t" href="w:text:3706.txt">آيه  60</a><a class="text" href="w:text:3707.txt">آيه  61</a><a class="text" href="w:text:3708.txt">آيه  62</a><a class="text" href="w:text:3709.txt">آيه  63</a><a class="text" href="w:text:3710.txt">آيه  64</a><a class="text" href="w:text:3711.txt">آيه  65</a><a class="text" href="w:text:3712.txt"> آيه  66</a><a class="text" href="w:text:3713.txt"> آيه  67</a><a class="text" href="w:text:3714.txt">آيه  68</a><a class="text" href="w:text:3715.txt"> آيه  69</a><a class="text" href="w:text:3716.txt"> آيه  70</a></body></html>سوره قصص آيه  60
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا أُوتِيتُم مِّن شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَزِينَتُهَا وَمَا عِندَ اللَّهِ خَيْرٌ وَأَبْقَى أَفَلَا تَعْقِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هر آنچه‌ شما داده‌ شده‌ايد، بهره‌ زندگاني‌ دنيا و تجمل‌ آن‌ است‌» كه‌ به‌ آن‌ در مدت‌ زندگاني‌ دنيايتان‌ بهره‌مند مي‌شويد، سپس‌ يا شما از بستر بهره‌منديها به‌سراشيب‌ زوال‌ و نابودي‌ مي‌گراييد، يا اين‌ بهره‌ها از نزد شما رخت‌ برمي‌بندد «ولي‌ آنچه‌ نزد خداوند است‌» از ثواب‌ و پاداش‌؛ «بهتر» است‌ از اين‌ بهره‌هاي‌ زوال‌پذير فاني‌ زيرا پاداش‌ الهي‌ لذتي‌ است‌ بي‌پيرايه‌ و از شايبه‌ آلودگي‌ها خالص‌ شده‌ «و» آنچه‌ نزد خداأ است‌ «پاينده‌تر است‌» زيرا براي‌ ابد باقي‌ مي‌ماند وماندگار است، در حالي‌ كه‌ اين‌ بهره‌هاي‌ دنيوي، به‌ سرعت‌ رهنورد راه‌ نابودي‌ و فناست‌ «آيا تعقل‌ نمي‌كنيد» در اين‌ كه‌ چيزهاي‌ باقي‌ و ماندگار بهتر از چيزهاي‌ فاني‌است‌؟.
 
سوره قصص آيه  61
‏متن آيه : ‏
‏ أَفَمَن وَعَدْنَاهُ وَعْداً حَسَناً فَهُوَ لَاقِيهِ كَمَن مَّتَّعْنَاهُ مَتَاعَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ثُمَّ هُوَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنَ الْمُحْضَرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا كسي‌ كه‌ او را به‌ وعده‌ نيك‌ وعده‌ داده‌ايم‌» يعني: او را به‌ بهشت‌ و آنچه‌ كه ‌در آن‌ از نعمتهاي‌ بي‌شمار است، وعده‌ داده‌ايم‌؛ «و او دريابنده‌ آن ‌است‌» خواه‌ناخواه‌ و بدون‌ هيچ‌ گونه‌ شك‌ و ترديدي‌ چرا كه‌ خداوندأ وعده‌ خويش‌ را خلاف‌ نمي‌كند، آيا اين‌ كس‌ «مانند كسي‌ است‌ كه‌ او را از كالاي‌ زندگي ‌دنيا بهره‌مند گردانيده‌ايم‌» و به‌ او برخي‌ از آنچه‌ را كه‌ از بهره‌هاي‌ دنيا خواسته‌ است ‌داده‌ايم‌؟ با آن‌كه‌ خود به‌ زودي‌ هلاك‌ مي‌شود، يا آن‌ بهره‌ها را از وي‌ باز پس ‌مي‌گيريم‌؟ «آن‌گاه‌ او روز قيامت‌ از احضارشدگان‌ است‌» در دوزخ‌؟ و بازگشت‌ وي ‌به‌سوي‌ دوزخ‌ مي‌باشد پس‌ آيا اين‌ دو شخص‌ باهم‌ برابرند؟ هرگز! لذا انسان ‌دورانديش‌ و خردمند بايد ميان‌ اين‌ دوكس‌ مقارنه‌ و مقايسه‌ نمايد.
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آمده‌ است: آيه‌ كريمه‌ درباره‌ رسول‌ خدا ص و ابوجهل، يا درباره‌ حمزه‌(رض) و ابوجهل‌ نازل‌ شد.
 
سوره قصص آيه  62
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكَائِيَ الَّذِينَ كُنتُمْ تَزْعُمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» به‌ ياد آور «روزي‌ را كه‌» خداي‌ سبحان‌ «آنان‌ را» يعني: كفار و مشركان ‌را «ندا مي‌دهد پس‌ مي‌گويد» به‌ آنان‌ توبيخ‌كنان‌ «آن‌ شريكان‌ من‌ كه‌ مي‌پنداشتيد كجايند» كه‌ شما را ياري‌ دهند و براي‌ شما شفاعت‌ كنند؟.
 
سوره قصص آيه  63
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ الَّذِينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ رَبَّنَا هَؤُلَاء الَّذِينَ أَغْوَيْنَا أَغْوَيْنَاهُمْ كَمَا غَوَيْنَا تَبَرَّأْنَا إِلَيْكَ مَا كَانُوا إِيَّانَا يَعْبُدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كساني‌ كه‌ قول‌ برآنان‌ ثابت‌ شده‌» يعني: كساني‌ كه‌ حكم‌ عذاب‌ بر آنان‌ ثابت ‌شده، كه‌ عبارت‌اند از: رؤساي گمراهي‌اي‌ كه‌ كافران‌ آنان‌ را جز خداوندأ به‌پروردگاري‌ گرفته‌اند؛ «مي‌گويند: پروردگارا! اينان‌» يعني: اين‌ پيروان‌ ما «كساني‌ هستند كه‌ ما اغوايشان‌ كرديم‌» يعني: به‌سوي‌ گمراهي‌ و شرك‌ دعوتشان‌ كرديم‌ «آنان‌ را اغوا كرديم‌ همچنان‌ كه‌ خود در اغوا بوديم‌» يعني: گمراهشان‌ كرديم‌ چنان‌كه‌ خود گمراه‌ بوديم‌ و اين‌ گمراهي‌شان‌ به‌اختيار و انتخاب‌ خودشان‌ بوده‌ است‌ چنان‌كه‌ گمراهي‌ مان‌ به‌اختيار خودمان‌ بوده‌ است‌ پس‌ تلاش‌ ما آنان‌ را به‌گمراهي‌ مجبور نساخت‌ بلكه‌ خودشان‌ در اين‌ امر صاحب‌ اختيار بودند «به‌سوي‌ تو تبري ‌مي‌جوييم‌» از آنان‌. يعني‌ رؤساي‌ گمراهي، يا شياطين‌ از پيروانشان‌ بيزاري ‌مي‌جويند «آنان‌» در واقع‌ «ما را نمي‌پرستيدند» بلكه‌ خواهش‌هاي‌ خودشان‌ را مي‌پرستيدند.
 
سوره آل عمران آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَن تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلاَ أَوْلاَدُهُم مِّنَ اللّهِ شَيْئاً وَأُولَئِكَ هُمْ وَقُودُ النَّارِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«در حقيقت‌ كساني‌ كه‌ كفر ورزيدند، اموال‌ و فرزندانشان‌ چيزي‌ از عذاب‌ الهي‌ را ازآنان‌ دفع‌ نمي‌كند» يعني‌: اموال‌ و فرزندانشان‌ نمي‌توانند در نزد خداوند(ج) سودي ‌به‌ آنان‌ رسانده‌ و آنان‌ را از عذاب‌ الهي‌ نجات‌ دهند «و آنان‌ خود، هيزم‌ جهنم‌اند» يعني‌: آتش‌انگيز جهنم‌اند كه‌ جهنم‌ با سوختن‌ آنها شعله‌ور مي‌شود.
 
سوره قصص آيه  64
‏متن آيه : ‏
‏ وَقِيلَ ادْعُوا شُرَكَاءكُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُمْ وَرَأَوُا الْعَذَابَ لَوْ أَنَّهُمْ كَانُوا يَهْتَدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و گفته‌ مي‌شود» به‌ مشركان‌ از بني‌آدم: «شريكانتان‌ را بخوانيد» يعني: خدايانتان‌ را كه‌ به‌جاي‌ خداي‌ يگانه‌ در دنيا مي‌پرستيديد، به‌ياري‌ فراخوانيد تا ياريتان‌ دهند و از شما دفاع‌ كنند «آن‌گاه‌» در هنگامي‌ كه‌ اين‌ سخن‌ به‌ آنان‌ گفته ‌مي‌شود «آنان‌ را فرامي‌خوانند ولي‌ آنان‌ پاسخشان‌ نمي‌دهند» و به‌ وجهي‌ از وجوه‌ به ‌آنان‌ سودي‌ نمي‌رسانند زيرا از پاسخ ‌دادن‌ و ياري ‌رساندن‌ عاجزند «و عذاب‌ را مي‌نگرند» يعني: پيروان‌ و فرمانروايان‌ همگي، عذاب‌ را ـ كه‌ آنان‌ را زير پوشش ‌خود گرفته‌ و به‌ آنان‌ روي‌ نموده‌ است‌ ـ مي‌نگرند «اي‌ كاش‌! رهيافته‌ مي‌بودند» يعني: اگر آنان‌ هدايت‌ شده‌ و رهيافته‌ مي‌بودند، بي‌گمان‌ اين‌ امر نجاتشان‌ مي‌داد و به‌ عذاب‌ روبه‌رو نمي‌شدند. يا معني‌ اين‌ است: وقتي‌ عذاب‌ را مي‌بينند، آرزو مي‌كنند كه‌ اي‌ كاش‌! از راه‌يافتگان‌ مي‌بودند تا در چنين‌ روز سختي، از عذاب‌ به‌ سلامت‌ مي‌ماندند.
 
سوره قصص آيه  65
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ مَاذَا أَجَبْتُمُ الْمُرْسَلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و روزي‌ كه‌ خداوند آنان‌ را» يعني: مشركان‌ را «ندا مي‌دهد و مي‌فرمايد: به‌ رسولان‌ ما چه‌ پاسخي‌ داديد» آن‌گاه‌ كه‌ پيامهاي‌ ما را به‌ شما ابلاغ‌ كردند؟ ابن‌كثير مي‌گويد: «سؤال‌ اول‌ درباره‌ توحيد بود و اين‌ سؤال‌ درباره‌ رس