ه‌ مسجد است‌؛ از همان‌گاه‌ كه‌از آن‌ بيرون‌ مي‌آيد تا آن‌ كه‌ مجددا به‌سوي‌ آن‌ برگردد، كسي‌ كه‌ در خلوت‌خويش‌ خدا(ج) را ياد مي‌كند و چشمانش‌ پر از اشك‌ مي‌شود، مردي‌ كه‌ زني‌ صاحب‌ جاه‌ و جمال‌ او را به‌سوي‌ خويش‌ مي‌خواند، اما او مي‌گويد: من‌ ازخداوند پروردگار عالميان‌ مي‌ترسم‌ و مردي‌ كه‌ صدقه‌اي‌ را انفاق‌ مي‌كند و آن‌ رابه‌ گونه‌اي‌ پنهان‌ مي‌دارد كه‌ دست‌ چپش‌ نمي‌داند كه‌ دست‌ راستش‌ چه‌ چيز انفاق‌كرده‌ است‌». در حديث‌ شريف‌ ديگري‌ آمده‌ است: «صدقه‌ السر تطفي‌ء غضب‌ الرب ‌عزوجل‌: صدقه‌ پنهاني، خشم‌ پروردگار عزوجل‌ را فرو مي‌نشاند».
ابن‌ابي‌ حاتم‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ مي‌گويد: اين‌ آيه‌ كريمه‌ در شأن‌ ابوبكر و عمر رضي‌الله عنهما نازل‌ شد زيرا عمر(رض) نصف‌ مالش‌ را نزد رسول‌ خداص آورد و آن ‌را تقديم‌ ايشان‌ كرد و رسول‌ خداص به‌ او فرمودند: «اي‌ عمر! پشت‌ سرت‌ براي ‌خانواده‌ات‌ چه‌ باقي‌ گذاشته‌اي‌؟» عمر گفت: نصف‌ مالم‌ را. اما ابوبكر(رض) تمام‌ مال‌ خويش‌ را به‌ گونه‌اي‌ تقديم‌ آن‌ حضرت‌ص كرد كه‌ در نهان‌ داشتن‌ آن‌ سعي ‌بسيار داشت، طوري‌ كه‌ مي‌خواست‌ آن‌ را حتي‌ از خودش‌ نيز پنهان‌ دارد، رسول‌ خداص به‌ او فرمودند: «براي‌ خانواده‌ات‌ چه‌ باقي‌ گذاشته‌اي‌ اي‌ ابوبكر؟»گفت: وعده‌ خدا و وعده‌ پيامبرش‌ را. عمر(رض) چون‌ اين‌ ماجرا را شنيد، گريست‌ وگفت: پدر و مادرم‌ فدايت‌ باد اي‌ ابوبكر! سوگند به‌ خداي‌ عزوجل‌ كه‌ هيچ‌ گاه‌ من ‌و تو باهم‌ در كار خيري‌ مسابقه‌ نداديم، مگر اين‌ كه‌ تو در آن‌ بر من‌ سبقت‌ گرفتي‌.
 
سوره شعراء آيه  62
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ كَلَّا إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهْدِينِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفت‌» موسي‌(ع) «چنين‌ نيست‌» اي‌ قوم‌ من‌! از سوءظن‌ نسبت‌ به‌ خداوندأ دست‌ بر داريد، آنها قطعا به‌ شما نمي‌رسند «زيرا پروردگارم‌ با من‌ است‌» با ياري‌ ورهنموني‌ خويش‌ «و به‌زودي‌ مرا راهنمايي‌ خواهد كرد» به‌ راه‌ نجات‌.
 
	سوره شعراء آيه  63
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنِ اضْرِب بِّعَصَاكَ الْبَحْرَ فَانفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ به‌ موسي‌ وحي‌ كرديم‌ كه‌ با عصايت‌ بر دريا بزن‌» آن‌ دريا بنابر قول‌ راجح، درياي‌ سرخ‌ (بحراحمر) بود «آن‌گاه‌ دريا از هم‌ شكافت‌» يعني: موسي‌ عصايش‌ را بر دريا زد و دريا از هم‌ شكافت، به‌ طوري‌ كه‌ بستر آن‌ خشك‌ و نمايان‌ گشت ‌چنان‌كه‌ ممكن‌ بود پياده‌ از آن‌ گذر كرد. به‌ قولي: دريا ـ به‌تعداد قبايل‌ (اسباط) قوم‌ موسي‌(ع) ـ دوازده‌ پاره‌ شد «پس‌ هر پاره‌اي‌ از آن‌» فرق: قطعه‌ و پاره‌اي‌ ازدرياست‌ «همچون‌ كوهي‌ بزرگ‌ بود» كه‌ از جانب‌ راست‌ و چپ‌ راه‌ها، به‌ سوي‌ بالا قرارگرفته‌ بود.
 
	سوره شعراء آيه  64
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ الْآخَرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ديگران‌ را بدانجا نزديك‌ گردانيديم‌» يعني: فرعون‌ و فرعونيان‌ را به‌سوي‌ دريا نزديك‌ كرديم‌.
 
	سوره شعراء آيه  65
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَنجَيْنَا مُوسَى وَمَن مَّعَهُ أَجْمَعِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و موسي‌ و همراهانش‌ را همگي‌ نجات‌ داديم‌» با گشودن‌ راههايي‌ براي‌ عبورشان ‌از كف‌ دريا و دادن‌ امكان‌ گذر از پهناي‌ دريا به‌ ايشان‌.
 
	سوره شعراء آيه  66
‏متن آيه : ‏
‏ ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌گاه‌ ديگران‌ را غرق‌ كرديم‌» يعني: فرعون‌ و قومش‌ را با به‌هم‌آوردن‌ دريا برآنان، غرق‌ كرديم‌ زيرا آنها براي‌ دنبال‌كردن‌ موسي‌(ع) و قومش‌ به‌ دريا درآمدند.
 
	سوره شعراء آيه  67
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ در اين‌» رويدادي‌ كه‌ ذكر شد از آغاز داستان‌ موسي‌ و فرعون‌ تا پايان‌يافتن‌ آن‌ به‌ چنين‌ پاياني‌ عبرت‌انگيز «نشانه‌اي‌ است‌» بزرگ‌ بر قدرت‌ عظيم‌ وخيره‌كننده‌ حق‌ تعالي‌ «و بيشترشان‌ مؤمن‌ نبودند» يعني: بيشتر اين‌ گروهي‌ كه‌ با فرعون‌ بودند، مؤمن‌ نبودند زيرا جز اندكي‌ از آنان‌ ـ مانند آسيه‌ زن‌ فرعون‌ ـ ايمان‌ نياورده‌ بودند.
 
	سوره شعراء آيه  68
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و قطعا پروردگارت‌ عزيز رحيم‌ است‌» يعني: از دشمنان‌ خويش‌ انتقام‌گيرنده‌ وبه‌ دوستان‌ خويش‌ مهربان‌ است‌.
 
	سوره شعراء آيه  69
‏متن آيه : ‏
‏ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَاهِيمَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و خبر ابراهيم‌ را برايشان‌» يعني‌ بر امت‌ خويش‌ «بخوان‌» اي‌ محمد ص! زيرا او خليل‌ خداأ و امام‌ حنفاء است‌ پس‌ شايسته‌ است‌ كه‌ داستان‌ وي‌ براي‌ اين‌ امت‌ خوانده‌ شود تا در اخلاص‌ و توكل‌ و عبادت‌ و بيزاري‌ از شرك، به‌ وي‌ اقتدا كنند.
سوره شعراء آيه  70
‏متن آيه : ‏
‏ إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَا تَعْبُدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌گاه‌ كه‌» ابراهيم‌(ع) «به‌ پدرش‌ و قومش‌ گفت، شما چه‌مي‌پرستيد؟» ابراهيم‌(ع) مي‌دانست‌ كه‌ آنها بتان‌ را مي‌پرستند ولي‌ خواست‌ تا آنان‌ را با حجت‌ ملزم‌ گرداند.
	سوره شعراء آيه  71
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُوا نَعْبُدُ أَصْنَاماً فَنَظَلُّ لَهَا عَاكِفِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفتند: بتاني‌ را مي‌پرستيم‌ و پيوسته‌ براي‌ آنها معتكفيم‌» يعني: پيوسته‌ و به‌ استمرار ـ نه‌ فقط در وقت‌ و ميعادي‌ معين‌ ـ بر عبادت‌ آنها پايدار و ملازميم‌. اعتكاف‌ براي‌ بتان: اقامت ‌ورزيدن‌ بر عبادت‌ آنهاست‌.
	آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ فَزَادَهُمُ اللّهُ مَرَضاً وَلَهُم عَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُوا يَكْذِبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«در دلهايشان‌ بيماريي‌ است‌» مراد از اين‌ بيماري‌؛ فسادي‌ است‌ كه‌ يا با شك‌ ونفاق‌، يا با انكار و تكذيب‌ در عقايدشان‌ رخنه‌ كرده‌ است‌ «و خدا بيماريشان‌ را افزايش‌ بخشيد» با تجديد و تداوم‌ نعمتها و احسانهاي‌ ديني‌ و دنيوي‌ خويش‌ برپيامبر گراميش، لذا آنان‌ به‌ شك‌ و دودلي‌ بيشتر و حسرت‌ و اندوه‌ مستمر و شدت ‌نفاق‌ مبتلا شدند «و به‌ كيفر دروغي‌ كه‌ مي‌گفتند» يعني: به‌ كيفر ادعاي‌ دروغين ‌پذيرفتن‌ ايمان‌ «عذابي‌ دردناك‌ و جانكاه‌ در پيش‌ دارند»
ابن‌ كثير مي‌گويد: «حكمت‌ در خودداري‌ رسول‌ اكرم‌ص از كشتن‌ منافقان‌ - باوجود علم‌ آن‌ حضرتص به‌ حقيقت‌ حال‌ برخي‌ از آنان‌ - در اين‌ فرموده‌ ايشان ‌به‌ عم(رض) بيان‌ شده‌ است: «دوست‌ ندارم‌ اعراب‌ در ميان‌ خود چنين‌ شايع‌ كنند كه ‌محمد اصحاب‌ خويش‌ را مي‌كشد» زيرا اعراب‌ فقط ظاهر قضيه‌ را ملاك‌ ق