د مي‌زنيد، در فتنه‌ مي‌افگند. ابن‌كثير مي‌گويد: «ظاهرا مراد از اين‌ فرموده‌ خداوند: (تفتنون‌) اين‌ است: شما در گمراهي‌ خود به‌ استدراج‌ مي‌افتيد و روند انحطاط را مي‌پيماييد».
 
	سوره نمل آيه  48
‏متن آيه : ‏
‏ وَكَانَ فِي الْمَدِينَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و در آن‌ شهر» كه‌ شهر «حجر» بود و صالح‌(ع) در آن‌ مي‌زيست‌ «نه‌ رهط بودند» يعني: نه‌ مرد از فرزندان‌ سران‌ و اشراف‌ قوم‌ بودند كه‌ با شخصي‌ به‌ نام‌ «قدار» كه‌ شتر صالح‌(ع) را پي‌ كرد، يار و همدست‌ شده‌ بودند. مراد از «رهط» در اينجا «مرد» است‌. «كه‌ در زمين‌ فساد مي‌كردند و هيچ‌ كار شايسته‌اي ‌نمي‌كردند» يعني: شأن‌ و شيوه‌ و كردار آن‌ نه‌ مرد چنان‌ فسادافگني‌اي‌ در زمين‌ بود كه‌ هيچ‌ صلاح‌ و اصلاحي‌ با آن‌ متصور نيست‌.
 
سوره نمل آيه  49
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُوا تَقَاسَمُوا بِاللَّهِ لَنُبَيِّتَنَّهُ وَأَهْلَهُ ثُمَّ لَنَقُولَنَّ لِوَلِيِّهِ مَا شَهِدْنَا مَهْلِكَ أَهْلِهِ وَإِنَّا لَصَادِقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفتند: به‌ خدا هم‌ قسم‌ شويد» يعني: آن‌ نه‌ مرد جفاجو به‌ همديگر گفتند؛ بياييد كه‌ هريك‌ از ما با ديگري‌ سوگند بخوريم‌ «كه‌ بر او و خانواده‌اش‌ شبيخون ‌بزنيم‌» يعني: شب‌هنگام‌ بر سر صالح‌(ع) يورش‌ آوريم‌ و او و خانواده‌اش‌ را به‌ قتل‌ رسانيم‌ «آن‌گاه‌ به‌ ولي‌ او» يعني: به‌ سرپرست‌ و قبيله‌ نزديك‌ او كه‌ خونخواه‌ و وارثانش‌ مي‌باشد «بگوييم‌ كه: ما در كشتار خانواده‌اش‌ حاضر نبوده‌ايم‌» تا اين‌ گمان ‌را در آنان‌ بيفگنيم‌ كه‌ نه‌ او را كشته‌ايم‌ و نه‌ در هنگام‌ كشتار وي‌ حاضر بوده‌ايم‌ «و ما قطعا راستگوييم‌» در اين‌ سخنمان‌ كه‌ به‌هنگام‌ كشتار خانواده‌اش‌ حاضر نبوده‌ايم‌. زيرا اگر او را در تاريكي‌ شب‌ مي‌كشتند، او را در آن‌ حال‌ نمي‌ديدند لذا ظاهرا در اين‌ سخنشان‌ راستگو بودند.
 
	سوره نمل آيه  50
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَكَرُوا مَكْراً وَمَكَرْنَا مَكْراً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و مكري‌» سخت‌ و نيرنگي‌ بزرگ‌ «ورزيدند» با اين‌ توطئه‌اي‌ كه‌ سنجيدند و با اين‌ طرحي‌ كه‌ تدارك‌ ديدند «و ما نيز مكري‌ در ميان‌ آورديم‌» يعني: آنان‌ را در برابر مكرشان‌ مجازات‌ كرده‌ و به‌ هلاكتشان‌ رسانيديم‌ «درحالي‌كه‌ آنان ‌درنمي‌يافتند» مكر خداأ را و به‌ آن‌ پي‌ نمي‌بردند.
محمدبن‌ اسحاق‌ در تفسير آيه‌ مي‌گويد: «آن‌ نه‌ تن‌ بعد از آن‌كه‌ شتر را پي‌ كردند، به‌ يك‌ديگر گفتند: بياييم‌ كه‌ صالح‌ را نيز به‌ قتل‌ برسانيم‌ زيرا اگر او در دعوتش‌ راستگو باشد، قبل‌ از خود به‌ هلاكتش‌ رسانيده‌ايم‌ و اگر هم‌ در دعوتش ‌دروغگو باشد، او را به‌ شترش‌ ملحق‌ كرده‌ايم‌. پس‌ شب‌هنگام‌ آمدند تا بر او وخانواده‌اش‌ شبيخون‌ زنند اما فرشتگان‌ آنها را سنگباران‌ كردند. آن‌گاه‌ اوليايشان ‌به‌ صالح‌(ع) گفتند: تو آنان‌ را به‌قتل‌ رسانيده‌اي‌! لذا قصد جان‌ وي‌ كردند ولي ‌نزديكان‌ و خويشان‌ صالح‌(ع) در دفاع‌ از او سلاح‌ پوشيدند و به‌ آنان‌ گفتند: به‌ خدا سوگند كه‌ هرگز اجازه‌ نمي‌دهيم‌ او را درحالي‌ به‌قتل‌ برسانيد كه‌ به‌ شما وعده‌ داده ‌است‌ ظرف‌ مدت‌ سه‌ روز بر شما عذاب‌ فرود مي‌آيد پس‌ اگر در سخنش‌ صادق ‌باشد، شما ديگر بر خشم‌ پروردگارتان‌ عليه‌ خود نيفزاييد و اگر دروغگو باشد، بعد از سه‌ روز شما دانيد و او. همان‌ بود كه‌ مهاجمان‌ در آن‌ شب‌ دست‌ از صالح ‌برداشتند و به‌ خانه‌هاي‌ خود بازگشتند».
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:360.txt"> آيه  1</a><a class="text" href="w:text:361.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:362.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:363.txt"> آيه  4</a><a class="text" href="w:text:364.txt"> آيه  5</a><a class="text" href="w:text:365.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:366.txt"> آيه  7</a><a class="text" href="w:text:367.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:368.txt"> آيه  9</a><a class="text" href="w:text:369.txt">وجه‌ تسميه‌ ﴿سوره‌ آل عمران﴾</a></body></html>سوره نمل آيه  51
‏متن آيه : ‏
‏ فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ مَكْرِهِمْ أَنَّا دَمَّرْنَاهُمْ وَقَوْمَهُمْ أَجْمَعِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ بنگر كه‌ فرجام‌ مكرشان‌ چگونه‌ بود: ما آنان‌ و قومشان‌ را همگي‌ نابود كرديم‌» خداوند متعال‌ آن‌ نه‌ تن‌ سران‌ و نيز قومشان‌ را كه‌ هرچند به‌ هنگام‌ كشتن ‌شتر با آنان‌ همراه‌ نبوده‌ ولي‌ با جرمشان‌ موافق‌ بودند، همگي‌ را نابود كرد و كسي ‌از آنان‌ از عذاب‌ به‌سلامت‌ نرهيد.
 
	سوره نمل آيه  52
‏متن آيه : ‏
‏ فَتِلْكَ بُيُوتُهُمْ خَاوِيَةً بِمَا ظَلَمُوا إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً لِّقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ اين‌ هم‌ خانه‌هايشان‌ است‌ كه‌ خالي‌ مانده‌است‌» از كسان‌ خود، به‌طوري‌كه‌ هيچ‌ كس‌ در آنها ساكن‌ نيست‌ «به‌سزاي‌ ستمي‌ كه‌ كردند. بي‌گمان‌ در اين‌» ماجرا «براي‌ اهل‌ معرفت‌» يعني: براي‌ كساني‌ كه‌ سنت‌ خداوندأ را در خلقش‌ مي‌دانند و مي‌دانند كه‌ نتايج‌ به‌ اسباب‌ وابسته‌ است‌ «نشانه‌اي‌ است‌» يعني: عبرت‌ و پندي ‌است‌ اما جاهلان‌ نه‌ مي‌دانند و نه‌ هم‌ پند مي‌گيرند.
 
	سوره نمل آيه  53
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَنجَيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا وَكَانُوا يَتَّقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كساني‌ را كه‌ ايمان‌ آوردند و پرهيزگاري‌ مي‌كردند» يعني: از خداأ و از عذاب‌ وي‌ مي‌ترسيدند، كه‌ صالح‌(ع) و مؤمنان‌ همراهش‌ بودند «نجات‌ داديم‌» از آن‌ عذاب‌ رسواگر.
 
	سوره نمل آيه  54
‏متن آيه : ‏
‏ وَلُوطاً إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَتَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ وَأَنتُمْ تُبْصِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
داستان‌ ديگر در اين‌ سوره، داستان‌ لوط(ع) است: «و لوط را» يعني: و فرستاديم‌ لوط(ع) را «آن‌گاه‌ كه‌ به‌ قوم‌ خود گفت‌» آنان‌ اهالي‌ شهر سدوم‌ بودند «آيا مرتكب‌ فاحشه‌ مي‌شويد» يعني: آيا مرتكب‌ كاري‌ مي‌شويد كه‌ بسيار زشت‌ و وقيح ‌است‌ «درحالي‌كه‌ ديده‌ مي‌شويد» زيرا آنان‌ از بس‌ گردنكش، متمرد و سبكسر بودند، در هنگام‌ ارتكاب‌ عمل‌ لواط، خود را از ديد ديگران‌ پنهان‌ نمي‌كردند بلكه‌ در حضور و ديد ديگران‌ اين‌ فعل‌ شنيع‌ را انجام‌ مي‌دادند.
يادآور مي‌شويم‌ كه‌ بيان‌ اين‌ داستان‌ به‌طور مفصل‌ در سوره‌ «اعراف‌» گذشت‌.
 
	سوره نمل آيه  55
‏متن آيه : ‏
‏ أَئِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّن دُونِ النِّسَاء بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا شما به‌جاي‌ زنان‌ از روي‌ شهوت‌ با مردان‌ درمي‌آميزيد؟» اين‌ سخن‌ لوط(ع)، تكرار توبيخشان‌ است‌. يعني: درحالي‌ از زنان‌ چشم‌ مي‌پوشيد كه‌ آنان‌ محل وجايگاه‌ شهوت‌ و آميزش‌ ه