سلمان‌ در نيل‌ به‌ مدارج‌ سعادت‌ دنيا و آخرت‌ نيز مي‌باشد.
 
آيه  226
‏متن آيه : ‏
‏ لِّلَّذِينَ يُؤْلُونَ مِن نِّسَآئِهِمْ تَرَبُّصُ أَرْبَعَةِ أَشْهُرٍ فَإِنْ فَآؤُوا فَإِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«براي‌ كساني‌ كه‌ از زنان‌ خود ايلاء مي‌كنند» ايلاء: سوگند خوردن‌ مرد به‌ عدم ‌هم‌خوابگي‌ با زن‌ خويش‌ به‌ مدت‌ چهار ماه‌ يا بيشتر از آن‌ است، اما اگر به‌ كمتر ازاين‌ مدت‌ سوگند خورد، بايد انتظار بكشد كه‌ آن‌ مدت‌ بگذرد، سپس‌ با زنش‌مقاربت‌ نمايد، ولي‌ در صورت‌ سوگند خوردن‌ به‌ چهار ماه‌ يا بيشتر از آن، حكم‌شرع: «چهار ماه‌ انتظاركشيدن‌ است‌» يعني: مرد بايد چهار ماه‌ انتظار بكشد و در سوگند آن‌ چيز ديگري‌ بر وي‌ نيست، ولي‌ بعد از گذشت‌ چهارماه، مرد ديگر نمي‌تواند به‌ قصد زيان‌ زدن‌ و آزار زن، او را همچنان‌ بلاتكليف‌ به‌ حال‌ خود رهاكند، بلكه‌ اگر زن‌ مطالبه‌ حق‌ خود را از مرد كرد، قاضي‌ مرد را مخير مي‌گرداند كه‌ يا به‌ زن‌ خويش‌ رجوع‌ كند و يا او را طلاق‌ دهد، پس‌ اگر به‌ وي‌ رجوع‌ نكرد و ازدادن‌ طلاق‌ هم‌ ابا ورزيد، قاضي‌ براي‌ رفع‌ ضرر از زن، با درخواست‌ وي‌ صيغه ‌طلاق‌ را جاري‌ مي‌كند «پس‌ اگر بازگشتند» يعني: از سوگند يادشده‌ و به‌ سوي ‌استمرار رابطه‌ زوجيت‌ و نكاح‌ بازآمدند، «خداوند آمرزنده‌ مهربان‌ است‌» بر بندگان‌ گنهكار خويش‌. رجوع‌ مرد به‌ زن‌ - در رأي‌ جمهور - هم‌خوابگي‌ با وي‌است‌؛ براي‌ كسي‌ كه‌ عذري‌ نداشته‌ باشد، اما در نزد حنفي‌ها؛ رجوع‌ قولي‌ هم‌صحيح‌ است‌.
 
سوره طه آيه  131
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَى مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجاً مِّنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيَاةِ الدُّنيَا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ وَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَأَبْقَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌سوي‌ آنچه‌ كه‌ گروهي‌ از آنان‌ را» يعني‌ از كفار را بدان‌ «بهره‌‌مند ساخته‌ايم‌» از آرايش‌هاي‌ زندگي‌ دنيا «چشم‌ مدوز» بلكه‌ همت‌ خويش‌ را در به‌دست‌ آوردن‌ نعمت‌هاي‌ جاوداني‌اي‌ كه‌ نزد ما است‌ صرف‌ كن‌ «آرايش‌ زندگاني‌ دنياست‌» يعني‌: اينها فقط تجمل‌ و زينت‌ و بهجت‌ گذراي‌ آن‌؛ از مال‌ و منال‌ ومنازل‌ و فرش‌ و ظرف‌ و وسايل‌ سواري‌ راحت‌ و غيره‌ است‌ «تا آنان‌ را در آن‌ بيازماييم‌» يعني‌: تا اين‌ بهره‌ها و آرايش‌ها را آزمايش‌ و ابتلايي‌ از جانب‌ خويش ‌براي‌ آنان‌ گردانيم‌ «و روزي‌ پروردگار تو بهتر و پاينده‌تر است‌» يعني‌: آنچه‌ كه ‌خداوند(ج) برايت‌ از روزي‌ دنيا و ثواب‌ و پاداش‌ آخرت‌ مقدر و ميسر مي‌كند، به‌هرحال‌ بهتر از چيزهايي‌ است‌ كه‌ در دنيا به‌ كفار داده ‌است‌. يادآور مي‌شويم‌ كه‌تفسير نظير اين‌ آيه‌ در سوره‌«حجر/ 88» گذشت‌.
بنا بر همين‌ ارشاد الهي‌ بود كه‌ رسول‌ خداص گريزنده‌ترين‌ مردم‌ از دنيا و زاهدترينشان‌ از آن‌ بودند و هيچ‌ چيز را براي‌ فرداي‌ خود ذخيره‌ نمي‌كردند. درحديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «إن‌ أخوف‌ ما أخاف‌ عليكم‌ ما يفتح‌ الله‌ لكم‌ من‌ زهرة‌ الدنيا، قالوا: وما زهرة الدنيا يا رسول‌الله‌؟ قال‌: بركات‌ الأرض‌:  بي‌گمان‌ از شديدترين ‌آنچه‌ كه‌ بر شما بيمناك‌ هستم‌، چيزهايي‌ است‌ كه‌ خداي‌ متعال‌ بر شما از آرايش ‌دنيا فرامي‌گشايد. اصحاب‌ پرسيدند: آرايش‌ دنيا چيست‌ يا رسول‌الله؟ فرمودند: بركات‌ زمين‌».
 
	سوره طه آيه  132
‏متن آيه : ‏
‏ وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلَاةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَا لَا نَسْأَلُكَ رِزْقاً نَّحْنُ نَرْزُقُكَ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اهلت‌ را به‌ نماز فرمان‌ ده‌» مراد از اهل‌: خانواده‌ آن‌ حضرت‌ص اند. به ‌قولي‌ ديگر: مراد تمام‌ امتشانند «و خود بر آن‌ شكيبا باش‌» با مداومت‌ بر آن‌. روايت ‌شده ‌است‌ كه‌ هرگاه‌ به‌ خانواده‌ پيامبرص رنجي‌ مي‌رسيد، آن‌ حضرت‌ص ايشان‌ را به‌ خواندن‌ نماز فرمان‌ داده‌ و اين‌ آيه ‌كريمه‌ را تلاوت‌ مي‌كردند «ما از تو روزي‌دادن ‌را نمي‌طلبيم‌» يعني‌ ما از تو نمي‌طلبيم‌ كه‌ خود و خانواده‌ات‌ را روزي‌ بدهي‌ «ما تو را روزي‌ مي‌دهيم‌» و آنان‌ را پس‌ نگران‌ روزي‌ نباش‌ و همه‌ همت‌ خويش‌ را صرف‌ آخرت‌ كن‌ «و عاقبت‌ از آن‌ تقوا است‌» يعني‌: سرانجام‌ نيك‌ و پسنديده‌ كه‌ بهشت ‌است‌، از آن‌ اهل‌ تقوا و پرهيزگاري‌ است‌. در حديث‌ شريف‌ قدسي‌ آمده‌ است‌: «يقول‌ الله‌ تعالي: يا بني‌آدم!‌ تفرغ‌ لعبادتي‌ أملأ صدرك‌ غني‌ وأسد فقرك‌ وإن‌ لم‌ تفعل ‌ملأت‌ صدرك‌ شغلا ولم‌ أسد فقرك‌: خداوند متعال‌ مي‌فرمايد: اي‌ فرزندآدم‌! خود را براي‌ عبادتم‌ فارغ‌ گردان‌ تا سينه‌ات‌ را از بي‌نيازي‌ و توانگري‌ پر سازم‌ و فقر و نيازمندي‌ را از تو دور كنم‌ و اگر چنين‌ نكني‌، سينه‌ات‌ را از گرفتاري‌ و مشغله‌ پرساخته‌ و فقر و بينوايي‌ تو را برطرف‌ نمي‌كنم‌». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است ‌كه‌ آن‌ حضرت‌ص فرمودند: «من‌ كانت‌ الدنيا همه‌، فرق‌ الله‌ عليه‌ أمره‌ وجعل‌ فقره ‌بين‌ عينيه‌ ولم‌ يأته‌ من‌ الدنيا إلا ما كتب‌ له،‌ ومن‌ كانت‌ الآخرة‌ نيته‌ جمع‌ له‌ أمره‌ وجعل‌ غناه‌ في‌ قلبه‌ وأتته‌ الدنيا وهي‌ راغمة‌:  هر كس‌ همه‌ هم‌وغمش‌ دنيا باشد، خداوند كار وي‌ را بر وي‌ پراكنده‌ مي‌كند و فقرش‌ را در ميان‌ چشمانش‌ قرار مي‌دهد و برايش‌ از دنيا جز آنچه‌ كه‌ مقدر شده‌ است‌، به‌ دست‌ نمي‌آيد و هر كس‌ نيتش‌ آخرت‌ باشد، كارش‌ برايش‌ به‌ سامان آورده‌ شده‌ و بي‌نيازي‌ وي‌ در قلبش‌ قرار داده‌ مي‌شود و دنيا اجبارا به‌سوي‌ وي‌ روي‌ مي‌آورد».
 
سوره طه آيه  133
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالُوا لَوْلَا يَأْتِينَا بِآيَةٍ مِّن رَّبِّهِ أَوَلَمْ تَأْتِهِم بَيِّنَةُ مَا فِي الصُّحُفِ الْأُولَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و گفتند» كافران‌ «چرا» محمدص «از جانب‌ پروردگارش‌ معجزه‌اي‌ براي‌ ما نمي‌آورد» چنان‌كه‌ انبياي‌ قبل‌ از وي‌ مي‌آوردند؟ مراد: معجزاتي‌ است‌ كه‌ خود آنان‌ پيشنهاد مي‌كردند؛ چون‌ تبديل‌ كردن‌ كوه‌ صفا به‌ طلا، پديد آوردن ‌چشمه‌سارها و جويبارها در وادي‌ مكه‌ و امثال‌ آن‌. پس‌ خداي‌ عزوجل‌ اين ‌پيشنهادشان‌ را رد كرد و فرمود: «آيا دليل‌ روشن‌ آنچه‌ در صحيفه‌هاي‌ پيشين‌ است‌؟» يعني‌ دلايل‌ روشن‌ تورات‌، انجيل‌، زبور و ساير كتب‌ منزله‌ «برايشان ‌نيامده‌ است‌؟» درحالي‌ كه‌ در اين‌ كتاب‌ها و صحيفه‌ها هم‌ به‌ نبوت‌ پيامبر اسلام‌ص تصريح‌ شده‌ و هم‌ به‌ بعثتشان‌ بشارت‌ داده‌ شده‌است‌؟ پس‌ از آنجا كه‌ اين‌ كافران‌ به‌صدق‌ و صحت‌ آن‌ كتب‌ منزله‌ معترفند، اين‌ خود بر بي‌پاي