 هوش‌ مؤمنان‌ باشد و فراموششان‌ نگردد ولي‌ حق‌ تعالي‌ درعين‌حال، از روي‌ لطف ‌و مهرباني‌اي‌ كه‌ بر بندگانش‌ دارد، اين‌ تهديد شديد و هشدار سخت‌ را به‌ رأفت‌ خويش‌ پيوسته‌ مي‌گرداند: «و خدا به‌ بندگانش‌ رئوف‌ است» حسن‌ بصري‌ مي‌گويد: «از رأفت‌ حق‌ تعالي‌ بربندگان‌ است‌ كه‌ آنان‌ را از كيفر خويش‌ برحذر مي‌دارد». بعضي‌ در معني‌ آن‌ مي‌گويند: خداوند متعال‌ به‌ خلقش‌ رئوف‌ و مهربان‌ است، پس ‌دوست‌ دارد كه‌ آنان‌ بر راه‌ مستقيم‌ و دين‌ قويمش‌ پايدار و پيرو پيامبر گرامي‌اش ‌باشند.
 
سوره سجدة آيه  17
‏متن آيه : ‏
‏ فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّا أُخْفِيَ لَهُم مِّن قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزَاء بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ نفسي‌» از نفوس، يعني‌ هيچ‌ كس‌ «نمي‌داند كه‌ از آنچه‌ مايه‌ روشني ‌چشم‌ها است، چه‌ چيزي‌ براي‌ آنان‌ پنهان‌ داشته‌ شده‌ است‌» يعني: هيچ‌كس‌ نمي‌داند كه‌ خداوند(ج) براي‌ گروهي‌ كه‌ در آيه‌ قبل‌ ذكرشان‌ گذشت، چه‌ نعمتهاي‌ حيرت‌آور و عظيمي‌ را در آخرت‌ پنهان‌ داشته‌ است‌ كه‌ دلهايشان‌ بدان‌ آرام‌ مي‌گيرد «به‌پاداش‌ آنچه‌ مي‌كردند» از اعمال‌ شايسته‌ در دنيا. در حديث‌ شريف‌ قدسي‌ به‌ روايت ‌بخاري‌ و مسلم‌ از ابي‌هريره‌(رض) آمده ‌است‌ كه‌ رسول‌‌خدا ص فرمودند: «خداوند متعال‌ فرمود: أعددت‌ لعبادي‌ الصالحين‌ ما لا عين‌ رأت‌ ولا أذن‌ سمعت‌ ولا خطر علي‌ قلب‌ بشر: براي‌ بندگان‌ صالح‌ خود چيزهايي‌ آماده‌ كرده‌ام‌ كه‌ هيچ ‌چشمي‌ نديده، هيچ‌ گوشي‌ نشنيده‌ و نه‌ بر قلب‌ هيچ‌ بشري‌ خطور كرده‌ است‌». ابوهريره(رض) اضافه‌ كرد: اگر خواستيد آيه‌ ( فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّا أُخْفِيَ لَهُم مِّن قُرَّةِ أَعْيُنٍ...)     را بخوانيد.
 
سوره سجدة آيه  18
‏متن آيه : ‏
‏ أَفَمَن كَانَ مُؤْمِناً كَمَن كَانَ فَاسِقاً لَّا يَسْتَوُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
ابن‌كثير در بيان‌ سبب‌ نزول‌ از عطاء و سدي‌ نقل‌ مي‌كند: اين‌ آيه‌ درباره‌ علي‌بن‌ابي‌طالب‌(رض) و وليدبن‌ عقبه‌بن‌ابي‌معيط نازل‌ شد زيرا وليد بر علي‌(رض) فخر فروخت‌ و خود را از وي‌ برتر دانست‌ پس‌ علي‌(رض) در پاسخ‌ وي‌ گفت: «ساكت ‌باش‌ كه‌ تو فاسقي‌ بيش‌ نيستي‌».
«آيا كسي‌ كه‌ مؤمن‌ است، همانند كسي‌ است‌ كه‌ فاسق‌ است‌؟» يعني: مؤمن‌ همانند كافر نيست‌ زيرا تفاوت‌ ميان‌ آنها بسيار آشكار است‌ و نور طاعت‌ و ايمان‌ با ظلمت‌ كفر و عصيان‌ هرگز برابر نيست‌. آري‌! «هرگز برابر نيستند» البته‌ فسق‌ از كفر عامتر است، هرچند گاهي‌ فسق‌ مترادف‌ كفر مي‌باشد.
جمهور فقها برآنند كه‌ بر نفي‌ برابري‌ ميان‌ مؤمن‌ و كافر، نفي‌ قصاص‌ مؤمن ‌در برابر كافر نيز مترتب‌ مي‌شود زيرا در قصاص، مساوات‌ شرط است‌. اما احناف ‌مي‌گويند: مسلمان‌ در برابر ذمي‌ قصاص‌ مي‌شود زيرا مراد از نفي‌ مساوات‌ ميان ‌مؤمن‌ و كافر در آيه‌ كريمه، نفي‌ برابري‌ ميان‌ آنها در ثواب‌ آخرت‌ و نفي‌ برابري ‌ميان‌ آنها در دنيا در امر عدالت‌ است، يعني‌ كافر عادل‌ شمرده‌ نمي‌شود. پس‌ مراد نفي‌ مساوات‌ ميان‌ آنها در امر قصاص‌ نيست‌.
 
	سوره سجدة آيه  19
‏متن آيه : ‏
‏ أَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوَى نُزُلاً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اما كساني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌اند و كارهاي‌ شايسته‌ كرده‌اند پس‌ براي‌ آنان‌ است‌ جنت ‌المأوي‌» مأوي: جايگاه‌ است‌. لذا بهشت‌ جايگاه‌ حقيقي‌ آنهاست‌ «نزلي ‌است‌» يعني: بهشت، ضيافت‌ و كرامتي‌ است‌ كه‌ براي‌ بهشتيان‌ در هنگام ‌فرود آمدنشان‌ به‌ آن‌ آماده‌ شده ‌است‌ «به‌خاطر آنچه‌ مي‌كردند» از اعمال‌ شايسته‌.
 
	سوره سجدة آيه  20
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَمَّا الَّذِينَ فَسَقُوا فَمَأْوَاهُمُ النَّارُ كُلَّمَا أَرَادُوا أَن يَخْرُجُوا مِنْهَا أُعِيدُوا فِيهَا وَقِيلَ لَهُمْ ذُوقُوا عَذَابَ النَّارِ الَّذِي كُنتُم بِهِ تُكَذِّبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اما كساني‌ كه‌ فسق‌ ورزيده‌اند» يعني: سرپيچي‌ و تمرد كرده‌اند بر خداوند(ج) و بر پيامبرانش‡ و از دايره‌ طاعت‌ بيرون‌ رفته‌اند «پس‌ مأوايشان‌ آتش ‌است‌» يعني: سرايي‌ كه‌ در آن‌ جاي‌ مي‌گيرند و استقرار مي‌يابند، همانا آتش ‌دوزخ‌ است‌ «هر بار كه‌ بخواهند از آن‌ بيرون‌ بيايند، در آن‌ بازگردانيده‌ مي‌شوند و به‌ آنان ‌گفته‌ مي‌شود: عذاب‌ آتشي‌ را كه‌ آن‌ را دروغ‌ مي‌انگاشتيد بچشيد» گويندگان‌ اين ‌سخن: فرشتگان‌ نگهبان‌ جهنم‌ اند. يا گوينده‌ خداي‌ عزوجل‌ است‌.
اين‌ جمله‌ دلالت‌ مي‌كند بر اين‌ كه‌ مراد از «فاسق‌» در سياق‌ آيات، «كافر» است‌.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3945.txt">آيه  21</a><a class="text" href="w:text:3946.txt">آيه  22</a><a class="text" href="w:text:3947.txt"> آيه  23</a><a class="text" href="w:text:3948.txt">آيه  24</a><a class="text" href="w:text:3949.txt">آيه  25</a><a class="text" href="w:text:3950.txt">آيه  26</a><a class="text" href="w:text:3951.txt">آيه  27</a><a class="text" href="w:text:3952.txt">آيه  28</a><a class="text" href="w:text:3953.txt">آيه  29</a><a class="text" href="w:text:3954.txt">آيه  30</a></body></html>سوره سجدة آيه  21
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذَابِ الْأَدْنَى دُونَ الْعَذَابِ الْأَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌يقين‌ غير از آن‌ عذاب‌ بزرگتر» كه‌ عذاب‌ آخرت‌ است‌ و حتما درگير آن‌ خواهند شد «از عذاب‌ ادني‌ نيز به‌ آنان‌ مي‌چشانيم‌» مراد از عذاب‌ أدني‌ (عذاب ‌كمتر) همانا عذاب‌ دنياست‌؛ از مصايب، آفات، امراض، نگراني، اضطراب‌ و امثال‌ آن‌. به‌قولي: مراد از عذاب‌ أدني، كشته ‌شدن‌ به‌ شمشير در روز بدر است ‌«باشد كه‌ آنها» به‌سبب‌ عذابي‌ كه‌ بر آنان‌ فرود مي‌آيد «بازگردند» از شرك‌ وگناهاني‌ كه‌ در آن‌ هستند به‌ سوي‌ ايمان‌ و اطاعت‌ در نتيجه، از آنچه‌ كه‌ در آن‌ قرار دارند، توبه‌ كنند.
 
	سوره سجدة آيه  22
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن ذُكِّرَ بِآيَاتِ رَبِّهِ ثُمَّ أَعْرَضَ عَنْهَا إِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِينَ مُنتَقِمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كيست‌ ستمكارتر از آن‌ كس‌ كه‌ به‌ آيات‌ پروردگارش‌ پند داده‌ شود و آن‌گاه‌ از آن‌ روي‌ بگرداند؟» يعني: هيچ‌ كس‌ ستمكارتر از چنين‌ كسي‌ نيست‌ زيرا چنين‌ كسي ‌آنچه‌ را از آيات‌ و نشانه‌هاي‌ الله(ج)كه‌ رو آوردن‌ به‌ ايمان‌ و طاعت‌ را مي‌طلبند، شنيده‌ و ديده‌ است‌ اما به‌جاي‌ اطاعت، روي‌گرداني‌ و اعراض‌ را پيش‌ افگنده ‌است، گويي‌ اصلا آيات‌ الهي‌ را نمي‌شناسد «بي‌گمان‌ ما از مجرمان‌ انتقام‌ كشنده‌ايم‌» و كساني‌ كه‌ از آيات‌ ما روي‌ گردانيده‌اند، به‌طور قطع‌ مجرم‌اند.
 
سوره سجدة آيه  23
‏متن آي