صِيرُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
چون‌ خداي‌ سبحان‌ در سوره‌ مباركه‌ «بقره‌» احكام‌ بسياري‌ را بيان‌ كرد، در پايان‌ آن، عظمت‌ مقام‌ سبحانيت‌ خود را با آيه: ﴿لِلّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ...﴾ تبيين‌ نموده‌ و پس‌ از آن، تصديق‌ پيامبر خودص و تصديق‌ مؤمنان‌ را به‌ تمام‌ اين‌ احكام‌ و اعتقادات‌ مطرح‌ مي‌كند و مي‌فرمايد: «پيامبر بدانچه‌ از جانب‌پروردگارش‌ بر او نازل‌ شده‌ ايمان‌ آورده‌ است‌» يعني: پيامبر خداص به‌ تمام‌ احكام‌ واعتقاداتي‌ كه‌ در اين‌ سوره‌ ذكر شد، تصديق‌ و باور نموده‌ است، همچنين‌ «مؤمنان‌ همگي، به‌ خدا و فرشتگان‌ ايمان‌ آورده‌اند» يعني: ايمان‌ آورده‌ اند كه‌ فرشتگان ‌وجود دارند و بندگان‌ مكرم‌ الهي‌ و واسطه‌ ميان‌ او و انبيايش‌ در فروآوردن ‌پيامهايش‌ مي‌باشند «و» ايمان‌ آورده‌اند «به‌ كتابهاي‌ وي‌» زيرا اين‌ كتابها دربرگيرنده‌ برنامه‌ها و قوانيني‌ هستند كه‌ بندگان‌ به ‌وسيله‌ آنها خداي‌ عزوجل‌ رابندگي‌ مي‌كنند «و» ايمان‌ آورده‌اند «به‌ پيامبرانش‌» زيرا ايشان‌ مبلغان‌ پيامهاي ‌الهي‌ براي‌ بندگانش‌ هستند. و مؤمنان‌ مي‌گويند: «ميان‌ هيچ‌يك‌ از فرستادگانش‌ فرق ‌نمي‌گذاريم‌» در اين‌ كه‌ فرستاده‌ الله(ج) و مبلغ‌ شريعت‌ اويند و برخي‌ را بر برخي‌ ديگر در اين‌ امر برتري‌ نمي‌دهيم‌، پس‌ چنان‌ نيست‌ كه‌ به‌ برخي‌ از پيامبران‌ ايمان ‌داشته‌ و منكر رسالت‌ برخي‌ ديگر از آنان‌ گرديم‌ «و مي‌گويند» يعني: پيامبر ومؤمنان‌ كه‌ «شنيديم‌ و اطاعت‌ كرديم‌» يعني: پروردگارا! با شنوايي‌هايمان‌ پيامهاي‌تو را دريافته‌ و با ادراكمان‌ آنها را فهميده‌ و به‌ آنچه‌ كه‌ در آنهاست‌ گردن‌ نهاديم‌ ودعوت‌ تو را اجابت‌ گفتيم، پس‌ «پروردگارا! آمرزش‌ تو را خواهانيم‌» يعني: آمرزشت‌ را بر ما فروريزان‌! «و بازگشت‌ به‌سوي‌ توست‌» با حشر و نشر در روزقيامت‌.
سوره نمل آيه  33
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُوا نَحْنُ أُوْلُوا قُوَّةٍ وَأُولُوا بَأْسٍ شَدِيدٍ وَالْأَمْرُ إِلَيْكِ فَانظُرِي مَاذَا تَأْمُرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفتند» بزرگان‌ ملت‌ و نمايندگان‌ مجلس‌ شورا در پاسخ‌ بلقيس‌؛ «ما داراي‌ قوت‌ و شوكت‌ هستيم‌» هم‌ در عده‌ و هم‌ در عده‌ «و ما رزم‌آوران‌ سهمگيني ‌هستيم‌» يعني: ما سخت‌ جنگ‌آور هستيم‌ و از چنان‌ شجاعت‌ و غيرتي ‌برخورداريم‌ كه‌ از خود و سرزمين‌ و مملكت‌ خويش‌ دفاع‌ كنيم‌ «ولي‌ اختيار كار با توست‌» يعني: كار موكول‌ به‌ رأي‌ و نظر خود توست‌ «پس‌ بنگر چه‌ فرمان‌مي‌دهي‌» يعني: تأمل‌ كن‌ كه‌ ما را به‌ چه‌ چيز فرمان‌ مي‌دهي‌؟ زيرا ما شنوا و مطيع ‌امر تو هستيم‌.
سوره نمل آيه  34
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَتْ إِنَّ الْمُلُوكَ إِذَا دَخَلُوا قَرْيَةً أَفْسَدُوهَا وَجَعَلُوا أَعِزَّةَ أَهْلِهَا أَذِلَّةً وَكَذَلِكَ يَفْعَلُونَ ‏
 
‏ترجمه :
«گفت‌» ملكه‌ سبا به‌ سران‌ قومش‌ «پادشاهان‌ چون‌» با زور و غلبه‌ «به‌ شهري ‌درآيند، آن‌ را ويران‌ مي‌سازند» يعني: ساختمانهاي‌ آن‌ را ويران‌ كرده، اموال‌ آن‌ رابه‌ تباهي‌ مي‌كشند و جمع‌ اهالي‌ آن‌ را پراكنده‌ مي‌سازند «و عزيزترين‌هاي ‌مردمانش‌ را خوارترين‌ها مي‌گردانند» يعني: اشراف‌ آن‌ را به‌ حقارت‌ و دوني ‌مي‌كشانند و اين‌ كار را بدان‌ جهت‌ مي‌كنند تا فرمانروايي‌ براي‌ آنها پايدار و مسلم ‌شود، جاي‌ پاي‌ آنها در آن‌ سرزمين‌ محكم‌ و هيبت‌ آنها در دلهاي‌ مردم‌ پابرجا گردد. آن‌گاه‌ خداي‌ عزوجل‌ بلقيس‌ را در اين‌ سخنش‌ تصديق‌ كرد و فرمود: «واين‌گونه‌ عمل‌ مي‌كنند» اما به‌قولي: اين‌ جمله‌ نيز حكايت‌ از ادامه‌ سخن‌ بلقيس ‌است‌.
ملاحظه‌ مي‌شود كه‌ چون‌ بلقيس‌ تمايل‌ آنان‌ را به‌ مصالحه‌ احساس‌ كرد، به‌ صلح ‌گراييد زيرا جنگ، فرجامي‌ ناميمون‌ دارد.
 
سوره نمل آيه  35
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِنِّي مُرْسِلَةٌ إِلَيْهِم بِهَدِيَّةٍ فَنَاظِرَةٌ بِمَ يَرْجِعُ الْمُرْسَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
سپس‌ ملكه‌ سبا افزود: «و» اينك‌ «من‌ هديه‌اي‌ به‌سويشان‌ مي‌فرستم‌» پس‌ اگر سليمان‌ پادشاه‌ باشد، او را به‌ اين‌ هديه‌ راضي‌ گردانيده‌ و از تهاجم‌ وي‌ در امان ‌مي‌مانيم‌ ولي‌ اگر پيامبر باشد، اين‌ هديه‌ او را راضي‌ نمي‌سازد زيرا هدف‌ نهايي‌ ومقصد اصلي‌ او دعوت‌ به‌سوي‌ دين‌ خويش‌ است‌ در آن‌ صورت‌، از ما جز با اجابت‌ دعوت، گردن‌ نهادن‌ به‌ دين‌ و پيمودن‌ راه‌ و روش‌ خويش، راضي‌ نمي‌شود و از اين‌روي‌ گفت: «و مي‌نگرم‌ كه‌ فرستادگان‌ من‌ چه‌ پاسخي‌ بازمي‌آورند» آن‌گاه‌ به‌تبع‌ آنچه‌ كه‌ فرستادگان‌ من‌ از قبول‌ يا رد هديه‌ از سوي‌ سليمان‌(ع) باز آوردند، در اين‌ موضوع‌ تدبيري‌ مي‌انديشم‌ و به‌ مقتضاي‌ آن‌ عمل‌ مي‌كنم‌. در حديث‌ شريف ‌آمده‌ است: «تهادوا تحابوا، و تصافحوا يذهب‌ الغل‌ عنكم: هديه‌ مبادله‌ كنيد كه‌ سبب‌ محبت‌ ميان‌ شما مي‌شود و مصافحه‌ كنيد، كه‌ مصافحه‌ كدورت‌ و كينه‌ را از شما دور مي‌گرداند».
ابن‌كثير مي‌گويد: « صحيح‌ آن‌ است‌ كه‌ بلقيس‌ ظرفي‌ از طلا را به‌ سليمان‌(ع) هديه ‌فرستاد».
شكي‌ نيست‌ كه‌ فكر ارسال‌ هديه، فكر سياسي‌ ممتازي‌ است‌ زيرا از خلال‌ آن ‌مي‌توان‌ موقعيت‌ طرف‌ را به‌ درستي‌ ارزيابي‌ كرد، همان‌ گونه‌ كه‌ هديه‌ در تعديل‌ تصميم‌هاي‌ طرف‌ نيز مؤثر است، چنانچه‌ طرف‌ از علاقه‌مندان‌ به‌ دنيا باشد اما وضع‌ سليمان‌(ع) اين‌چنين‌ نبود:
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3574.txt">آيه  36</a><a class="text" href="w:text:3575.txt">آيه  37</a><a class="text" href="w:text:3576.txt">آيه  38</a><a class="text" href="w:text:3577.txt"> آيه  39</a><a class="text" href="w:text:3578.txt">آيه  40</a><a class="text" href="w:text:3579.txt">آيه  41</a><a class="text" href="w:text:3580.txt">آيه  42</a><a class="text" href="w:text:3581.txt"> آيه  43</a><a class="text" href="w:text:3582.txt">آيه  44</a></body></html>سوره نمل آيه  36
‏متن آيه : ‏
‏ فَلَمَّا جَاء سُلَيْمَانَ قَالَ أَتُمِدُّونَنِ بِمَالٍ فَمَا آتَانِيَ اللَّهُ خَيْرٌ مِّمَّا آتَاكُم بَلْ أَنتُم بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ چون‌» پيك‌ بلقيس‌ همراه‌ با هديه‌ «به‌نزد سليمان‌ آمد، سليمان‌ به‌ او گفت: آيا مرا به‌ مالي‌ كمك‌ مي‌دهيد» و توقع‌ داريد كه‌ شما را در قبال‌ آن‌ بر شرك‌ و حاكميت‌ ناروايتان‌ واگذارم‌ در حالي‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ به‌ من‌ اين‌ همه‌ سلطه‌ و مال‌ و مكنت‌ و خدم‌ و حشم‌ از جن‌ و انس‌ و طيور و غيره‌ بخشيده‌ است‌؟ «بدانيد كه‌آنچه‌ خدا به‌ من‌ بخشيده‌ است‌» از نبوت، فرمانروايي‌اي‌ عظيم‌ و اموالي‌ بسيار «بهتراست‌ از آنچه‌ به‌ شما داده‌ است‌» از مال‌ و مكنتي‌ كه‌ اين‌ هديه‌ نيز از آن‌ جمل