پس‌ لازم‌ است‌ مهلت‌ دهيد تا» هنگام‌ «گشايش‌» و توانگري‌ وي‌. مفاد اين‌ آيه ‌كريمه‌ عام‌ است‌ درباره‌ تمام‌ كساني‌ كه‌ بدهكارند «و اگر بدانيد؛ بخشيدن‌ آن‌ برايتان ‌بهتر است‌» يعني: براي‌ شما بهتر است‌ كه‌ وام‌ را از آنان‌ كه‌ به ‌راستي‌ قدرت‌پرداخت‌ ندارند، كاملا ساقط نماييد و صرفا به‌ دادن‌ مهلت‌ به‌ آنها اكتفا نكنيد. درحديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «هر كس‌ دوست‌ دارد كه‌ خداوند(ج) او را در سايه‌ عرش‌خويش‌ جاي‌ دهد - در روزي‌ كه‌ سايه‌اي‌ جز سايه‌ او نيست‌ - پس‌ بايد بر تنگدست‌ آسان‌ بگيرد، يا اصلا وام‌ را بر او ببخشد».
كلبي‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ مي‌گويد: بني‌عمروبن‌عمير كه‌ اموالي‌ را براي ‌بني‌مغيره‌ به‌ سود داده‌ بودند، به‌ آنان‌ گفتند: اصل‌ اموالمان‌ را بدهيد و ما از شما سودي‌ نمي‌خواهيم، ولي‌ بني‌مغيره‌ در پاسخ‌ آنان‌ گفتند: ما هم‌اكنون‌ تنگدست‌ هستيم‌ و چيزي‌ براي‌ پرداختن‌ نداريم، پس‌ به‌ ما مهلت‌ دهيد تا ميوه‌ها به‌ دست‌آيد. اما بني‌عمرو تقاضايشان‌ را نپذيرفتند. اين‌ بود كه‌ خداوند متعال‌ اين‌ آيه‌كريمه‌ را نازل‌ نمود.
 سوره شعراء آيه  177
‏متن آيه : ‏
‏ إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌گاه‌ كه‌ شعيب‌ به‌ آنان‌ گفت: آيا پروا نمي‌داريد؟» در اينجا خداوندأ نفرمود: «شعيب، برادرشان‌» چنان‌كه‌ در داستان‌ لوط فرمود: «برادرشان‌ لوط» زيرا شعيب‌(ع) در نسب‌ از مردم‌ أيكه‌ نبود، برخلاف‌ داستان‌ فرستادن‌ وي‌ به‌سوي‌ مدين ‌كه‌ در آن‌ فرمود: (اخاهم‌ شعيبا: برادرشان‌ شعيب‌) زيرا شعيب‌(ع) در نسب‌ از قوم‌ مدين‌ بود. البته‌ بيان‌ نسب‌ وي‌ در سوره‌ «اعراف‌» گذشت‌. ولي‌ ابن‌كثير ترجيحا بر آن‌ است‌ كه‌ اصحاب‌ أيكه‌ همان‌ اهالي‌ مدين‌ اند، به‌ دليل‌ اين‌كه‌ به‌ دادن‌ پيمانه‌ به‌ طور كامل‌ امر شدند «آيه‌81» چنان‌كه‌ در داستان‌ مدين‌ نيز آمده‌ است ‌پس‌ چنين‌ نيست‌ كه‌ شعيب‌(ع) دوبار به‌ رسالت‌ فرستاده‌ شده‌ باشد، يك‌بار به‌ سوي ‌اهل‌ مدين‌ و بار ديگر به‌ سوي‌ اصحاب‌ أيكه‌.
 
سوره شعراء آيه  178‏متن آيه : ‏‏ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ‏
 آيه  179‏متن آيه : ‏‏ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ‏
آيه  180‏متن آيه : ‏‏ وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ ‏
‏ترجمه : ‏
تفسير آيات: «من‌ براي‌ شما رسولي‌ امين‌ هستم‌. از خدا بترسيد و از من‌ پيروي‌كنيد. و بر اين‌ رسالت‌ از شما اجري‌ طلب‌ نمي‌كنم‌ . پاداش‌ من‌ جز بر پروردگار عالميان ‌نيست‌» در همين‌ سوره‌ گذشت‌.
 
سوره شعراء آيه  181
‏متن آيه : ‏
‏ أَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُخْسِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پيمانه‌ را تمام‌ دهيد» يعني‌ به‌ كسي‌ كه‌ با شما معامله‌ مي‌كند، پيمانه‌ را به‌ كمال و تمام‌ دهيد «و از كم‌فروشان‌ نباشيد» كه‌ از وزن‌ و پيمانه‌ بكاهيد. اما افزودن‌ بر وزن‌ و پيمانه‌ به‌ نفع‌ مشتري، كار نيكي‌ است، به‌ همين‌ دليل‌ آن‌ را ذكر نكرد.
	سوره شعراء آيه  182
‏متن آيه : ‏
‏ وَزِنُوا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيمِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و با ترازوي‌ درست‌ وزن‌ كنيد» يعني‌ حق‌ صاحب‌ حق‌ را با ترازو (باسكول‌) درست‌ و برابر بدهيد، بي‌ آن‌كه‌ با تردستي، پنهاني‌ بر آن‌ دست‌ بريد تا از حق‌ خريدار بكاهيد.
 
	سوره شعراء آيه  183
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌ مردم‌ اشياي‌شان‌ را كم‌ ندهيد» يعني: از حقوقي‌ كه‌ مردم‌ دارند نكاهيد. تفسير نظير آن‌ در سوره‌ «هود» گذشت‌. همچنين‌ تفسير:  (وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ‏)  «و در زمين‌ به‌تباهي‌ نكوشيد» در سوره‌ هود و غير آن‌ گذشت‌.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3496.txt">آيه  184</a><a class="text" href="w:text:3497.txt">آيه  185-186</a><a class="text" href="w:text:3498.txt">آيه  187</a><a class="text" href="w:text:3499.txt">آيه  188</a><a class="text" href="w:text:3500.txt">آيه  189</a><a class="text" href="w:text:3501.txt">آيه  190-191</a><a class="text" href="w:text:3502.txt">آيه  192</a><a class="text" href="w:text:3503.txt">آيه  193-194</a><a class="text" href="w:text:3504.txt"> آيه  195</a><a class="text" href="w:text:3505.txt">آيه  196</a><a class="text" href="w:text:3506.txt">آيه  197</a><a class="text" href="w:text:3507.txt"> آيه  198-199</a><a class="text" href="w:text:3508.txt">آيه  200</a><a class="text" href="w:text:3509.txt"> آيه  201</a><a class="text" href="w:text:3510.txt"> آيه  202</a><a class="text" href="w:text:3511.txt"> آيه  203</a><a class="text" href="w:text:3512.txt">آيه  204</a><a class="text" href="w:text:3513.txt">آيه  205-206-207</a></body></html>سوره شعراء آيه  184
‏متن آيه : ‏
‏ وَاتَّقُوا الَّذِي خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْأَوَّلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و از آن‌ كس‌ كه‌ شما و امتهاي‌ پيشين‌ را آفريد، پروا كنيد» جبله: امتها و خلق ‌انبوه‌اند.
اما پاسخ‌ آنان‌ به‌ اين‌ اوامر و نواهي‌ عادلانه‌ چنين‌ بود:
 
	سوره شعراء آيه  185‏متن آيه : ‏‏ قَالُوا إِنَّمَا أَنتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ ‏
آيه  186‏متن آيه : ‏‏ وَمَا أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«گفتند: جز اين‌ نيست‌ كه‌ تو از افسون‌ شدگاني‌. تو جز بشري‌ مانند ما نيستي‌» تفسير آن‌ به‌طور شافي‌ و كافي‌ در آيه «‌153» اين‌ سوره‌ در پاسخ ‌همانندانشان‌ به‌ صالح‌(ع) گذشت‌ «و به‌راستي‌ ما تو را از دروغگويان ‌مي‌پنداريم‌» يعني: به‌راستي‌ اين‌ امر بر گمان‌ ما غلبه‌ مي‌كند كه‌ تو در ادعاي‌ رسالتت‌ از سوي‌ خداوندأ، دروغگو هستي‌.
 
سوره شعراء آيه  187
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفاً مِّنَ السَّمَاءِ إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ اگر از راستگوياني‌» در ادعاي‌ رسالت‌ خود «پاره‌اي‌ از آسمان‌ را بر ما بيفگن‌» اين‌ سخن‌ را از سر عناد و استبعاد و تعجيز به‌ او گفتند. كسف: پاره‌هايي‌ از آتش‌ يا غير آن‌ به‌عنوان‌ عذاب‌ است‌. اين‌ عين‌ همان‌ سخني‌ است‌ كه‌ سران‌ قريش‌ به ‌رسول‌ خدا ص گفتند چنان‌كه‌ در سوره‌هاي‌ «اسراء» و «انفال‌» آمده‌ است‌ زيرا دلهاي‌ كافران‌ و الفاظ شان‌ در همه‌ عصرها باهم‌ مشابه‌ و همانند است‌.
 
	سوره شعراء آيه  188
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ رَبِّي أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفت‌» شعيب‌(ع) «پروردگارم‌ به‌ آنچه‌ مي‌كنيد» از شرك‌ و گناه‌ «داناتر است‌» پس‌ اگر بخواهد شما را در برابر اينها مجازات‌ مي‌كند؛ يا به‌ افگندن‌ پاره‌اي ‌از آسمان‌ يا به‌ غير آن‌ اما در وسع‌ و توان‌ من‌ نيست‌ كه‌ از نزد خود شما را عذاب ‌كنم‌.
 
	آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ لاَ تُفْسِدُواْ فِي الأَرْضِ قَالُواْ إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُو