يزي‌ از آنچه‌ را كه‌ ذكر شد انجام‌ دهد ؛ «مي‌بيند» و روبرو مي‌شود در آخرت‌ ؛ «اثام‌ را» اثام: مجازات‌ و كيفر است‌.
 
[2] يعني‌ : زناي‌ مرد محصن‌ و زن‌ محصنه‌ (مرد و زن‌ داراي‌ همسر).
	سوره فرقان آيه  69
‏متن آيه : ‏
‏ يُضَاعَفْ لَهُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَيَخْلُدْ فِيهِ مُهَاناً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«براي‌ او در روز قيامت‌ عذاب‌ دوچندان‌ مي‌شود و جاودان‌ در آن‌ به‌ خواري‌ و زاري ‌بماند» يعني: در عذاب‌ دوچندان‌، به‌ ذلت‌ و حقارت‌ جاودانه‌ مي‌ماند.
 
	آيه  265
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَثَلُ الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللّهِ وَتَثْبِيتاً مِّنْ أَنفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍ بِرَبْوَةٍ أَصَابَهَا وَابِلٌ فَآتَتْ أُكُلَهَا ضِعْفَيْنِ فَإِن لَّمْ يُصِبْهَا وَابِلٌ فَطَلٌّ وَاللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و مثل‌ كساني‌ كه‌ اموالشان‌ را براي‌ طلب‌ خشنودي‌ خداوند و اعتقاد برخاسته‌ از دل ‌خويش‌ انفاق‌ مي‌كنند» يعني: آنان‌ كه‌ با بذل‌ اموال، دل‌ وجان‌ونهان‌ خويش‌ را بر ايمان‌ و اعتقاد و عبادات‌ استوار و پايدار مي‌سازند و انفاق‌ مال‌ را وسيله‌اي‌ براي ‌رياضت‌ و تمرين‌ و عادت ‌دادن‌ نفس‌ خويش‌ بر ايمان‌ و اعتقاد مي‌شناسند و يقين‌دارند به‌ اين‌ كه‌ خداوند متعال‌ به‌ ايشان‌ در برابر آن‌ پاداشي‌ بس‌ وافر عنايت ‌مي‌كند. يا معناي‌ ﴿وَتَثْبِيتاً مِّنْ أَنفُسِهِمْ﴾ اين‌ است: آنان‌ كه‌ نفس‌ خويش‌ را برايمان‌ وبذل‌ مال‌ در راه‌ خدا(ج)، پايدار و ثابت‌ قدم‌ گردانيده‌ و آن‌ را از بيماري‌ بخل‌ ومال‌دوستي‌ تزكيه‌ مي‌كنند، مثل‌ آنان‌ «همچون‌ مثل‌ جنتي‌ است‌» جنت: باغي‌ است‌كه‌ در آن‌ درختاني‌ انبوه‌ مي‌رويد تا بدانجا كه‌ آن‌ را مي‌پوشاند «كه‌» اين‌ باغ‌ «بر فراز ربوه‌اي‌ قرار دارد» ربوه: پشته‌اي‌ است‌ كه‌ اندك‌ بلنديي‌ دارد. توصيف‌ باغ‌ به‌اين‌ كه‌ بر فراز پشته‌اي‌ قرار دارد؛ براي‌ آن‌ است‌ كه‌ درختان‌ و سبزي‌هايي‌ كه‌ بر آن‌پشته‌ مي‌رويد، نيكوتر از درختان‌ و سبزه‌زارهاي‌ ديگر مكانهاست، چه‌ غالبا وزش‌ بادهاي‌ نرم، به‌ آن‌ هوايي‌ لطيف‌ و گوارا و كيفيتي‌ والا و دلپذير مي‌بخشد، هم‌ ازاين‌ روي‌ است‌؛ «كه‌ اگر باران‌ سنگيني‌ بر آن‌ ببارد، دو چندان‌ محصول‌ برآورد» ميوه‌هايش‌ نسبت‌ به‌ باغهاي‌ ديگر، به‌ سبب‌ اين‌ باران‌ سنگين‌ «و اگر باران‌ سنگين‌ برآن‌ نبارد» دست‌كم‌ «باران‌ سبك‌» و ريزي‌ هم‌ براي‌ آن‌ كافي‌ است‌. طل: باران‌ سبكي‌ است‌ كه‌ قطراتي‌ ريز دارد «و خداوند به‌ آنچه‌ انجام‌ مي‌دهيد، بيناست‌» آري‌! اين‌چنين‌ است‌ داستان‌ مؤمني‌ كه‌ اگر خداوند(ج) به‌ او ثروت‌ و سرمايه‌اي‌ بسيار بريزاند، او هم‌ براي‌ رضاي‌ حق‌ تعالي صدقه‌اي‌ بسيار مي‌دهد، اما اگر همچون ‌باران‌ سبك، به‌ثروتي‌ اندك‌ دست‌ يابد؛ باز هم‌ از صدقه ‌دادن‌ و انفاق‌ دست ‌برنداشته‌ بذل‌ و بخشش‌ را كاملا قطع‌ نمي‌كند و نفع‌ اين‌ صدقه‌ اندك‌ در نزد خدا(ج) بسيار است، چرا كه‌ هدف‌ بخشنده‌ آن، به‌ دست‌ آوردن‌ رضاي‌ الهي‌ مي‌باشد.
حسن‌ در تفسير ﴿وَتَثْبِيتاً مِّنْ أَنفُسِهِمْ﴾ مي‌گويد: «در صدر اسلام‌ چون‌ يك ‌مسلمان‌ وارسته‌ قصد صدقه‌ دادن‌ را داشت،  با خويشتن‌ خويش‌ درنگ‌ و تأملي‌مي‌كرد؛ پس‌ اگر آن‌ صدقه‌ براي‌ خدا(ج) مي‌بود، آن‌ را مي‌بخشيد و اگر غيراز اين‌مي‌بود، دست‌ نگه‌ مي‌داشت‌». برخي‌ ديگر در معناي‌ آن‌ گفته‌اند: «آنان‌ كه ‌اموالشان‌ را براي‌ طلب‌ خشنودي‌ خدا (ج)انفاق‌ مي‌كنند، بصيرتي‌ باز و ضميري ‌روشن‌ دارند و اين‌ بصيرت‌ و بينايي‌ ضمير، آنها را بر انفاق‌ در طاعت‌ الهي‌ پايدار واستوار مي‌گرداند زيرا ايشان‌ به‌ هنگام‌ دادن‌ صدقه‌ مي‌نگرند كه‌ آيا اين‌ صدقه‌ رضاي‌ الهي‌ را در پي‌ دارد يا نه؟ پس‌ اگر براي‌ خدا(ج) بود، آن‌ را مي‌دهند ودر غيرآن‌ دست‌ نگه‌ مي‌دارند». تعليل‌ آيه‌ كريمه‌ به‌ دو علت: ﴿ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللّهِ ﴾ و ﴿وَتَثْبِيتاً مِّنْ أَنفُسِهِمْ﴾ دلالت‌ بر اين‌ دارد كه: انسان‌ مؤمن‌ بايد با عمل‌ خويش‌ اين‌ دو امر را مدنظر داشته‌ باشد:
1- طلب‌ رضاي‌ خداوند متعال‌ به‌ انگيزه‌ بندگي‌ براي‌ او. 2 - تزكيه‌ نفس‌ خويش‌ از شائبه‌هاي‌ بخل‌ و ريا و ديگر آلودگي‌ها.
سوره فرقان آيه  70
‏متن آيه : ‏
‏ إِلَّا مَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلاً صَالِحاً فَأُوْلَئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ وَكَانَ اللَّهُ غَفُوراً رَّحِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مگر كسي‌ كه‌ توبه‌ كند» از شرك‌ «و ايمان‌ آورد» به‌ محمد ص «و كار شايسته‌ پيشه‌ كند» بعد از توبه‌ خويش‌ پس‌ بر اين‌ كس‌ عذابي‌ نيست‌ «پس‌ اينان‌ كساني ‌هستند كه‌ خداوند سيئاتشان‌ را به‌ حسنات‌ تبديل‌ مي‌كند و خدا همواره‌ آمرزنده‌ مهربان‌ است‌» گناهان‌ را از آنان‌ محو كرده‌ و به‌جاي‌ آن‌ برايشان‌ نيكي‌ها و طاعات‌ را ـ با حسن‌ عمل‌ و طاعت‌ و انابتشان‌ به‌سوي‌ وي‌ ـ به‌ ثبت‌ مي‌رساند.
ابن‌عباس‌(رض) مي‌گويد: «اينان‌ مؤمناني‌ هستند كه‌ قبل‌ از ايمانشان‌ در گناه‌ و بدكرداري‌ قرار داشتند پس‌ خداوند(ج) آنان‌ را از بديها روي‌گردان‌ نموده‌ و به‌سوي‌حسنات‌ برگردانيد و در نتيجه‌ به‌جاي‌ بديها، نيكي‌ها را برايشان‌ عوض‌ عنايت ‌فرمود. تبديل‌ سيئات‌ به‌ حسنات‌ در دنيا اين‌ است‌ كه‌ خداي‌ متعال‌ برايشان‌ ايمان‌ را به‌جاي‌ شرك‌ و اخلاص‌ را به‌جاي‌ شك‌، عوض‌ عنايت‌ مي‌فرمايد و ايشان‌ را ازبدكاريها در پناه‌ خويش‌ قرارداده‌ و حفظشان‌ مي‌كند، يعني‌ به‌ آنان‌ توفيق‌ انجام ‌عمل‌ شايسته‌ با توبه‌ نيكو مي‌دهد چنان‌كه‌ مي‌فرمايد:  (إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ): (همانا حسنات‌ سيئات‌ را از بين‌ مي‌برند) «هود/114». در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است ‌كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص فرمودند: «اتبع‌ السيئة‌ الحسنة‌ تمحها، وخالق ‌الناس‌ بخلق‌ حسن: بدي‌ را با نيكي‌ دنبال‌ كن‌، آن‌ را محو مي‌كند و با مردم‌ به‌ اخلاقي‌ نيكو رفتار كن‌».
ابن‌ كثير اين‌ معني‌ را ترجيح‌ داده‌ و مي‌گويد: «بدان‌كه‌ سيئات‌ با توبه‌ نصوح‌ به‌ حسنات‌ تبديل‌ مي‌شود و اين‌ نيست‌ مگر بدين‌ جهت‌ كه‌ چون‌ او گذشته‌اش‌ را به‌ ياد مي‌آورد، پشيمان‌ شده‌ و استرجاع‌ و استغفار مي‌گويد پس‌ به‌ اين‌ اعتبار گناه‌ وي‌ به ‌طاعت‌ تبديل‌ مي‌شود و بدي‌ها در نامه‌ اعمال‌ وي‌ به‌ حسنات‌ تبديل‌ مي‌شوند چنان‌كه‌ در اين‌ باره‌ احاديث‌ صحيحي‌ آمده‌ است‌».
 
سوره فرقان آيه  71
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَن تَابَ وَعَمِلَ صَالِحاً فَ