آيد» يعني‌ منافع‌ ديگري‌ نيز در اين‌ عصا دارم‌ و نيازهاي‌ ديگري‌ را نيز بدان‌ برمي‌آورم‌. البته‌ منافع‌ عصا بسيار و شناخته ‌شده‌ است‌. ابن‌عباس‌ك مي‌گويد: «در دست‌ گرفتن‌ عصا، سنت‌ انبيا(ع) و نشانه‌اي‌ براي ‌مؤمن‌ است‌». حسن‌ بصري‌ مي‌گويد: «در عصا شش‌ خاصيت‌ است‌:
1 ـ سنت‌ انبيا(ع) است‌.
2 ـ زينت‌ صالحان‌ است‌.
3 ـ سلاحي‌ عليه‌ دشمنان‌ است‌.
4 ـ كمكي‌ براي‌ ضعيفان‌ است‌.
5 ـ غمي‌ براي‌ منافقان‌ است‌.
6 ـ افزوني‌اي‌ در طاعات‌ مؤمنان‌ است‌».
گفتني‌ است‌؛ اجماع‌ علما بر آن‌ است‌ كه‌ خطيب‌ بايد در هنگام‌ خواندن‌ خطبه‌، بر شمشير يا عصايي‌ تكيه‌ دهد.
 
	
سوره طه آيه  19
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ أَلْقِهَا يَا مُوسَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«فرمود» خداوند متعال‌: «اي‌ موسي‌! آن‌ را بيفگن‌» از دست‌ خود ؛
 
	سوره طه آيه  20
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَلْقَاهَا فَإِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌» موسي‌(ع) «آن‌ را» بر زمين‌ «انداخت‌ و ناگاه‌ ماري‌ شد دوان‌» به‌ سبب ‌آن‌كه‌ خداي‌ سبحان‌ اوصاف‌ و اعراض‌ عصا را برگردانيد بدان‌ سان‌ كه‌ تبديل‌ به‌ مار پرجنب‌وجوشي‌ شد كه‌ به‌سرعت‌ و چابكي‌ مي‌دويد به‌طوري‌كه‌ نقل‌ شده‌ است‌: او در مسير جنب‌وجوش‌ و خيزش‌ سريع‌ خود به‌ درختي‌ رسيد و آن‌ را خورد و به‌صخره‌اي‌ رسيد و آن‌ را فروبلعيد پس‌ چون‌ موسي‌(ع) اين‌ صحنه‌ را ديد، ترسيد و وحشت‌زده‌ پا به‌ فرار گذاشت‌ در حالي‌كه‌ اصلا پشت‌ سر خود را نگاه‌ نمي‌كرد. شهيد سيد قطب‌: در تفسير خود مي‌گويد: «عصاي‌ موسي‌(ع) به‌ اژدها تبديل‌ شد و همان‌ معجزه‌اي‌ اتفاق‌ افتاد كه‌ در هر لحظه‌اي‌ از لحظه‌هاي‌ ما نيز اتفاق‌ مي‌افتد ولي‌ ما متوجه‌ آن‌ نمي‌شويم‌؛ آري‌! آن‌ لحظه‌، لحظه‌اي‌ بود كه‌ معجزه‌ حيات ‌روي‌ داد و چه‌ بسيارند ميليونها ذره‌ مرده‌ و جامدي‌ كه‌ مانند آن‌ عصا در هر لحظه‌به‌ سلول‌ زنده‌اي‌ تبديل‌ مي‌شوند ولي‌ اين‌ فرايند، انسان‌ را مانند عمليه‌ تبديل‌ شدن ‌عصا به‌ اژدها، شگفت‌ زده‌ نمي‌كند از آن‌ روي‌ كه‌ انسان‌ اسير حواس‌ و اسير تجارب‌ خويش‌ است‌...!».
 
	سوره طه آيه  21
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْ سَنُعِيدُهَا سِيرَتَهَا الْأُولَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«فرمود» خداي‌ سبحان‌ به‌ موسي‌: «آن‌ را بگير و نترس‌، به‌ زودي‌ آن‌ را به‌ حال ‌نخستين‌ آن‌ بازخواهيم‌ گردانيد» بعد از آن‌كه‌ تو آن‌ را بگيري‌.
 
	سوره طه آيه  22
‏متن آيه : ‏
‏ وَاضْمُمْ يَدَكَ إِلَى جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاء مِنْ غَيْرِ سُوءٍ آيَةً أُخْرَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و دست‌ خود را به‌ جناحت‌ ببر» جناح‌ انسان‌: پهلو و زير بازوي‌ اوست‌ «تا سپيد و درخشان‌ بيرون‌ آيد» با آن‌كه‌ پوست‌ بدن‌ موسي‌(ع) گندمگون‌ بود «بدون‌ هيچ‌ عيبي‌» سوء: عيب‌ است‌ و كنايه‌ از بيماري‌ برص‌ مي‌باشد. يعني‌ سپيدي‌ دست‌ تو ناشي‌ از گزند و آفتي‌ نيست‌ «اين‌ آيت‌ ديگري‌ است‌» يعني‌: اين‌ بجز عصا معجزه‌ديگري‌ است‌.
 
	سوره طه آيه  23
‏متن آيه : ‏
‏ لِنُرِيَكَ مِنْ آيَاتِنَا الْكُبْرَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مي‌خواهيم‌ كه‌ به‌ تو بنمايانيم‌» با اين‌ دو معجزه‌ بزرگ‌ «بعضي‌ از آيات‌ بزرگ‌ خود را» يعني‌ بعضي‌ از معجزات‌ بزرگ‌ و دلايل‌ قدرت‌ خود بر انجام‌ هر كاري‌ را.
 
سوره طه آيه  24
‏متن آيه : ‏
‏ اذْهَبْ إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
اي‌ موسي‌! «به‌سوي‌ فرعون‌ برو» به‌عنوان‌ فرستاده‌اي‌ از جانب‌ ما «كه‌ او سر به‌ طغيان‌ برداشته‌ است‌» يعني‌ كافر شده‌ و از حد در گذشته‌است‌.
ملاحظه‌ مي‌كنيم‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ قبل‌ از فرستادن‌ موسي‌(ع) به‌ سوي‌ فرعون‌، به ‌او معجزاتي‌ داد تا اين‌ مأموريت‌ را بر وي‌ آسان‌ و قدرت‌هاي‌ ديگر را در ديد اوكوچك‌ و حقير گرداند. البته‌ اين‌ آموزشي‌ است‌ براي‌ ما كه‌ چون‌ مي‌خواهيم‌ كسي‌را به‌ تكليف‌ دشواري‌ مكلف‌ گردانيم‌، بايد قبل‌ از هر چيز او را به‌ وسايلي‌ مجهز كنيم‌ كه‌ اين‌ مأموريت‌ را بر وي‌ آسان‌ گرداند.
 
	آيه  217
‏متن آيه : ‏
‏ يَسْأَلُونَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيهِ قُلْ قِتَالٌ فِيهِ كَبِيرٌ وَصَدٌّ عَن سَبِيلِ اللّهِ وَكُفْرٌ بِهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَإِخْرَاجُ أَهْلِهِ مِنْهُ أَكْبَرُ عِندَ اللّهِ وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ وَلاَ يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىَ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُواْ وَمَن يَرْتَدِدْ مِنكُمْ عَن دِينِهِ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَأُوْلَئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَأُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«از تو» اي‌ پيامبرص! «درباره‌ جنگ‌ در ماه‌ حرام‌ مي‌پرسند» كه‌ حکم‌ آن‌چيست‌؟ «بگو: جنگيدن‌ در آن‌ گناهي‌ بزرگ‌ است‌» و كاري‌ نارواست‌ «اما بازداشتن ‌از راه‌ خدا و كفرورزيدن‌ به‌ خداوند و بازداشتن‌ از مسجدالحرام‌ و راندن‌ اهل‌ آن، در نزدخداوند نارواتر است‌» كه‌ كفار مكه، همه‌ اين‌ اعمال‌ را مرتكب‌ مي‌شدند «و فتنه‌ از كشتار بزرگتر است‌» مراد از فتنه‌ در اينجا: واداشتن‌ و برانگيختن‌ مستضعفان‌ مؤمن ‌به‌ ترك‌ دينشان‌ با آزار و شكنجه‌ است، كه‌ اين‌ بزرگتر از كشتن‌ آنهاست‌ - اگرحتي‌ آنان‌ را مي‌كشتند «و اينان‌ همچنان‌» مستمرا «با شما كارزار مي‌كنند» ودشمني‌ مي‌ورزند «تا اگر بتوانند» زمينه‌ را براي‌ آن‌ آماده‌ كنند كه‌ «شما را از دينتان‌ برگردانند» به‌ سوي‌ كفر «و هر كس‌ از شما كه‌ از دينش‌ برگردد و درحال‌ كفربميرد، اعمالش‌ در دنيا و آخرت‌ باطل‌» و تباه‌ «شده‌ است‌» بايد دانست‌ كه‌ در دنيا برمرتد حكم‌ مسلمان‌ جاري‌ نمي‌شود و او - چنانچه‌ بر كفر بميرد - چيزي‌ از ثواب ‌آخرت‌ را نيز كه‌ اسلام‌ ايجادكننده‌ آن‌ است‌، به‌ دست‌ نمي‌آورد «و اينان‌ دوزخي‌اند و جاودانه‌ در آنند».
مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ گفته‌اند: رسول‌ خداص دو ماه‌ قبل‌ از غزوه‌ بدر، سريه‌اي‌ را به‌ فرماندهي‌ عبدالله بن‌جحش‌(رض) براي‌ ترصد (كمين) كارواني‌ از قريش‌ اعزام‌ كردند، آنها با كاروان‌ «عمروبن‌ حضرمي‌» كه‌ از طايف‌ به‌ مقصد مكه‌ روان‌ بود، روبرو شدند، شب‌ اول‌ ماه‌ رجب‌الحرام‌ بود، اما مسلمانان‌از حلول‌ ماه‌ حرام‌ آگاه‌ نبودند، پس‌ به‌ آن‌ كاروان‌ حمله ‌برده‌ عمروبن‌ حضرمي‌ راكشتند و اموال‌ كاروان‌ را به‌ غنيمت‌ گرفتند و چون‌ نزد رسول‌ خداص آمدند، آن‌حضرت‌ص به‌ آنها فرمود: «سوگند به‌ خدا كه‌ من‌ شما را به‌ جنگيدن‌ در ماه‌ حرام‌ دستور نداده‌ بودم‌». آن‌ حضرتص