد خطابش‌ قراردهند، بي‌گمان‌ او را مردمي ‌گردانيديم‌ زيرا انسانها نمي‌توانند فرشتگان‌ را به‌ صورت‌ حقيقي‌اي‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ايشان‌ را بر آن‌ آفريده‌، ببينند، مگر بعد از آن‌ كه‌ به‌شكل‌ اجسام‌ مشابه‌ با اجسام‌ بني‌آدم‌ ـ با همان‌ تراكم‌ و جسامت‌ و چگالي‌ آن‌ ـ مجسم‌ شوند چنان‌كه ‌ابن‌عباس‌(رض)  فرمود: «اگر آنها فرشته‌ را به‌ صورت‌ اصلي‌ آن‌ مي‌ديدند، قطعا مي‌مردند زيرا تاب‌ و توان‌ ديدن‌ فرشته‌ را نداشتند». حتي‌ در مقياس‌ عالم‌ ماده‌ نيز ثابت‌ شده‌است‌ كه: ميدان‌ درك‌ حواس‌ بشر محدود است‌ و چشم‌ بشر نمي‌تواند ماده‌ را در صورت‌ تلطيف‌ شده‌ آن‌، يا در حالتي‌ كه‌ داراي‌ چگالي‌ و تراكم‌ بسيار بالايي‌ باشد، ببيند، همان‌ گونه‌ كه‌ «انشتين‌» اين‌ قانون‌ را توضيح‌ داده‌است‌. پس‌ هرگاه‌ در عالم‌ ماده‌ چنين‌ باشد، در عالم‌ غيب‌ چگونه‌ خواهد بود؟ بنابراين‌، اگرخداي‌ عزوجل‌ رسول‌ خويش‌ به‌سوي‌ بشر را فرشته‌ مشاهده‌ شده‌ مورد خطابي‌ قرارمي‌داد، قطعا انسانها از او مي‌گريختند و با او انس‌ نمي‌گرفتند و رعب‌ و وحشت‌ از او سراپاي‌ وجودشان‌ را فرا مي‌گرفت‌، آن‌ وقت‌، طبيعي‌ بود كه‌ ترس‌ حاصله‌ ازاين‌ امر، آنان‌ را از سخن‌گفتن‌ با آن‌ فرشته‌ و مشاهده‌ وي‌ باز مي‌داشت‌ «و هرآينه‌ كار را بر آنچه‌ كه‌ هم‌اكنون‌ اشتباه‌ مي‌كنند، بر آنان‌ مشتبه‌ مي‌گردانيديم‌» يعني: همين ‌التباس‌ و خلطيتي‌ كه‌ هم‌اكنون‌ درآنند و مي‌گويند كه‌ پيامبر هم‌ بشري‌ مانند ماست‌، در آن‌ صورت‌ نيز اتفاق‌ مي‌افتاد زيرا وقتي‌ آنان‌ فرشته‌ را به‌ صورت‌ انساني‌ وي ‌مي‌ديدند، قطعا مي‌گفتند: اين‌ هم‌ انسان‌ است‌ و فرشته‌ نيست‌ پس‌ كار همچنان‌ بر آنان‌ مشتبه‌ و آشفته‌ باقي‌ مي‌ماند.
 
آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّن قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُواْ مِنْهُم مَّا كَانُواْ بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آن‌گاه‌ حق‌ تعالي‌ پيامبراكرم ص را از اين‌ كه‌ با تكذيب‌ دروغ‌ انگاران‌ قومش ‌روبرو مي‌گردد، تسليت‌ و دلجويي‌ نموده‌ مي‌فرمايد: «و همانا پيش‌ از تو نيز پيامبراني‌ به‌ استهزا گرفته‌ شدند» يعني: اگر تو با استهزاي‌ آنان‌ روبرو هستي‌، انبياي ‌پيشين‌ نيز در معرض‌ چنين‌ استهزايي‌ قرارداشته‌اند «اما آنچه‌ را ريشخند مي‌كردند، گريبانگير ريشخندكنندگان‌ آنان‌ شد» يعني: آنچه‌ بدان‌ ريشخند مي‌كردند، بر خودشان‌ فرود آمد و استهزايشان‌ به‌ «حق‌»، سبب‌ نابوديشان‌ گرديد.
	آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ سِيرُواْ فِي الأَرْضِ ثُمَّ انظُرُواْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ پيامبرص «در زمين‌ سير كنيد، آن‌گاه‌ بنگريد كه‌ فرجام‌ تكذيب ‌كنندگان ‌چگونه‌ بوده‌ است‌؟» يعني: در زمين‌ سيروسفر كرده‌ و آثار و ويرانه‌هاي‌ بجامانده‌ ازپيشينيانتان‌ را بنگريد تا بدانيد كه‌ چه‌ عقوبتهايي‌ بر سر آنان‌ فرود آمده‌ است‌، بعد ازآن‌ كه‌ در نعمتهاي‌ بزرگ‌ مستغرق‌ بودند پس‌ اگر شما نيز همچنان‌ شيوه‌ نادرست‌ و نقش‌ پاي‌ آنان‌ را در تكذيب‌ حق‌ دنبال‌ كنيد، به‌ آنان‌ پيوسته‌ و بسان‌ آنان‌ هلاك‌ مي‌شويد.
 
	آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ قُل لِّمَن مَّا فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ قُل لِلّهِ كَتَبَ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لاَ رَيْبَ فِيهِ الَّذِينَ خَسِرُواْ أَنفُسَهُمْ فَهُمْ لاَ يُؤْمِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«از آنان‌ بپرس‌» اي‌ پيامبرص كه‌ «آنچه‌ در آسمانها و زمين‌ است‌، از آن‌ كيست‌؟ بگو: از آن‌ خداست‌» يعني: از آنان‌ اين‌ سخن‌ را بپرس‌ پس‌ اگر پرسيدند: از آن ‌كيست‌؟ بگو: از آن‌ خداست‌، به‌ اعتراف‌ خودتان‌ ـ چراكه‌ مشركان‌ در اين‌حقيقت‌ شكي‌ نداشتند ـ يا براي‌ آنان‌ در اين‌باره‌ كه‌ آسمانها و زمين‌ از آن ‌خدا(ج) است‌، حجت‌ و دليل‌ بياور و چون‌ به‌ اين‌ اصل‌ اعتراف‌ كردند؛ فهم‌ اين‌ حقيقت‌ كه‌ خداي‌ مالك‌ آسمانها و زمين‌ بر فرودآوردن‌ عذابي‌ عاجل‌ قادر است‌، نيز بر آنها دشوار نخواهد بود ولي‌ حق‌ تعالي‌ «رحمت‌ را بر خود مقرر كرده‌است‌» مراد اين‌ است‌ كه: با وعده‌اي‌ مؤكد، رحمت‌ خويش‌ را به‌ بندگانش‌ وعده‌ داده‌است‌ و وعده‌ او خواه‌ناخواه‌ تحقق‌ پذيرفتني‌ است‌ بنابراين‌، بندگانش‌ را به‌ شتاب‌ عذاب‌ نمي‌كند بلكه‌ از آنان‌ توبه‌ و انابت‌ را مي‌پذيرد چنان‌كه‌ فرستادن ‌پيامبران(ع)، فرودآوردن‌ كتابهاي‌ آسماني‌ و برپاداشتن‌ ادله‌ بر حقانيت‌ حق‌ نيز از رحمت‌ وي‌ بر آنهاست‌.
در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابوهريره‌(رض)  از رسول‌ خداص آمده‌ است‌ كه‌ فرمودند: «آن‌گاه‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ آفر