نان‌.
ابن‌كثير مي‌گويد: «به‌سبب‌ درشت‌خويي‌ و سنگدلي‌ باديه‌نشينان‌ بود كه‌ خداوند(ج)  از آنان‌ پيامبري‌ برنينگيخت‌ بلكه‌ پيامبران‌(ع)  را از مردم‌ شهرها برانگيخت».
 
آيه  98
‏متن آيه : ‏
‏ وَمِنَ الأَعْرَابِ مَن يَتَّخِذُ مَا يُنفِقُ مَغْرَماً وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَائِرَ عَلَيْهِمْ دَآئِرَةُ السَّوْءِ وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و از اعراب» يعني‌: از باديه‌نشينان‌ «كساني‌ هستند كه‌ آنچه‌ را انفاق‌ مي‌كنند» در راه‌ خدا(ج)  «تاوان‌ مي‌شمارند» براي‌ خود و بر اين‌ باور اند كه‌ اين‌ خسارتي ‌برايشان‌ است‌ پس‌ فقط از روي‌ ريا و تقيه‌ انفاق‌ مي‌كنند «و براي‌ شما دوائر را انتظار مي‌برند» دائره‌: پيش‌آمد مصيبت‌بار و تقلب‌ روزگار است‌ كه‌ در آن‌ نعمت‌ به‌ بلا دگرگون‌ مي‌شود. آري‌! اينان‌ براي‌ شما انتظار چنين‌ روزي‌ را مي‌كشند تا غلبه‌ شما از ميان‌ برود و آن‌ وقت‌، زكات‌ اموال‌ خود را نپردازند.
شايان‌ ذكر است‌ كه‌ بعد از درگذشت‌ رسول‌ خداص مصداق‌ اين‌ خبر قرآني‌ به‌ تحقق‌ پيوست‌ پس‌ اين‌ آيه‌، معجزه‌اي‌ از معجزات‌ غيبي‌ قرآن‌ كريم‌ است‌.
«پيشامد بد» و حادثه‌هاي‌ ناگوار؛ چون‌ شر و شكست‌ و عذاب‌ و بلا و هر پيش‌آمد ناگوار ديگري‌ «بر آنان‌ باد» بدين‌گونه‌ خداوند متعال‌ نفرين‌ خود را با آن ‌رخدادي‌ كه‌ آنها در حق‌ مسلمانان‌ انتظار مي‌بردند، همانند گردانيد «و خدا شنواست» به‌ آنچه‌ كه‌ مي‌گويند «داناست» به‌ آنچه‌ كه‌ در ضمير خويش‌ پنهان‌ مي‌دارند.
 	آيه  99
‏متن آيه : ‏
‏ وَمِنَ الأَعْرَابِ مَن يُؤْمِنُ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَيَتَّخِذُ مَا يُنفِقُ قُرُبَاتٍ عِندَ اللّهِ وَصَلَوَاتِ الرَّسُولِ أَلا إِنَّهَا قُرْبَةٌ لَّهُمْ سَيُدْخِلُهُمُ اللّهُ فِي رَحْمَتِهِ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و برخي‌ ديگر از اعراب» يعني‌: از باديه‌نشينان‌ «كساني‌اند كه‌ به‌ خدا و روز آخرت ‌ايمان‌ دارند» اينان‌ گروه‌ دوم‌ از باديه‌نشينان‌ هستند «و آنچه‌ را انفاق‌ مي‌كنند» در راه‌ خدا(ج)  «سبب‌ تقرب‌ نزد خدا مي‌شمارند» قربات‌: آنچه‌ كه‌ انسان‌ به‌ سبب‌ آن‌ به‌خدا(ج)  تقرب‌ و نزديكي‌ جويد «و صلوت‌ پيامبر را» يعني‌: دعاهاي‌ نيك‌ وآمرزش‌خواهي‌ پيامبر را نيز مايه‌ تقرب‌ نزد خداي‌ سبحان‌ مي‌شمارند، از آن‌ رو كه ‌به‌ خدا(ج)  و پيامبرش‌ ايماني‌ نيرومند و باوري‌ راسخ‌ دارند «آگاه‌ باش‌ كه‌ بي‌گمان ‌اين» انفاق‌ و صدقاتشان‌ و نيز دعاها و آمرزش‌خواهي‌ پيامبرص «قربتي ‌است» مقبول‌ و پذيرفته‌شده‌ «براي‌ آنان» نزد خداي‌ متعال‌ «به‌زودي‌ خدا ايشان‌ را در جوار رحمت‌ خويش‌ در مي‌آورد» رحمت‌ پروردگار متعال‌: محبت‌ وي‌ است‌ با مؤمنان‌ و آنچه‌ كه‌ از خير دنيا و بهشت‌ آخرت‌ به‌ ايشان‌ عنايت‌ مي‌كند «همانا خداوند آمرزنده‌ است» و عيب‌ مقصران‌ را مي‌پوشاند «مهربان‌ است» و تلاش‌ وكوشش‌ اندك‌مايه‌گان‌ را مي‌پذيرد.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1570.txt">آيه  100</a><a class="text" href="w:text:1571.txt">آيه  101</a><a class="text" href="w:text:1572.txt">آيه  102</a><a class="text" href="w:text:1573.txt">آيه  103</a><a class="text" href="w:text:1574.txt">آيه  104</a><a class="text" href="w:text:1575.txt">آيه  105</a><a class="text" href="w:text:1576.txt">آيه  106</a></body></html>آيه  118
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالَ الَّذِينَ لاَ يَعْلَمُونَ لَوْلاَ يُكَلِّمُنَا اللّهُ أَوْ تَأْتِينَا آيَةٌ كَذَلِكَ قَالَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِّثْلَ قَوْلِهِمْ تَشَابَهَتْ قُلُوبُهُمْ قَدْ بَيَّنَّا الآيَاتِ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بي‌خردان‌» يعني: مشركان‌ عرب‌ «گفتند: چرا خداوند» بي‌واسطه‌ «با ما سخن‌نمي‌گويد» تا ما را از نبوت‌ محمد ص خبر دهد و ما بدانيم‌ كه‌ او پيغمبر است‌ «ياچرا معجزه‌اي‌ براي‌ ما نازل‌ نمي‌شود» به‌عنوان‌ نشانه‌اي‌ بر نبوت‌ وي‌ «آن‌ كساني‌ كه‌پيش‌ از اينان‌ بودند» يعني: يهود و نصاري‌ «نيز مانند سخن‌ آنان‌ را گفتند، دل‌ ودرونشان‌ همانند است‌» در اتفاقشان‌ بر كفر و طرح‌ خواسته‌هاي‌ ناروا و پيشنهاد فرستادن‌ معجزات‌ از سوي‌ خداي‌ سبحان‌ «ما نشانه‌هاي‌ خود را براي‌ مردمي‌ كه‌ اهل‌يقين‌ هستند» يعني: براي‌ آنان‌ كه‌ به‌ حق‌ اعتراف‌ كرده‌ و به‌ اوامر ما گردن‌ مي‌نهند و تصديق‌كننده‌ ما مي‌باشند «روشن‌ ساخته‌ايم‌» اما آنان‌ كه‌ خداوند(ج) بر دلهايشان ‌مهر نهاده‌ و بر شنوايي‌ و بينايي‌شان‌ پرده‌اي‌ است، اگر هر نشانه‌ و معجزه‌اي‌ را هم‌ببينند، ايمان‌ نمي‌آورند تا آن‌ كه‌ عذاب‌ دردناك‌ الهي‌ را مشاهده‌ كنند. چنان‌كه ‌اين‌ معني‌ در آيه‌ ديگري‌ آمده‌ است.
سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ اين‌ بود كه‌ رافع‌بن‌ خزيمه‌ به‌ رسول‌ خدا ص گفت: اگرچنان‌كه‌ ادعا مي‌كني‌، به‌ حق‌ فرستاده‌ خداهستي، به‌ خدا بگو كه‌ با ما سخن‌ بگويدتا سخن‌ وي‌ را بشنويم‌. پس‌ خداوند(ج) اين‌ آيه‌ را نازل‌ كرد.
 
آيه  100
‏متن آيه : ‏
‏ وَالسَّابِقُونَ الأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالأَنصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِيَ اللّهُ عَنْهُمْ وَرَضُواْ عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَداً ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و سابقون‌ الاولون‌ از مهاجران‌ و انصار» سابقون‌ الاولون‌ از مهاجران‌: پيشگامان ‌و سبقت‌كنندگان‌ نخستين‌ از اصحابي‌اند كه‌ به‌ هر دو قبله‌ نماز خوانده‌اند، يعني‌ سابقه‌ آنها در اسلام‌ به‌ عهدي‌ مي‌رسد كه‌ هر دو قبله‌ را دريافته‌اند. يا كساني‌اند كه‌شاهد «بيعت‌الرضوان» بوده‌اند. يا اهل‌ «بدر» اند؛ و بهترين‌شان‌ خلفاي ‌چهارگانه‌اند به‌ ترتيب‌، سپس‌ شش‌ تن‌ باقي‌ مانده‌ از «عشره‌ مبشره»، آن‌گاه‌ اهل ‌«بدر»، سپس‌ مجاهدان‌ «احد»، آن‌گاه‌ اهل‌ «بيعت‌الرضوان» در «حديبيه». وسابقون‌ الاولون‌ از انصار: نخستين‌ پيشگاماني‌ از انصار هستند كه‌ با رسول‌ خداص در «بيعت‌ عقبه‌ اول‌ و دوم»، بيعت ‌كرده‌ اند، كه‌ تعدادشان‌ در بيعت‌ عقبه‌ اول‌ هفت‌تن‌ و در بيعت‌ عقبه‌ دوم‌، هفتاد تن‌ بود «و كساني‌كه‌ با نيكوكاري‌ از آنان‌ پيروي‌ كرده‌اند» يعني‌: كساني‌ كه‌ از نخستين‌ پيشروان‌ پيشگام‌ مهاجر و انصار، پيروي‌ كرده‌اند. ايشان‌ دنباله‌ روان‌ و از پي‌آيندگان‌ آنانند؛ از صحابه‌ و تابعيني‌ كه‌ بعد از ايشان‌ آمده‌اند، يا تا روز قيامت‌ مي‌آيند، در صورتي‌كه‌ از نخستين‌ پيشگامان‌ دين‌ و دعوت‌، با نيكوكاري‌ در كردار و گفتار پيروي‌ كنند. آري‌! همين‌ پيشگامان ‌نخستين‌ از مهاجران‌ و انصار و پيروان‌ راستين‌ 