عا مي‌كند ـ پروردگار نيست ‌بلكه‌ پرورش‌ يافته‌ است‌. يعني: چگونه‌ كسي‌ را پرستش‌ مي‌كنيد كه‌ او يكي‌ از خود شماست، او نيز چنان‌كه‌ شما آفريده‌ شده‌ايد، آفريده‌ شده‌ و برايش‌ آبا و اجدادي ‌بوده‌ است‌ كه‌ چون‌ آبا و اجداد شما فنا شده‌اند.
	سوره شعراء آيه  27
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ الَّذِي أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«فرعون‌ گفت: بي‌گمان‌ رسولي‌ كه‌ به‌سوي‌ شما فرستاده‌ شده، ديوانه‌ است‌» او با اين‌ سخن، مي‌خواست‌ تا اطرافيانش‌ را در مغالطه‌ و حيرت‌ و سردرگمي‌ بيفگند، با نشان‌ دادن‌ اين‌ موقف‌ كه‌ او به‌ آنچه‌ موسي‌ مي‌گويد هيچ‌ اهميتي‌ قايل‌ نيست‌ و موسي‌ سزاوار ريشخند است‌. گويي‌ فرعون‌ به‌ اطرافيانش‌ مي‌گويد: من‌ از موسي‌ چيزي‌ را مي‌پرسم‌ و او به‌ من‌ پاسخي‌ ديگر مي‌دهد پس‌ او ديوانه‌ است‌.
	سوره شعراء آيه  28
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَا إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«موسي‌ گفت: پروردگار مشرق‌ و مغرب‌ و آنچه‌ در ميان‌ آنهاست‌» موسي‌(ع) خود را به‌ دفع‌ آنچه‌ كه‌ فرعون‌ به‌ وي‌ از ديوانگي‌ نسبت‌ داد، مشغول‌ نكرد بلكه‌ حجت‌ را پي‌ گرفت‌ و گفت: پروردگار جهانيان‌ همان‌ پروردگار مشرق‌ و مغرب‌ است‌ كه ‌احوال‌ و اوضاع‌ آن‌ را ـ گاهي‌ با نور و گاهي‌ با ظلمت‌ ـ دگرگون‌ مي‌كند پس‌ او ايجادگر همه‌ پديده‌هاست‌ «اگر تعقل‌ كنيد» يعني: اي‌ فرعون‌! اگر تو و همراهانت ‌از اهل‌ خرد و تعقل‌ هستيد، حقيقت‌ همين‌ است‌ كه‌ گفتم‌.
 
سوره شعراء آيه  29
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلَهاً غَيْرِي لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُونِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«فرعون‌ گفت: اگر خدايي‌ جز من‌ اختيار كني، قطعا تو را از جمله‌ زندانيان‌ خواهم ‌كرد» بدين‌گونه‌ بود كه‌ چون‌ آن‌ ملعون‌ در آوردن‌ دليل‌ مغلوب‌ شد، براي‌ مجبور كردن‌ موسي‌(ع) به‌ ترك‌ رسالتش‌ و فريب‌ قوم‌ خود، شيوه‌ تهديد و اعمال‌ زور و زنجير را در پيش‌ گرفت‌.
 
	آيه  269
‏متن آيه : ‏
‏ يُؤتِي الْحِكْمَةَ مَن يَشَاءُ وَمَن يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً وَمَا يَذَّكَّرُ إِلاَّ أُوْلُواْ الأَلْبَابِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«او» تعالي‌ «به‌ هر كس‌ كه‌ بخواهد، حكمت‌ مي‌بخشد» حكمت: به ‌قول‌ جمهورعلما عبارت‌ از: علم‌ و دانش‌ و قرآن‌ است‌ بنابراين، حكمت‌ به‌ نبوت‌ اختصاص‌ندارد، بلكه‌ از آن‌ عام‌تر مي‌باشد. به‌ قولي‌ ديگر: حكمت، فهم‌ و روشن‌بيني‌ درامور است‌. به‌ قولي‌ ديگر: حكمت، رسيدن‌ به‌ حق‌ است‌ در گفتار و كردار. بعضي‌هم‌ آن‌ را به‌ دانش‌ قرآن‌ تأويل‌ كرده‌اند. ابن‌عباس‌(رض) مي‌گويد: «حكمت‌؛ يعني‌معرفت‌ به‌ ناسخ‌ و منسوخ‌، محكم‌ و متشابه‌، مقدم‌ و مؤخر، حلال‌ و حرام‌ و امثال‌ وحكم‌ قرآن‌». در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «من حفظ القرآن فقد أدرجت النبوة بينكتفيه غير أنه لا يوحى إليه‌: هر كس‌ قرآن‌ را حفظ كرد، در حقيقت‌ نبوت‌ در ميان ‌دو شانه‌اش‌ جاگرفته، جز اين‌ كه‌ به‌ او وحي‌ نمي‌شود». «و به‌ هر كس‌ حكمت‌ داده‌شود، به‌ يقين‌ خيري‌ فراوان‌ به‌ او داده‌ شده‌ است‌ و جز خردمندان‌ كسي‌ پند نمي‌گيرد» يعني: فقط كسي‌ خطاب‌ شرع‌ و مضمون‌ كلام‌ الهي‌ را به ‌كار مي‌بندد و از آنها پند مي‌پذيرد كه‌ صاحب‌ عقل‌ سليم‌ باشد.
 
سوره شعراء آيه  30
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُّبِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«موسي‌ گفت: هرچند براي‌ تو چيزي‌ آشكار هم‌ بياورم‌؟» يعني: اگر هم‌ براي‌ تو چيزي‌ بياورم‌ كه‌ راستگويي‌ من‌ با آن‌ آشكار شود و با مشاهده‌ آن‌ صحت‌ ادعاي ‌من‌ به‌اثبات‌ رسد ـ كه‌ عبارت‌ از معجزه‌ در هم‌ كوبنده‌ من‌ است‌ ـ آيا باز هم‌ مرا زنداني‌ خواهي‌ كرد؟.
 
	سوره شعراء آيه  31
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ فَأْتِ بِهِ إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«فرعون‌ گفت: اگر از راست‌گوياني‌» در ادعايت‌ «آن‌» چيز آشكار «را بياور».
 
	سوره شعراء آيه  32
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَلْقَى عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِينٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ موسي‌ عصايش‌ را افگند و بناگاه‌ آن‌ اژدهايي‌ نمايان‌ شد» يعني: آن‌ عصا اژدهايي‌ واقعي‌ شد، بي‌ آن‌كه‌ پديده‌اي‌ خيالي‌ در ميان‌ باشد.
امام‌ رازي‌ صاحب‌ تفسير كبير مي‌گويد: «چون‌ عصا به‌ اژدها تبديل‌ شد، به‌اندازه‌ يك‌ مايل‌ به‌ آسمان‌ جهيد، سپس‌ رو به‌سوي‌ فرعون‌ فرود آمد در حالي‌كه ‌به‌ موسي‌(ع) مي‌گفت: اي‌ موسي‌! هر چه‌ مي‌خواهي‌ به‌ من‌ فرمان‌ بده‌! و فرعون ‌التماس‌ كنان‌ مي‌گفت: اي‌ موسي‌! به‌نام‌ كسي‌ كه‌ تو را به‌ رسالت‌ فرستاده‌ است‌ از تو مي‌خواهم‌ كه‌ او را بازداري‌ و اجازه‌ ندهي‌ كه‌ به‌ من‌ حمله‌ كند. سپس‌ موسي‌(ع) آن‌ را گرفت‌ و مجددا به‌ عصا تبديل‌ شد».
 
	سوره شعراء آيه  33
‏متن آيه : ‏
‏ وَنَزَعَ يَدَهُ فَإِذَا هِيَ بَيْضَاء لِلنَّاظِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و دستش‌ را از گريبانش‌ بيرون‌ آورد و به‌ ناگاه‌ آن‌ براي‌ تماشاگران‌ سپيد و درخشان ‌پديدار شد» يعني: دست‌ موسي‌(ع) برخلاف‌ هيأت‌ ظاهري‌ پوست‌ و گوشت‌ واستخوان، از چنان‌ شعاع‌ و پرتو درخشاني‌ برخوردار گشت‌ كه‌ ديدگان‌ را خيره‌ و افق‌ را نوراني‌ گردانيد.
 
	سوره شعراء آيه  34
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُ إِنَّ هَذَا لَسَاحِرٌ عَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«فرعون‌ به‌ سراني‌ كه‌ پيرامونش‌ بودند گفت: بي‌گمان‌ اين‌ مرد، جادوگري‌ بسيار داناست‌» به‌ اين‌ ترتيب، فرعون‌ خواست‌ تا اين‌ ذهنيت‌ را در اطرافيانش‌ القا كند كه ‌آنچه‌ موسي‌(ع) آورده، از باب‌ سحر و جادوست، نه‌ از باب‌ معجزه‌.
سپس‌ به‌ تحريك‌ آنان‌ پرداخت‌ و گفت:
	سوره شعراء آيه  35
‏متن آيه : ‏
‏ يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مي‌خواهد با جادوي‌ خود شمارا از سرزمينتان‌ بيرون‌ كند، اكنون‌ چه‌ رأي ‌مي‌دهيد» رأي‌ شما و نظر شما درباره‌ او چيست‌؟ بدين‌گونه‌ بود كه‌ درخشش‌ و سلطه‌ معجزه‌ موسي‌(ع)، فرعون‌ را چنان‌ تحت‌ تأثير خويش‌ درآورد كه‌ ادعاي‌پروردگاري‌ را فراموش‌ نموده‌ و دست‌ ياري‌ به‌سوي‌ قوم‌ خويش‌ دراز كرد تا نظر آنان‌ را جلب‌ و دوستي‌ و پشتيباني‌ آنان‌ را به‌سوي‌ خود بكشاند زيرا با درخشش ‌معجزه‌ موسي‌(ع)، ربوبيت‌ ادعايي‌ وي‌ در شرف‌ زوال‌ و اضمحلال‌ قرار گرفته‌ بود و گرنه‌ او شأن‌ و جايگاه‌ خود را بسيار فراتر از آن‌ مي‌ديد و كبر و خودبزرگ‌بيني ‌وي‌ بيشتر از آن‌ بود كه‌ سران‌ قومش‌ را به‌ گونه‌اي‌ مخ