‌ گردانيديم‌» يعني: نشانه‌اي‌ گردانيديم‌ كه‌ بر قدرت ‌بزرگ‌ و صنع‌ بديع‌ ما دلالت‌ مي‌كنند. و نفرمود: آنان‌ را دو آيت‌ گردانيديم‌؛ زيراآيت‌ (نشانه) در هردوي‌ آنها يكي‌ است‌ و آن‌ تولد عيسي‌ از مريم‌ علیهماالسلام بدون‌مقاربت‌ مردي‌ با وي‌ است‌ «و آن‌دو را بر زميني‌ بلند» و مكاني‌ مرتفع‌ «جاي‌ داديم‌كه‌ داراي‌ استقرار» بود، يعني‌ قرارگاه‌ و محل‌ زيستي‌ بود كه‌ ساكنانش‌ بر آن‌ آرام‌ مي‌گرفتند، به‌ سبب‌ آن‌كه‌ جايي‌ سبز و خرم‌ و پر از ميوه‌ و نعمت‌ بود «و داراي‌ آب‌روان‌ بود» معين: آب‌ جاري‌ و زلال‌ چشمه‌هاست‌. اين‌ مكان‌ در سرزمين‌ دمشق‌ يا در بيت‌المقدس‌ قرار داشت‌. ابن‌كثير نظر دوم‌ را به‌ دو دليل‌ ترجيح‌ مي‌دهد:
اول‌ اين‌ كه‌ در آيه‌ ديگري‌ نيز ذكر شده‌ است‌ كه‌ آنجا سرزمين‌ بيت‌ المقدس‌ بود و بايد توجه‌ داشت‌ كه‌ بعضي‌ از قرآن‌ بعضي‌ ديگر آن‌ را تفسير مي‌كند. دوم‌ اين‌ كه ‌احاديث‌ صحيح‌ و روايات‌ و آثار نيز مؤيد آن‌ است‌ كه‌ مريم‌ و عيسي‌ علیهماالسلام در بيت‌المقدس‌ زندگي‌ مي‌كردند.
 
	سوره مؤمنون آيه  51
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَاعْمَلُوا صَالِحاً إِنِّي بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ پيامبران‌» يعني: گفتيم‌ اي‌ پيامبران‌! «از چيزهاي‌ پاكيزه‌ بخوريد» طيبات: چيزهاي‌ حلالي‌ است‌ كه‌ پاك‌ و لذت‌بخش‌ باشند «و كار شايسته‌ كنيد» كه‌ با شرع ‌و قانون‌ من‌ موافق‌ باشد «كه‌ من‌ به‌ آنچه‌ انجام‌ مي‌دهيد، دانايم‌» چيزي‌ از اعمال ‌شما بر من‌ پنهان‌ نمي‌ماند و يقينا من‌ شما را برحسب‌ اعمالتان‌ پاداش‌ مي‌دهم‌ .
آري‌! اين‌ خطابي‌ است‌ براي‌ تمام‌ پيامبران‡ ولي‌ نه‌ در يك‌بار زيرا پيامبران‡ در زمانهاي‌ مختلفي‌ فرستاده‌ شده‌ اند پس‌ معني‌ اين‌ است‌ كه‌ هريك‌ از آنها در زمان‌ خويش‌ مخاطب‌ اين‌ پيام‌ و اين‌ ندا قرار گرفته‌اند. در حديث‌ شريف‌ آمده‌است: «اي‌ مردم‌! خدا پاكيزه‌ است‌ و جز پاكيزه‌ را نمي‌پذيرد و بدانيد كه‌ او مؤمنان ‌را به‌ همان‌ چيزي‌ دستور داده‌ كه‌ رسولان‌ را به‌ آن‌ دستور داده‌ است‌، جايي‌ كه‌فرموده: (اي‌ پيامبران‌! از چيزهاي‌ پاكيزه‌ بخوريد و كار نيكو كنيد، هرآينه‌ من‌ به‌آنچه‌ انجام‌ مي‌دهيد دانايم) و خطاب‌ به‌ مؤمنان‌ نيز فرموده‌است: (اي‌ مؤمنان‌! از پاكيزگي‌هاي‌ آنچه‌ كه‌ به‌ شما روزي‌ داده‌ايم‌ بخوريد) «بقره‌ / 172». سپس‌ آن‌حضرت‌ ص از مردي‌ ياد كردند كه‌ به‌ سوي‌ كعبه‌ عزم‌ سفر كرده‌ راهي‌ دراز را مي‌پيمايد و گردآلود و ژنده‌ و ژوليده‌ به‌ حرم‌ مي‌رسد در حالي‌كه‌ غذاي‌ وي ‌حرام‌، نوشيدني‌ وي‌ حرام‌ و لباس‌ وي‌ حرام‌ است‌ و با حرام‌ تغذيه‌ كرده‌ آن‌گاه ‌دستانش‌ را به‌سوي‌ آسمان‌ بلند مي‌كند و يارب‌! يارب‌! مي‌گويد، آخر چگونه ‌دعايش‌ مستجاب‌ مي‌شود؟».
 
	سوره مؤمنون آيه  52
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِنَّ هَذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّكُمْ فَاتَّقُونِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
و گفتيم‌ خطاب‌ به‌ پيامبران‡ «در حقيقت‌ اين‌ امت‌ شما، امتي‌ يگانه‌است‌» يعني: اي‌ پيامبران‌! دين‌ و دعوت‌ همه‌ شما دين‌ و دعوت‌ يگانه‌اي‌ است‌ وآن‌ عبارت‌ از دعوت‌ همگي‌ شما به‌سوي‌ عبادت‌ خداي‌ يگانه‌ لاشريك‌ مي‌باشد پس‌ به‌ اين‌ دين‌ و دعوت‌ پايبند باشيد و بر آن‌ استقامت‌ ورزيد «و من‌ پروردگار شما هستم‌ پس‌، از من‌ پروا داريد» يعني: آنچه‌ را كه‌ موجب‌ مجازات‌ شما از سوي‌ من ‌مي‌گردد انجام‌ ندهيد، به‌ اين‌كه‌ غير من‌ را با من‌ شريك‌ گردانيد.
 
سوره مؤمنون آيه  53
‏متن آيه : ‏
‏ فَتَقَطَّعُوا أَمْرَهُم بَيْنَهُمْ زُبُراً كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ پراكنده‌ ساختند» پيروان‌ انبيا و امتانشان‌ «كار دين‌ خود را در ميان‌ خويش ‌پاره‌پاره‌» يعني: دين‌ خويش‌ را با آن‌كه‌ در اصل‌ و اساس‌ يك‌ دين‌ است‌، به ‌بخش‌هاي‌ متفرق‌ و مختلف‌ قطعه‌ قطعه‌ كردند و درنتيجه‌ به‌ طايفه‌ها و فرقه‌هاي‌ مختلف‌ و پراكنده‌اي‌ تبديل‌ شدند پس‌ فرقه‌اي‌ پيرو تورات‌، فرقه‌اي‌ پيرو زبور وفرقه‌اي‌ پيرو انجيل‌ گشتند، سپس‌ هم‌ كتاب‌هاي‌ خويش‌ را تحريف‌ و تبديل‌ كردند؛ «هر گروهي‌ به‌ آنچه‌ در دست‌ دارد، شادمان‌ است‌» يعني: هر فرقه‌اي‌ از اين‌ گروه‌هاي ‌اختلاف‌كننده‌، به‌ آنچه‌ كه‌ نزد وي‌ از دين‌ است‌ دل‌ خوش‌ كرده‌ و شادمان‌ است ‌در حالي‌كه‌ تكليف‌ شرعي‌ اين‌ بود كه‌ همه‌ به‌ دين‌ واحد الله(ج) چنگ‌ بزنند و ازآخرين‌ پيامبر او كه‌ ميراث‌ بر همه‌ پيامبران‌ الهي‌ است‌، پيروي‌ كنند.
 
	سوره مؤمنون آيه  54
‏متن آيه : ‏
‏ فَذَرْهُمْ فِي غَمْرَتِهِمْ حَتَّى حِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ تا مدتي‌ آنان‌ را در غفلتشان‌ واگذار» يعني: اي‌ محمد ص! كفار مكه‌ و كفار اهل‌ كتاب‌ را تا چندي‌ در جهل‌ و حيرتشان‌ واگذار تا كشته‌ شوند يا بميرند و از به ‌تأخير افتادن‌ عذاب‌ آنان‌ دلتنگ‌ مشو. يا آنان‌ را در اين‌ حيرت‌ و سردرگمي‌ و غفلت‌ واگذار تا بميرند و در دوزخ‌ معذب‌ شوند.
 
سوره مؤمنون آيه  55متن آيه : ‏‏ أَيَحْسَبُونَ أَنَّمَا نُمِدُّهُم بِهِ مِن مَّالٍ وَبَنِينَ ‏
آيه  56‏متن آيه : ‏‏ نُسَارِعُ لَهُمْ فِي الْخَيْرَاتِ بَل لَّا يَشْعُرُونَ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«آيا مي‌پندارند كه‌ آنچه‌ از مال‌ و فرزندان‌ كه‌ بديشان‌ مدد مي‌دهيم‌» در اين‌ دنيا، به‌خاطر آن‌ است‌ كه: «مي‌خواهيم‌ به‌سودشان‌ در خيرات‌ شتاب‌ ورزيم‌؟» يعني: آيا مي‌پندارند كه‌ با دادن‌ اموال‌ و فرزندان‌، در نفع‌ و خير آنها مي‌كوشيم‌ و دادن‌ اين ‌اموال‌ و فرزندان‌ برايشان‌ نوعي‌ گراميداشت‌ از سوي‌ ما براي‌ آنان‌ است‌؟ «نه‌، بلكه‌ نمي‌فهمند» يعني: نه‌! هرگز ما برايشان‌ خير و خوبي‌ اراده‌ نداريم‌ بلكه‌ اين‌ اموال‌ وفرزندان‌ برايشان‌ «استدراج‌» است‌ تا بر مقدار گناهانشان‌ بيفزايند ولي‌ آنان‌ اين ‌شعور را ندارند كه‌ به‌ اين‌ حقيقت‌ پي‌ ببرند.
در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «آن‌گاه‌ كه‌ ديدي ‌خداوند(ج) دنياي‌ دلخواه‌ بنده‌ را به‌ او مي‌دهد در حالي‌كه‌ او بر گناهان‌ خويش ‌پايدار است‌، بدان‌ كه‌ اين‌ از سوي‌ باري‌تعالي‌ برايش‌ استدراج‌ است‌». درحديث‌ شريف‌ ديگري‌ به‌ روايت‌ عبدالله بن‌ مسعود(رض) آمده‌است: «همانا خداوند (ج)اخلاقتان‌ را در ميانتان‌ تقسيم‌ كرده‌ است‌ چنان‌كه‌ ارزاقتان‌ را تقسيم‌ كرده‌ است‌ و در حقيقت‌ خداوند متعال‌ دنيا را به‌ هر كس‌ كه‌ دوست‌ دارد يا دوست‌ ندارد مي‌دهد اما د