پس‌ چون‌ قدرت‌ خداي‌ سبحان‌ را بر آغازگري‌ و ايجاد ديدند و دانستند، بايد بدانند كه‌ او بر تكرار و اعاده‌ خلقت‌ آنها نيز قادر است‌ و هر دو امر در پيشگاه‌ قدرت‌ وي‌ يكسان‌ مي‌باشد. «يرو: نديده‌اند» در اينجا به‌ معني ‌«يعلموا: ندانسته‌‌اند» است، يعني: «آيا ندانسته‌اند؟». همزه‌ استفهام‌ براي‌ انكار و نفي‌ است‌ و چون‌ نفي‌ برآمده‌ از «لم‌» به‌ آن‌ پيوست‌ شود، مفيد اثبات‌ مي‌گردد، يعني: قطعا آنان‌ دانسته‌اند. و مانند آن‌ است: (الم‌ نشرح‌...: آيا سينه‌ات‌ را باز و منشرح‌ نكرديم‌؟) «1/94» يعني: كرديم‌. «بي‌گمان‌ اين‌» اعاده‌ خلقت‌ «بر خداوند آسان‌ است‌» زيرا او چون‌ امري‌ را اراده‌ كند، به‌ او مي‌گويد: «كن‌ : موجود شو». پس‌ بي‌درنگ‌ موجود مي‌شود.
 
سوره آل عمران آيه  15
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ أَؤُنَبِّئُكُم بِخَيْرٍ مِّن ذَلِكُمْ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَأَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَرِضْوَانٌ مِّنَ اللّهِ وَاللّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو: آيا به‌ بهتر از اينها» يعني‌: به‌ بهتر از اين‌ خواستني‌ها و آرزومنديهاي ‌بي‌ارزش‌ دنيوي‌ «آگاهتان‌ كنم‌؟» اينك‌ آگاهتان‌ مي‌كنم‌؛ آن‌ چيز بهتر اين‌ است‌: «براي‌ آنان‌ كه‌ تقوا پيشه‌ كرده‌اند، باغهايي‌ است‌ كه‌ از فرودست‌ آنها جويباران‌ جاري‌است، جاودانه‌ در آنند» چنان‌ جاودانگي‌اي‌ كه‌ مرگ‌ و فنا به‌ آن‌ گزندي‌ نمي‌رساند «و جفتهايي‌ پاكيزه‌ دارند» يعني‌: همسراني‌ دارند كه‌ از پليديهاي‌ حيض‌ و نفاس‌ وديگر پليدي‌هايي‌ كه‌ به‌ همسران‌ دنيايي‌ عارض‌ مي‌گردد، پاكند «و» به‌طور مستمر «از خشنودي‌ خداوند برخوردارند» كه‌ اين‌ برخورداري، ايشان‌ را از دگرگون‌ شدن‌ نعمت‌ ايمن‌ و آسوده‌ خاطر مي‌گرداند «و خدا بر بندگانش‌ بيناست» لذا، هر كس‌ رابراساس‌ استحقاق‌ و برحسب‌ ايمان‌ و عملش‌ پاداش‌ و جزا مي‌دهد. دليل‌ اين‌ كه‌حق‌ تعالي‌ متقيان‌ را به‌ دريافت‌ اين‌ نعمت‌ برتر مخصوص‌ گردانيد اين‌ است‌ كه‌ فقط آنان‌ سزاوار اين‌ نعمت‌ برتر مي‌باشند.
آن‌گاه‌ خداوند متعال‌ بندگان‌ با تقوايش‌ را چنين‌ توصيف‌ مي‌كند:
 
 سوره عنكبوت آيه  20
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانظُرُوا كَيْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ ثُمَّ اللَّهُ يُنشِئُ النَّشْأَةَ الْآخِرَةَ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ پيامبر به‌ تكذيب‌كنندگان‌ رسالت‌. ولي‌ اگر اين‌ آيه‌ نيز در سياق ‌حكايت‌ از سخنان‌ ابراهيم‌(ع) باشد، معني‌ اين‌ است: و به‌ ابراهيم‌÷ وحي‌ كرديم ‌كه‌ به‌ قومت‌ بگو: «در زمين‌ سفر كنيد و بنگريد: خداوند چگونه‌ آفرينش‌» پيشينيان ‌شما را «آغاز كرده‌ است‌» با وجود كثرت‌ و اختلاف‌ رنگها، طبايع‌ و زبانهاي‌ آنها؟ و آثار پيشينيان‌ بر وجود آنها دلالت‌ مي‌كند پس‌ از مطالعه‌ در اين‌ آثار به‌ قدرت‌ پرگستره‌ و بي‌نهايت‌ اللهأ پي‌ مي‌بريد.
شيخ‌ سعيد حوي‌ در تفسير «الأساس‌» مي‌گويد: «اين‌ فرموده‌ خداوند متعال ‌معجزه‌اي‌ از معجزات‌ قرآن‌ كريم‌ مي‌باشد و دليل‌ بر آن‌ است‌ كه‌ اين‌ قرآن‌ همه ‌زمانها و مكانها را مي‌گنجد. چنان‌كه‌ دستور سير و سفر در زمين‌ و نگرش‌ در كيفيت‌ آغاز آفرينش، به‌ ضرورت‌ پژوهش‌ در علم‌ زيست‌شناسي‌ و كاوش‌ در طبقات‌ زمين‌ و علم‌ باستان‌شناسي‌ اشاره‌ دارد و خود اين‌ مستلزم‌ ايجاد موزه‌هايي‌ در اين‌ رابطه‌ است‌ تا كسي‌ كه‌ در زمين‌ به‌ قصد عبرت‌ گرفتن‌ گردش‌ مي‌كند، از ديدن‌ آنها درس‌ و اندرز بگيرد».
«سپس‌ خداوند آن‌ نشأت‌ آخرت‌ را پديد مي‌آورد» براي‌ بار دوم‌ در هنگام ‌رستاخيز. نشأت‌ آخرت: زنده ‌كردن‌ خلق‌ در روز قيامت‌ است‌. اين‌ تعبير، دليل‌ بر آن‌ است‌ كه‌ آغاز و اعاده‌ آفرينش، دو نشأت‌ است‌ و هر يك‌ از آنها ايجاد و اختراعي‌ نو و بيرون ‌آوردن‌ از عدم‌ به‌ سوي‌ وجود مي‌باشد، تفاوتي‌ كه‌ هست، در اين‌ است‌ كه‌ آخرت‌ ايجادي‌ است‌ بعد از ايجادي‌ كه‌ مانند دارد در حالي‌ كه‌ ايجاد اوليه‌ در دنيا چنين‌ نيست‌. «بي‌گمان‌ خداوند بر هركاري‌ تواناست‌» و هيچ‌ كاري‌ ـ از جمله‌ آغاز و تكرار آفرينش‌ ـ او را عاجز نمي‌گرداند.
 
سوره عنكبوت آيه  21
‏متن آيه : ‏
‏ يُعَذِّبُُ مَن يَشَاءُ وَيَرْحَمُ مَن يَشَاءُ وَإِلَيْهِ تُقْلَبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏

«هركه‌ را بخواهد عذاب‌ مي‌كند» و آنان‌ كفار و عاصيانند «و به‌ هركه‌ بخواهد رحمت‌ مي‌آورد» با هدايت‌ نمودن‌ وي‌. كه‌ آنان‌ مؤمنان‌ به‌ پروردگار بزرگ، عمل‌كنندگان‌ به‌ اوامر و نواهي‌ وي‌ و تصديق‌كنندگان‌ پيامبران(ع) مي‌باشند «و به‌سوي‌ او بازگردانده‌ مي‌شويد» بعد از مرگ‌ خويش، نه‌ به‌سوي‌ غير وي‌.
 
سوره عنكبوت آيه  22
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا أَنتُم بِمُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاء وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللَّهِ مِن وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و شما» اي‌ دروغ‌انگاران‌ رسالتهاي‌ الهي‌ «عاجزكننده‌ نيستيد» پروردگار خويش‌ را و نمي‌توانيد از حكم‌ و قضاي‌ وي‌ بگريزيد «نه‌ در زمين‌ و نه‌ در آسمان‌» پس‌ نه‌ اهل‌ زمين‌ خداي‌ سبحان‌ را در زمين‌ عاجز مي‌توانند كرد و نه‌ اهل‌ آسمان‌ در آسمان‌ ـ اگر او را نافرماني‌ كنند. قطرب‌ مي‌گويد: «معناي‌ آيه‌ اين ‌است: شما دروغ‌انگاران‌ رسالتهاي‌ الهي، در آسمان‌ نيز عاجزكننده‌ خدا نيستيد، چنانچه‌ در آن‌ باشيد». ذكر آسمان‌ در آيه‌ كريمه، معجزه‌ قرآني‌ بزرگي‌ است‌ زيرانشان‌ از آن‌ دارد كه‌ انسان‌ به‌ زودي‌ راهي‌ سفر آسمان‌ خواهد شد. «و جز خدا براي ‌شما وليي‌ نيست‌» كه‌ با شما دوستي‌ و همياري‌ نموده‌ و متولي‌ امور شما گردد و شما را از درگرفت‌ خداوند(ج) بازدارد «و نه‌ شما را نصرت‌دهنده‌اي‌ است‌» كه ‌ياريتان‌ داده‌ و عذاب‌ خداوند(ج) را از شما دفع‌ كند.
 
سوره عنكبوت آيه  23
‏متن آيه : ‏
‏ وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ اللَّهِ وَلِقَائِهِ أُوْلَئِكَ يَئِسُوا مِن رَّحْمَتِي وَأُوْلَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كساني‌ كه‌ به‌ آيات‌» تنزيلي‌ يا تكويني‌ «خداوند» يا هر دوي‌ آنها «و به‌ لقاي ‌او» در آخرت‌ «كفر ورزيدند» يعني: منكر برانگيخته ‌شدن‌ پس‌ از مرگ‌ و مابعد آن ‌شدند و به‌ آنچه‌ كه‌ پيامبران(ع) به‌ آنان‌ خبر داده‌اند عمل‌ نكردند؛ «آن‌ گروه‌ از رحمت‌ من‌ نوميد شده‌اند» در دنيا زيرا نه‌ كتابهاي‌ من‌ در آنان‌ تأثير گذاشت‌ و نه ‌آنچه‌ كه‌ پيامبران‌ من‌ از آن‌ خبر داده‌اند و در روز قيامت‌ نيز از رحمت‌ من‌ ـ كه‌ بهشت‌