 است‌. اما ابن‌عباس‌(رض) درمعناي:(وَلَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ )  مي‌گويد: ذكر و يادآوري‌ خداوندأ از شما ـ چون‌ او را بخوانيد و به‌ياد آوريد ـ بزرگتر از ذكر و يادآوري‌ شما او راست‌ چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «من‌ ذكرني‌ في‌ نفسه‌ ذكرته‌ في‌ نفسي، و من‌ ذكرني‌ في‌ ملا ذكرته ‌في‌ ملا خير منه: خداي‌ عزوجل‌ فرمود: هر كس‌ مرا پيش‌ خود ياد كند، او را پيش‌ خود ياد مي‌كنم‌ و هر كس‌ مرا در محضر جماعتي‌ ياد نمايد، او را در محضر جماعتي‌ بهتر از آن‌ ياد مي‌كنم‌».
«و خدا مي‌داند چه‌ مي‌كنيد» پس‌ در برابر خير، به‌ شما جزاي‌ خير و در قبال‌ شر و بدي، به‌ شما جزاي‌ بد مي‌دهد.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:3790.xml">جزء 21</a><a class="folder" href="w:html:3990.xml">جزء 22</a><a class="folder" href="w:html:4181.xml">جزء 23</a><a class="folder" href="w:html:4521.xml">جزء 24</a><a class="folder" href="w:html:4713.xml">جزء 25</a><a class="folder" href="w:html:4961.xml">جزء 26</a><a class="folder" href="w:html:5184.xml">جزء 27</a><a class="folder" href="w:html:5583.xml">جزء 28</a><a class="folder" href="w:html:5748.xml">جزء 29</a><a class="folder" href="w:html:6192.xml">جزء 30 سوره اي</a></body></html>سوره آل عمران آيه  17
‏متن آيه : ‏
‏ الصَّابِرِينَ وَالصَّادِقِينَ وَالْقَانِتِينَ وَالْمُنفِقِينَ وَالْمُسْتَغْفِرِينَ بِالأَسْحَارِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آنان‌ صابران» اند كه‌ بر طاعت‌ خدا و از محرمات‌ وي‌ شكيبايي‌ و پرهيزمي‌كنند «و صادقان» اند كه‌ نيتها و دلها و زبانهايشان‌ در آشكار و نهان‌ راست‌ ومستقيم‌ است‌ «و فرمانبرداران» خدايند كه‌ دلهايشان‌ براي‌ او خاشع‌ و تپنده‌ است‌ «و آمرزش‌ خواهان‌ در سحرگاهان‌ اند» و در فضيلت‌ استغفار در اوقات‌ سحر، احاديث‌ بسياري‌ آمده‌ است‌. بعضي‌ مي‌گويند: مراد از آن، نمازگزاران‌ نماز بامداد يا نماز آخر شب‌اند. البته‌ شروع‌ اوقات‌ سحر از هنگامي‌ است‌ كه‌ شب‌ پشت‌ مي‌كند تا آن‌گاه‌ كه‌ بامداد طلوع‌ مي‌نمايد. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «ينزل الله تبارك وتعالى في كل لیلة إلى سماء الدنيا حين يبقى ثلث الليل الأخير، فيقول: هل منسائل فأعطيه؟ هل من داع فأستجيب له؟ هل من مستغفر فأغفر له؟: خداوند متعال‌ هرشب‌ ـ آن‌گاه‌ كه‌ يك‌ سوم‌ آخر شب‌ باقي‌ مي‌ماند ـ به‌ آسمان‌ دنيا فرود مي‌آيد، پس‌ مي‌فرمايد: آيا درخواست‌كننده‌اي‌ هست‌ كه‌ به‌ او ببخشم‌؟ آيا دعاكننده‌اي ‌هست‌ كه‌ دعايش‌ را اجابت‌ كنم‌؟ آيا آمرزش‌ خواهي‌ هست‌ كه‌ او را بيامرزم‌؟». استغفار: طلب‌ آمرزش‌ به‌ زبان‌ همراه‌ با حضور قلب‌ است‌ زيرا خداوند متعال‌ دعاي ‌كسي‌ را كه‌ قلبش‌ غافل‌ است، نمي‌پذيرد. گفتني‌ است‌ كه‌ نزد علماي‌ سلف‌ مراد ازفرود آمدن‌ حق‌ تعالي‌ فرود آمدني‌ است‌ كه‌ سزاوار ذات‌ وي‌ است، بدون‌ تعيين ‌كيفيت‌ و مكان‌. و هر چند قرطبي‌ آن‌ را به‌ فرود آمدن‌ فرشتگان‌ حق‌ تعالي‌ تأويل‌كرده، ولي‌ رأي‌ اول‌ راجح‌ است‌.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:3791.xml">صفحة (402) </a><a class="folder" href="w:html:3799.xml">صفحة (403)</a><a class="folder" href="w:html:3811.xml">صفحة (404)</a><a class="folder" href="w:html:3822.xml">صفحة (405)</a><a class="folder" href="w:html:3832.xml">صفحة (406)</a><a class="folder" href="w:html:3842.xml">صفحة (407)</a><a class="folder" href="w:html:3851.xml">صفحة (408)</a><a class="folder" href="w:html:3861.xml">صفحة (409)</a><a class="folder" href="w:html:3871.xml">صفحة (410) </a><a class="folder" href="w:html:3882.xml">صفحة (411)</a><a class="folder" href="w:html:3895.xml">صفحة (412)</a><a class="folder" href="w:html:3904.xml">صفحة (413) </a><a class="folder" href="w:html:3914.xml">صفحة (414)</a><a class="folder" href="w:html:3921.xml">صفحة (415)</a><a class="folder" href="w:html:3934.xml">صفحة (416) </a><a class="folder" href="w:html:3944.xml">صفحة (417)</a><a class="folder" href="w:html:3955.xml">صفحة (418)</a><a class="folder" href="w:html:3963.xml">صفحة (419) </a><a class="folder" href="w:html:3973.xml">صفحة (420)</a><a class="folder" href="w:html:3981.xml">صفحة (421)</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3792.txt"> آيه  46</a><a class="text" href="w:text:3793.txt">آيه  47</a><a class="text" href="w:text:3794.txt"> آيه  48</a><a class="text" href="w:text:3795.txt">آيه  49</a><a class="text" href="w:text:3796.txt">آيه  50</a><a class="text" href="w:text:3797.txt"> آيه  51</a><a class="text" href="w:text:3798.txt">آيه  52</a></body></html>سوره عنكبوت آيه  46
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَا تُجَادِلُوا أَهْلَ الْكِتَابِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِلَّا الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ وَقُولُوا آمَنَّا بِالَّذِي أُنزِلَ إِلَيْنَا وَأُنزِلَ إِلَيْكُمْ وَإِلَهُنَا وَإِلَهُكُمْ وَاحِدٌ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و مجادله‌ نكنيد» اي‌ مؤمنان‌! «با اهل‌ كتاب‌» يعني: با يهود و نصارا «جز به ‌شيوه‌اي‌ كه‌ بهتر است‌» يعني: جز با خصلتي‌ كه‌ به‌ اعتبار پاداش‌ نيكوتر است‌ و آن ‌عبارت‌ است‌ از مقابله‌ خشونت‌ با نرمي‌ و مقابله‌ خشم‌ با تحمل‌ زيرا مقابله‌ جدال‌ وگفت‌وگو با اين‌ شيوه، يهود و نصارا را به‌ حجتها و برهانهاي‌ خداوند(ج) متوجه‌ گردانيده‌ و اين‌ بستر و اين‌ اميد را پديد مي‌آورد كه‌ شما را در امر پذيرش‌ اسلام ‌اجابت‌ گويند، در حالي‌ كه‌ جدال‌ به‌ شيوه‌ خشونت، چنين‌ اثر و ثمري‌ ندارد. «مگر با كساني‌ از آنان‌» يعني: با كساني‌ از يهود و نصارا «كه‌ ستم‌ كرده‌اند» يعني: با افراط در مجادله، از جاده‌ رعايت‌ ادب‌ با مسلمانان‌ به‌ انحراف‌ رفته‌اند و نرمي‌ و ملايمت‌ در آنان‌ سودي‌ نبخشيد پس‌ از مغالطه‌ و خشونت‌ در جدال‌ با آنان‌ باكي ‌نيست‌ و با آنان‌ مجادله‌ خشونت‌ آميز كنيد «و بگوييد: به‌ آنچه‌ بر ما فرو فرستاده ‌شده‌» از قرآن‌ «و آنچه‌ بر شما فرو فرستاده‌ شده‌» از تورات‌ و انجيل‌ «ايمان ‌آورديم‌» كه‌ همه‌ از نزد خداي‌ تبارك‌وتعالي‌ نازل‌ شده‌اند و اين‌ دو كتاب‌ تا هنگام ‌بعثت‌ محمديص و نزول‌ شريعت‌ اسلامي، شريعت‌ ثابت‌ الهي‌ بوده‌اند. البته‌ تحريفات‌ و تبديلات‌ آنها، در اين‌ تصديق‌ ما داخل‌ نمي‌شود «و خداي‌ ما و خداي ‌شما يكي‌ است‌» نه‌ براي‌ او شريكي‌ است، نه‌ ضدي‌ و نه‌ همتايي‌ «و ما فرمانبردار اوييم‌» يعني: مخصوصا ما امت‌ محمدص فرمانبردار و مطيع‌ پروردگار هستيم‌.
اين‌ آيه، تعليم‌ و آموزشي‌ است‌ براي‌ ما كه‌ نوع‌ و نحوه‌ سخني‌ را كه‌ بايد در اثناي‌ گفت‌وگوي‌ انتقادي‌ با اهل‌ كتاب‌ به‌كار گيريم، مشخص‌ مي‌كند.
بخاري‌ و نسائي‌ از ابي‌هريره‌(رض) روايت‌ كرده‌اند كه‌ فرمود: اهل‌ كتاب‌ تورات‌ را به‌زبان‌ عبراني‌ خوانده‌ و آن‌ را براي‌ اهل‌ اسلام‌ به‌زبان‌ عربي‌ تفسير مي‌كردند پس ‌رسول‌ خدا ص در حديث‌ شريف‌ فرمودند: «اهل‌ كتاب‌ را نه‌ تصديق‌ كنيد و نه ‌تكذيب‌ بلكه‌ بگوييد: به‌ آنچه‌ بر ما و بر شما نازل‌ شده‌ ايمان‌ آورديم‌ و خداي‌ ما و خداي‌ شما يكي‌ است‌ و ما فرمانبردار او هستيم‌». همچنين‌ بيهقي‌ در كتاب ‌«شعب‌» از جابربن‌ عبدالله(رض) روايت‌ كرده‌است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص در حديث‌ شريف ‌فرمودند: «ا