لام سر نزد بلكه‌ تكذيب‌ آنان‌ بعد از فرستادن‌ ايشان‌ روي‌ داد اما مراد اين‌ است: به‌سوي‌ فرعون‌ و قومش‌ كه‌ سرانجام‌ آيات‌ ما را دروغ‌ مي‌انگارند، برويد. آيات: همان‌ معجزات‌ و نشانه‌هاي‌ نه‌گانه‌اي‌ است‌ كه‌ ذكر آنها گذشت‌. «آن‌گاه‌ آنان‌ را به‌سختي‌ نابود ساختيم‌» يعني: پس‌ موسي‌ و هارون‌ علیهماالسلام به‌سوي‌ آنان‌ رفتند اما با تكذيب‌ روبرو شدند. (فدمرناهم): پس‌ به‌دنبال‌ اين ‌تكذيب‌ هلاكشان‌ ساختيم‌، هلاك ‌ساختني‌ بزرگ‌. همچنان‌ اقوام‌ ديگري‌ را كه‌ ذكرآنها مي‌آيد، به‌ هلاكت‌ رسانديم‌ پس‌ بايد اين‌ گروهي‌ كه‌ پيامبر خاتم‌ ص را تكذيب‌ مي‌كنند، نيز به‌ هوش‌ باشند.
 
	سوره فرقان آيه  37
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَوْمَ نُوحٍ لَّمَّا كَذَّبُوا الرُّسُلَ أَغْرَقْنَاهُمْ وَجَعَلْنَاهُمْ لِلنَّاسِ آيَةً وَأَعْتَدْنَا لِلظَّالِمِينَ عَذَاباً أَلِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و قوم‌ نوح‌ را آن‌گاه‌ كه‌ پيامبران‌ را تكذيب‌ كردند، غرقشان‌ ساختيم‌» قوم‌ نوح‌(ع) او و پيامبران‌ قبل‌ از وي‌ را تكذيب‌ كردند و هر كس‌ پيامبري‌ را تكذيب‌ كند، مسلما تمام‌ انبيا را تكذيب‌ كرده ‌است‌. غرق‌كردنشان‌ با طوفان‌ بود چنان‌كه‌ در سوره ‌«هود» گذشت‌. «و آنان‌ را» يعني: غرق‌ كردنشان‌ را، يا داستانشان‌ را «براي‌ مردم‌ عبرتي‌ گردانيديم‌» كه‌ از آن‌ درس‌ عبرت‌ بگيرند «و براي‌ ستمكاران‌» يعني: براي‌ قوم‌ نوح‌(ع) و هر كسي‌ كه‌ در تكذيب‌ پيامبران‡ رهرو راه‌ آنان‌ شده‌ است‌ ؛ «عذابي‌ دردناك‌ آماده‌ كرده‌ايم‌» كه‌ عذاب‌ دوزخ‌ است‌.
 
سوره فرقان آيه  38
‏متن آيه : ‏
‏ وَعَاداً وَثَمُودَ وَأَصْحَابَ الرَّسِّ وَقُرُوناً بَيْنَ ذَلِكَ كَثِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و عاد و ثمود و اصحاب‌ رس‌ را» نيز نابود ساختيم‌. رس‌ در سخن‌ عرب: چاهي ‌است‌ كه‌ ديواره‌ آن‌ را با سنگ‌ برنياورده ‌باشند. به‌ قولي: رس‌ چاهي‌ در «انطاكيه‌» بود كه‌ در آن‌ حبيب‌ نجار را كشتند، از اين‌ جهت‌ به‌ آن‌ چاه‌ نسبت‌ داده‌ شدند پس ‌در حالي‌كه‌ گرداگرد آن‌ چاه‌ نشسته‌ بودند، خداوند(ج) آنان‌ را با منازلشان‌ در زمين‌ فرو برد «و امتهاي‌ بسياري‌ را در ميانشان‌ نابود ساختيم‌» يعني: نسلهاي‌ بسيار ديگري‌ را در ميان‌ اين‌ گروه‌ها هلاك‌ گردانيديم‌ كه‌ شمار آنان‌ را فقط خود ما مي‌دانيم‌ زيرا هنگامي‌ كه‌ پيامبران‌ خويش‌ را به‌ سوي‌ آنان‌ فرستاديم‌، عكس‌ العمل‌ آنها جز تكذيب‌ چيز ديگري‌ نبود.
 
	سوره فرقان آيه  39
‏متن آيه : ‏
‏ وَكُلّاً ضَرَبْنَا لَهُ الْأَمْثَالَ وَكُلّاً تَبَّرْنَا تَتْبِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و براي‌ هر يك‌ مثلها زديم‌» يعني: براي‌ هر يك‌ حجت‌ها آورده‌، آنان‌ را بيم ‌داديم‌ و اخبار دروغ‌ انگاران‌ را بر آنان‌ حكايت‌ نموديم‌ «و هريك‌ از آنان‌ را به ‌سختي‌ هلاك‌ ساختيم‌» و زير و زبر كرديم‌ پس‌ آيا اين‌ گروه‌ از سرنوشت‌ آنان ‌عبرت‌ نمي‌گيرند؟!
 
	سوره فرقان آيه  40
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ أَتَوْا عَلَى الْقَرْيَةِ الَّتِي أُمْطِرَتْ مَطَرَ السَّوْءِ أَفَلَمْ يَكُونُوا يَرَوْنَهَا بَلْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ نُشُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و قطعا» مشركان‌ مكه‌ «بر شهري‌ كه‌ باران‌ بلا بر آن‌ بارانده‌ شده‌ گذشته‌اند» آنها در هنگام‌ سفرهاي‌ تجارتي‌شان‌ به‌سوي‌ شام‌، بر شهر قوم‌ لوط گذر كرده‌اند، شهري‌ كه‌ با باران‌ سنگ‌ هلاك‌ ساخته‌ شد و آن‌ شهر «سدوم‌» بزرگترين ‌شهر قوم‌ لوط بود «آيا آن‌ را نمي‌ديدند؟» در هنگام‌ سفر به‌سوي‌ شام‌ براي‌ تجارت ‌زيرا آنان‌ از كنار شهر سدوم‌ مي‌گذشتند «يا اين‌ كه‌ اميد برانگيخته ‌شدن ‌نداشتند» يعني: حقيقت‌ امر اين‌ است‌ كه‌ آنان‌ از حشر و نشر براي‌ جزا بيمي ‌نداشتند پس‌ سبب‌ عدم‌ عبرت‌پذيري‌ آنان‌ اين‌ است‌ .
هدف‌ از بيان‌ اين‌ داستانها، هشدار دادن‌ به‌ مشركان‌ در تكذيب‌ رسول‌ خدا ص است‌ تا از اين‌ راه‌ و رسم‌ باز آيند و از عذابي‌ چون‌ عذاب‌ امتهاي‌ پيشين‌ حذر كنند.
 
سوره فرقان آيه  41‏متن آيه : ‏‏ وَإِذَا رَأَوْكَ إِن يَتَّخِذُونَكَ إِلَّا هُزُواً أَهَذَا الَّذِي بَعَثَ اللَّهُ رَسُولاً ‏
 آيه  42‏متن آيه :‏ إِن كَادَ لَيُضِلُّنَا عَنْ آلِهَتِنَا لَوْلَا أَن صَبَرْنَا عَلَيْهَا وَسَوْفَ يَعْلَمُونَ حِينَ يَرَوْنَ الْعَذَابَ مَنْ أَضَلُّ سَبِيلاً ‏
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ تو را ببينند، جز اين‌ نيست‌ كه‌ به‌ ريشخندت‌ مي‌گيرند» يعني: به‌جاي ‌ايمان ‌آوردن‌ به‌ تو و انديشيدن‌ در پيامي‌ كه‌ براي‌ آنان‌ آورده‌اي‌، به‌ استهزا و تمسخر روي‌ آورده‌ و از روي‌ تحقير و اهانت‌ مي‌گويند: «آيا اين‌ است‌ همان‌ كسي‌كه‌ خدا او را به‌ رسالت‌ برانگيخته‌ است‌؟» با آن‌كه‌ رسول‌ خدا ص در راه‌ و روش‌، تصرفات‌، اخلاق‌ متعالي‌، فكر رسا و بيان‌ شيرينشان‌، نمونه‌ اعلاي‌ همه ‌پيامبران‡ و كافه‌ بشريت‌ بودند.
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ روايت‌ شده‌است: اين‌ آيه‌ درباره‌ ابوجهل‌ نازل‌ شد زيرا چون ‌رسول‌ خدا ص با ياران‌ خويش‌ از برابر وي‌ مي‌گذشتند، ريشخندكنان‌ مي‌گفت: (آيا اين‌ همان‌ كسي‌ است‌ كه‌ خدا او را به‌ رسالت‌ برانگيخته ‌است‌؟) «به‌راستي ‌نزديك‌ بود كه‌ ما را از معبودانمان‌ گمراه‌ كند» و چيزي‌ نمانده‌ بود كه‌ پرستش‌ آنها را رها كنيم‌ «اگر بر آنها ايستادگي‌ نمي‌كرديم‌» يعني: چنانچه‌ بر پرستش‌ آنها پايداري ‌نمي‌ورزيديم‌ و از محمد ص در پرهيز كردن‌ از آنها نافرماني‌ نكرده‌ و در اين‌ راه‌ از خود مقاومت‌ نشان‌ نمي‌داديم‌ «و هنگامي‌ كه‌ عذاب‌ را ببينند» همان‌ عذابي‌ را كه ‌به‌سبب‌ كفر خود سزاوار آن‌ هستند «به‌زودي‌ خواهند دانست‌ كه‌ چه ‌كسي‌ گمراه‌تر است‌» از راه‌ حق‌ و هدايت‌، آنان‌ يا مؤمنان‌؟
 
آيه  263
‏متن آيه : ‏
‏ قَوْلٌ مَّعْرُوفٌ وَمَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِّن صَدَقَةٍ يَتْبَعُهَا أَذًى وَاللّهُ غَنِيٌّ حَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفتاري‌ پسنديده‌» و دعا و كلامي‌ خوش‌ در برخورد با فرد سائل‌ و نيازمند، ازسوي‌ كسي‌ كه‌ مورد درخواست‌ كمك‌ قرار مي‌گيرد «و گذشت‌» و چشم‌پوشي‌ از پافشاري‌ و تندي‌ سائل‌ «بهتر از صدقه‌اي‌ است‌ كه‌ آزاري‌ به‌دنبال‌ آن‌ باشد و خداوندبي‌نياز بردبار است‌» اين‌ آيه‌ كريمه‌ در عين‌ اين‌ كه‌ بيانگر اين‌ حقيقت‌ است‌ كه ‌برگرداندن‌ فقرا با زباني‌ خوش‌ و رفتاري‌ نيك، بهتر از دادن‌ صدقه‌ به‌ ايشان‌ همراه‌ با آزار و منت‌ مي‌باشد؛ دلجويي‌ از نيازمندان‌ و اميد بخشيدن‌ به‌ آنان‌ نيز هست، بادادن‌ اين‌ پيام‌ به‌ آنان‌ كه: اگر از نزد اغنيا دست‌ خالي‌ برمي‌گردند، بايد به‌ فضل‌ وبخشايش‌ خدا