ال‌ و فروپاشيدگي‌ درافگنده‌ است‌ و اين‌ سنت‌ الهي‌ است‌ و سنت‌ الهي‌ را هيچ‌ دگرگوني‌اي‌ نيست‌. عقبه‌بن‌ عامر(رض)  از رسول‌ خداص روايت‌ كرده ‌است‌ كه ‌در حديث‌ شريف‌ فرمودند: «چون‌ ديدي‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ در عين‌ فروروي‌ بنده‌ در نافرماني‌هاي‌ وي‌، به‌ او دوست‌داشتني‌هاي‌ دنيا را مي‌دهد پس‌ بدان‌ كه‌ آن ‌استدراج‌ است‌»، آن‌گاه‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ را تلاوت‌ كردند. همچنين‌ از عباده‌بن‌صامت‌(رض)  روايت‌ شده ‌است‌ كه‌ رسول‌ خداص در حديث‌ شريف‌ فرمودند: «چون‌ خداوند براي‌ قومي‌ بقا يا رشد و بالندگي‌ را اراده‌ داشته‌ باشد، به‌ آنان‌ وارستگي‌ و ميانه‌روي‌ در تنعمات‌ را ارزاني‌ مي‌كند و چون‌ به‌ آنان‌ اراده‌ نابودي‌ و ريشه‌كن‌ شدن‌ را داشته‌ باشد، در خيانتي‌ را بر آنان‌ مي‌گشايد». آن‌گاه‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ و آيه ‌بعدي‌ را تلاوت‌ كردند.
 
آيه  68
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُواْ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لّنَا مَا هِيَ قَالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٌ لاَّ فَارِضٌ وَلاَ بِكْرٌ عَوَانٌ بَيْنَ ذَلِكَ فَافْعَلُواْ مَا تُؤْمَرونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفتند: از پروردگارت‌ براي‌ ما بخواه‌ كه‌ چگونگي‌ آن‌ گاو را بر ما روشن‌ كند. گفت: مي‌فرمايد آن‌ گاوي‌ است‌ نه‌ پير» فارض: مسن‌ و پير «و نه‌ بكر» بكر: گاو خردسالي‌است‌ كه‌ هنوز آبستن‌ نشده‌باشد «ميانسال‌ بينابين‌» در ميان‌ پيري‌ و جواني‌ است‌. وآن‌ گاوي‌ است‌ كه‌ يك‌ يا دو شكم‌ زاييده‌باشد «پس‌ آنچه‌ دستور يافته‌ايد، انجام‌دهيد» اين‌ تكرار فرمان‌ به‌ ذبح‌ گاو، توبيخي‌ برايشان‌ دربرابر سرسختي‌ و لجاجتشان ‌بود. ابن‌عباس‌(رض) مي‌گويد: «اگر آنان‌ در همان‌ آغاز، فرمان‌ را انجام‌ مي‌دادند وهر گاوي‌ را ذبح‌ مي‌كردند، اين‌ كار از آنان‌ پذيرفته‌ مي‌شد، ولي‌ بر خود سخت‌گرفتند و خداي‌ عزوجل‌ هم‌ بر آنان‌ سخت‌ گرفت‌».
 

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:991.txt">آيه  45</a><a class="text" href="w:text:992.txt">آيه  46</a><a class="text" href="w:text:993.txt">آيه  47</a><a class="text" href="w:text:994.txt">آيه  48</a><a class="text" href="w:text:995.txt">آيه  49</a><a class="text" href="w:text:996.txt">آيه  50</a><a class="text" href="w:text:997.txt">آيه  51</a><a class="text" href="w:text:998.txt">آيه  52</a></body></html>آيه  45
‏متن آيه : ‏
‏ فَقُطِعَ دَابِرُ الْقَوْمِ الَّذِينَ ظَلَمُواْ وَالْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ بنيان‌ و ريشه‌ ستمكاران‌ بركنده‌ شد» يعني: همه‌ آنها از اول‌ تا آخر به‌ طور يكپارچه‌ ريشه‌كن‌ و نابود شدند و بعد از آن‌، ديگر به‌ ساحت‌ وجود دنيوي‌ و دوران‌ رشد و توسعه‌ و بالندگي‌ باز نمي‌گردند «و سپاس‌ خداوند راست‌ كه‌ پروردگار جهانيان‌ است‌» يعني: سپاس‌ خداي‌ عزوجل‌ را بر نابودي‌ آنان‌.
اين‌ آيه‌ به‌ مؤمنان‌ مي‌آموزد كه‌ بايد در هنگام‌ فرودآمدن‌ نعمت‌ ها ـ كه‌ نابودي ‌ظالمان‌ از بزرگترين‌ آنهاست‌ ـ خداي‌ عزوجل‌ را ستايش‌ گويند زيرا ظالمان‌ ـ يعني‌ آنان‌ كه‌ در زمين‌ فساد كرده‌ و در صلاح‌ نمي‌كوشند ـ بر بندگان ‌خداي‌ عزوجل‌ از هر سختي‌ و مصيبتي‌ سخت‌تر و خطرناكترند. پس‌ بارخدايا! بندگان‌ مؤمنت‌ را از ظلم‌ ظالمان‌ برهان‌ و شر آنها را از سرشان‌ كم‌ كن‌ و ريشه‌ آنها را بركن‌ و بر ويرانه‌هاي‌ ستم‌ آنان‌ كاخ‌ عدل‌ همگاني‌ و همه‌جايي‌ را برافراز.
همچنين‌ از اين‌ آيات‌ درمي‌يابيم‌ كه: رفاه‌ و نعمت‌، همچون‌ ابتلاي‌ شدت‌، ابتلاي‌ ديگري‌ است‌ و ابتلا در نعمت‌، سخت‌تر از ابتلا در مصيبت‌ است‌.
 
	آيه  46
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَخَذَ اللّهُ سَمْعَكُمْ وَأَبْصَارَكُمْ وَخَتَمَ عَلَى قُلُوبِكُم مَّنْ إِلَهٌ غَيْرُ اللّهِ يَأْتِيكُم بِهِ انظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الآيَاتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ پيامبرص: «به‌ من‌ خبر دهيد» يعني‌ به‌ نظر شما: «اگر الله شنوايي ‌شما را و چشمهاي‌ شما را بازگيرد» يعني: نيروهايي‌ را كه‌ در اين‌ دو حاسه‌ شماست‌، از شما بازگيرد، يا هردو حاسه‌ يادشده‌ را كاملا محو و نابود گرداند «و بر دلهايتان ‌مهر نهد» تا بدانجا كه‌ ديگر فهم‌ چيزي‌ در امكان‌ آنها نباشد «كيست‌ معبودي‌ غير از خداوند كه‌ آنها را به‌ شما برگرداند؟» پس‌ در اين‌ امر خوب‌ بينديشيد. «بنگر» اي‌محمدص! «كه‌ چگونه‌ آيات‌ خود را گونه‌گون‌ بيان‌ مي‌كنيم‌!» اين‌ جمله‌ مفيد «تعجيب: به‌شگفتي‌ واداشتن‌» است‌، يعني: از اين‌ بيان‌ بليغ‌ و بديع‌ در شگفت ‌شو. تصريف‌ آيات: آوردن‌ آنها بر وجوه‌ مختلف‌؛ گاهي‌ با هشدار و انذار، زماني ‌با نماياندن‌ عذرها، وقتي‌ با ترغيب‌ و گاهي‌ با تخويف‌ و ارعاب‌ و تهديد است‌ «آن‌گاه‌ آنان‌ روي‌ برمي‌تابند» از اين‌ آيات‌؟!.
 
	آيه  47
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ أَرَأَيْتَكُمْ إِنْ أَتَاكُمْ عَذَابُ اللّهِ بَغْتَةً أَوْ جَهْرَةً هَلْ يُهْلَكُ إِلاَّ الْقَوْمُ الظَّالِمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ پيامبرص «به‌نظر شما اگر عذاب‌ الله بر شما بيايد» يعني: به‌ من‌ خبر دهيد كه‌ اگر عذاب‌ خدا(ج) به‌ شما برسد؛ «ناگهاني‌» بغته: به‌طور غافلگيرانه‌ و بدون‌ بروز هيچ‌گونه‌ نشانه‌ و مقدمه‌اي‌ كه‌ بر رسيدن‌ عذاب‌ دلالت‌ كند «ياآشكارا» جهره: عذاب‌ آشكار اين‌ است‌ كه‌ بعد از بروز مقدماتي‌ كه‌ بر وقوع‌ آن‌ دلالت‌ كند، روي‌ دهد و با آن‌ نشانه‌ها دريابند كه‌ لابد عذاب‌ الهي‌ آمدني‌ است‌.آري‌! اگر چنين‌ شود؛ «آيا جز قوم‌ ستمكار هلاك‌ مي‌شوند؟» يعني: قطعا اگر چنين ‌شود، جز گروهي‌ كه‌ با كفر به‌ پروردگار عزوجل‌ بر خود ستم‌ كرده‌اند، به‌ عذاب‌ وخشم‌ الهي‌ نابود نمي‌شوند.
 
آيه  48
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلاَّ مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ فَمَنْ آمَنَ وَأَصْلَحَ فَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ما پيامبران‌ را نمي‌فرستيم‌ جز بشارت‌دهنده‌» به‌ وعده‌ پاداش‌ بزرگ‌ براي‌ كساني‌ كه‌ از ايشان‌ پيروي‌ كنند «و بيم‌دهنده‌» از عذاب‌ سخت‌ براي‌ كساني‌ كه ‌ايشان‌ را نافرماني‌ كنند «پس‌ هركه‌ ايمان‌ آورد» به‌ آنچه‌ كه‌ پيامبران(ع) با خودآورده‌اند «و اصلاح‌ كرد» حال‌ خود را با انجام‌ دادن‌ آنچه‌ كه‌ پيامبران(ع) به‌سوي ‌آن‌ فرامي‌خوانند «پس‌ هيچ‌ بيمي‌» به ‌هيچ ‌وجهي‌ از وجوه‌ «بر آنان‌ نيست‌» نسبت ‌به‌ آينده‌اي‌ كه‌ پيش‌ رو دارند «و نه‌ اندوهگين‌ مي‌شوند» بر آنچه‌ كه‌ از دنيا از دست ‌داده‌اند.
	آيه  49
‏متن آيه : ‏
‏ وَالَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا يَمَسُّهُمُ الْعَذَابُ بِمَا كَانُواْ يَفْسُقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كساني‌ كه‌ آيات‌ ما را دروغ‌ پنداشتند، 