 آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ إِذَا تَدَايَنتُم بِدَيْنٍ إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوهُ وَلْيَكْتُب بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌ بِالْعَدْلِ وَلاَ يَأْبَ كَاتِبٌ أَنْ يَكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللّهُ فَلْيَكْتُبْ وَلْيُمْلِلِ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللّهَ رَبَّهُ وَلاَ يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْئاً فَإن كَانَ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيهاً أَوْ ضَعِيفاً أَوْ لاَ يَسْتَطِيعُ أَن يُمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهُ بِالْعَدْلِ وَاسْتَشْهِدُواْ شَهِيدَيْنِ من رِّجَالِكُمْ فَإِن لَّمْ يَكُونَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَامْرَأَتَانِ مِمَّن تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَاء أَن تَضِلَّ إْحْدَاهُمَا فَتُذَكِّرَ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى وَلاَ يَأْبَ الشُّهَدَاء إِذَا مَا دُعُواْ وَلاَ تَسْأَمُوْاْ أَن تَكْتُبُوْهُ صَغِيراً أَو كَبِيراً إِلَى أَجَلِهِ ذَلِكُمْ أَقْسَطُ عِندَ اللّهِ وَأَقْومُ لِلشَّهَادَةِ وَأَدْنَى أَلاَّ تَرْتَابُواْ إِلاَّ أَن تَكُونَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيرُونَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَلاَّ تَكْتُبُوهَا وَأَشْهِدُوْاْ إِذَا تَبَايَعْتُمْ وَلاَ يُضَآرَّ كَاتِبٌ وَلاَ شَهِيدٌ وَإِن تَفْعَلُواْ فَإِنَّهُ فُسُوقٌ بِكُمْ وَاتَّقُواْ اللّهَ وَيُعَلِّمُكُمُ اللّهُ وَاللّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ‏
 
سوره شعراء آيه  212
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
دليل‌ سوم‌ اين‌ است: «آنان‌ از شنيدن‌» قرآن، يا از شنيدن‌ سخن‌ فرشتگان ‌«معزول‌ و بركنار هستند» يعني: شياطين‌ از اين‌كه‌ به‌ قرآن‌ گوش‌ فرادهند، با تيرهاي‌شهاب‌ دور رانده‌ مي‌شوند زيرا آسمان‌ در طول‌ مدت‌ فرودآوردن‌ قرآن‌ بر رسول‌ خدا ص، پر از نگهبانان‌ و شهاب‌هاي‌ سوزان‌ بود لذا شياطين‌ حتي ‌نمي‌توانستند يك‌ حرف‌ از آن‌ را بربايند و اين‌ از رحمت‌ خداوندأ براي‌ بندگان ‌است‌ كه‌ شريعتش‌ را از دستبرد خاينان‌ نگه‌ داشته‌ است‌.
 
	سوره شعراء آيه  213
‏متن آيه : ‏
‏ فَلَا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهاً آخَرَ فَتَكُونَ مِنَ الْمُعَذَّبِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ با خدا، معبودي‌ ديگر را به‌ نيايش‌ نخوان‌ كه‌ از عذاب‌شدگان‌ خواهي ‌بود» گويي‌ فرمود: اي‌ محمد! تو كه‌ گرامي‌ترين‌ و عزيزترين‌ خلق‌ بر من‌ هستي، اگر با من‌ خدايي‌ ديگر مي‌گرفتي، بي‌گمان‌ تو را عذاب‌ مي‌كردم، چه‌ رسد به‌ غير تو از بندگان‌؟ و اين‌ تحريك‌ و انگيزشي‌ براي‌ رسول‌ خداص است‌ كه‌ بر اخلاص‌ و مجاهدت‌ خويش‌ در راه‌ دعوت‌ بيفزايند.
اين‌ آيه‌ دليل‌ روشني‌ بر آن‌ است‌ كه‌ قرآن‌ از نزد خداأ است‌ زيرا در آن ‌فرماندهي‌ اعلي‌ را مي‌يابيم‌ كه‌ اثري‌ از ضعف‌ بشري‌ در اوامرش‌ مشاهده‌ نمي‌شود چنان‌كه‌ در مقابل، مأموري‌ را مي‌يابيم‌ كه‌ در مقام‌ عبوديت‌ و تسليم‌ محض ‌قرار دارد.
 
	سوره شعراء آيه  214
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و خويشان‌ نزديكت‌ را انذار كن‌» خداوند متعال‌ اقوام‌ و اقرباي‌ نزديك ‌پيامبر ص را به‌ اين‌ دستور مخصوص‌ گردانيد زيرا عنايت‌ ورزيدن‌ به‌ شأن‌ آنان‌ سزاوارتر است‌.
در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ چون‌ اين‌ آيه‌ نازل‌ شد، رسول‌ خدا ص قبيله ‌قريش‌ را فراخواندند، آنان‌ به‌ دعوتشان‌ گرد هم‌ آمدند آن‌گاه‌ رسول‌ خداص در آغاز تمام‌ آنان‌ را مورد خطاب‌ قراردادند و سپس‌ از ميانشان‌ مخصوصا نزديكان‌ و خاندان‌ خود را هشدار داده‌ و فرمودند: «اي‌ گروه‌ قريش‌! خود را از آتش‌ دوزخ ‌برهانيد. اي‌ گروه‌ بني‌ عبدالمطلب‌! خود را از آتش‌ دوزخ‌ برهانيد. اي‌ گروه ‌بني‌كعب‌! خود را از آتش‌ دوزخ‌ برهانيد. اي‌ گروه‌ بني‌هاشم‌! خود را از آتش‌دوزخ‌ برهانيد ... اي‌ فاطمه‌ دختر محمد! خود را از آتش‌ دوزخ‌ برهان‌ زيرا من ‌براي‌ شما از سوي‌ خداأ اختيار هيچ‌ چيزي‌ را ندارم، جز اين‌كه‌ شما بر من‌ حق ‌صله‌ رحمي‌ داريد كه‌ آن‌ را به‌ نيكويي‌ به‌جا خواهم‌ آورد».
 
سوره شعراء آيه  215
‏متن آيه : ‏
‏ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و براي‌ مؤمناني‌ كه‌ از تو پيروي‌ مي‌كنند» اعم‌ از قوم‌ و قبيله‌ات‌ و غير آنان‌ «بال ‌خود را فروگستر» يعني: با آنان‌ اظهار محبت‌ كن، گرامي‌شان‌ بدار و از آنان ‌درگذر.
 
	سوره شعراء آيه  216‏متن آيه : ‏‏ فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّي بَرِيءٌ مِّمَّا تَعْمَلُونَ ‏
آيه  217‏متن آيه : ‏‏ وَتَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ ‏
‏ترجمه : ‏
«پس‌ اگر تو را نافرماني‌ كردند، بگو: من‌ از آنچه‌ مي‌كنيد، بيزارم‌» يعني‌ از اعمال ‌شما بيزارم‌ نه‌ از اشخاص‌ شما و از آنجا كه‌ بيم‌دهي‌ و بيزاري‌ از گناه‌ گنه‌كاران‌ با مخاطراتي‌ همراه‌ است، در پي‌ آن، دستور توكل‌ آمد: «و بر خداي‌ عزيز رحيم ‌توكل‌ كن‌» در تمام‌ امور خويش‌ زيرا او مؤيد و نگهبان‌ و ياري‌ دهنده‌ و برتري‌دهنده‌ توست‌.
 
سوره شعراء آيه  218
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِي يَرَاكَ حِينَ تَقُومُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌ كس‌ كه‌ چون‌ برمي‌خيزي‌» به‌ تنهايي‌ براي‌ نماز تهجد (نماز شب‌) «تو را مي‌بيند» و حاضر و مراقب‌ حال‌ توست‌.
 
	سوره شعراء آيه  219
‏متن آيه : ‏
‏ وَتَقَلُّبَكَ فِي السَّاجِدِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و حركت‌ تو را در ميان‌ سجده‌ كنندگان‌ مي‌بيند» يعني: تو را آن‌گاه‌ كه‌ در جماعت، نماز مي‌خواني‌ ـ در حالات‌ قيام‌ و ركوع‌ و سجده‌ ـ مي‌بيند. از نمازخوانان‌ به‌ «ساجدين‌» تعبير شد؛ زيرا بنده‌ ساجد، در نزديكترين‌ حالات‌ خود به‌پروردگار متعال‌ قرار دارد. ابن‌عباس‌ك در تفسير آن‌ مي‌گويد: «گردانيدن‌ تو را ازپشت‌ پيامبري‌ از پي‌ پيامبري‌ ديگر مي‌بيند تا اخيرا خودت‌ را به‌ عنوان‌ پيامبر ص به‌عرصه‌ وجود آورد».
 
	سوره شعراء آيه  220
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ او شنواي‌ داناست‌» شنواست‌ سخنان‌ بندگان‌ خود را، داناست‌ به‌ حركات‌ و سكنات‌ ايشان‌. نسفي‌ مي‌گويد: «خداوند(ج) دشواريهاي‌ طاعات‌ را بر پيامبرش‌ ص آسان‌ گردانيد زيرا به‌ او خبر داد كه‌ در معرض‌ رؤيت‌ وي‌ قرار دارد پس‌ كسي‌ كه‌ در زير نگاه‌ و رعايت‌ مولايش‌ قرارداشته‌ باشد، اصلا سختي‌ را احساس‌ نمي‌كند».
 
سوره شعراء آيه  221‏متن آيه : ‏‏ هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَى مَن تَنَزَّلُ الشَّيَاطِينُ ‏
آيه  222‏متن آيه : ‏‏ تَنَزَّلُ عَلَى كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«آيا شما را خبر دهم‌ كه‌ شياطين‌ بر چه‌ كسي‌» از بشر «فرود مي‌آيند؟» بدانيد كه ‌محال‌ است‌ بر رسول‌