مبرص بازمي‌داشت‌، خود نيز از اجابت‌ دعوت‌ پيامبرص در مورد پذيرش‌ اسلام‌ دوري‌ مي‌كرد. «و هلاك‌ نمي‌كنند مگر خود را ولي ‌نمي‌دانند» يعني: آنچه‌ از بازداشتن‌ مردم‌ و دور شدن‌ از اجابت‌ دعوت‌ حق‌ از آنان‌ سر مي‌زند، سبب‌ نابودي‌ خود آنان‌ مي‌شود زيرا با اين‌ كار، خود را در معرض ‌عذاب‌ الهي‌ و خشم‌ وي‌ قرار مي‌دهند اما نمي‌دانند كه‌ چه‌ بلايي‌ بر سر خويش ‌مي‌آورند.
 
	آيه  66
‏متن آيه : ‏
‏ فَجَعَلْنَاهَا نَكَالاً لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهَا وَمَا خَلْفَهَا وَمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ما آن‌ را» يعني: قريه‌ «أيله‌» را كه‌ مردم‌ آن‌ از فرمان‌ خدا (ج) تجاوز كردند «نكالي‌ گردانيديم‌» نكال: هشدار و عبرت‌ است‌ «براي‌ قومي‌ كه‌ پيشاپيش‌ آن‌ قريه‌بودند» يعني: براي‌ مردمي‌ كه‌ در آن‌ زمان‌ مي‌زيستند «و آن‌ قوم‌ كه‌ پس‌ از آنان‌آيند» در زمانهاي‌ آينده‌ «و آن‌ را پندي‌» و هشداري‌ «براي‌ پرهيزكاران‌» كه‌ پس‌ ازآنان‌ تا روز قيامت‌ مي‌آيند «گردانيديم‌». در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابوهريره‌(رض)آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «لا ترتكبوا ما ارتكبت اليهود فتستحلوا محارم الله بأدنى الحيل‌: مرتكب‌ اعمال‌ يهود نشويد، كه‌ محارم‌ الهي‌ را با كمترين‌حيله‌اي‌ حلال‌ بشماريد».
 
آيه  27
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَوْ تَرَىَ إِذْ وُقِفُواْ عَلَى النَّارِ فَقَالُواْ يَا لَيْتَنَا نُرَدُّ وَلاَ نُكَذِّبَ بِآيَاتِ رَبِّنَا وَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر آنان‌ را هنگامي‌ كه‌ بر آتش‌ عرضه‌ مي‌شوند، ببيني‌» بي‌ترديد منظره‌ هولناك ‌و حالت‌ دهشتناكي‌ را خواهي‌ ديد زيرا در حالي‌ كه‌ بر پل‌ (صراط) بر فراز جهنم ‌نگاه‌ داشته‌ مي‌شوند و آتش‌ را مشاهده‌ مي‌كنند؛ «مي‌گويند: اي‌ كاش‌ بازگردانيده‌ شويم‌!» به‌سوي‌ دنيا «آن‌گاه‌ آيات‌ پروردگار خويش‌ را به‌ دروغ‌ نسبت‌ ندهيم‌ و از مؤمنان‌ شويم‌» و گذشته‌ عبرت‌انگيز خود را جبران‌ نماييم‌. آري‌! چنين‌ آرزويي ‌مي‌كنند ولي‌ هيهات‌ كه‌ اين‌ آرزويشان‌ برآورده‌ شود.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:972.txt">آيه  28</a><a class="text" href="w:text:973.txt">آيه  29</a><a class="text" href="w:text:974.txt">آيه  30</a><a class="text" href="w:text:975.txt">آيه  31</a><a class="text" href="w:text:976.txt">آيه  32</a><a class="text" href="w:text:977.txt">آيه  33</a><a class="text" href="w:text:978.txt">آيه  34</a><a class="text" href="w:text:979.txt">آيه  35</a></body></html>آيه  28
‏متن آيه : ‏
‏ بَلْ بَدَا لَهُم مَّا كَانُواْ يُخْفُونَ مِن قَبْلُ وَلَوْ رُدُّواْ لَعَادُواْ لِمَا نُهُواْ عَنْهُ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«نه‌؛ بلكه‌ آنچه‌ را پيش‌ از اين‌ نهان‌ مي‌داشتند، بر آنان‌ آشكار شده‌ است‌» يعني: چون‌ عقايد و اعمال‌ نابكارشان‌ برآنان‌ آشكار شد و دانستند كه‌ حتما به‌ سبب‌ شركشان‌ نابود مي‌شوند، از روي‌ استيصال‌ و درماندگي‌، به‌ آرزوها و وعده‌هاي ‌دروغين‌ روي‌ آوردند. يا: حقيقت‌ باوري‌ كه‌ در دنيا به‌ راستگويي‌ محمدص داشتند اما آن‌ را پنهان‌ كرده‌ و در محافل‌ و مجامع‌ خود ايشان‌ را تكذيب ‌مي‌كردند، بر آنان‌ در آخرت‌ آشكار شد. يا: كفر و شرك‌شان‌ كه‌ آن‌ را درآخرت‌ با اين‌ سخن‌ پنهان‌ مي‌كردند: (به‌ خدا ـ پروردگار ما ـ سوگند كه‌ ما مشرك‌ نبوديم‌) «انعام/‌23»، در آخرت‌ با گواهي ‌دادن‌ اعضا و اندامهايشان‌، بر آنان‌ آشكار شد. پس‌ آيه ‌كريمه‌ سه‌ وجه‌ تفسيري‌ دارد. «و اگر بازگردانده‌ هم ‌بشوند» به‌سوي‌ دنيا، آن ‌طور كه‌ آرزو كردند «قطعا برمي‌گردند به‌» انجام‌ دادن ‌«آنچه‌ از آن‌ نهي‌ شده‌ بودند» از امور ناروايي‌ كه‌ در رأس‌ آنها شرك‌ است‌، همان‌گونه‌ كه‌ ابليس‌ ديد آنچه‌ را از آيات‌ الهي‌ ديد ولي‌ بازهم‌ عناد ورزيد و سر به ‌تمرد برداشت‌ «و قطعا آنان‌ دروغگويند» در اين‌ وعده‌شان‌ كه‌ در صورت‌ بازگشت ‌به‌ دنيا از مؤمنان‌ مي‌گردند بلكه‌ اين‌ سخن‌ را فقط به‌ انگيزه‌ نجات‌ از مهلكه‌اي‌ كه‌ در آن‌ درافتاده‌اند، مي‌گويند.
آري‌! وقتي‌ با اين‌ طبيعت‌ نابهنجار و اين‌ منش‌ نابكارشان‌ آشنا شويم‌، آن‌گاه‌ درمي‌يابيم‌ كه‌ چرا سزاوار جاودانگي‌ در دوزخ‌ گرديده‌اند.
 
آيه  29
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالُواْ إِنْ هِيَ إِلاَّ حَيَاتُنَا الدُّنْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و گفتند: حياتي‌ جز همين‌ زندگي‌ اين‌ جهاني‌ ما نيست‌» لذا ما همه‌ توانمان‌ را براي ‌ساماندهي‌ اين‌ زندگاني‌ دنيا و بهره‌برداري‌ شهواني‌ در آن‌، مايه‌ مي‌گذاريم‌ و هرگز براي‌ آخرت‌ كاري‌ نمي‌كنيم‌ زيرا آخرت‌ وجود ندارد «و ما برانگيختني‌ نيستيم‌» بعد از مرگ‌. وه‌! اين‌ چه‌ جهالتي‌ است‌ بزرگ‌!!
 
	آيه  30
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَوْ تَرَى إِذْ وُقِفُواْ عَلَى رَبِّهِمْ قَالَ أَلَيْسَ هَذَا بِالْحَقِّ قَالُواْ بَلَى وَرَبِّنَا قَالَ فَذُوقُواْ العَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر ببيني‌ آن‌گاه‌ كه‌ درحضور پروردگار خويش‌ بازداشته‌ مي‌شوند» براي‌ حساب‌وكتاب‌، يقينا كاري‌ بزرگ‌، منظره‌اي‌ هولناك‌ و دهشت‌ انگيز را مشاهده ‌كرده‌اي‌، در آن‌ حال‌ كه‌ «خدا به‌ آنان‌ مي‌گويد: آيا اين‌ حق‌ نيست‌؟» يعني: آيا اين ‌رستاخيزي‌ كه‌ شما منكر آن‌ بوديد، حقيقت‌ ندارد؟ و آيا اين‌ كيفري‌ كه‌ شما آن‌ را انكار مي‌كرديد، حاضر و آماده‌ نيست‌؟ «مي‌گويند: چرا، سوگند به‌پروردگارمان‌» كه‌ اين‌ حق‌ است‌. آري‌! آنها به‌ آنچه‌ منكر آن‌ بودند، اعتراف ‌مي‌كنند و اين‌ اعترافشان‌ را با سوگند، مؤكد مي‌سازند «مي‌گويد» حق‌ تعالي‌ «پس ‌به ‌سبب‌ آن‌ كه‌ كفر مي‌ورزيديد، اين‌ عذاب‌ را بچشيد» يعني: به‌ سبب‌ كفرتان‌ به‌ حق‌، اينك‌ كيفرتان‌ را دريابيد.
 
	آيه  31
‏متن آيه : ‏
‏ قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ كَذَّبُواْ بِلِقَاء اللّهِ حَتَّى إِذَا جَاءتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً قَالُواْ يَا حَسْرَتَنَا عَلَى مَا فَرَّطْنَا فِيهَا وَهُمْ يَحْمِلُونَ أَوْزَارَهُمْ عَلَى ظُهُورِهِمْ أَلاَ سَاء مَا يَزِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«در حقيقت‌، كساني‌ كه‌ لقاي‌ الهي‌ را دروغ‌ انگاشتند زيانكار شدند» مراد، تكذيبشان‌ به‌ رستاخيز و كيفر آخرت‌ است‌ «تا آن‌گاه‌ كه‌ قيامت‌ بناگاه‌ بر آنان‌ دررسد، مي‌گويند: اي‌ دريغ‌ بر ما، بر آنچه‌ درباره‌ آن‌ كوتاهي‌ كرديم‌» يعني: اي‌ دريغ‌ها! ما را فراگيريد، واي‌ و صد افسوس‌ و حسرت‌ برما و بر غفلت‌ و قصور بسيار مان‌ در باب‌ قيامت‌! كه‌ بدان‌ بها نداديم‌ و اهميت‌ قائل‌ نشديم‌ و آن‌ را تصديق‌ نكرديم‌! «و آنان ‌بارهاي‌ خويش‌ را» يعني: بار گناهان‌ خويش‌ را «بر مي‌دارند» به‌ اي