(ع) را مأمور كرد تا به‌ ايشان‌ خبر دهد كه‌ فرشتگان‌ جز به‌ امر وي‌ فرود نمي‌آيند. روايت‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص به‌ جبرئيل‌ گفتند: «چه‌ چيز تو راباز مي‌دارد از اين‌كه‌ بيشتر از اكنون‌ به‌ ديدار ما بيايي‌؟» همان‌ بود كه‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ نازل‌ شد. «آنچه‌ پيش‌ روي‌ ما و آنچه‌ پشت‌ سر ما و آنچه‌ ميان‌ اين‌ دو است‌» از جهات‌ و اماكن‌، يا از زمانهاي‌ گذشته‌ و آينده‌ «همه‌ به‌ او اختصاص‌ دارد» پس‌ ما فرشتگان‌ خود را در هيچ‌ كاري‌ ـ جز به‌ فرمان‌ حق‌ تعالي‌ ـ جلو نمي‌اندازيم‌ «و پروردگارت‌ هرگز فراموش‌ كار نيست‌» يعني‌: اي‌ محمدص! حق‌ تعالي‌ تو را فراموش‌ نكرده‌ است‌ ـ هرچند وحي‌ به‌ تأخير افتد ـ و او هرگز هيچ‌ چيزي‌ را فراموش ‌نمي‌كند زيرا غفلت‌ و فراموشي‌ بر او جايز نيست‌.
 
	آيه  212
‏متن آيه : ‏
‏ زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُواْ وَالَّذِينَ اتَّقَواْ فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَاللّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«زندگاني‌ دنيا در چشم‌ كافران‌ آراسته‌ گردانده‌ شده‌ است‌» و با فريفته‌ شدن‌ به‌ همين‌ آرايشهاست‌ كه‌ كفار از زندگاني‌ آخرت‌ رويگردانند، اما مؤمنان، مفتون ‌اين‌ آرايشها نگشته‌ و رويكرد ايشان‌ به‌ سوي‌ آخرت‌ است‌ «و» اين‌ كفار بدبخت «مؤمنان‌ را ريشخند مي‌كنند» به‌خاطر فقرشان‌ و مي‌گويند: بهره‌ اينان‌ از دنيا، همانند بهره‌ رؤساي‌ كفر و پيشتازان‌ عرصه‌ گمراهي‌ نيست، هم‌ آنان‌ كه‌ رسيدن‌ به ‌متاع‌ دنيا را سر منزل‌ سعادت‌ و محروميت‌ از آن‌ را مايه‌ بدبختي‌مي‌دانند - خاطرنشان‌ مي‌شود كه‌ در زمان‌ نزول‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ غالب‌ مؤمنان‌ فقير وتهيدست‌ بودند - اما اين‌ تاريك‌دلان‌ كور ذهن‌، بي‌خبر از آنند كه: «پرهيزكاران‌در روز قيامت‌ از آنان‌برترند» زيرا ايشان‌ در بهشتند و كافران‌ در دوزخ‌. درحديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ علي‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص فرمودند: «هر كس‌براي‌ مرد يا زن‌ مؤمني‌ خواري‌ طلب‌ كند، يا او را به‌ خاطر فقر و تنگدستي‌اش‌تحقير نمايد، خداي‌ عزوجل‌ او را در روز قيامت‌ تشهير نموده‌ و رسوايش‌مي‌گرداند و هر كس‌ بر مرد يا زن‌ مؤمني‌ بهتان‌ بندد، يا به‌ او چيزي‌ نسبت‌ دهد كه‌در او نيست، خداي‌ سبحان‌ وي‌ را در روز قيامت‌ بر پشته‌اي‌ از آتش‌ مي‌افگند تا آن‌ كه‌ از نسبتي‌ كه‌ به‌ آن‌ مؤمن‌ داده‌ است، بيرون‌ آيد، بي‌گمان‌ جايگاه‌ و منزلت ‌يك‌ مؤمن‌ نزد خداي‌ متعال، برتر و گرامي‌تر از جايگاه‌ يك‌ فرشته‌ مقرب‌ است‌ وهيچ‌ چيزي‌ نزد خداوند(ج) محبوب‌تر از مرد مؤمن‌ توبه‌كار، يا زن‌ مؤمن‌ توبه‌كارنيست‌ و مؤمن‌ در آسمان‌ معروف‌ و شناخته‌ شده‌ است، همان ‌گونه‌ كه‌ يك‌ مرد در ميان‌ خانواده‌ و فرزندانش‌ شناخته‌ شده‌ است‌». «و خداوند هر كس‌ را بخواهد، بي‌حساب‌» در دنيا «روزي‌ مي‌بخشد» بدون‌ اندازه‌، بدون‌ حساب‌ ايمان‌ و كفر ياتقوي‌ و بدكاري‌ وي‌ و اين‌ از ايجابات‌ عدل‌ و رحمت‌ عام‌ او بر همه‌ خلايق‌ است‌. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «اگر دنيا نزد خداوند(ج) به‌اندازه‌ بال‌ پشه‌اي‌ ارزش ‌مي‌داشت، هرگز به‌ كافري‌ جرعه‌ آبي‌ از آن‌ نمي‌چشانيد». اما در آخرت‌ وضع‌ اين‌گونه‌ نيست‌ زيرا رزق‌ مؤمن‌ پرهيزكار در آن‌ وسيع‌تر از رزق‌ وي‌ در دنياست، در حالي‌ كه‌ كافر در آنجا روزيي‌ جز عذاب‌ جهنم‌ ندارد.
ليكن‌ بايد دانست‌ كه‌ حال‌ ملتها و امتها - بر خلاف‌ افراد - در دنيا نيز همچون ‌آخرت‌ كاملا متفاوت‌ است‌ زيرا سنت‌ پروردگار درباره‌ امتها اين‌ است‌ كه‌ با كار وتلاش‌ و سازندگي‌ به‌ آنان‌ عزت‌ مي‌دهد و با بي‌كاري‌ و تنبلي، آنان‌ را ذليل ‌مي‌گرداند.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2661.txt"> آيه  65</a><a class="text" href="w:text:2662.txt"> آيه  66</a><a class="text" href="w:text:2663.txt"> آيه  67</a><a class="text" href="w:text:2664.txt"> آيه  68</a><a class="text" href="w:text:2665.txt"> آيه  70</a><a class="text" href="w:text:2666.txt"> آيه  71</a><a class="text" href="w:text:2667.txt">آيه  72</a><a class="text" href="w:text:2668.txt">آيه  73</a><a class="text" href="w:text:2669.txt">آيه  74</a><a class="text" href="w:text:2670.txt"> آيه  75</a><a class="text" href="w:text:2671.txt">آيه  76</a></body></html>سوره مريم آيه  65
‏متن آيه : ‏
‏ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ لِعِبَادَتِهِ هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِيّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پروردگار آسمانها و زمين‌ و آنچه‌ ميان‌ آن‌ دوست‌» يعني‌: حق‌ تعالي‌ آفريننده‌ و مالك‌ آسمانها و زمين‌ و چيزهايي‌ است‌ كه‌ در ميان‌ آنهاست‌ «پس‌ او را بپرست‌ و در پرستش‌ او شكيبا باش‌» يعني‌: بر تحمل‌ تكاليف‌ و دشواريهاي‌ اين‌ پرستش ‌پايداري‌ كن‌ «آيا براي‌ او همنامي‌ مي‌شناسي‌؟» يعني‌: براي‌ او همتا و نظيري‌ نيست ‌تا در امر نيايش‌ و عبادت‌ با او مشاركت‌ ورزد. به‌قولي‌ معني‌ اين‌ است‌: او را درنامش‌ كه ‌«الله» است‌ شريكي‌ نيست‌، به‌ اين‌ معني‌ كه‌ هيچ‌ چيز ـ اعم‌ از بتان‌ يا غير آنها ـ هرگز به‌ نام‌ «الله» نامگذاري‌ نشده‌اند.
 
	سوره مريم آيه  66
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَقُولُ الْإِنسَانُ أَئِذَا مَا مِتُّ لَسَوْفَ أُخْرَجُ حَيّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و انسان‌ مي‌گويد» مراد از انسان‌ در اينجا: انسان‌ كافر است‌ «آيا وقتي‌ بميرم‌، راستي‌ بيرون‌ آورده‌ خواهم‌ شد» از قبر «زنده‌ شده‌؟» استفهام‌ در اينجا مفيد انكار و استبعاد است‌.
ابن‌ عباس‌ك در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ مي‌گويد: اين‌ آيه‌ درباره‌ وليد بن ‌مغيره‌ و يارانش‌ نازل‌ شد.
پاسخ‌ آن‌ انسان‌ كافر منكر معاد اين‌ است‌:
 
سوره مريم آيه  67
‏متن آيه : ‏
‏ أَوَلَا يَذْكُرُ الْإِنسَانُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِن قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْئاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا انسان‌ به‌ ياد نمي‌آورد كه‌ ما قبلا او را آفريده‌ايم‌ و حال‌ آن‌كه‌ چيزي‌ نبوده ‌است‌؟» يعني‌: آيا اين‌ انسان‌ منكر رستاخيز، در آغاز آفرينش‌ خود نمي‌انديشد و در اين‌ حقيقت‌ تأمل‌ نمي‌كند كه‌ قبل‌ از آفرينش‌ به‌ كلي‌ معدوم‌ بوده‌ است‌ و ما او را ايجاد كرده‌ايم‌؟ اگر او در اين‌ حقايق‌ تأمل‌ كند، از آن‌ به‌ امكان‌ اعاده‌ آفرينش ‌راه‌يافته‌ و خيلي‌ ساده‌ به‌ اين‌ حقيقت‌ مي‌رسد زيرا مسلما ابتداي‌ آفرينش‌ يك ‌موجود از بازآفريني‌ و اعاده‌ آن‌ دشوارتر و شگفت‌ انگيزتر است‌.
 
	سوره مريم آيه  68‏متن آيه : ‏‏ فَوَرَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَالشَّيَاطِينَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيّاً ‏
 آيه  69‏متن آيه : ‏‏ ثُمَّ لَنَنزِعَنَّ مِن كُلِّ شِيعَةٍ أَيُّهُمْ أَشَدُّ عَلَى الرَّحْمَنِ عِتِيّاً 