ت‌ كنند.
 
	سوره طه آيه  62
‏متن آيه : ‏
‏ فَتَنَازَعُوا أَمْرَهُم بَيْنَهُمْ وَأَسَرُّوا النَّجْوَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ ساحران‌ ميان‌ خود درباره‌ كارشان‌ گفت‌وگو كردند» يعني‌: ساحران‌ چون ‌سخن‌ موسي‌(ع) را شنيدند، با هم‌ مشورت‌ كرده‌ و هر يك‌ از آنان‌ سخن‌ را به‌سوي ‌خود كشيدند و موضوع‌ را از همه‌ نظر در ميان‌ خود مورد بررسي‌ قرار دادند. يا ساحران‌ بعد از شنيدن‌ اين‌ موعظه‌ موسي‌(ع)، با يك‌ديگر نزاع‌ و كشمكش‌ كردند و ما دقيقا مضمون‌ اين‌ كشمكش‌ را نمي‌دانيم‌. ولي‌ گمانه‌ زني‌ برخي‌ از مفسران‌ بر آن ‌است‌ كه‌ اين‌ اختلافشان‌ درباره‌ موسي‌(ع) بود كه‌ آيا او هم‌ ساحري‌ مانند آنهاست ‌يا خير؟ «و راز را پنهان‌ گفتند» يعني‌: آنها در ميان‌ خود پنهان‌ از موسي‌(ع) به‌ نجوا پرداختند.
 
	
سوره طه آيه  63
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُوا إِنْ هَذَانِ لَسَاحِرَانِ يُرِيدَانِ أَن يُخْرِجَاكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِمَا وَيَذْهَبَا بِطَرِيقَتِكُمُ الْمُثْلَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفتند» ساحران‌ «البته‌ اين‌ دو تن‌ ساحرند» و قطعا موضوع‌ اين‌ است ‌«مي‌خواهند كه‌ شما را از سرزمينتان‌» مصر «با سحر خود بيرون‌ كنند» همان‌ سحري‌كه‌ آن‌ را آشكار ساختند. ساحران‌ اين‌ سخن‌ را با تأثيرپذيري‌ از آنچه‌ كه‌ فرعون‌ ترويج‌ كرده‌ بود، گفتند و همان‌ سخن‌ او را تكرار كردند «و مي‌خواهند كه‌ آيين ‌پسنديده‌ شما را ازبين‌ ببرند» يعني‌: آن‌دو اگر در سحر خود غالب‌ شدند، سران‌ واشراف‌ قوم‌ به‌سويشان‌ گرايش‌ يافته‌ و از آنان‌ در آيين‌شان‌ پيروي‌ مي‌كنند و مال‌ و انجام‌ اين‌ كار آن‌ است‌ كه‌ آيين‌ و رسم‌ و راهتان‌ در بسيط زندگي‌اي‌ كه‌ از زندگي‌ساير امتها برتر و پيشرفته‌تر است‌، بر مي‌افتد. همچنين‌ احتمال‌ دارد كه‌ مرادشان‌ از «طريقه‌ مثلي‌» همان‌ سحرشان‌ باشد زيرا ساحران‌ به‌سبب‌ سحر خويش‌، در آن‌ روزگار معزز و مورد احترام‌ بودند و از اين‌ بابت‌ برايشان‌ درآمدها و هدايايي‌ فراهم ‌بود پس‌ ترسيدند كه‌ اگر مغلوب‌ هارون‌ و موسي‌ علیهماالسلام گردند، اين‌همه‌ درآمد از آنان‌ قطع‌ شود.
 
سوره طه آيه  64
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَجْمِعُوا كَيْدَكُمْ ثُمَّ ائْتُوا صَفّاً وَقَدْ أَفْلَحَ الْيَوْمَ مَنِ اسْتَعْلَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ نيرنگ‌ خود را گرد آوريد» بايد ـ در اين‌ نيرنگ‌ ـ عزم‌ همه‌ شما عزمي ‌گروهي‌ بوده‌ و با اتفاق‌ و همفكري‌ كامل‌ به‌ منصه‌ ظهور آيد «باز به‌ صف‌ پيش ‌آييد» به‌ طور هماهنگ‌ و به ‌هم‌ فشرده‌ تا نظم‌ امورتان‌ آراسته‌تر و هيبت‌ و شكوهتان ‌در بيرابر موسي‌ جلوه‌گرتر باشد «در حقيقت‌ امروز هركه‌ غالب‌ آمد، رستگار مي‌شود» اين‌ سخنان‌ يا از كلام‌ ساحران‌ با همديگر و يا از سخنان‌ فرعون‌ برايشان ‌بود.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2760.txt">آيه  65</a><a class="text" href="w:text:2761.txt">آيه  66</a><a class="text" href="w:text:2762.txt">آيه  67</a><a class="text" href="w:text:2763.txt"> آيه  68</a><a class="text" href="w:text:2764.txt"> آيه  69</a><a class="text" href="w:text:2765.txt">آيه  70</a><a class="text" href="w:text:2766.txt">آيه  71</a><a class="text" href="w:text:2767.txt"> آيه  72</a><a class="text" href="w:text:2768.txt">آيه  73</a><a class="text" href="w:text:2769.txt">آيه  74</a><a class="text" href="w:text:2770.txt">آيه  75</a><a class="text" href="w:text:2771.txt">آيه  76</a></body></html>آيه  220
‏متن آيه : ‏
‏ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْيَتَامَى قُلْ إِصْلاَحٌ لَّهُمْ خَيْرٌ وَإِنْ تُخَالِطُوهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ وَاللّهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ وَلَوْ شَاء اللّهُ لأعْنَتَكُمْ إِنَّ اللّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و در باره‌ يتيمان‌ از تو مي‌پرسند» يعني: از تكفل‌ و سرپرستي‌ ايشان‌ و مشكلاتي ‌كه‌ سرپرستان‌ در اين‌ عرصه‌ دارند زيرا اگر آنان‌ را به‌ حال‌ خويش‌ بگذارند، گنهكار مي‌شوند و اگر مال‌ خود را از اموالشان‌ جدا سازند و براي‌ آنها خوراك‌ جداگانه‌اي‌ درنظر بگيرند، اين‌ كاري‌ است‌ دشوار، پس‌ چه‌ بايد بكنند؟ «بگو: كار كردن‌ به ‌صلاح‌ آنان‌ بهتر است‌» از اين‌ كه‌ آنان‌ را به‌ حال‌ خود رها كنيد «و اگر با آنان ‌همزيستي‌ كنيد» و غذا و خوراك‌ و برنامه‌ معيشت‌ آنان‌ را با خود يك‌جا سازيد «آنها برادران‌» ديني‌ «شما هستند» يعني: اين‌ كار جايز است‌ و به‌ شما در اين‌باره ‌رخصت‌ داده‌ مي‌شود «و خدا مفسد را از مصلح‌ بازمي‌شناسد» اين‌ هشداري‌ به‌اولياي‌ ايتام‌ است‌. يعني: خدا(ج) مي‌داند كه‌ چه‌كسي‌ قصد خوردن‌ و تباه‌ ساختن ‌مال‌ يتيم‌ را دارد و چه‌كسي‌ از اين‌ كار احساس‌ گناه‌ كرده‌ و در پي‌ اصلاح‌ و رشد اموال‌ يتيم‌ و بهبود آينده‌ وي‌ است‌ «و اگر خدا مي‌خواست‌» دراين‌باره‌ «شما را به ‌دشواري‌ مي‌انداخت‌» ولي‌ كار را بر شما گشاده‌ گردانيد و به‌ شما اجازه‌ همزيستي‌ و آميزش‌ با ايتام‌ را داد، پس‌، از تباه‌ساختن‌ اموالشان‌ بپرهيزيد «همانا خداوند غالب‌ وچيره‌ است‌» بر كار خويش‌ «حكيم‌» است‌ در احكام‌ و در آفرينش‌ خويش‌.
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ از ابن‌عباس‌(رض) روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ فرمود: آن‌گاه‌ كه‌ آيه: ﴿ ‏ وَلاَ تَقْرَبُواْ مَالَ الْيَتِيمِ إِلاَّ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ﴾ (و به‌ مال‌ يتيم‌ نزديك ‌نشويد، مگر به‌ شيوه‌اي‌ كه‌ نيكوتر است) «انعام‌152/»، و آيه: ﴿ ‏ إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوَالَ الْيَتَامَى﴾ (همانا كساني‌كه‌ اموال‌ يتيمان‌ را مي‌خورند... ) «نساء10/» نازل‌ شد؛ هر كسي‌ كه‌ يتيمي‌ در خانه‌اش‌ بود، خوراك‌ خود را از خوراكش‌ و نوشيدني‌ خود را از نوشيدني‌اش‌ جدا ساخت‌ و چنان‌ بود كه‌ اگر از غذاي‌ يتيم‌ چيزي‌ باقي‌مي‌ماند، آن‌ را برايش‌ نگه‌ مي‌داشتند كه‌ بعدا آن‌ را بخورد و چه‌ بسا كه‌ او نمي‌خورد و باقي‌ مانده‌ غذا فاسد مي‌شد. پس‌ اين‌ شيوه‌ كار برآنان‌ دشوار شد و ناگزير اين‌ قضيه‌ را با رسول‌ خداص در ميان‌ گذاشتند. آن‌گاه‌ خداوند متعال‌ اين‌آيه‌ كريمه‌ را نازل‌ كرد.
بيان‌ احكام: امام‌ ابوحنيفه: بر آن‌ است‌ كه‌ اگر سرپرست‌ يا وصي‌ يتيم‌ دختر، نكاح ‌دادن‌ وي‌ را به‌ صلاح‌ حالش‌ بداند؛ مي‌تواند او را به‌ نكاح‌ دهد و هم‌ مي‌تواند خود با وي‌ ازدواج‌ كند. جصاص‌ از مضمون‌ آيه: ﴿ قُلْ إِصْلاَحٌ لَّهُمْ خَيْرٌ  ﴾ جايز بودن ‌اجتهاد در احكام‌ حوادث‌ را استنباط كرده‌ است‌ زيرا اصلاح‌ مورد نظر آيه ‌كريمه‌ در مورد يتيمان، از راه‌ اجتهاد و حدس‌ غالب، دانسته‌ مي‌شود.
 
سوره طه آيه  65
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُوا يَا مُوسَى إِمَّا أَن تُلْقِيَ وَإِمَّا أَن نَّكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَلْقَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
سپس‌ «گفتند» ساحران‌ «اي‌ موسي‌! يا تو مي‌افگني‌» اولا عصا