قضاة ثلاثة‌، قاض ‌في ‌الجنة وقاضيان‌ في‌ النار: رجل‌ علم‌ الحق‌ وقضي‌ به‌ فهو في‌ الجنة‌ ورجل‌ حكم‌ بين ‌الناس‌ علي‌ جهل‌ فهو في ‌النار ورجل‌ علم‌ الحق‌ وقضي‌ بخلافه‌ فهو في‌ النار: قضات‌ بر سه ‌گروهند: يك‌ گروه‌ از آنان‌ در بهشت‌ است‌ و دو گروه‌ در دوزخ: مردي‌ كه‌ خداي ‌عزوجل‌ به‌ او علم‌ حق‌ را داده‌ و او به‌ حق‌ حكم‌ مي‌كند، در بهشت‌ است‌. مردي‌ كه ‌در ميان‌ مردم‌ بر مبناي‌ جهل‌ حكم‌ كرده‌، در دوزخ‌ است‌ و مردي‌ كه‌ حق‌ را دانسته‌ اما برخلاف‌ آن‌ حكم‌ كرده ‌است‌، او نيز در دوزخ‌ است‌».
 
	سوره أنبياء آيه  80
‏متن آيه : ‏
‏ وَعَلَّمْنَاهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَّكُمْ لِتُحْصِنَكُم مِّن بَأْسِكُمْ فَهَلْ أَنتُمْ شَاكِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌ داوود فن‌ زره‌سازي‌ را آموختيم‌» داوود(ع) اولين‌ كسي‌ است‌ كه‌ زره‌ را ساخته‌ است‌. لبوس: زره‌ است‌. «تا» لباس‌ زره‌ «شما را از زيان‌ كارزارتان‌» يعني: از آسيب‌ جنگتان‌، يا از فرودآمدن‌ سلاح‌ بر بدنتان‌؛ «حفظ كند. پس‌ آيا شما شكرگزار هستيد» اين‌ نعمتي‌ را كه‌ ما به‌ شما ارزاني‌ نموده‌ايم‌؟
بدين‌گونه‌، قرآن‌ به‌ ما خبر داده‌ است‌ كه‌ داوود(ع) صنعتگر نيز بود همچنين‌ رسول‌ خدا ص به‌ ما خبر داده‌اند كه‌ داوود از حاصل‌ دست‌ رنج‌ خويش‌ نان ‌مي‌خورد كه‌ اين‌، بهترين‌ كسب‌ هاست‌. آري‌! اگر به‌ سرگذشت‌ انبيا‡ توجه‌ كنيم‌، ملاحظه‌ مي‌نماييم‌ كه‌ ايشان‌ اهل‌ كسب‌ و كار بوده‌اند. مثلا آدم‌ كشاورز بود، نوح‌ نجار، ادريس‌ و لقمان‌ خياط، طالوت‌ دباغ‌ يا سقا... و اين‌ دليل‌ بر آن ‌است‌ كه‌ كار كردن‌، روش‌ و سنت‌ انبيا و صالحان‡ بوده ‌است‌. گفتني‌ است‌؛ درفضيلت‌ كار و كارگر احاديث‌ بسياري‌ آمده‌ است‌.
 
سوره أنبياء آيه  81
‏متن آيه : ‏
‏ وَلِسُلَيْمَانَ الرِّيحَ عَاصِفَةً تَجْرِي بِأَمْرِهِ إِلَى الْأَرْضِ الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عَالِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» مسخر ساختيم‌ «براي‌ سليمان‌ باد را تندرو» يعني: تندباد توفاني‌ را «كه‌ به ‌فرمان‌ او به‌سوي‌ سرزميني‌ كه‌ در آن‌ بركت‌ نهاده‌ بوديم‌، جريان‌ مي‌يافت‌» مراد سرزمين ‌شام‌ است‌ «و ما به‌ هر چيز دانا بوديم‌» پس‌ پادشاهي‌ و نبوت‌ را با آن ‌همه‌ قدرت‌ از آن‌ روي‌ به‌ سليمان‌(ع) داديم‌ كه‌ اين‌ بخشايش‌ مبتني‌ بر حكمت‌ و مصلحت‌ بود و مي‌دانستيم‌ كه‌ او شايسته‌ آن‌ است‌ و او و قومش‌ شكرگزار نعمتهاي‌ ما هستند.
يادآور مي‌شويم‌ كه‌ همين‌ باد رام‌ شده‌ براي‌ سليمان‌(ع) در جايي‌ ديگر به‌ «باد نرم‌» وصف‌ شده‌ است‌، دليل‌ تنوع‌ در وصف‌ آن‌ اين‌ است‌ كه‌ آن‌ باد به‌ اختيار سليمان‌(ع) و زير فرمان‌ و خواست‌ وي‌ بود لذا طبق‌ خواسته‌ وي‌ گاهي‌ نرم‌ مي‌وزيد و گاهي‌ تند و توفاني‌. مفسران‌ نقل‌ كرده‌اند كه: سليمان‌(ع) تخت‌ چوبي‌ بسيار بزرگ‌ و عريضي‌ داشت‌ كه‌ همه‌ مايحتاج‌ امور مملكت‌داري‌؛ چون‌ اسبان‌، شتران‌، خيمه‌ها و لشكريان‌ بر آن‌ قرار داده‌ مي‌شدند آن‌گاه‌ او به‌ باد فرمان‌ مي‌داد كه‌ آن‌ را بردارد و باد آن‌ را به‌ هوا برمي‌داشت‌ و در هر جايي‌ كه‌ او فرمان‌ مي‌داد بر زمين‌ مي‌گذاشت‌. پرندگان‌ نيز به‌ فرمان‌ او در مسير راه‌ با بالهايشان‌ بر اين‌ تخت‌ روان‌ سايه‌ مي‌افگندند تا سرنشينان‌ آن‌ فضاپيماي‌ بزرگ‌ را كه‌ بشر با ابزارهاي‌ مصنوعي‌ خود هرگز قادر به‌ ساختن‌ سفينه‌ هوايي‌اي‌ بدان‌ حجم‌ و كيفيت‌ نيست‌، از گزند گرما مصون‌ نگاه‌ دارند.
سعيدبن‌ جبير(رض) مي‌گويد: «براي‌ سليمان‌(ع) در آن‌ تخت‌ روان‌ ششصد هزار صندلي‌ گذاشته‌ مي‌شد كه‌ در صف‌ اول‌ نزديك‌ وي‌ مؤمنان‌ انسي‌ مي‌نشستند و در پشت‌ سر آنها مؤمنان‌ جني‌ آن‌گاه‌ سليمان‌(ع) به‌ پرندگان‌ فرمان‌ مي‌داد كه‌ برآنان‌ سايه‌ افگنند سپس‌ به‌باد فرمان‌ مي‌داد كه‌ اين‌ مجمع‌ بزرگ‌ را بردارد و به‌ آنجا كه‌ اومي‌خواست‌ ببرد و باد چنين‌ مي‌كرد».
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2925.txt">آيه  82</a><a class="text" href="w:text:2926.txt"> آيه  83</a><a class="text" href="w:text:2927.txt">آيه  84</a><a class="text" href="w:text:2928.txt">آيه  85</a><a class="text" href="w:text:2929.txt">آيه  86</a><a class="text" href="w:text:2930.txt">آيه  87</a><a class="text" href="w:text:2931.txt">آيه  88</a><a class="text" href="w:text:2932.txt">آيه  89</a><a class="text" href="w:text:2933.txt"> آيه  90</a></body></html>سوره أنبياء آيه  82
‏متن آيه : ‏
‏ وَمِنَ الشَّيَاطِينِ مَن يَغُوصُونَ لَهُ وَيَعْمَلُونَ عَمَلاً دُونَ ذَلِكَ وَكُنَّا لَهُمْ حَافِظِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» مسخر ساختيم‌ براي‌ سليمان‌(ع) «از شياطين‌» يعني: از ديوان‌، گروهي‌ را «كه‌ براي‌ او غواصي‌ مي‌كردند» در درياها و آنچه‌ را كه‌ او مي‌خواست‌، از دريا بيرون‌ مي‌آوردند. غواص: كسي‌ است‌ كه‌ براي‌ بيرون‌ آوردن‌ مرواريد، در دريا فرو مي‌رود «و» آن‌ ديوان‌ «كارهايي‌ غير از آن‌ هم‌ انجام‌ مي‌دادند» چون‌ ساختن ‌محرابها، مجسمه‌ها، شهرها، قصرها و انجام‌ دادن‌ غير آن‌ از اموري‌ كه‌ سليمان‌(ع) آنها را بدان‌ مي‌گماشت‌. نيز محتمل‌ است‌ كه‌ مراد اين‌ باشد: ديوان‌ در دريا غواصي‌ كرده‌ و براي‌ سليمان‌(ع) كارهاي‌ مورد نظرش‌ را در زير آب‌ انجام ‌مي‌دادند «و ما نگهبان‌ آنان‌ بوديم‌» يعني: مراقب‌ و نگه‌ دارنده‌ كارهاي‌ آن‌ ديوان ‌بوديم‌، يا نگهبانشان‌ بوديم‌ تا نگريزند، يا از انجام‌ دادن‌ فرمانهاي‌ سليمان‌(ع) سرباز نزنند.
 
	سوره أنبياء آيه  83
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَيُّوبَ إِذْ نَادَى رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَأَنتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ياد كن‌ ايوب‌ را» ايوب‌(ع) فرزند انوص‌ از پيامبران‌ الهي‌ است‌ كه‌ مادرش‌ از نسل‌ لوط(ع) بود، او در سرزمين‌ «عوص‌» از كوه‌ «سعير» يا بلاد «ادوم‌» مي‌زيست‌ و بيماري‌ طولاني‌اي‌ كه‌ چندين‌ سال‌ به‌ درازا كشيد، بر او عارض‌ شد. نام‌ وي‌ در قرآن‌ كريم‌ چهار بار ذكر شده‌ است‌ «هنگامي‌ كه‌ به‌ جناب‌ پروردگار خويش‌ ندا كرد كه‌ مرا آسيب‌ رسيده ‌است‌» و به‌ بيماري‌ سختي‌ در بدنم‌، به‌ نابودي ‌خانواده‌ام‌ و ازبين‌رفتن‌ مال‌ و ثروتم‌ مبتلا گشته‌ام‌. آري‌! خداي‌ عزوجل‌ او را به ‌از بين ‌بردن‌ فرزندانش‌ مورد آزمايش‌ قرارداد، بدين‌سان‌ كه‌ خانه‌ بر سرشان‌ ويران ‌شد و همه‌ مردند. همچنان‌ ايوب‌(ع) مال‌ و ثروتي‌ بسيار داشت‌ كه‌ خداوند(ج) درآن‌ ابتلا، مال‌ و ثروتش‌ را نيز از وي‌ گرفت‌ و او با صبوري‌ اين‌ ابتلاهاي‌ الهي‌ را تحمل‌ كرد و ضمن‌ آن‌ ندا افزود: «و تويي‌ مهربان‌ترين‌ مهربانان‌» و من‌ به‌ رحمت ‌و مهر تو سخت‌ نيازمندم‌.
سپس‌ خداي‌ عزوجل‌ از ا