ادرشان‌ نوح‌ به‌ آنان‌ گفت‌» يعني: نوح‌ برادرشان‌ در قبيله‌ و نسب‌ بود نه ‌برادرشان‌ در دين‌ زيرا آنان‌ و نوح‌(ع) از نظر ديني‌ در دو جهت‌ مخالف‌ با هم‌ قرارداشتند. آري‌! نوح‌(ع) به‌ آنان‌ گفت: «آيا پروا نمي‌داريد» از خداي‌ سبحان‌ تا پرستش‌ بتان‌ را ترك‌ كرده‌ و به‌ نداي‌ پيامبري‌ كه‌ به‌سوي‌ شما فرستاده‌ شده‌ است ‌لبيك‌ بگوييد؟
ملاحظه‌ مي‌كنيم‌ كه‌ در داستانهاي‌ نوح، هود، صالح، لوط و شعيب‡ نداي‌ پيامبران‌ به‌ اقوام‌ و امتهايشان‌ همه‌ اين‌ بود: (ألا تتقون: آيا تقوي‌ پيشه‌ نمي‌كنيد و پروا نمي‌داريد؟). البته‌ اين‌ امر دليل‌ بر آن‌ است‌ كه‌ هدف‌ اساسي‌ دعوت‌ تمام ‌پيامبران‡، همانا رسانيدن‌ مردم‌ به‌ سر منزل‌ تقوا بوده‌ است‌.
 
	سوره شعراء آيه  107
‏متن آيه : ‏
‏ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«من‌ براي‌ شما رسولي‌ هستم‌» از جانب‌ خداوندأ كه‌ در آنچه‌ به‌ شما از جانب‌ حق‌ تعالي‌ ابلاغ‌ مي‌كنم‌ «امين‌» و مورد اعتماد هستم‌. شايان‌ ذكر است‌ كه ‌قوم‌ نوح‌(ع) به‌ امانتداري‌ و راستگويي‌ وي‌ واقف‌ بودند.
	سوره شعراء آيه  108
‏متن آيه : ‏
‏ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ از خدا پروا كنيد و از من‌ اطاعت‌ نماييد» يعني: طاعت‌ خداوندأ را سپري ‌در برابر عذاب‌ وي‌ قرار دهيد و از من‌ در اوامري‌ كه‌ از سوي‌ خداوندأ شما را بدان‌ امر مي‌كنم‌ فرمان‌ بريد؛ مانند ايمان‌ آوردن‌ به‌ وي، ترك‌ شرك، انجام‌ دادن ‌فرايض‌ و برنامه‌هاي‌ ديني‌.
 
	سوره شعراء آيه  109
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و بر اين، اجري‌ از شما طلب‌ نمي‌كنم‌» يعني: بر تبليغ‌ اين‌ رسالت، از شما مزدي ‌نمي‌طلبم‌ و در اين‌ مزد طمع‌ نمي‌بندم، با وجود منفعت‌ بزرگي‌ كه‌ تبليغ‌ اين‌ رسالت ‌براي‌ شما دارد «پاداش‌ من‌ جز بر عهده‌ پروردگار عالميان‌ نيست‌» پس‌ من‌ پاداش‌ دعوت‌ خود را از حق‌ تعالي‌ مي‌طلبم‌ زيرا هموست‌ كه‌ مرا به‌ ابلاغ‌ رسالت، مكلف‌ گردانيده‌ است‌.
 
	سوره شعراء آيه  110
‏متن آيه : ‏
‏ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس، از خدا پروا بداريد و از من‌ اطاعت‌ كنيد» نوح‌(ع) اين‌ جمله‌ را بدان‌ جهت ‌تكرار كرد تا اين‌ معني‌ را در نهادشان‌ پايدار سازد. ملاحظه‌ مي‌كنيم‌ كه‌ نوح‌(ع) براي‌ هر يك‌ از دو درخواست‌ خود به‌ سوي‌ تقوا، علتي‌ ذكر كرد؛ چنان‌كه‌ در اول ‌گفت: چون‌ بر امانت‌داري‌ام‌ آگاهيد پس‌ تقوا پيشه‌ كنيد و در دومين‌ درخواست ‌خود گفت: چون‌ دانستيد كه‌ از شما مزدي‌ نمي‌طلبم‌ پس‌ تقوا پيشه‌ كنيد.
 
سوره شعراء آيه  111
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُوا أَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفتند: آيا به‌ تو ايمان‌ بياوريم‌ حال‌ آن‌كه‌ فرومايگان‌ از تو پيروي‌ كرده‌اند؟» يعني: چگونه‌ از تو پيروي‌ كنيم‌ و به‌ تو ايمان‌ بياوريم، حال‌ آن‌كه‌ فرومايگاني‌ كه‌ از كمترين‌ مال‌ و جاه‌ برخوردارند، از تو پيروي‌ كرده‌اند؟ رذاله: خست‌ و ذلت‌ است‌.آري‌! قوم‌ نوح‌(ع) از آن‌ روي‌ پيروانش‌ را پست‌ و فرومايه‌ شمردند كه‌ ايشان‌ سرمايه‌ و مقام‌ و شرف‌ ظاهري‌ كمتري‌ داشتند. يا بدان‌جهت‌ كه‌ ايشان‌ نسب‌ عالي ‌نداشتند. به‌قولي: پيروان‌ نوح‌(ع) متشكل‌ از صاحبان‌ حرفه‌ها و مشاغل‌ پايين‌ وفرومايه‌ بودند.
پس‌ حاصل‌ معني‌ اين‌ است: نه‌ به‌ تو ايمان‌ مي‌آوريم، نه‌ از تو پيروي‌ مي‌كنيم‌ و نه‌ در كار ايمان‌ به‌ فرومايگان‌ اقتدا مي‌نماييم‌.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3437.txt">آيه  112</a><a class="text" href="w:text:3438.txt"> آيه  113</a><a class="text" href="w:text:3439.txt">آيه  114</a><a class="text" href="w:text:3440.txt">آيه  115</a><a class="text" href="w:text:3441.txt">آيه  116</a><a class="text" href="w:text:3442.txt">آيه  117</a><a class="text" href="w:text:3443.txt">آيه  118</a><a class="text" href="w:text:3444.txt">آيه  119</a><a class="text" href="w:text:3445.txt">آيه  120</a><a class="text" href="w:text:3446.txt">آيه  121</a><a class="text" href="w:text:3447.txt">آيه  122</a><a class="text" href="w:text:3448.txt"> آيه  123-124</a><a class="text" href="w:text:3449.txt">آيه  125-126-127</a><a class="text" href="w:text:3450.txt"> آيه  128</a><a class="text" href="w:text:3451.txt">آيه  129</a><a class="text" href="w:text:3452.txt"> آيه  130</a><a class="text" href="w:text:3453.txt">آيه  131-132-133</a><a class="text" href="w:text:3454.txt">آيه  134</a><a class="text" href="w:text:3455.txt"> آيه  135</a><a class="text" href="w:text:3456.txt">آيه  136</a></body></html>سوره شعراء آيه  112
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ وَمَا عِلْمِي بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«نوح‌ گفت: من‌ از كارشان‌ چه‌ آگاهي‌اي‌ دارم‌؟» يعني: مرا با شغل‌ و حرفه‌ آنان ‌چه‌كار كه‌ از آن‌ آگاه‌ باشم‌؟ من‌ مكلف‌ به‌ آن‌ نيستم‌ كه‌ از كارها و مشاغل‌ آنان‌ آگاه‌ شوم‌ بلكه‌ فقط مكلفم‌ كه‌ آنان‌ را به‌سوي‌ ايمان‌ فراخوانم‌ و به‌ ايمانشان‌ بها دهم‌ و آن‌ را معتبر بشناسم، نه‌ به‌ حرفه‌ها و مشاغل‌ و فقر و غنايشان‌ چراكه‌ اين‌ امور در ميزان‌ ايمان، هيچ‌ قدر و قيمتي‌ ندارند.
 
	سوره شعراء آيه  113
‏متن آيه : ‏
‏ إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَى رَبِّي لَوْ تَشْعُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«حساب‌ آنان‌ جز بر پروردگارم‌ نيست، اگر در مي‌يابيد» يعني: تفتيش‌ و بازرسي‌ و محاسبه‌ ضماير و اعمالشان‌ فقط بر خدا(ج) است‌ و اگر شما از اهل‌ شعور و فهم ‌بوديد، اين‌ حقيقت‌ را دريافته‌ و آن‌ را باور مي‌كرديد.
نسفي‌ مي‌گويد: «آن‌ متكبران، پيروان‌ نوح‌(ع) را متهم‌ كردند كه‌ در عين ‌فرومايگي، به‌ ايمان‌ هم‌ تظاهر مي‌كنند و در واقع‌ به‌ نوح‌(ع) ايمان‌ ندارند». كه ‌نوح‌(ع) پاسخشان‌ را به‌ نحو فوق‌ داد.
 
	سوره شعراء آيه  114
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا أَنَا بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و من‌ طردكننده‌ مؤمنان‌ نيستم‌» اين‌ پاسخ‌ نوح‌(ع) است‌ به‌ درخواست‌ كفار كه ‌بايد مؤمنان‌ صاحب‌ مشاغل‌ پست‌ را از خود براند و طرد كند.
 
	آيه  275
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبَا لاَ يَقُومُونَ إِلاَّ كَمَا يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطَانُ مِنَ الْمَسِّ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُواْ إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبَا وَأَحَلَّ اللّهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبَا فَمَن جَاءهُ مَوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّهِ فَانتَهَىَ فَلَهُ مَا سَلَفَ وَأَمْرُهُ إِلَى اللّهِ وَمَنْ عَادَ فَأُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
چون‌ خداوند متعال‌ حال‌ مؤمنان‌ وارسته‌ پرداخت‌ كننده‌ زكات‌ و صدقات‌ را بيان‌ كرد، اكنون‌ به‌ بيان‌ حال‌ كساني‌ مي‌پردازد كه‌ رباخوار و حرام‌خوارند: «كساني‌ كه‌ ربا مي‌خورند» ربا: در لغت‌؛ افزودن‌ است‌ و در اصطلاح‌ شريعت‌؛ ا