كَ الَّتِي فَعَلْتَ وَأَنتَ مِنَ الْكَافِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
فرعون‌ در ادامه‌ به‌ موسي‌(ع) گفت: «و از تو سر زد آن‌ كاري‌ كه‌ كردي‌» به‌ اين ‌ترتيب، او در آغاز نعمت‌هاي‌ خود را بر موسي‌(ع) برشمرد، سپس‌ گناه‌ موسي‌(ع)را به‌ ياد وي‌ آورد كه‌ مرادش‌ كشتن‌ آن‌ شخص‌ قبطي‌ از سوي‌ موسي‌(ع) بود «و تو از ناسپاساني‌» اي‌ موسي‌! كه‌ با كشتن‌ يكي‌ از يارانم‌ كفران‌ نعمت‌ كردي‌.
	﴿ سوره‌ شعراء ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (227) آيه‌ است‌.
 
 وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ «شعراء» ناميده‌ شد به‌سبب‌ آن‌كه‌ حق‌ تعالي‌ در آيات‌ (226 ـ 224) آن‌، ميان‌ شعراي‌ گمراه‌ و شعراي‌ مؤمن‌ مقارنه‌ و مقايسه‌ نموده‌است‌ تا ادعاي‌ مشركاني‌ را كه‌ مي‌پنداشتند رسول‌ خداص شاعراند و آنچه‌ كه‌ باخود آورده‌اند از باب‌ شعر است، رد نمايد.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3350.txt"> آيه  20</a><a class="text" href="w:text:3351.txt"> آيه  21</a><a class="text" href="w:text:3352.txt">آيه  22</a><a class="text" href="w:text:3353.txt"> آيه  23</a><a class="text" href="w:text:3354.txt">آيه  24</a><a class="text" href="w:text:3355.txt">آيه  25</a><a class="text" href="w:text:3356.txt">آيه  26</a><a class="text" href="w:text:3357.txt">آيه  27</a><a class="text" href="w:text:3358.txt">آيه  28</a><a class="text" href="w:text:3359.txt">آيه  29</a><a class="text" href="w:text:3360.txt">آيه  30</a><a class="text" href="w:text:3361.txt">آيه  31</a><a class="text" href="w:text:3362.txt">آيه  32</a><a class="text" href="w:text:3363.txt">آيه  33</a><a class="text" href="w:text:3364.txt">آيه  34</a><a class="text" href="w:text:3365.txt">آيه  35</a><a class="text" href="w:text:3366.txt">آيه  36-37</a><a class="text" href="w:text:3367.txt">آيه  38</a><a class="text" href="w:text:3368.txt">آيه  39</a></body></html>آيه  268
‏متن آيه : ‏
‏ الشَّيْطَانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُم بِالْفَحْشَاء وَاللّهُ يَعِدُكُم مَّغْفِرَةً مِّنْهُ وَفَضْلاً وَاللّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«شيطان‌ شما را از فقر بيم‌ مي‌دهد» تا در راه‌ خدا(ج) انفاق‌ نكنيد «و به‌ ناشايستي‌ و فحشا» يعني: به‌ گناهان‌ و هزينه ‌نمودن‌ اموال‌ در راه‌ آنها وبخل ‌ورزيدن‌ از انفاق‌ در راههاي‌ خير «فرمان‌ مي‌دهد» اعراب‌ به‌ بخيل‌، «فاحش‌» مي‌گويند، از بس‌ كه‌ بخل‌ در نزد آنان‌ زشت‌ و ناپسند است‌ «ولي‌ خداوند از جانب ‌خود به‌ شما وعده‌ مغفرت‌ مي‌دهد» مغفرت: پوشاندن‌ گناهان‌ بندگان‌ در دنيا و آخرت‌است‌ «و فضل‌ و بخشش‌» را وعده‌ مي‌دهد. فضل‌ وي‌ آن‌ است‌ كه‌ بهتر از آنچه‌ راكه‌ انفاق‌ كرده‌اند، به‌ آنان‌ عوض‌ دهد و در روزيشان‌ گشايش‌ و فراخي‌ پديد آورد و در آخرت‌ هم‌ به‌ آنان‌ بهتر و بيشتر و برتر و زيباتر از آنچه‌ كه‌ انفاق‌ كرده‌اند، ارزاني‌ نمايد «و خداوند واسع‌ است‌» در فضل‌ و رحمت‌ خويش‌ و «داناست‌» به‌آنچه‌ كه‌ انفاق‌ مي‌كنيد، پس‌ شما را در برابر آن‌ پاداشي‌ مناسب‌ عطا مي‌نمايد.
 
سوره شعراء آيه  20
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ فَعَلْتُهَا إِذاً وَأَنَا مِنَ الضَّالِّينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفت‌» موسي‌(ع) «آن‌ كار را هنگامي‌ مرتكب‌ شدم‌ كه‌ از سرگشتگان ‌بودم‌» يعني: قبطي‌ را قبل‌ از آن‌ كشتم‌ كه‌ از بارگاه‌ پروردگار متعال‌ به‌ من‌ علم‌ و دانايي‌اي‌ برسد پس‌ در آن‌ حال‌ از نادانان‌ بودم‌.
 
	سوره شعراء آيه  21
‏متن آيه : ‏
‏ فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكْماً وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُرْسَلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏ 
«و چون‌ از شما ترسيدم، از شما گريختم‌» به‌سوي‌ مدين‌ ـ چنان‌كه‌ تفصيل‌ داستان‌ در سوره‌ «قصص‌» آمده‌ است‌ «آن‌گاه‌ پروردگارم‌ به‌ من‌ حكم‌ بخشيد» يعني: به‌ من‌ نبوت، يا علم‌ و فهم‌ توراتي‌ را كه‌ حكم‌ خداوندأ در آن ‌است، بخشيد و جهل‌ و ناداني‌ را از من‌ دور كرد «و مرا از پيامبران‌ گردانيد» يعني: مرا گرامي‌ داشت‌ و اكرام‌ كرد؛ به‌ اين‌كه‌ مرا يكي‌ از انبياي‌ مرسل‌ خويش‌ گردانيد.
 
سوره شعراء آيه  22
‏متن آيه : ‏
‏ وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اين‌ نعمتي‌ است‌ كه‌ بر من‌ منت‌ مي‌نهي‌ كه‌ بني‌اسرائيل‌ را به‌ بردگي ‌كشانده‌اي‌؟» يعني: آيا اين‌ هم‌ نعمتي‌ است‌ كه‌ بر من‌ منت‌ مي‌نهي‌ كه‌ مرا در كودكي‌پرورش‌ داده‌اي، در همان‌ حالي‌ كه‌ قوم‌ و قبيله‌ من‌ بني‌اسرائيل‌ را برده‌ ساخته‌ وآنان‌ را كشتي‌؟ اگر تو پسران‌ نوزاد بني‌اسرائيل‌ را نمي‌كشتي، قطعا مادرم‌ بي‌نياز از آن‌ بود كه‌ مرا در رودخانه‌ بيندازد پس‌ آنچه‌ را كه‌ سببش‌ شكنجه‌ و عذابت‌ بود، به‌عنوان‌ منت‌ و احسان‌ به‌ رخ‌ من‌ نكش‌.
 
	سوره شعراء آيه  23
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعَالَمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«فرعون‌ گفت: و پروردگار عالميان‌ چيست‌؟» يعني: او ديگر چه‌ كسي‌ است‌ كه ‌مي‌پندارد بجز من‌ پروردگار جهانيان‌ است‌؟ زيرا من‌ جز خود، ديگر پروردگاري‌ را براي‌ جهانيان‌ نمي‌شناسم‌؟ به‌ قولي‌ ديگر معني‌ اين‌ است: اين‌ پروردگار عالميان ‌ادعايي‌ تو، چه‌ چيزي‌ است‌ و حقيقت‌ آن‌ چيست‌؟
و اين‌ آغاز مناظره‌ ميان‌ موسي‌(ع) و فرعون‌ پيرامون‌ وجود و وحدانيت‌ خداي ‌عزوجل‌ بود.
 
	سوره شعراء آيه  24
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا إن كُنتُم مُّوقِنِينَ ‏
 
‏ترجمه :
 ‏«گفت‌» موسي‌(ع) «پروردگار آسمانها و زمين‌ است‌ و آنچه‌ در ميان‌ آنهاست، اگر اهل‌ يقين‌ باشيد» يعني: اگر به‌ حقيقتي‌ از حقايق‌ بعد از شناخت‌ دليل‌ آن‌ يقين ‌داشته‌ باشيد، بدانيد كه‌ يقينتان‌ به‌ اين‌ حقيقت‌ اولي‌ است‌. بدين‌گونه‌ بود كه‌موسي‌(ع) مراد خويش‌ از معناي‌ (عالميان‌) را با اين‌ توضيح‌ روشن‌ ساخت‌ و دادن‌ پاسخ‌ مستقيم‌ به‌ سؤال‌ فرعون‌ را از آن‌ روي‌ فروگذاشت‌ كه‌ او از جنس‌ پروردگار عالميان‌ و حقيقت‌ وجودي‌ وي‌ سؤال‌ كرده‌ بود و از آنجا كه‌ خلق‌ را به‌ شناخت ‌حقيقت‌ و كنه‌ وجود حق‌ تعالي‌ راهي‌ نيست‌ بلكه‌ آنان‌ او را به‌ اوصافش‌ مي‌شناسند پس‌ موسي‌(ع) در پاسخ‌ وي‌ به‌ بيان‌ جلوه‌اي‌ از حقيقت‌ قدرت‌ عظيم‌اللهأ پرداخت‌ و به‌ خلقت‌ آسمان‌ و زمين‌ اشاره‌ كرد.
 
	سوره شعراء آيه  25
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُ أَلَا تَسْتَمِعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفت‌» فرعون‌ «به‌ اطرافيانش‌» از اشراف‌ و سران‌ قوم‌ «آيا نمي‌شنويد» سخن‌ موسي‌(ع) را؟ بدين‌گونه‌ خواست‌ تا آنان‌ را از سخن‌ وي‌ به‌ تعجب‌ برانگيزاند. كه‌ اين‌ مغالطه‌اي‌ از سوي‌ آن‌ ملعون‌ بود.
	سوره شعراء آيه  26
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
موسي‌ دوباره‌ «گفت: پروردگار شما و پروردگار نياكان‌ پيشينتان‌ است‌» پس ‌موسي‌(ع) برايشان‌ روشن‌ كرد كه‌ فرعون‌ ـ چنان‌كه‌ اد