="text" href="w:text:3227.txt">آيه  52</a><a class="text" href="w:text:3228.txt"> آيه  53</a></body></html>سوره نور آيه  44
‏متن آيه : ‏
‏ يُقَلِّبُ اللَّهُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَعِبْرَةً لِّأُوْلِي الْأَبْصَارِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
نوع‌ سوم‌ از ادله‌ وجود، يگانگي‌ و قدرت‌ خداي‌ بزرگ‌ جابه‌جا كردن‌ شب‌ و روز است: «خداست‌ كه‌ شب‌ و روز را مي‌گرداند» گردانيدن‌ شب‌ و روز، ايجاد توالي‌ و تعاقب‌ و بلندي‌ و كوتاهي‌ در ميان‌ آنهاست‌. به‌ قولي: گردانيدن‌ آنها با جابه‌جا كردن‌ گرما و سرما در آنهاست‌. «بي‌گمان‌ در اين‌» راندن‌ ابرها، فرودآوردن‌ باران‌ و دگرگون‌ ساختن‌ شب‌ و روز «عبرتي‌ است‌» يعني: دلالت‌ روشني‌است‌ كه‌ به‌وسيله‌ آن‌ پند و اعتبار حاصل‌ مي‌شود «براي‌ صاحبان‌ بينش‌» كه‌ با به‌كار انداختن‌ بينش‌ و نگرش‌ خود، آيات‌ و نشانه‌هاي‌ وجود و قدرت‌ و عظمت‌ حق‌ تعالي‌ را درك‌ مي‌كنند.
 
	آيه  257
‏متن آيه : ‏
‏ اللّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُواْ يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّوُرِ وَالَّذِينَ كَفَرُواْ أَوْلِيَآؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«خداوند ولي‌ مؤمنان‌» يعني: ياور و سرور و كارسازشان‌ «است، آنان‌ را از تاريكي‌ها» يعني: از شبهات‌ گمراه‌كن‌، جهل‌ و پرستش‌ طاغوت‌ «به‌ سوي‌ نور» علم‌ و هدايت‌ و ايمان‌ «بيرون‌ مي‌آورد» ابن‌كثير مي‌گويد: «خداوند(ج) نور را به‌صيغه‌ مفرد و ظلمات‌ را به‌ صيغه‌ جمع‌ ياد كرد؛ زيرا حق‌ يكي‌ است‌ و متعدد نمي‌شود، اما كفر و گمراهي‌ انواع‌ و اقسام‌ زيادي‌ دارد». «و كافران‌ سرورانشان‌ طاغوت‌ است‌ كه‌ آنان‌ را از روشنايي‌ به ‌سوي‌ تاريكي‌ها خارج‌ مي‌كنند» مراد از طاغوت ‌در اينجا؛ ائمه‌ و فلاسفه‌ كفرند كه‌ كافران‌ را به‌ كفر و الحاد امر كرده‌ و كفر را برآنان‌ آرايش‌ مي‌دهند و بدين‌وسيله‌ آنان‌ را از نور فطرت‌ الهي‌ كه‌ مردم‌ را برآن ‌سرشته‌ است‌ و از راه‌ انبيا(ع) كه‌ دعوت‌ به‌سوي‌ عقايد راستين‌ و شريعتهاي‌ روشن ‌و مستقيم‌ است، به‌سوي‌ تاريكي‌هاي‌ كفر خارج مي‌كنند «آنان‌ اهل‌ آتشند، آنان‌ در آن‌ جاودانند».
ابن‌جرير طبري‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ روايت‌ مي‌كند: كساني‌ كه‌ به‌عيسي‌(ع) ايمان‌ آورده‌ بودند و چون‌ پيامبر خاتمص مبعوث‌ شدند، به‌ ايشان‌ نيز ايمان‌ آوردند؛ از مصاديق‌ اين‌ آيه‌اند.
 
سوره نور آيه  45
‏متن آيه : ‏
‏ وَاللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَابَّةٍ مِن مَّاء فَمِنْهُم مَّن يَمْشِي عَلَى بَطْنِهِ وَمِنْهُم مَّن يَمْشِي عَلَى رِجْلَيْنِ وَمِنْهُم مَّن يَمْشِي عَلَى أَرْبَعٍ يَخْلُقُ اللَّهُ مَا يَشَاءُ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
نوع‌ چهارم‌ از ادله‌ اثبات‌ وجود و يگانگي‌ خداوند: «و خداست‌ كه‌ هر دابه‌اي‌ را از آب‌ آفريده‌ است‌» دابه: هرآنچه‌ كه‌ بر زمين‌ از جانداران‌ مي‌خزد و مي‌جنبد. پس ‌اساس‌ خلقت‌ اوليه‌ هر جانداري‌ از آب‌ است‌. يا اين‌كه‌ مراد، آب‌ نطفه‌ يعني‌ آب ‌مني‌ است‌. «پس‌ برخي‌ از آنها بر روي‌ شكم‌ راه‌ مي‌روند» مانند مارها، ماهي‌ها، حشرات‌ و مانند اينها «و برخي‌ از آنها بر روي‌ دو پا راه‌ مي‌روند» مانند انسان‌ وپرندگان‌ «و برخي‌ از آنها بر روي‌ چهار پا راه‌ مي‌روند» چون‌ ساير حيوانات‌ «خدا هرچه‌ بخواهد، مي‌آفريند» اعم‌ از آنچه‌ كه‌ در اينجا از آنها ياد كرد و نيز آنچه‌ كه‌ دراينجا از آنها يادي‌ نكرد، چون‌ جنبندگاني‌ كه‌ بر بيشتر از چهار پا حركت‌ مي‌كنند، مانند خرچنگ‌، عنكبوت‌ و بسياري‌ از حشرات‌ و كرمهاي‌ ديگر و نيز چون‌ جمادات‌؛ اعم‌ از مركب‌ و بسيط آنها، نمو كننده‌ و نمو نكننده‌ آنها «بي‌گمان ‌خداوند بر هركاري‌ تواناست‌» و هيچ‌ چيز بر او دشوار نيست‌.
	سوره نور آيه  46
‏متن آيه : ‏
‏ لَقَدْ أَنزَلْنَا آيَاتٍ مُّبَيِّنَاتٍ وَاللَّهُ يَهْدِي مَن يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«به‌راستي‌ ما آياتي‌ روشنگر نازل‌ كرده‌ايم‌» در قرآن‌ كريم‌ و در آن‌ از بيان‌ هيچ‌ چيز، كوتاهي‌ نورزيده‌ايم‌ «و خدا هركه‌ را بخواهد» به‌ لطف‌ خويش‌ «به‌سوي‌ راه‌ راست‌ هدايت‌ مي‌كند» راه‌ راستي‌ كه‌ در آن‌ هيچ‌ كژي‌اي‌ نيست‌؛ با توفيق ‌بخشيدن‌ وي‌ به‌ نگرش‌ صحيح‌ و ارشاد وي‌ به‌ تأمل‌ و تدبر راستين‌. و به‌وسيله‌ پيمودن‌ اين‌ راه‌ راست‌ است‌ كه‌ او به‌ نعمتهاي‌ بهشت‌ نايل‌ مي‌شود.
 
	سوره نور آيه  47
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَقُولُونَ آمَنَّا بِاللَّهِ وَبِالرَّسُولِ وَأَطَعْنَا ثُمَّ يَتَوَلَّى فَرِيقٌ مِّنْهُم مِّن بَعْدِ ذَلِكَ وَمَا أُوْلَئِكَ بِالْمُؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ مي‌گويند: اين‌ آيات‌ درباره‌ «بشر» منافق‌ و خصم‌يهودي‌ وي‌ نازل‌ شد آن‌گاه‌ كه‌ در قضيه‌ زميني‌ باهم‌ مرافعه‌ كردند، يهودي‌ بشر را به‌سوي‌ رسول‌ خدا ص مي‌كشانيد تا ميان‌ آنها داوري‌ كنند و منافق‌ او را به‌سوي ‌كعب‌بن‌اشرف‌ يهودي‌ مي‌كشانيد در حالي‌كه‌ مي‌گفت: محمد بر ما در داوري ‌خويش‌ ستم‌ مي‌كند!!
«و مي‌گويند» منافقان‌ به‌ زبانهاي‌ خويش‌ «به‌ خدا و رسول‌ او ايمان‌ آورديم‌ و اطاعت‌ كرديم‌» بدين‌سان‌، ايمان‌ را اظهار و كفر را پنهان‌ داشته‌ و با دهانهايشان‌ چيزي‌ را مي‌گويند كه‌ در دلهايشان‌ نيست‌ پس‌ فقط با زبان‌ به‌ فرمان ‌بردن‌ ازخدا(ج) و رسول‌ وي‌ متعهد هستند، نه‌ از روي‌ اعتقاد و باوري‌ درست‌ و راستين ‌«آن‌گاه‌ گروهي‌ از آنان‌ روي‌ مي‌گردانند» و رسول‌ خدا ص را در فرمانهاي‌ وي‌ در مورد جهاد و غيره‌ اطاعت‌ نمي‌كنند «بعد از اين‌» يعني: بعد از اعلام‌ و ادعاي ‌ايمان‌ و اطاعت‌. «و اينان‌ مؤمن‌ نيستند» اشاره‌ به‌ (أولئك: اينان) به‌ كساني‌ از منافقان‌ بر مي‌گردد كه‌ از رسول‌ خدا ص روي‌ مي‌گردانند. به‌ قولي‌ ديگر: اين ‌اشاره‌، به‌ همه‌ منافقان‌ بر مي‌گردد زيرا همه‌ منافقان‌ به‌ اين‌ روي‌گرداني‌ راضي‌ اند.
 
	سوره نور آيه  48
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ إِذَا فَرِيقٌ مِّنْهُم مُّعْرِضُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ به‌سوي‌ خدا و رسولش‌ خوانده‌ شوند تا ميان‌ آنان‌ داوري‌ كند» يعني: تا رسول‌ خدا ص ميانشان‌ داوري‌ كند «بناگاه‌ گروهي‌ از آنان‌ روي‌ برمي‌تابند» از بردن ‌داوري‌ به‌سوي‌ رسول‌ خدا ص؛ چنانچه‌ حق‌ با آنان‌ نباشد و اين‌ از نفاقشان‌ است‌.
آيه‌ مباركه‌ دليل‌ بر آن‌ است‌ كه‌ حكم‌ و داوري‌ پيامبر ص ، حكم‌