 كه‌ با شما همراهند «از خانه‌هاي‌ خود بخوريد» يعني: از خانه‌هاي‌ فرزندان ‌خود زيرا فرزند جزئي‌ از خود شخص‌ است‌، بدين‌ جهت‌، فرزندان‌ در آيه‌ ذكر نشده‌اند، هم‌ از اين‌روي‌ مفسران‌ گفته‌اند: خانه‌ پسر شخص‌ خانه‌ خود اوست‌، به‌دليل‌ حديث‌ شريف: «انت‌ و مالك‌ لابيك: تو و مالت‌ از آن‌ پدرت‌ هستيد». «يا» بخوريد از «خانه‌هاي‌ پدرانتان‌ يا خانه‌هاي‌ مادرانتان‌ يا خانه‌هاي‌ برادرانتان‌ يا خانه‌هاي‌ خواهرانتان‌ يا خانه‌هاي‌ عموهايتان‌ يا خانه‌هاي‌ عمه‌هايتان‌ يا خانه‌هاي‌ دايي‌هايتان‌ يا خانه‌هاي‌ خاله‌هايتان‌» به‌ اين‌ ترتيب‌، باري‌تعالي‌ اقارب‌ بسيار نزديك‌ را ذكر كرد زيرا وجود قرابت زمينه‌ساز صدور اجازه‌ براي‌ آنهاست‌ «يا» بخوريد از «خانه‌اي‌ كه‌ كليدهايش‌ را در اختيار داريد» يعني: از خانه‌هايي‌ كه‌ به‌ اجازه‌ صاحبانشان‌ در آنها مالك‌ تصرف‌ هستيد. اين‌ گروه‌ شامل‌ كساني‌ چون‌ وكلا، بردگان‌ يا انبار دارانند زيرا اينان‌ مالك‌ تصرف‌ در خانه‌هاي‌ كساني‌ هستند كه‌ اجازه‌ داخل‌شدن‌ به‌ خانه‌هايشان‌ را دارند و كليدهاي‌ خانه‌هاي‌ آنان‌ را در اختيار دارند. همين‌ گونه‌ است‌ نگهبان‌ باغ‌ كه‌ مي‌تواند از ميوه‌ آن‌ بخورد. به‌ قولي: حق‌ استفاده‌ از غذا براي‌ اين‌ گروه‌ها در صورتي‌ است‌ كه‌ آن‌ غذا در معرض‌ استفاده‌ آنان‌ گذاشته‌ شده‌ باشد اما اگر غذا در مكاني‌ دربسته‌ و محفوظ قرار داده‌ شده‌بود، خوردن‌ از آن‌ برايشان‌ جايز نيست‌. ابوحنيفه‌ با اين‌ آيه‌ استدلال‌ كرده‌ است‌ كه‌ اگر كسي‌ از نزد محرم‌ خويش‌ چيزي‌ را دزديد، دست‌ وي‌ قطع‌ نمي‌شود، به‌سبب‌وجود شبهه‌ اجازه‌ و ديگر اين‌كه‌ مال‌ شخص‌ از نزديكان‌ آن‌، محرز و محفوظ نيست‌ و محرز بودن‌ مال‌، يعني‌ محاط بودن‌ آن‌ به‌ حفاظ و نگهبان‌، شرط بريدن‌ دست‌ است‌ «يا» بخوريد از «خانه‌هاي‌ دوستتان‌» زيرا دوست‌ غالبا اين‌ اجازه‌ رابه‌ دوست‌ خويش‌ مي‌دهد و به‌ اين‌ كار از ته‌ دل‌ راضي‌ است‌.
نقل‌ است‌ كه‌ جمعي‌ از دوستان‌ حسن‌ بصري‌ در غياب‌ وي‌ به‌ خانه‌اش‌ آمدند و در آن‌ خوردني‌هاي‌ لذيذي‌ را يافته‌ شروع‌ به‌ خوردن‌ آن‌ كردند پس‌ گرم‌ خوردن ‌بودند كه‌ او به‌ خانه‌ رسيد و چون‌ آنان‌ را بر اين‌ حالت‌ يافت‌، بسيار خوشحال‌ شد وفرمود: خدا خيرتان‌ بدهد، صحابه‌ رسول‌ خدا ص اين‌گونه‌ بودند. «بر شما گناهي ‌نيست‌ كه‌ باهم‌ بخوريد» از اين‌ خانه‌هايي‌ كه‌ ذكر شد «يا پراكنده‌» برخي‌ از اعراب ‌از اين‌كه‌ به‌ تنهايي‌ غذا بخورند احساس‌ حرج‌ مي‌كردند و چه ‌بسا كه‌ يك‌ روز تمام‌ گرسنه‌ باقي‌ مي‌ماندند تا همراهي‌ را بيابند كه‌ با آنان‌ غذا بخورد، چنان‌ كه‌ در مقابل‌، كساني‌ بودند كه‌ از خوردن‌ به‌ طور دسته‌ جمعي‌ احساس‌ حرج‌ مي‌كردند، از بيم‌ آن‌كه‌ يكي‌ بيش‌ از ديگري‌ غذا بخورد. پس‌ خداي‌ عزوجل‌ در اين‌ آيه ‌رخصت‌ داد كه‌ شخص‌ مي‌تواند به‌تنهايي‌ غذا بخورد يا با گروه‌ ولي‌ خوردن‌ با جمع‌، بابركت‌تر و بهتر است‌.
در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ مردي‌ براي‌ رسول‌ خدا ص گفت: «ما غذا مي‌خوريم‌ ولي‌ سير نمي‌شويم‌». حضرت‌ فرمودند: «شايد شما پراكنده‌ و تنهاتنها غذا مي‌خوريد، بر غذاي‌ خود دسته‌جمعي‌ گرد آييد و نام‌ خداي‌ تبارك‌وتعالي‌ را بر سر غذايتان‌ ببريد، قطعا خداي‌ عزوجل‌ در آن‌ براي‌ شما بركت‌ مي‌نهد». «پس‌ چون‌ به‌ خانه‌هايي‌» كه‌ ذكر آنها گذشت‌، يا غيرآن‌ از خانه‌ها «درآمديد، به‌يك‌ديگر سلام‌ كنيد» يعني: به‌ سلام‌ گفتن‌ بر اهل‌ آن‌ خانه‌ و كساني‌ از مسلمانان ‌كه‌ در آن‌ هستند، ابتدا كنيد «به‌ تحيه‌اي‌» يعني: سلام‌ و درود بگوييد به‌ درودي‌ كه‌ «از جانب‌ خداوند» ثابت‌ شده‌ است‌. يعني: اين‌ طلب‌ سلامتي‌ و رحمت‌ و بركت ‌براي‌ كساني‌ كه‌ به‌ آنان‌ سلام‌ مي‌گوييد، از جانب‌ خداي‌ عزوجل‌ است‌، يا به‌ امر وي‌ ثابت‌ است‌ و از جانب‌ وي‌ مشروع‌ شده‌ است‌، سلام‌ و درودي‌ «كه‌ مبارك‌است‌» يعني: بسيار باخير و بابركت‌ است‌ و «پاكيزه‌» است‌، كه‌ روان‌ شنونده‌ با آن ‌نوازش‌ يافته‌ و بر دل‌ وي‌ گوارا و خوش‌ مي‌نشيند. به‌ قولي: مراد از خانه‌ها در اينجا: خانه‌هاي‌ مسكوني‌ و غير آنهاست‌، يعني: انسان‌ بايد بر اهل‌ خانه‌هاي‌ مسكوني‌ سلام‌ بگويد اما در خانه‌هاي‌ غيرمسكوني‌ بر خود سلام‌ بگويد چنان‌كه‌ از عمر و ابن‌‌عباس‌(ج) روايت‌ شده‌است‌ كه‌ فرمودند: «چون‌ به‌ مسجد يا خانه ‌غير مسكوني‌ وارد مي‌شوي‌، بگو: السلام‌ علينا وعلي‌ عباد الله الصالحين: سلام‌ بر ما و بر بندگان‌ صالح‌ خداوند». اگر در خانه‌ غير مسلماني‌ درآمدي‌، بگو: «السلام‌ علي‌ من ‌اتبع‌ الهدي‌ : سلام‌ بر پيروان‌ هدايت‌». يا بگو: «السلام‌ علينا وعلي‌ عباد الله الصالحين: سلام‌ برما و بر بندگان‌ شايسته‌ خداوند». ضحاك‌ مي‌گويد: «السلام ‌عليكم‌ ورحمة ‌الله و بركاته‌ : در سلام‌ ده‌ حسنه‌ است‌، در سلام‌ به‌ اضافه‌ رحمت ‌بيست‌ حسنه‌ و با بركات‌ سي‌ حسنه‌». «خداوند آيات‌ خود را اين‌ گونه‌ براي‌ شما بيان‌ مي‌كند تا بينديشيد» يعني: تا زمينه‌ درك‌ و فهم‌ آيات‌ خداي‌ سبحان‌ براي‌ شما فراهم‌ آيد.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3240.txt">آيه  62</a><a class="text" href="w:text:3241.txt">آيه  63</a><a class="text" href="w:text:3242.txt"> آيه  64</a><a class="text" href="w:text:3243.txt"> آيه  1</a><a class="text" href="w:text:3244.txt"> آيه  2</a><a class="text" href="w:text:3245.txt">وجه‌ تسميه:﴿ سوره‌ فرقان ﴾</a></body></html>آيه  259
‏متن آيه : ‏
‏ أَوْ كَالَّذِي مَرَّ عَلَى قَرْيَةٍ وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَى عُرُوشِهَا قَالَ أَنَّىَ يُحْيِي هََذِهِ اللّهُ بَعْدَ مَوْتِهَا فَأَمَاتَهُ اللّهُ مِئَةَ عَامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ قَالَ كَمْ لَبِثْتَ قَالَ لَبِثْتُ يَوْماً أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ قَالَ بَل لَّبِثْتَ مِئَةَ عَامٍ فَانظُرْ إِلَى طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ وَانظُرْ إِلَى حِمَارِكَ وَلِنَجْعَلَكَ آيَةً لِّلنَّاسِ وَانظُرْ إِلَى العِظَامِ كَيْفَ نُنشِزُهَا ثُمَّ نَكْسُوهَا لَحْماً فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ قَالَ أَعْلَمُ أَنَّ اللّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«يا» ندانستي‌ داستان‌ «كسي‌ را كه‌ بر قريه‌اي‌ گذشت‌» اين‌ كس، به‌ قول ‌مشهور: عزير(ع) از انبياي‌ بني‌اسرائيل‌ بود كه‌ بر قريه‌اي‌ از سرزمين‌ بيت‌المقدس‌ كه ‌به‌ دست‌ بخت‌النصر ويران‌ شده‌بود، گذشت‌. به‌ قولي: مراد از قريه‌؛ اهالي‌ آن‌است‌. «كه‌ سقفها و ديوارهايش‌ فرو ريخته‌ بود» يعني: سقف‌ها و ديوارهاي‌ آن ‌قريه‌ بر سر ساكنان‌ خود فرو ريخته‌ بود. ع